Todos os capítulos de ท่านอ๋องกับชายาหมี : Capítulo 21 - Capítulo 30

เป่ยซูเจินสังเกตเห็นเงาวูบอยู่หลังคาตำหนักบ่อยครั้ง นางลอบมองอยู่หลายครา จึงแอบกระซิบกระซาบกับองค์หญิง “องครักษ์เงาแน่เพคะ อาจจะสืบว่าพวกเรานำคนเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่า ” “หากพวกเขารู้เรื่องสำนักมืออสูร ก็อาจจะนึกสงสัยเรื่องนินจา” “เช่นนั้นจะทำอย่างไรดีเล่า ” “หึ! เปิ่นกงคงต้องเก็บร่องรอยให้มิดชิด อีกสองวันจะมีงานใหญ่ ต้องหาวิธีให้ท่านอ๋องออกจากวังให้ได้” นางพุ่งตรงไปยังวังสามพยัคฆ์ เงาวูบวาบบนหลังคาทำให้รู้ว่า มีคนมากมายซุ่มซ่อนตัวอยู่บนนั้น หานซูลี่หยิบอาวุธลับสี่แฉกที่นางนำมา ปาไปยังเสาหน้าตำหนัก ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉีก! “มีคนร้าย!” เสียงองครักษ์ด้านหน้าตะโกนก้อง ฝีเท้าของคนจำนวนมากกรูตามเงาร่างที่ไหววูบออกไป องครักษ์เงาทั้งสี่เร่งฝีเท้าตาม หากแต่เงานั้นจู่ๆ ก็เลือนหายไปในตรอกด้านหน้า “เราน่าจะวิ่งทันแล้ว หายไปไหนเล่า ” “แยกกันค้นหา” พวกเขาเป็นองครักษ์ที่มีประสิทธิภาพสูงยิ่ง วิ่งวูบหายไปตามตรอกที่แยกอยู่ข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จนนางตกใจ ‘นี่สินะ องครักษ์เงา หากข้าพรางตัวไม่เก่งถึงเพียงนี้คงสิ้นชื

งานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดอายุสิบแปดปีเต็มขององค์ชายสิบห้าในปีนี้ ฮ่องเต้หมิงทรงพระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์จัดให้ในอุทยานหลวง บรรดาบุคคลสำคัญทั่วฟ้าเมืองหลวงต่างมารวมตัวกันที่นี่ “น่าเสียดายที่จวิ้นอ๋องไม่อยู่ จะได้ดื่มกันในเต็มที่” ชินอ๋องยกจอกขึ้นชูดื่มกับน้องชายทั้งหลาย วันนี้เจ้าแฝดสี่ฝากไว้กับแม่นมและท่านพ่อท่านแม่ของพระชายาฟ่านซิ่วอิง จึงมีเวลาควงแขนพระชายาแสนสวยมาออกงานสำคัญบ้าง ใบหน้าของฟ่านซิ่วอิงงดงามผุดผาด ยิ่งมีโอรสธิดาแล้วหน้าอกของนางยิ่งอวบอิ่มเต่งตึงถูกใจพระสวามี หุ่นของนางจึงดูน่ากินในสายตาของชินอ๋อง ยามนางแต่งกายเขาจะคอยกำกับมิให้เน้นส่วนหน้าอกมากจนเกินไป เกรงบุรุษอื่นในงานจะมัวแต่มองพระชายาของเขาจนไม่เป็นอันดื่มสุรากินอาหาร “ชินอ๋องท่านดูสิ พระชายาของท่านงดงามที่สุดในงานนี้ก็ว่าได้” องค์ชาย สิบห้าเห็นพี่สะใภ้แล้วก็นึกใจว่า ไว้ยามตนจะอภิเษกสมรส ต้องหาพระชายางดงามให้ได้เช่นฟ่านซิ่วอิง “แค่ก! แค่ก! เจ้ามองภรรยาข้าน้อยหน่อยเจ้าสิบห้า” พี่ชายแสร้งไอปรามน้องชาย “ท่านหวงจริง ข้าก็ได้แค่มองแล้วก็จดจำไว้ว่า ต้องห

พลันที่จังหวะกลองรัวเร็ว นางรำซอยฝีเท้าถี่ยิบ ชุดเปลือยช่วงเอวทำให้สะโพกที่ส่ายไปมาโยกย้ายอย่างยั่วยวน บุรุษทั้งหนุ่มและแก่ต่างจ้องกันตาเป็นมัน นางรำแถวหน้า ทรวงอกโต เอวคอด สะโพกผาย ดูเชิญชวนให้น้ำลายสอ ชินอ๋องกับอ๋องเก้าอยู่ในท่าเตรียมพร้อม พวกเขามายืนอยู่ใกล้โต๊ะของฮ่องเต้ ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!เสียงเบาแหวกอากาศเข้าไปหาฮ่องเต้ ฉึก! ฉึก! ฉึก!เข็มพิษจำนวนมากเสียบที่อกของพระองค์พอดี ฮ่องเต้ทรงนอนหงายลง ส่งสัญญาณให้ชินอ๋องลงมือ “มีคนร้าย! ทุกคนหลบไปด้านข้าง” องครักษ์ที่รักษาการณ์หน้าประตูตะโกนขึ้น เหล่าราชนิกูลและเสนาบดีผู้ใหญ่ร้องลั่น ต่างถูกคนของตนเองดึงให้หลบไปด้านข้าง คนที่ถูกแฝงกายมาด้านหลัง บางคนโชคร้ายถูกนักฆ่าที่ผลุบออกจากเงาด้านหลังฟันจนล้มลง “อ๊าก! ว้าย!” เสียงร้องดังระงม ทั้งชายและหญิง นางรำแปลงโฉมดึงชุดออกกลายเป็นนักฆ่า ดวงตาของพวกเขาเป็นสีดำทั้งหมด ‘หากพวกมันมีดวงตาสีดำ นั่นคือ นักฆ่าระดับสอง’ หงซือซือได้ข้อมูลมาว่า นักฆ่าของสำนักมืออสูรมีสามระดับ ดวงตาเป็นสีขาว สีดำ และสีแดง ระดับที่ส่งมาลอบสังหารครั้งแรกของพวกดวง

