جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ตอนเย็น อลีนาขอตัวกลับบ้านเพื่อจะไปคุยกับอันนา โดยอ้างกับไออุ่นว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านแค่แป๊บเดียวแล้วจะกลับมานอนด้วย“แม่เอิงไปแค่แป๊บเดียวแล้วจะรีบกลับมา ไออุ่นต้องเป็นเด็กดี ไม่งอแงกับคุณพ่อนะคะ”“แม่เอิงต้องกลับมาจริงๆ นะคะ” เด็กน้อยทำหน้าจ๋อย กลัวถูกทิ้ง“จริงสิคะ แม่เอิงรักหนู ยังไงก็ต้องกลับมาหาหนูอยู่แล้ว” อลีนาหอมแก้มทั้งสองข้างของไออุ่นด้วยความรักและสงสารจับใจที่หัวใจดวงน้อยของเด็กหญิงมีแต่ความหวาดระแวงว่าจะถูกทิ้ง จากนั้นจึงหันไปบอกคิรากรที่นั่งอยู่ที่ขอบเตียงอีกด้าน “เรื่องข้อเสนอของคุณ ฉันจะลองไปคุยกับเอยดูก่อน ยังไงฉันก็อยากให้เอยได้ทำหน้าที่ของตัวเอง”“ถ้าคุณอยากลองก็ตามใจ” ชายหนุ่มไม่คาดหวังอยู่แล้วว่าคนที่ทิ้งลูกไปเมื่อสี่ปีก่อนจะยอมกลับมาดูแลลูก“ฉันไปนะ ได้เรื่องยังไงจะรีบส่งข่าว” หญิงสาวในชุดออกกำลังผู้ชายตัวหลวมโคร่งเดินไปหยิบกระเป๋าถือและเปลี่ยนรองเท้าจากสลิปเปอร์เป็นรองเท้าส้นสูงคู่เดิม ส่วนเสื้อผ้าที่เปื้อนอาเจียนของไออุ่นอยู่ในถุงพลาสติกใบใหญ่ที่ไปขอมาจากพยาบาล“คุณจะไปยังไง”“ก็คงนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปเอารถที่หน้าโรงเรียนไออุ่นก่อนแล้วค่อยกล

อลีนาที่นอนคลุมโปงอยู่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำและเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ แต่ยังคงแกล้งทำเหมือนหลับต่อไปเพื่อลองใจคิรากรว่าเขาจะไว้ใจได้แค่ไหน เพราะจากสายตาเจ้าเล่ห์แพรวพราวก่อนที่จะหายเข้าไปในห้องน้ำของเขา มันทำให้เธอรู้สึกหวาดระแวงเขาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้หญิงสาวได้ยินเสียงฝีเท้าหยุดอยู่ตรงหน้าโซฟา สักพักก็รู้สึกถึงสัมผัสอบอุ่นที่เบียดลงบริเวณน่อง “จะทำอะไรฉัน!” หญิงสาวเด้งตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับถามอย่างหวาดระแวง “ชู่...เบาๆ เดี๋ยวลูกตื่น” ชายหนุ่มที่กำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมที่เพิ่งสระเสร็จใหม่ๆ หันมาจุปากให้เธอเบาเสียงก่อนจะยิ้มขำ “ไออุ่นนอนอยู่นั่นทั้งคน ผมไม่ปล้ำคุณหรอกน่า” “แปลว่าถ้าไม่มีไออุ่นคุณก็จะทำเหรอ” อลีนาจ้องหน้าเขาตาแข็ง “จะบ้าเหรอคุณ ผมไม่ใช่โจรปล้นสวาท” เขาขำหนักขึ้นกว่าเดิม “ผมมีมากกว่าร้อยวิธีที่จะทำให้ผู้หญิงเต็มใจ ไม่ต้องใช้วิธีบังคับฝืนใจหรอก เอาไว้ผมจะค่อยๆ ใช้วิธีพวกนั้นกับคุณก็แล้วกัน” “ไม่ต้องมายุ่งกับฉันเลย” หญิงสาวยกหมอนขึ้นฟาดต้นแขนของเขาเต็มแรง แต่หมอนที่อัดแน่นไปด้วยเส้นใ

