جميع فصول : الفصل -الفصل 50

เช้ามืดของวันใหม่ คิรากรตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนว่างเปล่า หญิงสาวที่เขากกกอดไว้ตลอดคืนหลังพายุอันเร่าร้อนสงบลงตอนค่อนดึกหายตัวไป ชายหนุ่มเสียดายอยู่ไม่น้อย เพราะคาดหวังว่าจะตื่นมาแล้วจะได้เจอหน้าเธอเป็นคนแรกในทุกเช้า แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเธอน่าจะหนีไปนอนห้องลูก เป็นไปตามคาด เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของไออุ่นก็เห็นอลีนานอนกอดลูกสาวตัวน้อยอยู่ ทั้งคู่ยังหลับสนิทเขาจึงไม่รบกวน โดยเฉพาะภรรยาที่น่ารัก เขาอยากให้เธอพักผ่อนมากๆ เพราะเมื่อคืนนี้เขาสูบพลังชีวิตของเธอไปจนเกือบหมดตัว คิรากรปิดประตูห้องนอนที่ตกแต่งด้วยคอนเซปต์เจ้าหญิงดิสนีย์โทนสีชมพูอ่อนหวานอย่างเบามือแล้วเดินลงไปชั้นล่าง สั่งแก้วให้ขึ้นมาปลุกไออุ่นลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียนตอนหกโมงเช้า จากนั้นจึงไปเกณฑ์สาวใช้ทั้งบ้านให้มาช่วยกันขนย้ายของใช้ส่วนตัวของอลีนาจากห้องนอนของเธอไปไว้ในห้องนอนของเขาให้หมด ชายหนุ่มตามขึ้นมาควบคุมการขนย้ายอย่างใกล้ชิด กำชับทุกคนให้ทำงานอย่างเงียบเชียบที่สุดเพราะเกรงจะทำให้ภรรยาและลูกสาวที่ยังนอนหลับอยู่ในห้องติดกันตื่น ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเรียบร้อย จน

อลีนาเดินกระวนกระวายร้องไห้ หน้าซีดมือสั่นอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินเพียงลำพังอยู่นานร่วมชั่วโมง แต่การผ่าตัดของคิรากรก็ยังไม่เสร็จสิ้น หญิงสาวไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะเป็นห่วงผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานได้มากขนาดนี้ และเธอก็เพิ่งเข้าใจคำพูดที่เขาเคยบอกว่า ‘ไม่ต้องสนใจเรื่องเวลา สนใจแค่ว่าเรารู้สึกยังไงต่อกันเท่านั้นก็พอ’ อย่างแจ่มแจ้งก็ตอนนี้นี่เอง ความกลัวที่จะเสียสามีไปทำให้น้ำตาของอลีนาไหลไม่หยุด แข้งขาอ่อนล้าจนหมดแรงยืน โชคดีที่ศิวภัทรเข้ามาโอบรับไว้ได้ทันก่อนที่ร่างบอบบางจะล้มลงไปกองกับพื้น “มานั่งนี่ก่อนเอิง” ชายหนุ่มประคองคนที่หน้าซีดเผือดจนเกือบเป็นลมมานั่งที่เก้าอี้ซึ่งตั้งเป็นแถวยาวชิดผนัง “พี่พอลมาได้ยังไง” อลีนาถามด้วยความประหลาดใจ เธอยังไม่ได้โทร. บอกใครเลยแม้กระทั่งมารดาของคิรากร เพราะมัวแต่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก “ข่าวทีวีออกทุกช่อง โซเชียลก็แชร์คลิปตอนที่คุณคิมถูกยิงกันให้ว่อน โชคดีที่ตรงนั้นมีกล้องวงจรปิด ตำรวจน่าจะตามคนร้ายได้ไม่ยาก” “เป็นข่าวใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอคะ” “คุณคิมเป็นนักธุรกิจที

ศิวภัทรใช้กระเป๋าถือของดานิกาเป็นตัวประกันพาเธอมานั่งคุยกันที่ร้านกาแฟที่ตกแต่งสไตล์วินเทจแห่งหนึ่ง เขาเลือกมุมที่เป็นผนังกระจกใสรอบด้าน มองออกไปเห็นสวนสวยสบายตา แต่หญิงสาวที่ถูกบังคับมายังอารมณ์เสียอยู่มาก “เอากระเป๋าฉันคืนมาสักทีสิ” คนเอาแต่ใจบอกเสียงสะบัด ยิ่งเห็นเขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกไปก่อนจะส่งกระเป๋าคืนก็ยิ่งปรี๊ดหนักกว่าเดิม “นี่คุณ! เอามือถือฉันไปทำอะไร” ชายหนุ่มเปิดรูปที่ถูกแอบถ่ายบริเวณหน้าห้องฉุกเฉินแล้วหันหน้าจอโทรศัพท์ให้เจ้าของเครื่องดู “คุณแอบถ่ายรูปผมกับเอิง” ดานิกาไม่คิดว่าเขาจะเห็น เพราะตอนนั้นเขาจดจ่ออยู่แต่กับการประคับประคองอลีนาที่ร้องไห้อย่างหนักจนเกือบเป็นลมล้มพับ “ผมรู้นะว่าคุณคิดจะทำอะไร” ชายหนุ่มยิ้มเยาะ “คิดว่ารูปแค่นี้จะทำให้คุณคิมเลิกกับเอิงได้เหรอ” “ถ้าไม่คิดจะช่วยก็ไม่ต้องมาหัวเราะเยาะ” ดานิกาตวัดมือไปฉกโทรศัพท์มือถือคืนมาอย่างไม่พอใจ “คุณไปอัพสกิลนางร้ายมาใหม่ก่อนดีกว่า มุกตื้นๆ แค่นี้ไม่มีทางทำให้คุณคิมกับเอิงเลิกกันได้หรอก” “ถึงไม่เลิก แต่มันก็น่

