Lahat ng Kabanata ng SEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้: Kabanata 161 - Kabanata 170

โรมันเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง "เวลาอะไร?""ก็เวลาที่ฉันจะต้อง...ผ่าเอาหัวใจกับดวงตานี้... ออกมาให้คุณไง เหลืออีกแค่ไหน?"น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งราวกับกำลังพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศไม่ใช่เรื่องความเป็นความตายของตัวเองโรมันแค่นหัวเราะในลำคอ เขาโยนก้นบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดทิ้งลงพื้นแล้วใช้ปลายรองเท้าหนังขยี้มันจนดับสนิท ก่อนจะสาวเท้าก้าวยาวๆ ตรงเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวร่างสูงใหญ่ของเขาข่มให้เธอดูตัวเล็กลงถนัดตา"ทำไม..." เขาเชยคางมนขึ้นบีบแก้มเนียนเบาๆ บังคับให้สบตา"เสียใจเรื่องไอ้ลอนดอน...จนอยากจะรีบตายขนาดนั้นเลยหรือไง?"คำว่า 'ลอนดอน' เหมือนเข็มเล่มเล็กที่จิ่มลงกลางใจ แต่นานะกลับไม่แสดงอาการเจ็บปวดออกมาให้เห็นเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเข้มของโรมันอย่างท้าทาย"เปล่าหรอก..." เธอยกยิ้มมุมปากที่ดูขมขื่น"ฉันแค่อยากรู้... ว่าเวลาของฉันที่เหลืออยู่มันนานแค่ไหน? เพราะฉันอยากจะใช้มันให้คุ้มค่ามากที่สุดก็แค่นั้น" นานะยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งรั้งให้ใบหน้าคมคายโน้มลงมาหาจนปลายจมูกแทบชิดกัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่มีกลิ่นบุหรี่เป่ารดผิวหน้าสวยของเธอโรมันหรี่ตามองการกระทำที่อุกอาจของเธอด้วยความแป

"ไอ้ลอนดอนงั้นเหรอ?" โรมันหัวเราะเบา ๆ เหมือนเย้ยหยันความเจ็บปวดที่น้องชายของเขาฝากเอาไว้กับหญิงสาวตรงหน้า"แล้วถ้าบอกว่าใช่..จะโกรธมั้ย?""ฉันชอบเวลาที่..นายท่านลอนดอนเลียX ให้""แล้วก็ชอบเวลาที่โดนเขา..ยัดXXใส่ปากตอนที่ฉันกำลังจะเสียวถึงขีดสุด""ชอบตอนที่..." ยังไม่ทันที่นานะจะพูดจบดีใบหน้าของเธอก็ถูกบีบจนกรามแทบร้าว หมับ!!นัยน์ตาคมวาวโรจน์ไปด้วยความหึงหวงและโทสะที่พุ่งพล่าน เขาไม่ได้โกรธที่เธอเคยมีอะไรกับน้องชายเขาแต่เขาโกรธที่เธอกล้าเอาเขาไปเปรียบเทียบ... และที่สำคัญคือเธอกำลังบอกว่า 'มัน' ทำได้ดีกว่า"ฉันเลียไม่เก่งแบบมันหรอก...แต่ฉันกัดจนเลือดสาดได้แน่ๆ " มือหนากระชากร่างบางให้หงายหลังลงไปนอนราบกับโซฟาตัวยาวอย่างไม่ปรานี ก่อนจะตามลงไปทาบทับตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวฟุ่บ!! โรมันกระชากขาเรียวทั้งสองข้างของนานะให้แยกออกจากกันกว้างจนสุดเขาก้มหน้าลงไปหาส่วนอ่อนไหวที่ฉ่ำเยิ้มทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงใด ๆ มือหนาคว้าขวดแอลกอฮอล์เทราดลงไปพร้อมกับก้มโน้มใบหน้าจู่โจมเข้าไปหาเธอพร้อมกับกดลิ้นสากร้อนจัดบดขยี้ลงไปที่กลางกลีบกุหลาบงามอย่างรุนแรงและดิ

จ๊วบ..แฟรงก์เฟิร์ตดูดกลืนเลือดรสฝาดเฝื่อนที่ปลายนิ้วของเธอเข้าไปราวกับมันคือน้ำหวานรสเลิศลิ้นร้อนตวัดเลียทำความสะอาดทุกซอกนิ้วอย่างหลงใหล นัยน์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่ดูเหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรงจนเขาไม่อาจละสายตาได้"แต่เธอก็น่าจะรู้ดีว่า…ไม่มีอะไรที่หยุดฉันได้ทั้งนั้น"เขาเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนจะปล่อยข้อมือเธอให้เป็นอิสระหญิงสาวค่อย ๆ ก้าวถอย ๆ ก่อนจะทิ้งตัวนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงขนาดสามฟุตครึ่งในท่าทีคล้ายหมดเรี่ยวแรงและขาสั่น ๆนานะปรือตาขึ้นมองเขาเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้มบางๆ"นานะไม่ได้ไม่อยากทำนะคะ..แต่ร่างกายมันล้าไปหมดแล้วจริงๆ" เธอค่อย ๆ นอนพลีกายหงายต่อหน้าของเขาพลางหลับตาลงช้าๆ ราวกับไม่สนใจว่าเขาจะทำอะไรต่อ"ถ้านายท่านอยาก... ก็เชิญตามสบายเลยค่ะ""เพราะยังไงร่างกายนี้เป็นของนายท่านทุกคนอยู่แล้ว..."เธอผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอแสร้งทำเป็นเข้าสู่ห้วงนิทรา ปล่อยให้เรือนร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งราคะทำหน้าที่ยั่วยวนแทนคำพูดแฟรงก์เฟิร์ตมองแผ่นหลังขาวเนียนที่มีรอยแดงช้ำจากการถูกกัดและบีบเค้นด้วยความรู้สึกปั่นป่วนในท้องน้อยภาพในค