ท่านอ๋องบีบเนื้อส่วนหน้าอกด้านข้างที่เป็นลอนเบาๆ องค์หญิงรู้สึกร้อนผ่าวทั่วบริเวณที่ฝ่ามือเขาทาบอยู่ นางหายใจหอบด้วยความตื่นเต้น ผิวหน้าแดงระเรื่อ “บะ บอกแล้วเพคะ” “หากเจ้าบอกความจริง ข้าก็จะปล่อยเจ้า” เขาจ้องหน้านางนิ่ง ใบหน้าของอ๋องเก้าเวลานี้ดูเกรี้ยวกราดเกินกว่าที่นางจะคิดลองดี “นางเป็นนินจาเพคะ” แววตาของท่านอ๋องดูลดความเคืองลงเล็กน้อย “แล้ว ” “นางซ่อนตัวอยู่ละแวกนี้ จะมาหาหม่อมฉันเป็นบางครั้ง นินจาจะไม่เปิดเผยตัวตนต่อผู้ใด” ดวงตากลมโตมีแววหวาดหวั่นยามเปิดปากเล่าเรื่องของญาติผู้น้อง “ภารกิจของนางเล่า นางคิดจะมาสังหารฮ่องเต้ใช่หรือไม่ ” “มิได้เพคะ นินจาส่วนใหญ่ไม่ฆ่าคน จะทำเพียงภารกิจขโมยของสำคัญและสืบข่าวเท่านั้น” อ๋องเก้าสัมผัสได้ว่า เรื่องนินจาที่นางเล่ามีความเชื่อถือได้ “หากนางมิได้มาเพื่อฆ่าคน แล้วนางติดตามมาเพื่อการใด” ‘แย่แล้ว! ที่แอบเข้าไปในวังหลวงก็ต้องมีเหตุผล แต่ก็พูดความจริงไม่ได้อีก’ “สิ่งของสำคัญของราชวงศ์เราหายไปเพคะ มีข่าวว่า อยู่ในแคว้นหมิง นางจึงต้องติดตามหม่อมฉันมา

“เจ้าทำดีมาก มามาหลี่ หยิบของจากกล่องดอกพุดตานให้นาง” “เพคะ”หญิงสูงวัยที่เกล้ามวยผมสูง ที่ศีรษะมีปิ่นทองงดงาม สวมต่างหูมุกดูหรูหราแตกต่างจากกำนัลทั่วไป เดินไปเปิดกล่องไม้แกะสลักเป็นรูปดอกพุดตานแล้วหยิบกำไลข้อมือหยกมามอบให้ชายาเอกเฉินหนิงอวี่“ขอบพระทัยเพคะ ฮองไทเฮา”พระมารดาเลี้ยงของฮ่องเต้หมิง เหลือบมองหมากตัวน้อยที่นางวางไว้ในวังอินทรีของอ๋องเก้า แม้จะรู้ว่าอ๋องเก้าสนิทกับชินอ๋องมาก แต่พระนางก็ไม่เคยไว้วางใจผู้ใด การหยิบยื่นคุณหนูเฉิน บุตรของรองเจ้ากรมพิธีการให้กับอ๋องเก้าผ่านพระสนมโจวหญิงต่างแคว้นที่พระองค์เคยช่วยเหลือเมื่อครั้งนางมาอภิเษกสมรสใหม่ๆ เป็นการวางสายสืบไว้ในวังนั้นที่ดีที่สุดหากท่านอ๋องโปรดปรานเฉินหนิงอวี่ หรือมีโอรสกับนางก็เท่ากับฐานอำนาจของตำหนักจันทราแห่งนี้ยิ่งมั่นคงขึ้น แต่ในเมื่ออ๋องเก้าไม่เข้าใกล้นาง อย่างน้อยฮองไทเฮาก็ยังมีสายสืบชั้นดีคอยส่งข่าว ไม่ว่านางชายาเฉินผู้นี้จะได้รับความสนใจจากสวามีหรือไม่ ฮองไทเฮาก็ไม่ใส่พระทัยแม้แต่น้อย ขอเพียงได้ข่าวมาก็พอแล้วเฉินหนิงอวี่ลอบสบตากับมามาหลี่อย่างมีเลศนัย ผู้สูงวัยที่อยู่กับเล่ห์กลสตรีนับพันเพียงเห