บททั้งหมดของ ท่านแม่เสี่ยวเถาผู้นี้จะช่วยท่านเอง: บทที่ 11 - บทที่ 20

ตอนที่ 12 ไม่เกี่ยวกับข้าเอ่ยจบหลู่เหย่ารีบเดินจากไปทีนที ยามนี้ที่นี่จึงมีเพียงฉินเฟิงกับเยว่ฉีและนักดนตรีเท่านั้น หัวใจของเยว่ฉีเต้นแรงไม่เป็นจังหวะไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ความรู้สึกราวกับว่านางเคยพบเจอและคุ้นเคยกับเขามาก่อน"แม่นางเทียนเยว่ฉีนั่งลงเถอะขอรับ ทำตัวตามสบาย""เจ้าค่ะ " เยว่ฉีย่อนกายนั่งบงบนเก้าอี้ หลบสายตาของคนตรงหน้าไม่รู้ว่านางรู้สึกไปเองหรือว่ายามนี้เขาจับจ้องนางไม่ละสายตา เช้าตรู่ของวันนี้จางเซียงแจ้งเขาหลังจากที่เขาให้ไปสืบเรื่องเยว่ฉีกับเสี่ยวเถาอย่างละเอียด จึงได้รับรู้ว่าตลอดมานางทุกข์ยากขนาดไหน และต้องใช้ชีวิตมาอย่างไร"แม่นางขอรับข้าขอเสียมารยาทได้หรือไม่ บุตรชายของท่านหน้าตาน่ารักและยังฉลาดหลักแหลมข้าอยากทราบว่าบิดาของเสี่ยวเถาเป็นบัณฑิต หรือเป็นขุนนางชั้นใดหรือ""ท่านแม่ทัพอยากรู้ไปทำไมกันเจ้าคะ บิดาของเสี่ยวเถาตายตั้งแต่เขายังไม่ลืมตามองดูโลกด้วยซ้ำเจ้าค่ะ อีกอย่างเขามิใช่ขุนนางหรือบัณฑิตอันใดเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น " ไม่รู้เพราะเหตุใดจู่ ๆ เยว่ฉีถึงได้กุเรื่องโกหกเขาออกไป"ข้าเสียมารยาทจริง ๆ ต้องขอโทษแม่นางอีกครั้งนะขอรับ ข้าเพียงแค่เอ็นดูเสี่ยวเถา

ตอนที่ 14 ถูกจับได้อวี้หรานมาถึงเรือนเห็นเสี่ยวเถากำลังยืนอยู่หน้าเรือนพอดีและเหมือนเด็กชายกำลังจ้องมองอะไรบางอย่าง นางจึงแอบซุ่มมองดูจากรั้วของนาง และได้เห็นในสิ่งที่นางสงสัยมาตลอด เพราะตอนนี้เสี่ยวเถากำลังจับไปที่ต้นไม้หน้าเรือน จากต้นไม้ที่เหี่ยวเฉากลับกลายเป็นต้นไม้ที่เขียวขจี ไม่เพียงเท่านั้นต้นไม้ยังมีผลงอกออกมาเต็มต้น ดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพลงด้วยความตกใจ จู่ ๆ เสี่ยวเถาหันขวับมาด้านหลัง อวี้หรานเห็นรีบทรุดตัวนั่งลงไม่ให้เสี่ยวเถาได้เห็น ร่างกายของนางสั่นเทาใช้มือปิดปากไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของเสี่ยวเถาเดินจากไปนางรีบวิ่งเข้าเรือนปิดประตูห้องของตนเอง ด้วยความหวาดกลัว“เมื่อครู่นี่มันอะไร เด็กนั่นมันตัวอะไรกันแน่ ..น่ากลัวน่ากลัวเหลือเกิน หากรู้ว่าข้าเห็นทุกอย่างความปลอดภัยของข้าไม่มีแน่ ๆ” นางสั่นสะท้านไปทั้งตัวเมื่อนึกว่าหากถูกจับได้เด็กนั่นอาจจะทำให้นางกลายเป็นต้นไม้หรือก้อนหินก็เป็นได้ ครั้นนั้นเองนางก็คิดอะไรบางอย่างออก ความหวาดกลัวเมื่อครู่ได้หายไปเมื่อถูกความโลภครอบงำ“ฮ่า ฮ่า ข้าคิดอะไรดี ๆ ออกแล้ว รู้แล้วว่าจะทำอย่างไรในที่สุดโชคชะตาก็เข้าข้างข้าแล้ว

