เข้าสู่ระบบแชร์
15.1
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-25 15:13:29สามทุ่ม ศรียุดาส่งรูปไออุ่นที่นอนหลับปุ๋ยในห้องนอนเจ้าหญิงที่บ้านมาให้คิรากรดู คนเป็นพ่อเห็นแล้วยิ้มสบายใจที่ลูกสาวนอนหลับได้ทั้งที่เขาไม่อยู่กล่อมเข้านอน
“ดูอะไรอยู่คะ” อลีนาจัดที่นอนของตัวเองตรงโซฟาเสร็จแล้วเดินมานั่งที่ขอบเตียงคนเจ็บ
“คุณแม่ส่งรูปไออุ่นมาให้ดู” พูดพลางส่งโทรศัพท์มือถือให้ภรรยา “เห็นแบบนี้แล้วผมค่อยสบายใจหน่อย”
“ไออุ่นเป็นเด็กน่ารัก เลี้ยงง่าย ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาฉันยังไม่เห็นแกงอแงเลย”
“ลูกก็น่ารักเหมือนพ่อนั่นแหละ ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่งอแง” เขาพูดยิ้มๆ
“ค่ะ น่ารักทั้งคุณพ่อคุณลูกเลยค่ะ” อลีนาปรับเตียงลงแล้วห่มผ้าให้สามีขี้อ้อน ยิ่งเจ็บตัวยิ่งอ้อนหนักจนเธอตั้งรับแทบไม่ทัน
“น่ารักแล้วรักมั้ย”
“รักสิคะ” คำตอบของเธอทำให้คนฟังยิ้มกว้าง แต่ก็ต้องหุบยิ้มฉับเมื่อเธอพูดประโยคต่อมา “ไออุ่นเป็นเด็กน่ารักขนาดนี้ ใครอยู่ใกล้ก็ต้องหลงรักทั้งนั้น”
“แล้วรักพ่อของไออุ่นมั้ย”
“คะ?”
“รักผมบ้างมั้ย” เขาถามเสียงนุ่ม
“รักค่ะ” เหตุการณ์เฉียดตายเมื่อเช้าทำให้อลีนาไม่ลังเลเลยที่จะบอกความรู้สึกของตัวเอง
“ผมก็รักคุณ...รักมาก”
“รู้ค่ะ” หญิงสาวยิ้มอบอุ่นใจ การที่เขาปกป้องเธอด้วยชีวิต มันชัดเจนกว่าการพูดคำว่ารักนับล้านคำ “จะนอนได้หรือยังคะ”
“ยัง” เขาส่ายหน้ายิ้มๆ แบบมีเลศนัย “ต้องกู๊ดไนต์คิสก่อน”
“คุณคิม” อลีนาแกล้งมองเขาตาดุ ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำหน้าเหมือนงอนใส่ทันที ซึ่งเธอไม่แน่ใจว่าเขางอนจริงหรือแกล้งงอนกันแน่
“ใจร้าย”
คนถูกต่อว่ายิ้มขำแล้วโน้มตัวลงแนบริมฝีปากจูบตามคำเรียกร้องอย่างอ่อนหวาน แต่พอจะถอนใบหน้าออกกลับถูกเขาจับล็อกหลังคอเอาไว้แล้วโต้กลับด้วยจูบที่เร่าร้อนและดูดดื่ม เนิ่นนานกว่าเขาจะยอมถอนริมฝีปากและปล่อยมือจากเธอ
“ขี้โกง” อลีนาต่อว่าทั้งที่ลมหายใจหอบสะท้าน ไม่ว่าจะถูกเขาจูบมากี่ครั้งกี่หนแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังใจสั่นเหมือนเป็นครั้งแรกอยู่นั่นเอง
“อยากนอนกอดคุณจัง” พูดพลางทำตาปริบๆ ออดอ้อนอีกครั้ง
“อย่างอแงค่ะ” ว่าแล้วก็รีบเดินหนีไปนอนที่โซฟาก่อนที่จะถูกฉุดลงบนเตียงคนไข้
“พรุ่งนี้ให้ผมไปคุยกับพ่อแม่คุณด้วยมั้ย” สีหน้าและน้ำเสียงของเขาดูจริงจังขึ้น
“ฉันไปคนเดียวได้ค่ะ”
“แน่นะ?”
