13.3

อลีนาเดินกระวนกระวายร้องไห้ หน้าซีดมือสั่นอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินเพียงลำพังอยู่นานร่วมชั่วโมง แต่การผ่าตัดของคิรากรก็ยังไม่เสร็จสิ้น หญิงสาวไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะเป็นห่วงผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานได้มากขนาดนี้ และเธอก็เพิ่งเข้าใจคำพูดที่เขาเคยบอกว่า ‘ไม่ต้องสนใจเรื่องเวลา สนใจแค่ว่าเรารู้สึกยังไงต่อกันเท่านั้นก็พอ’ อย่างแจ่มแจ้งก็ตอนนี้นี่เอง

               ความกลัวที่จะเสียสามีไปทำให้น้ำตาของอลีนาไหลไม่หยุด แข้งขาอ่อนล้าจนหมดแรงยืน โชคดีที่ศิวภัทรเข้ามาโอบรับไว้ได้ทันก่อนที่ร่างบอบบางจะล้มลงไปกองกับพื้น

               “มานั่งนี่ก่อนเอิง” ชายหนุ่มประคองคนที่หน้าซีดเผือดจนเกือบเป็นลมมานั่งที่เก้าอี้ซึ่งตั้งเป็นแถวยาวชิดผนัง

               “พี่พอลมาได้ยังไง” อลีนาถามด้วยความประหลาดใจ เธอยังไม่ได้โทร. บอกใครเลยแม้กระทั่งมารดาของคิรากร เพราะมัวแต่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

               “ข่าวทีวีออกทุกช่อง โซเชียลก็แชร์คลิปตอนที่คุณคิมถูกยิงกันให้ว่อน โชคดีที่ตรงนั้นมีกล้องวงจรปิด ตำรวจน่าจะตามคนร้ายได้ไม่ยาก”

               “เป็นข่าวใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอคะ”

               “คุณคิมเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง ถูกลอบยิงอย่างอุกอาจกลางเมือง แถมยังเป็นตอนกลางวันอย่างนี้ก็ต้องเป็นที่สนใจเป็นธรรมดา”

               เมื่อได้ยินดังนั้น คนแรกที่อลีนานึกถึงก็คือไออุ่น หญิงสาวรีบโทร. ไปบอกครูประจำชั้นของไออุ่นว่าอย่าให้ใครเอาคลิปให้เด็กน้อยดูเด็ดขาดและฝากดูแลความปลอดภัยให้ไออุ่นอย่างใกล้ชิดจนกว่าเธอจะไปรับตอนเย็นด้วย จากนั้นก็โทร. ไปหาศรียุดา แต่อีกฝ่ายปิดเครื่อง สามีของเธอก็เช่นกัน

               “คุณแม่คุณคิมกับคุณลุงสนปิดเครื่องทั้งคู่เลย” หญิงสาวบอกสีหน้าเคร่งเครียด

               “ไม่เป็นไร อย่าเพิ่งคิดมาก ถ้าท่านยังไม่โทร. หาเอิง หรือยังไม่มาที่นี่ก็แสดงว่ายังไม่รู้ข่าว”

               ศิวภัทรจับมือให้กำลังใจ แต่อลีนาดึงมือออกอย่างระวังตัว ทว่าก็ไม่รอดพ้นสายตาของดานิกาที่กำลังเดินเข้ามา และใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปชอตเด็ดนั้นไว้ได้ทัน เธอไม่คิดว่ารูปแค่นี้จะทำให้คิรากรกับอลีนาแตกหักกันได้ แต่อย่างน้อยมันก็น่าจะสร้างรอยร้าวและความหวาดระแวงให้เกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ไม่มากก็น้อย

               “พี่คิมเป็นยังไงบ้างคะคุณเอิง” ดานิกาหย่อนโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าถือแล้วปราดเข้ามาถามอลีนาด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง แต่ก็อดแขวะให้คนฟังต้องรู้สึกผิดไม่ได้ “ถ้าพี่คิมไม่เอาตัวมาบังกระสุนให้คุณเอิงก็คงไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้”