ปัง! ปัง! ปัง!เสียงทุบประตูห้องพักคนใช้ที่ดังสนั่นหวั่นไหวเหมือนเช่นทุกเช้าปลุกให้นานะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทราอันแสนสุข ท้องฟ้ายังไม่ทันจะสว่างจ้าดีสักเท่าไหร่แต่มันเป็นเวลาที่เธอต้องตื่นเพื่อไปเตรียมอาหารเหมือนกับคนใช้คนอื่น ๆ แต่ที่แย่กว่านั้นคือเธอต้องทำงานหนักกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัวนานะปรือตาขึ้นมองประตูไม้เก่าๆ ที่สั่นสะเทือนจากการถูกทุบอย่างบ้าคลั่งด้วยสายตาที่เรียบเฉย สลับกับมองใบหน้าคมคายของ แฟรงก์เฟิร์ต ที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ข้างกายลมหายใจอุ่นๆ ของเขารินรดอยู่บนหน้าผากเธอ และวงแขนแกร่งที่ยังคงกอดรัดเอวเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย"อีนานะ! ตื่นมาทำงานเดี๋ยวนี้นะมึง.แหมเมื่อวานมึงกล้ามากนะที่ทิ้งงานไปวันนี้แหละกูจะให้มึงทำงานจนมือแหกเลย!" เสียงแหลมปรี๊ดของ 'แจ่ม' สาวใช้คู่อริตัวฉกาจตะโกนด่าทอดังลอดเข้ามา"อีนานะ ๆ ๆกูบอกให้มึงตื่น..ดีไม่ตื่นใช่ไหม?" ปัง ปัง ปัง ปังนานะไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือรีบร้อนลุกขึ้นแต่อย่างใด เธอกลับนอนนิ่งๆซุกตัวเข้าหาอกอุ่นของแฟรงก์เฟิร์ตมากขึ้น มุมปากสวยยกยิ้มเย็นเยียบอย่างผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า'เอาเลย... ทุบให้ดังกว่านี้อีกสิ..'"อื้อ..เหี

ณ ห้องน้ำสุดหรูชั้นส่วนตัวของแฟรงก์เฟิร์ตไอร้อนจากอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ลอยอบอวลไปทั่วห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆของลาเวนเดอร์และกุหลาบที่นานะหยดลงไปช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดได้เป็นอย่างดี นานะในสภาพเปลือยเปล่าค่อยๆ ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่นจัด ผิวกายขาวเนียนเมื่อกระทบกับแสงไฟสลัวดูนวลเนียนน่าสัมผัสแฟรงก์เฟิร์ตที่เปลือยกายเช่นกันก้าวตามลงมา เขาเอนหลังพิงขอบอ่างอย่างผ่อนคลายปล่อยให้น้ำอุ่นโอบล้อมร่างกายที่หนาวสั่นจากน้ำเย็นเมื่อครู่"อุ่น..พอมั้ยไหมคะ... นายท่าน?" นานะขยับตัวเข้ามาใกล้ใช้ฟองน้ำเนื้อนุ่มถูสบู่เหลวกลิ่นหอม แล้วค่อยๆ ลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาอย่างเอาใจใส่"แล้วเธอสามารถทำให้ฉัน..อุ่นได้กว่านี้มั้ยละ?" แฟรงก์เฟิร์ตครางในลำคออย่างพึงพอใจมือหนาใต้น้ำเอื้อมไปคว้าเอวคอดกิ่วของเธอแล้วดึงรั้งให้เข้ามานั่งซ้อนตับบนหน้าขาของเขานานะยิ้มหวาน เธอยอมขยับกายเข้าไปเบียดชิดจนแผ่นหลังเนียนแนบสนิทกับอกแกร่งผิวเนื้อที่ลื่นด้วยสบู่และน้ำมันอโรมาทำให้การสัมผัสเสียดสีกันยิ่งวาบหวาม"นายท่านขา.." เธอเอี้ยวหน้ากลับไปกระซิบชิดริมฝีปากเขาก่อนจะกดจูบเบาๆ ที่ปลายคางสากระคายมือ