“ฉันไปคุยกับพ่อแม่ตัวเองนะ ไม่ได้ไปออกรบ ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้นก็ได้” อลีนายิ้มขำ แต่ก็ขอบคุณที่เขาเป็นห่วงมากขนาดนี้
“คุณคิดว่าพ่อแม่คุณจะว่ายังไง”
“ก็คงเสียใจและผิดหวังในตัวเอย แล้วก็คง...” หญิงสาวเว้นจังหวะครุ่นคิดนิดหนึ่งก่อนพูดต่อ “...คงดุฉันเรื่องที่ฉันไม่ยอมบอกความจริงกับพวกท่านตั้งแต่แรก”
“คุณไหวแน่นะ” คิรากรอดเป็นห่วงไม่ได้เมื่อเห็นหน้าจ๋อยๆ ของคนพูด
“ไหวค่ะ คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก นอนเถอะ” อลีนาปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง เหลือทิ้งไว้เพียงดวงเล็กที่หัวเตียงแล้วเดินไปล้มตัวลงนอนบนโซฟา แต่ข่มตาให้หลับไม่ลงเพราะกังวลเรื่องวันพรุ่งนี้ ยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องจัดการ ทั้งเรื่องที่ต้องไปคุยกับพ่อแม่ เรื่องคดีความ และงานประจำที่ VOW MAGAZINE ซึ่งมีหลายอย่างค้างคาอยู่ โดยเฉพาะเรื่องรูป ‘ขาใหญ่’ ของแพรวพราว
อลีนาตื่นแต่เช้ามาช่วยพาคิรากรเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน และช่วยเขาโกนหนวด จากนั้นดูแลให้เขากินข้าวและกินยาจนเสร็จเรียบร้อย
“คุณแม่คุณไปส่งไออุ่นที่โรงเรียนแล้วนะคะ ตอนเย็นท่านจะไปรับแล้วพาไออุ่นมาเยี่ยมคุณเหมือนเดิม”
ชายหนุ่มรับทราบด้วยสีหน้าโล่งใจที่ลูกสาวไม่งอแงกับคุณย่า “พรุ่งนี้ผมก็กลับบ้านได้แล้วใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ เบื่อโรงพยาบาลแล้วเหรอคะ”
“ก็นิดหน่อย” ชายหนุ่มตอบหน้าเบ้ “กลางวันนี้คุณไม่ต้องห่วงผมนะ ผมให้เลขาฯ กับลูกน้องมาประชุมที่นี่”
“เจ็บอยู่ยังจะทำงานอีกเหรอคะ” หญิงสาวมองดุด้วยความเป็นห่วง
“แค่นอนพูดเฉยๆ กับเซ็นเอกสารนิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก” ว่าพลางจับมือนุ่มมาจูบที่หลังมืออย่างออดอ้อน “คุยกับพ่อแม่เสร็จแล้วรีบกลับมานะ ผมคิดถึง”
“ไม่ต้องมาอ้อนเลย” อลีนายิ้มพร้อมดึงมือออกก่อนที่จะเกินเลยเหมือนทุกครั้ง “คุยกับพ่อแม่เสร็จแล้วฉันจะเข้าไปเคลียร์งานก่อน อาจจะกลับช้าหน่อยนะคะ”
“ผมอยากให้คุณลาออกนะ”
“ฉันยังสนุกกับงานอยู่ค่ะ” อลีนาปฏิเสธอย่างนุ่มนวล “อีกอย่าง ถ้าลาออก ตอนกลางวันคุณไปทำงาน ไออุ่นก็ไปโรงเรียน แล้วจะให้ฉันทำอะไร อยู่บ้านคนเดียวก็เหงานะ”
“เดี๋ยวคุณก็ท้อง ทำงานไม่ไหวอยู่ดี พอคลอดก็ต้องเลี้ยงลูก จะเอาเวลาที่ไหนไปทำงาน” คนมองการณ์ไกลพูดเป็นฉากๆ
“ฉันอยากให้เวลากับไออุ่นให้เต็มที่อีกสักปีสองปีก่อน ยังไม่อยากให้แกรู้สึกว่าถูกแบ่งความรักไปตอนนี้”
“แต่ไออุ่นก็บอกเองนะว่าอยากมีน้อง” คิรากรยังคงหว่านล้อม
“ไออุ่นอาจจะอยากมีน้องจริง แต่เราไม่รู้หรอกว่าถ้ามีจริงๆ ไออุ่นจะรู้สึกยังไง เพราะฉะนั้นเราต้องเตรียมความพร้อมให้แกก่อนค่ะ”