               “นี่คุณ! ถ้าไม่รู้อะไรก็อย่าเพิ่งพูด” ศิวภัทรปรามเมื่อเห็นอลีนาทำหน้ารู้สึกผิดมาก และน้ำตาที่เพิ่งแห้งก็ไหลออกมาอีกครั้ง

               “ฉันพูดเรื่องจริง” ดานิกาเถียงเสียงแข็ง “ในคลิปก็เห็นชัดว่าคนร้ายตั้งใจยิงคุณเอิง แต่พี่คิมเอาตัวมากัน”

               “ฉันขอดูคลิปหน่อยได้มั้ยคะ” อลีนาบอกเสียงสั่น รู้สึกวิงเวียนเหมือนจะเป็นลมเสียให้ได้

               ดานิกาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดหาคลิปที่คนแชร์ในเฟซบุ๊กแล้วส่งให้อลีนาดู “นี่ไงคะ ภาพชัดมาก”

               อลีนารับโทรศัพท์มือถือมากดดูคลิปด้วยมืออันสั่นเทา ภาพจากกล้องวงจรปิดที่ถูกแชร์ในโซเชียลชัดมากอย่างที่ดานิกาพูดจริง เห็นชัดเลยว่าคิรากรรู้ตัวก่อนว่าคนร้ายเล็งปืนมาที่เธอ เขาจึงรวบตัวเธอไปกอดแล้วหันหลังรับกระสุนไว้เอง

               “คุณคิม...คุณทำแบบนี้ทำไม” อลีนาครางเสียงแผ่วในลำคอพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงพรูลงมาอย่างทะลักทลาย

               “หมอออกมาแล้วเอิง” ศิวภัทรบอกเมื่อเห็นนายแพทย์วัยกลางคนเดินออกมาจากห้องผ่าตัด

               อลีนาที่แทบไม่มีแรงเดินในตอนแรกลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินปรี่ไปหาหมออย่างรวดเร็ว ศิวภัทรตามไปช่วยโอบประคองอลีนาเพราะกลัวเธอจะเป็นลมล้มพับไปอีก ส่วนดานิกาตามไปยืนอยู่ห่างๆ และแอบใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายภาพความใกล้ชิดของศิวภัทรและอลีนาเอาไว้อีก โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัว

               “สามีฉันเป็นยังไงบ้างคะคุณหมอ”

               “ปลอดภัยแล้วครับ อีกสักครู่พยาบาลจะพาไปพักที่ห้องพักฟื้น โชคดีที่กระสุนไม่ถูกจุดสำคัญหรือกระดูก พักรักษาแผลสักสองสัปดาห์ก็หายเป็นปกติแล้วครับ”

               อลีนาดีใจมากอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จะเรียกว่ามากที่สุดในชีวิตก็ไม่ผิด หญิงสาวบอกกับตัวเองว่า ถ้าเขาฟื้นขึ้นมาเธอจะยอมตามใจเขาทุกอย่าง เพื่อเป็นการตอบแทนที่เขายอมเสี่ยงตายปกป้องเธอด้วยชีวิต

คิรากรที่เพิ่งได้รับการผ่าตัดเอากระสุนที่ฝังอยู่ในชายโครงด้านซ้ายออกถูกย้ายมาพักที่ห้องพักฟื้น ชายหนุ่มยังคงไม่ได้สติเพราะฤทธิ์ยาสลบ ใบหน้าของเขาซีดเซียวแทบไม่มีสีเลือดจนอลีนาอดเป็นห่วงไม่ได้ ทั้งที่หมอก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง อีกไม่กี่ชั่วโมงเขาก็จะฟื้นแล้ว

