11.2

               “ครับ” มันเป็นผลตรวจสุขภาพที่เน้นการตรวจหาโรคทางเพศสัมพันธ์ที่เขาแอบไปตรวจไว้ตั้งแต่รู้ว่าต้องแต่งงาน ถึงเขาจะแน่ใจว่าตัวเองปลอดทุกโรคร้าย เพราะไม่ใช่คนกินไม่เลือกและป้องกันอย่างดีทุกครั้ง อีกทั้งยังร้างราจากเรื่องบนเตียงมานานเท่ากับอายุของไออุ่น แต่เขาก็ไม่ประมาท เพราะหากเกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้นมา คนที่รับเคราะห์ก็คือผู้หญิงที่เขาแน่ใจว่าเธอยังใสสะอาดและบริสุทธิ์อยู่คนนี้นี่เอง

               “เอามาให้ฉันดูทำไมคะ”

               “เพื่อให้คุณมั่นใจ ว่าผมปลอดภัยสำหรับคุณ” เขาบอกพลางสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปใต้ชายเสื้อแล้วลูบไล้หน้าท้องเรียบเนียนแผ่วเบา ก่อนจะเคลื่อนขึ้นไปกอบกุมทรวงอกอวบที่อยู่ภายในบราเซียร์ลายลูกไม้

               “คุณคิม...” ลมหายใจของหญิงสาวเริ่มสั่นสะท้านเมื่อเขาออกแรงนวดคลึงอยู่ภายนอกครู่หนึ่งก่อนจะสอดมือเข้าไปในขอบบราเซียร์เพื่อสะกิดปลายยอดที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน

               เธออยากห้ามปราม แต่คลื่นความวาบหวามก็โถมซัดเข้ามาจนพูดไม่ออก

               “ลองดูก่อนนะว่าคุณรับได้แค่ไหน ถ้าคุณบอกให้หยุด ผมสัญญาว่าจะหยุด” เขาขยับปากวิงวอนอยู่เหนือเรียวปากนุ่มแล้วหยุดนิ่งรอเธอตัดสินใจครู่หนึ่ง เมื่อเธอไม่มีท่าทีต่อต้านหรือปฏิเสธ เขาจึงแนบริมฝีปากลงไปประทับรอยจูบหนักแน่นพร้อมขยับมือรุกเร้าทรวงอกเธออีกครั้ง

               อลีนาเบียดตัวเข้าหาแผงอกแกร่ง รับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจถี่รัวของเขาจากการแนบร่างเข้าด้วยกันอย่างสนิทชิดเชื้อ จูบของเขายังช่ำชองและมั่นใจเหมือนทุกครั้ง แต่มีสิ่งหนึ่งที่เพิ่มเติมคือความเร่าร้อนหิวกระหายที่ปลุกเร้าเธอจนเจียนบ้าคลั่ง หญิงสาวยอมโอนอ่อนและจูบตอบเขาอย่างเต็มอกเต็มใจเป็นครั้งแรก สองแขนเรียวเล็กยกขึ้นโอบรอบคอหนั่นหนา ริมฝีปากเผยอขึ้นเชื้อเชิญให้เขาเข้ามาลูบโลมภายใน

               คิรากรส่งเสียงคำรามต่ำพร่าในลำคอด้วยความพึงพอใจ การตอบสนองเพียงเล็กน้อยของเธอ ทำให้เลือดในกายเขาเดือดพล่าน แต่กระนั้นก็ยังมีสติพอที่จะเหนี่ยวรั้งตัวเองไม่ให้บุ่มบ่ามจนคนที่ยัง ‘ไม่เคย’ ตกใจ เขาจูบอย่างใจเย็น ทว่าดูดดื่มล้ำลึกพร้อมกับใช้ปลายนิ้วบดคลึงปลายถันเป็นจังหวะเร่าร้อน