ตอนที่ 16 พิสูจน์หลังจากที่ทั้งสองคุยกันเสร็จเยว่ฉีกลับไปทำงานต่อ ส่วนเสี่ยวเถาเดินออกมานั่งเล่นอยู่หน้าเรือนเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดอยู่ในสายตาของฉินเฟิงเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็รู้สึกสงสารเยว่ฉีกับบุตรชาย หากนางมีสามีคอยเคียงข้างเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น เขาเดินทางมาที่เรือนของเยว่ฉีแต่เช้าเพื่อทำอย่างที่ต้องการ ทว่ามาถึงกลับไปได้ยินเสียงเอะอะโวยวายผู้คนเต็มหน้าเรือนไปหมด เขาจึงยืนมองอย่างเงียบ ๆ จนมีครั้งหนึ่งเขาแทบพุ่งตัวออกไปรับและบอกทุกคนว่าเด็กชายคนนี้คือบุตรชายของเขา แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ก้าวเท้าออกไปทุกอย่างก็ถูกเยว่ฉีจัดการเรียบร้อยแล้ว นางเป็นสตรีที่กล้าหาญเสียจริง“เสี่ยวเถาเจ้าทำอะไรอยู่หรือไปเดินเล่นกับข้าข้างนอกได้หรือไม่ข้า" เสียงเรียกเสี่ยวเถาดังขึ้นเด็กชายหันไปมองเห็นฉินเฟิงยืนอยู่หน้าบ้าน เด็กชายถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยามนี้เขาไม่อยากจะพบหน้าชายคนนี้เลย เพียงแค่นี้ก็มีเรื่องให้คิดมากมายอยู่แล้ว“ข้าไม่ว่างโต้เถียงกับท่านหรอกขอรับ ไปที่ใดก็ไปเถิด”“อะไรกันข้าอุตส่าห์เอาขนมมาฝากเจ้า สิ่งนี้เรียกว่าลูกกวาดรสชาติหวานอร่อย อมไว้ในปากมันจะค่อยๆ ละลายช้า ๆ คนธรรมดายากนักที

ตอนที่ 18 ภารกิจสำเร็จ‘ตอนนี้ภารกิจพบเจอบิดาสำเร็จแล้ว ก็เหลือเพียงสิ่งเดียวคือทำให้ท่านแม่มีความสุข สายตาของท่านแม่สั่นไหวราวกับว่าในหัวใจยังไม่เคยลืมท่านพ่อ ยังคงเก็บถุงหอมที่ท่านพ่อทำหล่นไว้ติดตัวตลอดมา ข้าต้องทำภารกิจให้สำเร็จสินะ’ เสี่ยวเถาคิดในใจก่อนจะเดินไปจับมือมารดาที่ยืนกระวนกระวายใจสั่นเทาอยู่ด้านหน้า“ท่านแม่ขอรับ ท่านแม่ยังคงมีใจและหวั่นไหวกับท่านพ่อใช่หรือไม่ขอรับ?”“เสี่ยวเถา...ข้าไม่รู้สิ ข้าสับสนไปหมดเรื่องไม่น่าเชื่อเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาตั้งนานหลายปีจู่ ๆ เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นจะมีผู้ใดตั้งตัวได้กันเล่า แล้วเจ้าล่ะเสี่ยวเถาเจ้ารู้สึกเช่นไรต้องการบิดาของเจ้าหรือไม่” เสี่ยวเถายิ้มกริ่มเงยหน้ามองมารดา มือเล็กจับมือนุ่มเอาไว้แน่น“ท่านแม่มิต้องถามข้าหรอกขอรับ ไม่ว่าเรื่องอะไรที่ท่านแม่มีความสุขข้าย่อมมีความสุขทุกอย่างอยู่ที่ท่านแม่จะตัดสินใจ ท่านแม่ทำเพื่อข้ามามากแล้ว ข้าอยากให้ท่านแม่ทำตามใจและความรู้สึกของท่านเอง ข้าเองก็อยากให้ท่านแม่มีคนปกป้องคอยดูแลและมีความสุขในสิ่งที่ท่านแม่จะตัดสินใจต่อจากนี้” เสี่ยวเถาเอ่ยออกมาตามความรู้สึกจริง ๆ หากมารดามี

เนื่องจากนิยายเรื่อง ท่านแม่เสี่ยวเถาผู้นี้จะช่วยท่านเอง มีจำนวนตอนที่น้อย นักเขียนจึงเอานิยายอีกเรื่องลงต่อให้ครบจำนวนคำที่เซ็นสัญญาไว้ ^ ^ ขอบคุณนักอ่านที่ชื่นชอบและติดตามนะคะ ถลำรักแสงดาว“เขาคือคนที่ให้ชีวิตใหม่ เธอคือเด็กในบ้านที่ตกหลุมรักผู้มีพระคุณแต่ทว่าเขากลับมองเธอเป็นเพียงเด็กในบ้านที่มีอายุรุ่นหลาน ความรักของเธอจึงยากที่จะให้มันก่อเกิด” บทนำแสงดาวเด็กสาวที่เติบโตมาด้วยความรันทด ถูกเขาชุบเลี้ยงจนเติบใหญ่ เธอตั้งความมุ่งมั่นจะจงรักภักดีต่อเขาที่มอบชีวิตใหม่ให้ แต่เขาทำเพียงความสงสารแต่วันหนึ่งทำให้เธอสารภาพรักกับเขา แต่เขากลับมีคู่หมั้นหมายและไม่รับรักเพราะเห็นเธอเป็นเด็กในบ้าน แสงดาวรู้ตัวดีเธอเป็นเพียงเด็กที่เกิดจากครอบครัวยากจนและไม่คู่ควรจึงไม่กล้าจะไขว้คว้าขอความรักบทที่ 1 ชีวิตน่ารันทดของแสงดาว“กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย? ว่าให้ขายให้หมดไม่หมดอย่ากลับบ้าน เห็นแล้วอารมณ์เสีย เหมือนแม่มึงไม่มีผิดจริง ๆ ทำไมชีวิตกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยว่ะ” เสียงสถบด่าดังขึ้นเช่นเคยอย่างทุกวันเด็กหญิงตัวเล็กร่างกายซูบ