جميع فصول : الفصل -الفصل 40

ตอนบ่ายโมงกว่า ที่บ้านสองชั้นขนาดกลางในหมู่บ้านจัดสรรแถวรามอินทรา อันนาเดินงัวเงียลงมาจากชั้นบนทั้งชุดนอนแบบกระโปรงสั้นสายเดี่ยวเซ็กซี่สีแดง โดยมีเสื้อคลุมสวมทับอีกชั้น “ตื่นแล้วเหรอเอย หิวมั้ยลูก เดี๋ยวแม่หาอะไรให้กิน” พรกมลที่นั่งดูซีรีส์เกาหลีอยู่หันมาถามอย่างเอาใจ “แล้วเมื่อคืนแอบกลับมาตอนไหน ทำไมไม่อยู่รอให้เสร็จพิธีก่อน” อันนาหรี่ตามองมารดาด้วยความแปลกใจนิดหนึ่ง ก่อนจะเดาได้ว่าอลีนาคงไม่ได้เล่าเรื่องโกลาหลที่เกิดขึ้นในงานให้มารดาฟัง พี่สาวเธอแสนดีแบบนี้เสมอ ไม่ขี้ฟ้อง และคอยตามล้างตามเช็ดเรื่องไม่ดีที่เธอก่อไว้ให้อย่างสะอาดหมดจดตั้งแต่เล็กจนโต แม้กระทั่งยอมรับเป็นแม่ของลูกที่เธอไข่ทิ้งไว้อลีนาก็ยอมทำ ซึ่งกรณีนี้เป็นเรื่องน่าอิจฉาที่สุด เพราะพี่สาวของเธอดันได้ ‘คุณลุง’ ที่ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ และรวยระดับหมื่นล้านเป็นของแถมติดมือไปด้วย คิดแล้วก็เจ็บใจที่เปรมอนันต์ไม่เคยบอกเธอเลยว่าครอบครัวของเขารวยขนาดนี้ “เมื่อคืนเอยได้เจอหนูไออุ่นมั้ย” ผู้เป็นมารดาถามขึ้นอีกครั้งเมื่อลูกสาวไม่ยอมตอบคำถามก่อนหน้านี้ “เด็กอะไรก็ไม่รู้น่ารักมากเลย พูดก็เก่

ในห้องทำงาน คิรากรหมกมุ่นอยู่กับเอกสารกองโตและการตอบอีเมลสำคัญหลายฉบับที่คั่งค้างมาตั้งแต่วันที่ไออุ่นเข้าโรงพยาบาล เลยมาจนกระทั่งหลังเสร็จสิ้นงานแต่งงาน เขาทำงานจนลืมเวลา เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว ถึงจะเหนื่อย แต่ก็ยิ้มออกเมื่อเห็นอลีนาแง้มประตูแล้วยื่นหน้าเข้ามาถามด้วยท่าทางน่ารัก “ฉันเข้าไปได้มั้ยคะ” “เข้ามาสิ ผมเพิ่งทำงานเสร็จ กำลังคิดถึงคุณอยู่พอดี” เขาบอกพลางปิดแฟ้มงานตรงหน้าแล้วเอาไปวางซ้อนไว้บนกองริมโต๊ะ “ทำไมคุณยังไม่นอน หรือต้องให้ผมกล่อมถึงจะยอมหลับเหมือนไออุ่น” หญิงสาวยิ้มขำ เธอโดนอ่อยเลเวลนี้บ่อยจนไม่เขินแล้ว แต่ถ้าเป็นเลเวลถึงเนื้อถึงตัวก็คงจะอายม้วนไปตามระเบียบ “ฉันเอาของมาคืนคุณ” ร่างบอบบางในชุดนอนเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงขายาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มลื่นสีโอลด์โรสเดินมาหยุดยืนข้างโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งขัดมันตัวใหญ่ บนโต๊ะไม่มีอะไรวางอยู่เลยนอกจากแฟ้มงานกองโตกับคอมพิวเตอร์แลปทอปเครื่องบางเฉียบที่มีสัญลักษณ์แอปเปิลแหว่งอีกหนึ่งเครื่อง ทางซ้ายมือเป็นตู้โชว์บิลต์อินที่ภายในเต็มไปด้วยมอเดลหุ่นย