“พูดแบบนี้แปลว่าคุณไม่ปฏิเสธที่จะมีลูกกับผมใช่มั้ย”
“คุณอย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าถือเตรียมออกจากห้อง แต่ก็ถูกคว้าหมับเข้าที่ข้อมือ “กู๊ดบายคิสก่อน”
“คุณคิม” อลีนามองดุ เมื่อคืนเขาก็อ้อนขอกู๊ดไนต์คิส ตอนนี้ยังจะมาอ้อนขอกู๊ดบายคิสอีก
“ถ้าไม่จูบไม่ให้ไปนะ” ชายหนุ่มพูดพลางกระชับมือที่กำข้อมือเล็กให้แน่นขึ้นเป็นเชิงบอกว่าจะไม่ยอมปล่อยจริงๆ
หญิงสาวส่ายหน้ายิ้มๆ แล้วก้มลงจุ๊บที่ริมฝีปากคนเจ็บแล้วผละออกอย่างรวดเร็ว
“แบบนี้เรียกจูบแล้วเหรอ” เขาบ่นอุบอิบหน้ามุ่ยก่อนจะยอมปล่อยมือจากเธอ
“แค่นี้พอค่ะ อย่างอแง” อลีนายิ้มขำแล้วรีบเดินหนีออกไปจากห้อง หญิงสาวแอบคิดในใจว่าตอนเย็นค่อยกลับมาง้อสามี และมอบจูบแบบที่เขาต้องการให้จนกว่าจะพอใจ
บทล่าสุด
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 22.3 (ตอนจบ)
“ป้าหมอมีกล้องวิเศษส่องค่ะ นัดตรวจคราวหน้าแม่เอิงจะพาไออุ่นไปด้วย หนูจะได้เห็นน้องที่อยู่ในพุงแม่เอิง” “ถ้าน้องคลอดแล้วไออุ่นช่วยคุณพ่อเล่านิทานให้น้องฟังได้มั้ยคะ” คิรากรถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนเคย “ได้ค่า” “เก่งมากค่ะ” คุณพ่อโน้มใบหน้าลงหอมแก้มทั้งสองข้างของลูกสาวดังฟอด “อุ๊ย! น้องดิ้นดุ๊กดิ๊กค่ะ น้องยังไม่หลับ” ไออุ่นบอกอย่างตื่นเต้นโดยที่มือทั้งสองข้างทาบอยู่บนหน้าท้องของคุณแม่ “สงสัยน้องอยากคุยกับพี่ไออุ่นน่ะลูก” อลีนาบอก ไออุ่นเอาแก้มแนบกันหน้าท้องคุณแม่เพื่อจะฟังเสียงน้อง “โอบอุ้มรักพี่ไออุ่นค่า โอบอุ้มอยากออกไปเล่นกับพี่ไออุ่นเร็วๆ” คิรากรทำเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างเด็กผู้หญิงแทนเสียงน้องในท้องเพื่อคุยกับไออุ่น เขาทำแบบนี้ทุกวันจนไออุ่นรักและผูกพันกับน้องในท้องมาก แล้วก็ชอบคุยกับน้องมากด้วยเช่นกัน “พี่ไออุ่นก็รักโอบอุ้ม ออกมาเร็วๆ นะ มาเล่นกัน” ไออุ่นบอกเสียงใสแล้วจุ๊บที่พุงคุณแม่ส่งผ่านไปถึงน้องสาว “คุณพ่อก็รักไออุ่นกับโอบอุ้ม
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 22.2
ในช่วงชุลมุนอันนาผลักปริมล้มลุกคลุกคลานไปกับพื้น และถีบที่ท้องอย่างแรงอีกหลายครั้งโดยที่ไม่รู้ว่าคู่กรณีตั้งครรภ์อยู่ จนกระทั่งเลือดเหนียวข้นไหลลงมาตามต้นขาด้านในของปริม อันนาถึงได้รู้ตัวว่า ทำบาปใหญ่หลวงเข้าแล้ว...