               หญิงสาวส่งเสียงครวญครางสั่นระริกแนบชิดริมฝีปากร้ายกาจ มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มลื่นดำขลับแล้วขยุ้มเบาๆ เพื่อบรรเทาความวาบหวิว ผิวเนื้อร้อนผ่าวแทบลุกไหม้ ร่างกายแข็งเกร็งทุกตารางนิ้วก่อนจะกระตุกรุนแรงและแตกสลายออกมาเป็นประกายพร่างพราย

               ชายหนุ่มถอนจูบออกแล้วก้มลงสบตากับคนในอ้อมกอดที่กำลังหอบหายใจจนร่างบางสั่นสะท้าน ใบหน้าสวยจัดแดงระเรื่อชื้นเหงื่อน่าเอ็นดู “ถึงใช่มั้ย” เขาถามด้วยรอยยิ้มภูมิใจ

               อลีนาเขินอายเกินกว่าจะกล้าตอบ เธอดึงมือใหญ่ที่ยังกอบกุมทรวงอกออกแล้วจะลุกออกจากตักกว้างทั้งที่ขายังสั่นอยู่ แต่ถูกเขากระชับอ้อมกอดกักเธอไว้ในวงแขน

               “จะใจร้ายทิ้งผมไว้กลางทางอีกแล้วเหรอ” ชายหนุ่มตัดพ้อน่าสงสาร

               “หยุด...ก่อนที่คุณจะหยุดตัวเองไม่ได้” เธอออกแรงดันหน้าอกของเขาเอาไว้เมื่อเขาทำท่าจะโน้มตัวลงมาจูบเธออีกครั้ง

               “คุณจะใจร้ายกับผมไปถึงไหน” เขากัดกรามแน่น สูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนบาปเหลือเกินที่มีสิทธิ์เพียงแค่ตะกายอยู่ขอบสวรรค์ แต่ไม่มีสิทธิ์ก้าวข้ามไปให้ถึงฝั่งฝันสักที

               “คืนนี้ไม่ได้จริงๆ ค่ะ”

               “ทำไม” เขาถามเสียงอ่อนระโหย นึกถึงภาพตัวเองต้องไปยืนใต้เรนชาวเวอร์เย็นเฉียบเป็นชั่วโมงอีกคืนหนึ่งแล้วอยากร้องไห้

               “ประจำเดือนฉันเพิ่งมาเมื่อตอนหัวค่ำนี่เอง” ตอบไปแล้วก็ก้มหน้างุดด้วยความอาย เป็นครั้งแรกที่พูดเรื่องส่วนตัวขนาดนี้กับผู้ชาย

               คิรากรถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้แก่ความโชคร้ายของตัวเอง และนาทีต่อมาก็นึกอยากจับคนใจร้ายตีก้นให้เข็ด เธอคงรู้อยู่แล้วว่าอย่างไรคืนนี้ก็ทำไม่ได้ถึงได้กล้าท้าทายเขาด้วยการจูบตอบ เธอใจร้ายมากที่หลอกล่อเขาขึ้นไปถึงขอบสวรรค์แล้วผลักให้ตกลงมาหัวทิ่มบ่อ

               “ผมจะถือว่าคุณแกล้งผมก่อน ต่อไปถ้าผมแกล้งคุณคืนบ้างก็อย่าหาว่าผมเอาแต่ใจก็แล้วกัน”

               “ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจแกล้งคุณ แต่ฉัน...” อลีนาก้มหน้าบอกอ้อมแอ้ม “...อยากลอง...จูบ...คุณดูบ้าง”

               ชายหนุ่มโกรธไม่ลงเมื่อได้ยินคำสารภาพน่ารัก “คุณมีประจำเดือนกี่วัน”

               “ถามทำไมคะ”

               “ผมอยากรู้ว่าผมจะแตะต้องคุณไม่ได้อีกกี่วัน” เขางับปลายจมูกเชิดรั้นของคนที่นั่งอยู่บนตักเบาๆ เพื่อคาดโทษเอาไว้ก่อน

               “ปกติก็เจ็ดวันค่ะ”