“ถ้าคุณทำเองเป็นผมก็ไม่สำคัญน่ะสิ” คิรากรยิ้มพรายพลางผูกโบสีฟ้าพาสเพลที่หางเปียทั้งสองข้างของไออุ่น เสร็จแล้วก้มลงกระซิบบางอย่างที่ข้างหูลูกสาว “แม่เอิงขา” ไออุ่นรับสารจากคุณพ่อเสร็จก็หันมาเรียกคุณแม่น้ำเสียงสดใส “ว่าไงคะ” “คุณพ่อบอกให้ไออุ่นบอกแม่เอิงว่าไออุ่นอยากมีน้องค่ะ” “เดี๋ยวนะคะ” อลีนาเหลือบตามองคุณพ่อที่นั่งขนาบอยู่อีกด้านของลูกสาวอย่างข้องใจ “ตกลงไออุ่นอยากมีน้องเอง หรือคุณพ่อบอกให้ไออุ่นอยากมีคะ” เด็กหญิงกลอกตาไปมาอย่างครุ่นคิด ในขณะที่คุณพ่อของเธอก็ใจตุ๊มๆ ต้อมๆ กลัวจะโดนดุที่ใช้ลูกเป็นเครื่องมือ “ไออุ่นอยากมีน้องค่ะ น้ำหอมก็มีน้อง น้องน้ำหอมเป็นเบบี๋เหมือนตุ๊กตาเลยค่ะ” คิรากรยิ้มแฉ่งแล้วหอมแก้มกลมนุ่มนิ่มของลูกสาวดังฟอด “ทำดีมากค่ะลูกสาว คุณพ่อจะรีบทำให้แม่เอิงมีน้องให้หนูเร็วๆ เลย” “เย้ๆ เอาน้องผู้หญิงนะคะคุณพ่อ น้องผู้หญิงตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา” “ได้เลยค่ะ คุณพ่อเก่ง คุณพ่อทำได้ ทำหลายๆ คนก็ได้นะ ไออุ่นอยากมีน้องกี่คนคะ”

ตั้งแต่มาถึงออฟฟิศตอนเช้าจนกระทั่งถึงบ่าย คิรากรก็ง่วนอยู่กับการตามสืบว่ามอเตอร์ไซค์ที่ขี่ตามมาเมื่อเช้านี้ตั้งใจตามเขาหรือตามอลีนากันแน่ ชายหนุ่มโทร. สั่งให้คนขับรถที่บ้านดึงคลิปจากกล้องหน้ารถของอลีนาแล้วเอามาให้ที่ออฟฟิศเป็นการด่วน หลังจากตรวจสอบคลิปจนแน่ใจว่ามอเตอร์ไซค์คันที่เขาเห็นเมื่อเช้านี้กับคันที่อลีนาเห็นเมื่อต้นสัปดาห์เป็นคันเดียวกัน เขาก็นำคลิปไปแจ้งความกับเพื่อนที่เป็นตำรวจ “ฉันถูกมอเตอร์ไซค์คันนี้ตามมาตั้งแต่ต้นอาทิตย์ แต่ไม่แน่ใจว่ามันตามฉันหรือตามเมียฉันกันแน่” “เท่าที่ดูจากคลิปก็บอกยากจริงๆ เพราะมันมีทั้งขับตามรถเมียแกและขับแซงขึ้นไปตีคู่กับรถแกเป็นระยะ” ร้อยตำรวจเอกสายฟ้ายังไม่อยากฟันธง เพราะหลักฐานยังไม่ชัดเจน “แต่มันตามชัวร์ใช่มั้ย” “ชัวร์!” เรื่องนี้สายฟ้าตอบอย่างมั่นใจ “น่าจะตามมาเป็นอาทิตย์แล้วด้วย ช่วงนี้แกไปขัดแข้งขัดขาใครเข้าหรือเปล่า” คนถูกถามคิดทบทวนนิดหนึ่งก่อนตอบ “ฉันไม่มีปัญหากับใคร แต่ใครจะมีปัญหากับฉันอันนี้ฉันก็ไม่แน่ใจ” “แล้วเมียแกล่ะ” “ไม่รู้ว่ะ”

อลีนาส่งเสียงครางแผ่วหวิวเมื่อทรวงอกข้างหนึ่งถูกครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนจัด เขาทั้งขบเม้มสลับดูดดึงปลายยอดสีชมพูสดอย่างเร่าร้อน ปลุกเร้าความปรารถนารุนแรงให้ก่อตัวขึ้นในช่องท้อง กล้ามเนื้อภายในส่วนที่ลึกลับที่สุดเต้นตุบตอบสนองการปรนเปรอที่แสนอ่อนหวานจากผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘สามี’ คิรากรละริมฝีปากออกจากทรวงอกแน่นตึงแล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่กำลังหายใจหอบลึกด้วยความหวาดระแวงว่าเธอจะเหยียบเบรกจนเขาหัวทิ่มกลางทางเหมือนที่ผ่านมาอีก “ผมไปต่อได้ใช่มั้ย” “ไปได้ไกลเท่าที่คุณต้องการค่ะ” คำตอบที่ได้รับทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง “คุณคิม...” อลีนาที่นอนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนเตียงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นคนที่ดีใจจนออกนอกหน้าปลดเปลื้องเสื้อผ้าทุกชิ้นของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เธอรีบพลิกตัวหันหลังให้เขาแทบไม่ทัน “เขินเหรอ” เสียงทุ้มน่าฟังดังขึ้นที่ข้างหูของอลีนาพร้อมกับการยุบตัวลงของที่นอน จากนั้นร่างหนาเปลือยเปล่าก็เบียดแนบเข้ามาตลอดล