‘คุณมีเมียอยู่แล้ว ยังจะมาหลอกคบกับฉันอีกทำไม’ อันนาต่อว่ามาร์ชเมื่อพบกันหลังจากทะเลาะกับปริม‘อย่าเรียกว่าเมียเลย คนที่ผมจะยกย่องให้เป็นเมียออกหน้าออกตาต้องมีฐานะคู่ควรกับผม และเป็นคนที่คุณแม่ผมยอมรับเท่านั้น’‘แล้วอย่างฉันถือว่าคู่ควรกับคุณหรือเปล่า’ อันนาถามอย่างข้องใจ เพราะคบกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่เขาไม่เคยพาเธอไปพบพ่อแม่เลยสักครั้ง อันนาจำได้ว่าวันนั้นมาร์ชไม่ตอบคำถามเธอ แล้วหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หาเรื่องเลิกกับเธอ... “หุบปากเดี๋ยวนี้นังเอย!!!” ปริมตะคอกพร้อมตวัดปลายปืนขึ้นเล็งที่อันนาอีกครั้ง “อย่าทำอะไรเอยอีกเลยนะคุณปริม” อลีนาเอาตัวเข้าไปขวางทางปืน “น้องเลวๆ แบบนี้แกก็ยังจะปกป้องมันอีกเหรอ!” “ยังไงเอยก็เป็นน้องฉัน ฉันปล่อยให้เอยตายไม่ได้” อลีนาบอกทั้งน้ำตา ถึงแม้ที่ผ่านมาอันนาจะร้ายกาจกับเธอ
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 22.1
คิรากรรับไออุ่นกลับมาถึงบ้านได้ราวหนึ่งชั่วโมง แต่อลีนากับอันนาก็ยังไม่ถึงบ้าน คนเป็นสามีร้อนใจมาก พยายามโทร. ติดต่อภรรยา แต่ก็ติดต่อไม่ได้ “คุณพ่อขา ทำไมแม่เอิงมาช้าจังคะ” ไออุ่นถามเป็นรอบที่สิบ “คุณพ่อโทร. หาแม่เอิงแล้ว แต่แม่เอิงไม่รับสายเลย” คุณพ่อตอบหน้าเครียด รู้สึกใจคอไม่ดี แล้วหันไปถามพ่อกับแม่ของอลีนาที่พยายามกดโทรศัพท์หาลูกสาวทั้งสองคนอยู่เหมือนกัน “ติดต่อเอิงได้มั้ยครับ” “ติดต่อไม่ได้ทั้งเอิง ทั้งเอยเลย” พรกมลตอบหน้าเครียดไม่แพ้กัน “ไม่รู้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า” “อย่าเพิ่งคิดอะไรในแง่ลบสิคุณ” สันติปลอบภรรยาแล้วหันไปเห็นผู้กองสายฟ้าเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เกิดเรื่องแล้วคิม” นายตำรวจหนุ่มบอกพลางปรายตามองไปยังไออุ่นที่นั่งอยู่ข้างคุณตาคุณยาย เขาไม่อยากให้เด็กและคนแก่ตกใจ “ไปคุยกันข้างนอกได้มั้ย” “ได้” คิรากรตอบรับแล้วหันไปฝากคุณตาคุณยายให้ดูแลไออุ่น แล้วเดินนำเพื่อนไปยังสระว่ายน้ำที่อยู่ภายนอกตัวบ้าน “เกี่ยวกับเอิงใช่มั้ย” “ตำรวจพบรถคุณเอยจอดทิ้งไว้ที่ซอยลัดใต
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 21.3
คิรากรได้รับข้อความจากอลีนาตอนที่อยู่หน้าโรงเรียนสอนเต้นบัลเลต์ของไออุ่นพอดี เขาโกรธจนใจเต้นตุบๆ รีบโทร. กลับไปหาภรรยาทันที “เอิงขับรถอยู่ ไม่สะดวกคุยตอนนี้” อันนาเป็นคนรับโทรศัพท์แทนอลีนา “คุณให้เมียผมที่กำลังท้องขับรถให้คุณนั่งเหรอ!” ชายหนุ่มกัดฟันพูดเสียงต่ำอย่างไม่พอใจสุดขีด “เอิงแค่ท้องนะคุณคิม ไม่ได้ป่วย ตอนฉันท้องฉันก็ทั้งขับรถ ทั้งออกกำลังกาย ทำอะไรๆ ได้เหมือนคนปกติทั่วไป คุณอย่าห่วงจนโอเวอร์ไปหน่อยเลย” คิรากรไม่อยากพูดกับอันนาให้มากความจึงตัดบท “ดูแลเอิงให้ดีก็แล้วกัน ถ้าเมียผมเป็นอะไรไปแม้แต่นิดเดียวเพราะคุณ ผมเล่นงานคุณหนักแน่” อันนากดวางสายแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่ช่องเก็บของอย่างกระแทกกระทั้น “คุณคิมว่ายังไงบ้าง” อลีนาที่กำลังขับรถอยู่ถามทั้งที่สายตายังคงมองถนนเบื้องหน้าและต้องคอยระวังบรรดาสิงห์มอเตอร์ไซค์ที่ขับเบียดมาเป็นระยะ “เขาโกรธที่เอยใช้เอิงขับรถให้ แล้วก็สั่งให้เอยดูแลเอิงให้ดี ถ้าเอิงเป็นอะไรไป เขาจะเล่นงานเอย ท่าทางคุณคิมรักเอิงมากนะ” อันนาเก็บความอิจฉาไว้แทบไม่ม