               “งั้นหลังเจ็ดวันคุณเจอคิมน้อยแน่” คิรากรประกาศกร้าว คราวหน้าเขาจะไม่ยอมใจอ่อนกับเธออีกแล้ว

เช้าวันจันทร์ที่แสนสดใส ไออุ่นมีความสุขมากเป็นพิเศษ เพราะวันนี้เด็กหญิงจะมีทั้งคุณพ่อและคุณแม่ไปส่งที่โรงเรียนพร้อมหน้าเหมือนเพื่อนๆ แล้ว เด็กน้อยตื่นแต่เช้ามาให้พี่เลี้ยงอาบน้ำและแต่งตัวให้โดยไม่อิดออด เสร็จแล้ววิ่งเร็วจี๋ไปหาคุณแม่ที่อยู่ในห้องติดกันซึ่งกำลังแต่งตัวเพื่อจะออกไปทำงาน จากนั้นจึงพากันลงไปหาคุณพ่อที่ง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้าให้ลูกสาวอยู่ในห้องครัว

               “ไข่ตุ๋นนมสดเด้งดึ๋งของโปรดของไออุ่นมาแล้ว” ชายหนุ่มในชุดผ้ากันเปื้อนยกถ้วยไข่ตุ๋นที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ มาวางตรงหน้าลูกสาวที่ถือช้อนรออยู่หนึ่งถ้วยและยกอีกถ้วยไปวางตรงหน้าภรรยา “ผมทำเผื่อคุณด้วย”

               “แม่เอิงทานเลยค่ะ ไข่ตุ๋นของคุณพ่ออร่อยที่สุดในโลกเลย” เด็กหญิงบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริงแล้วตักไข่ตุ๋นขึ้นมาเป่าดับความร้อน ก่อนส่งเข้าปากเล็กจิ้มลิ้มแล้วทำหน้าแบบฟินมาก

               “อื้อหือ...อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอคะ” อลีนายิ้มเอ็นดูเด็กที่กำลังมีความสุขเพียงแค่ได้กินอาหารอร่อย

               “คุณลองชิมสิ แล้วจะติดใจ ‘ไข่’ ผม”

               อลีนาแทบยกช้อนไม่ขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดที่ตีความได้สองแบบของชายหนุ่มที่เพิ่งถอดผ้ากันเปื้อนออก แล้วหยิบแปรงหวีผมอันเล็กขึ้นมาหวีผมเตรียมถักเปียให้ไออุ่น

               แววตาเป็นประกายวิบวับของเขาทำให้เธอคิดดีไม่ได้เลย!

               “ผมหมายถึงไข่ตุ๋นฝีมือผม อย่าคิดลึก ดูสิหน้าแดงไปถึงหูอีกแล้ว” เขายิ้มแซวพลางเอื้อมมือไปคลึงติ่งหูของเธอเบาๆ

               “อย่ามาล้อเล่นแบบนี้ต่อหน้าลูก” เธอขึงตาใส่เขาแล้วลองชิมไข่ตุ๋นที่ลูกสาวโฆษณาไว้ว่าอร่อยที่สุดในโลก แล้วก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ “อร่อยจริงด้วย ไข่ตุ๋นเนื้อเนียนนุ่ม มีความเด้งนิดๆ แล้วก็หอมกลิ่นนมสดด้วย”

               คิรากรยืดอกภูมิใจ เมนูนี้ถือเป็นเมนูเด็ดมัดใจลูกสาว และตอนนี้ก็ดูเหมือนจะมัดใจภรรยาได้อีกคน

เสน่ห์ปลายจวักจะทำให้ภรรยารักภรรยาหลงก็คราวนี้ละ!

               “สอนฉันทำบ้างนะคะ เผื่อวันไหนคุณไม่อยู่ ฉันจะได้ทำให้ไออุ่นทานได้”

               “คุณไม่ต้องทำให้เหนื่อยหรอก ผมจะเป็นคนทำให้ไข่ตุ๋นให้คุณกับลูกทานทุกครั้งที่คุณสองคนอยากทาน”

               “หวงสูตร” เธอค่อนขอด