“มีคุณลุงแบบคุณเป็นเพื่อนคู่คิดก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะบางทีฉันก็คิดอะไรไม่รอบด้าน” อลีนาสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วยิ้มอย่างสบายใจ ที่ผ่านมาเธอสู้กับทุกปัญหาด้วยตัวคนเดียวมาตลอด พอมีคนมาช่วยคิด ช่วยตัดสินใจ มันก็รู้สึกอุ่นใจดีเหมือนกัน “ขอเป็นอย่างอื่นได้มั้ย”“ไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันเหรอ”“ไม่...” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แพรวพราวของเขากลับมาแล้ว “...อยากเป็นคนรู้ใจมากกว่า”“นี่คุณ! อย่ามาทำเป็นพูดเล่น ถ้าฉันคิดจริงขึ้นมาคุณจะลำบาก” หญิงสาวขึงตาใส่เขาแล้วรีบเดินจ้ำออกไปกดลิฟต์ เพราะไม่อยากให้เขาเห็นความประหม่าและเขินอายในแววตาคิรากรเห็นท่าทีน่ารักของเธอแล้วอยากตะโกนบอกไปว่า ‘เขาไม่กลัวความลำบาก’ แต่ก็เกรงจะรบกวนคนไข้ห้องอื่นจึงได้แต่เก็บคำพูดนั้นไว้ในใจ“เอิงต้องขอโทษคุณศรีด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกความจริงตั้งแต่แรก” อลีนายกมือไหว้ขอโทษศรียุดาหลังจากที่คิรากรเล่าความจริงทั้งหมดตั้งแต่คืนที่เขาและไออุ่นเจอเธอที่ลานจอดรถในโรงแรมให้มารดาฟังศรียุดามองเมินไม่รับไหว้ การที่ได้รับรู้ว่าอลีนาไม่ใช่อันนาไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลย เพราะเธอไม่เชื่อว่าพี่น้องฝาแฝดจะนิสัยแตกต่างก

อลีนามาถึงออฟฟิศก็รีบเคลียร์งานและประชุมสรุปคอนเซปต์ปกนิตยสารเล่มใหม่ ซึ่งเป็นฉบับของอีกสองเดือนข้างหน้าที่ถูกเลื่อนมาจากเมื่อวาน ปุยฝ้ายทำการบ้านมาดีมากสมกับประสบการณ์ที่มีกว่าสิบปีในวงการแฟชั่น ทำให้สามารถปิดการประชุมได้อย่างรวดเร็ว เมื่อจัดการงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงเข้าไปยื่นใบลาพักร้อนกับมาทินา “ลาไปไหนตั้งสี่วัน” มาทินาหรี่ตามองอย่างแปลกใจ ตั้งแต่เรียนจบและเข้ามาทำงานที่นี่เป็นที่แรกเมื่อสี่ปีก่อน อลีนาไม่เคยลาหยุดแม้แต่วันเดียว เธอขยันและทำงานดีมากจนได้เลื่อนตำแหน่งจากกองบรรณาธิการมาเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการฝ่ายแฟชั่น และได้เลื่อนมาเป็นบรรณาธิการเต็มตัวแทนคนเก่าที่ลาออกไปแต่งงาน เธอเติบโตในสายงานแบบก้าวกระโดดมากกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันมาก “ไปแต่งงานค่ะ” หญิงสาวบอกหน้าตาเฉย ไม่ต่างกับบอกว่าจะไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย “แต่งงาน!” มาทินาแปลกใจมาก ทำงานด้วยกันมาหลายปี เธอไม่เคยรู้เลยว่าลูกน้องมีแฟน “ค่ะ...น่าจะภายในสองสามวันนี้ เอิงยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นวันไหน เพราะเพิ่งตัดสินใจเมื่อเช้า ถ้าสรุปวันได้ เอิงจะมาเ

“ถ้าคุณอารมณ์ไม่ดีก็นั่งสงบสติอารมณ์เงียบๆ คนเดียวไปก่อนนะคะ ฉันขอเอาของขึ้นไปเก็บข้างบนก่อน รอให้คุณอารมณ์เย็นกว่านี้แล้วเราค่อยมาคุยกัน” อลีนาบอกอย่างใจเย็นแล้วหอบถุงชุดแต่งงานของอันนาเดินหนีขึ้นชั้นบน ถ้าไม่จำเป็นเธอก็ไม่อยากทะเลาะกับเขา โดยเฉพาะในบ้านของตัวเองที่มีพ่อกับแม่นั่งดูซีรีส์เกาหลีกะหนุงกะหนิงกันอยู่อีกห้องหนึ่ง คิรากรพยายามจะนั่งนับหนึ่งถึงสิบในใจ แต่ก็ทนไม่ไหวนับได้แค่สอง เขาลุกพรวดพราดขึ้นแล้วเดินตามเธอขึ้นไปชั้นบนด้วยความร้อนใจ เขาตามมาทันในจังหวะที่หญิงสาวกำลังจะปิดประตูห้องนอนพอดี คนใจร้อนไม่รอช้ารีบเบียดตัวผ่านช่องแคบๆ ของบานประตูเข้าไปแล้วกดล็อก “คุณคิม!” อลีนาเผลออุทานเสียงดังลั่นด้วยความตกใจชายหนุ่มผู้บุกรุกรีบยกมือขึ้นปิดปากเธอไว้ ไม่รู้ว่ามือเขาใหญ่หรือหน้าเธอเล็ก เพราะฝ่ามือที่ทาบทับลงมานั้นกินพื้นที่ไปครึ่งใบหน้าเธอเลยทีเดียว หญิงสาวส่งเสียงอู้อี้อย่างขัดเคืองใจแล้วปัดมือที่ปิดปากเลยไปถึงจมูกเธอออก “ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ” “ผมไม่ออก เรามีเรื่องต้องคุยกัน” เขาบอกเสียงหนัก ในดวงตาสีน้ำตาลเข้มคมกริบมีค