               “คุณเอิงไปทำอะไรใครไว้คะ เขาถึงได้แค้นขนาดส่งคนมายิงแบบนี้ นี่โชคดีนะคะที่ไออุ่นไม่ได้อยู่ด้วย ถ้าไออุ่นโดนลูกหลงไปด้วยคุณจะรับผิดชอบไหวมั้ย” ดานิกาที่ตามเข้ามาดูอาการของคิรากรถามขึ้นด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เพราะผู้หญิงคนนี้คนเดียวที่ทำให้ผู้ชายที่เธอรักต้องเจ็บหนักแบบนี้

               “คุณพาย! จะพูดอะไรก็หัดมีมารยาทบ้าง แค่นี้เอิงก็เสียใจมากพอแล้ว” ศิวภัทรปรามเสียงดุ

               “ไม่เป็นไรค่ะพี่พอล ที่คุณพายถามก็ถูกแล้ว” อลีนายอมรับความจริงได้ เพราะภาพจากคลิปที่เพิ่งได้ดูก็เห็นชัดแล้วว่าเป้าหมายของคนร้ายคือเธอ “เอิงพอจะเดาสถานการณ์ได้แล้ว แต่เอิงขอไม่พูดอะไรตอนนี้นะคะ เอิงขอรอคุยกับตำรวจก่อน”

               “ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะ ไม่ต้องเกรงใจ”

               “ขอบคุณมากค่ะพี่พอล”

               ระหว่างที่ทุกคนคุยกันอยู่ เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นก่อนที่ร้อยตำรวจเอกสายฟ้าในชุดเครื่องแบบเต็มยศจะเดินเข้ามา

               “คิมเป็นยังไงบ้างครับคุณเอิง” ผู้กองหนุ่มถามถึงอาการของเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วงก่อนที่จะเข้าเรื่องคดีความ

               “ปลอดภัยแล้วค่ะ แต่ยังไม่ฟื้น”

               “ผมจะมาคุยกับคุณเอิงเรื่องคดี แต่คงต้องขอคุยเป็นการส่วนตัว” สายฟ้าบอกสีหน้าเคร่งขรึม

               ศิวภัทรรู้มารยาทดีจึงขอตัวกลับ แต่ก็ไม่ลืมที่จะเกี่ยวหญิงสาวอีกคนที่นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยากอยู่ฟังกลับไปพร้อมกันด้วย “กลับกันได้แล้วคุณพาย”

               “เราไม่ได้มาพร้อมกันซะหน่อย คุณอยากกลับก็กลับไปคนเดียวสิ”

               “ไม่ได้ยินเหรอว่าคุณตำรวจเขาบอกว่าจะคุยกับเอิงเป็นการส่วนตัว ‘คนนอก’ อย่างเราก็กลับได้แล้ว” ศิวภัทรเห็นดานิกายังคงนั่งทำหน้าปั้นปึ่งใส่เขาอยู่ จึงหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นใหม่ล่าสุดของเธอขึ้นมาถือเอาไว้แล้วหันไปบอกลาอลีนากับผู้กองสายฟ้า จากนั้นก็เดินลิ่วออกจากห้องไป

               “นี่คุณ! จะเอากระเป๋าฉันไปไหน เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ” ดานิการีบตามศิวภัทรออกไป

               สายฟ้ารอจนบานประตูปิดสนิทแล้วจึงเริ่มเปิดประเด็น “ทางตำรวจสกัดจับมือปืนได้แล้วนะครับ มันไม่ใช่มืออาชีพ เป็นแค่เด็กวัยรุ่นอายุแค่ยี่สิบเลยจับตัวได้เร็ว”

               อลีนาโล่งอก อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องอยู่อย่างหวาดระแวงอีกต่อไป และไม่ต้องเป็นห่วงไออุ่นที่ยังอยู่ที่โรงเรียนมากนัก

               “จากการสอบปากคำเบื้องต้น สรุปว่าเป็นการยิงผิดตัว คนที่มันตั้งใจยิงจริงๆ คือคุณเอย”

               “เอยเหรอคะ!” อลีนาใจหายวาบ ไม่ว่าเป้าหมายของคนร้ายจะเป็นอันนาหรือคิรากร เธอก็เป็นห่วงเท่ากัน