“เพิ่งเชื่อตอนที่พายส่งรูปคุณกับพอลมาให้ผมดูนี่แหละ” เขายอมรับว่าคิดเรื่องนี้ช้าไป “คุณรู้อย่างนี้แล้วจะทำยังไงต่อไปคะ” “ก็ต้องทำให้พายเห็นว่าเรารักกันมากแค่ไหน ทำให้พายรู้ว่า ไม่ว่ายังไงเขาก็ทำให้ผมเลิกรักคุณไม่ได้” เขาจับมือเธอมาแนบที่อกข้างซ้ายเปลือยเปล่าตรงตำแหน่งหัวใจ “เชื่อใจผมนะ ถ้าผมจะคิดอะไรกับพายก็คงคิดไปตั้งนานแล้ว” “ฉันเชื่อ” อลีนาตอบรับด้วยรอยยิ้มอุ่นใจ มาถึงตอนนี้ เธอแน่ใจแล้วว่าเลือกแต่งงานไม่ผิดคน เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น ทำให้สามีภรรยาที่กำลังมองตากันหวานซึ้งต้องรีบปั้นหน้าให้เป็นปกติเพื่อเตรียมตัวต้อนรับแขก และแขกที่มาเยือนก็ไม่ใช่คนอื่นไกล “พ่อ แม่ มาได้ยังไงคะ” อลีนาแปลกใจ เพราะปกติพ่อกับแม่มักจะดูซีรีส์เกาหลีจากแผ่นดีวีดีที่เธอซื้อให้ทั้งวัน ไม่ค่อยเปิดโทรทัศน์ช่องปกติดูข่าวสาร “ข่าวออกครึกโครมขนาดนั้น ต่อให้อยู่ในถ้ำก็ต้องรู้” พรกมลพูดพลางวางตะกร้าผลไม้เยี่ยมไข้ไว้บนโต๊ะอาหารตัวเล็กแล้วเดินเข้ามาหาลูกเขยที่ข้างเตียง “เจ็บมากมั้ยพ่อคุณ แม่เห็นคลิปแล้วแทบหัวใจวา

สามทุ่ม ศรียุดาส่งรูปไออุ่นที่นอนหลับปุ๋ยในห้องนอนเจ้าหญิงที่บ้านมาให้คิรากรดู คนเป็นพ่อเห็นแล้วยิ้มสบายใจที่ลูกสาวนอนหลับได้ทั้งที่เขาไม่อยู่กล่อมเข้านอน“ดูอะไรอยู่คะ” อลีนาจัดที่นอนของตัวเองตรงโซฟาเสร็จแล้วเดินมานั่งที่ขอบเตียงคนเจ็บ“คุณแม่ส่งรูปไออุ่นมาให้ดู” พูดพลางส่งโทรศัพท์มือถือให้ภรรยา “เห็นแบบนี้แล้วผมค่อยสบายใจหน่อย”“ไออุ่นเป็นเด็กน่ารัก เลี้ยงง่าย ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาฉันยังไม่เห็นแกงอแงเลย”“ลูกก็น่ารักเหมือนพ่อนั่นแหละ ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่งอแง” เขาพูดยิ้มๆ“ค่ะ น่ารักทั้งคุณพ่อคุณลูกเลยค่ะ” อลีนาปรับเตียงลงแล้วห่มผ้าให้สามีขี้อ้อน ยิ่งเจ็บตัวยิ่งอ้อนหนักจนเธอตั้งรับแทบไม่ทัน“น่ารักแล้วรักมั้ย”“รักสิคะ” คำตอบของเธอทำให้คนฟังยิ้มกว้าง แต่ก็ต้องหุบยิ้มฉับเมื่อเธอพูดประโยคต่อมา “ไออุ่นเป็นเด็กน่ารักขนาดนี้ ใครอยู่ใกล้ก็ต้องหลงรักทั้งนั้น”“แล้วรักพ่อของไออุ่นมั้ย”“คะ?” “รักผมบ้างมั้ย” เขาถามเสียงนุ่ม “รักค่ะ” เหตุการณ์เฉียดตายเมื่อเช้าทำให้อลีนาไม่ลังเลเลยที่จะบอกความรู้สึกของตัวเอง “ผมก็รักคุณ...รักมาก” “รู้ค่ะ”