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 21.2
“เอิง!!! อย่าดื้อกับผม” คิรากรเผลอดุเสียงดังด้วยความเป็นห่วง “ขอโทษ ผมเป็นห่วงคุณมากไปหน่อย” “ฉันเข้าใจค่ะ” อลีนาบอกอย่างใจเย็น ไม่ได้โกรธที่ถูกดุ เพราะรู้ว่าเขาหวังดี “เพื่อความสบายใจของคุณ ฉันจะรออยู่ที่โรงพยาบาลก็ได้” “รักคุณนะ” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนลงอย่างรู้สึกผิด ในขณะที่เธอกำลังท้อง เขาไม่ควรทำอะไรให้เธอขุ่นเคืองใจ “รักคุณเหมือนกันค่ะ อย่าเครียดมากนะคะ คุณพ่อลูกสอง” “ถ้าคุณไม่ดื้อ ผมก็ไม่เครียด” “ไม่ดื้อแล้วค่ะ จะเชื่อฟังสามีทุกอย่างเลย โอเคมั้ยคะ” อลีนาบอกด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะขอตัวไปจ่ายเงินและรับยา เสร็จแล้วโทร. หาอันนาเพื่อบอกว่าจะรอคิรากรมารับ ให้อันนากลับบ้านก่อน แต่โทร. ไปหลายครั้ง อันนาก็ไม่รับสาย อลีนาลองเดินไปดูที่ลานจอดรถ แต่รถของอันนาไม่ได้จอดอยู่ที่เดิมแล้วอันนาหายไปไหน!อลีนากลับเข้ามานั่งรอคิรากรในล็อบบีโรงพยาบาลแล้วพยายามโทร. หาอันนาอีกครั้ง แต่น้องสาวก็ยังไม่ยอมรับสาย หญิงสาวเอะใจ จึงโทร. ไปที่โรงเรียนสอนบัลเลต์ของไออุ่น “ไออุ่นยังอยู่ในห้องเรียนหร
อ้อนรักคุณแม่แก้ขัด 21.1
“วันนี้เอยว่าง เอยไปส่งไออุ่นแล้วก็พาเอิงไปหาหมอเองนะ” อันนาเดินเข้ามาบอกอลีนาที่ยืนรอคนขับรถอยู่ที่หน้าบ้านกับไออุ่น “ถ้าเอยว่าง เอยควรไปช่วยพ่อแม่ดูบ้านที่ไฟไหม้ แล้วก็เก็บของเตรียมย้ายไปอยู่คอนโดนะ” อลีนาบอกด้วยน้ำเสียงและหน้านิ่งเรียบ เธอเดาไม่ออกว่าน้องสาวต้องการอะไรถึงได้มาทำดีกับเธอแบบนี้ “เราเป็นพี่น้องกันนะ ไม่ต้องมามองเอยด้วยสายตาหวาดระแวงแบบนั้น เอยแค่อยากดูแลเอิง คนขับรถก็แค่ไปส่ง แต่เอยจะตามไปช่วยดูแล ไปส่งจนถึงห้องตรวจเลย แล้วเอยก็อยากช่วยเอิงดูแลไออุ่นด้วย” ว่าแล้วก็ย่อตัวลงนั่งยองๆเพื่อคุยกับเด็กหญิงที่จับมือแม่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “น้าเอยขอโทษที่เคยทำให้ไออุ่นตกใจ ต่อไปน้าเอยจะไม่ทำอีก เราดีกันนะ” ไออุ่นมองนิ้วก้อยของอันนาที่ยื่นมาตรงหน้าอย่างลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยเล็กป้อมของตัวเองขึ้นไปเกี่ยว “ดีกันก็ได้ค่ะ” “ถ้าเราดีกันแล้ว ให้น้าเอยไปส่งนะ” ไออุ่นนิ่ง ไม่ยอมตอบ อันนาจึงลุกขึ้นยืนแล้วถามอลีนา “ให้เอยไปส่งนะ เอยอยากดูแลเอิง อยากทำความคุ้นเคยกับไออุ่นด้วย หรือว่าเอิงจะกีดกันไม่ให้แม่ลูกสนิทกัน”
บางทีคุณอาจจะชอบ
