All Chapters of ท่านอ๋องกับชายาหมี : Chapter 61 - Chapter 70

องค์หญิงรอจนบ่ายฮองเฮาเอนกายลงงีบหลับกลางวัน หานซูลี่จึงเคลื่อนกายคล้ายคลื่นไปตามผนัง ออกมาแฝงซ้อนเงาของไป๋เพ่ยเจินที่นั่งสัปหงกรอข้างตำหนัก “ตื่นได้แล้ว ไหนบอกว่ามาหาข่าวช่วยกัน” หงซือซือเอามือปิดปากหาว “ก็หาไปหมดตำหนักแล้ว ไม่เจอนี่นา” “นางยังไม่พูดถึงเรื่องตรากระเรียนทองคำเลย” “อาจจะเอาออกจากตำหนักไปแล้วก็ได้” “เจ้าไปดูที่เดิมอีกสักครั้งสิ” “ได้ เจ้าอย่าไปไกลก็แล้วกัน” นินจาหญิงเคลื่อนเงาเข้าไปยังห้องบรรทม ไปลองเปิดดูที่เดิมที่เคยเจอตรากระเรียนทองคำ กลไกสังหารถูกปลดไปแล้ว ขณะกำลังจะเคลื่อนตัวออกจากห้อง เสียงฝีเท้าก็เข้ามา นางจึงเคลื่อนตัวขึ้นไปอยู่ผนังเตียง “หากเราสังหารสำเร็จแล้ว ก็ต้องค้นหาขุมทองคำต่อ เราต้องใช้มัน” “หม่อมฉันซ่อนมันไว้อย่างดีแล้วเพคะ” “ไม่มีผู้ใดรู้กับเจ้าใช่ไหม ” “เพคะ” มามาหลี่ขยับเข้าไปกระซิบที่หูของฮองเฮาเบาเสียจนองค์หญิงจับความไม่ถนัด “ดี เอาไว้หลังพิธีกราบไหว้ฟ้าดินเราค่อยจัดการ” นางจ้องหน้านางกำนัลอาวุโสคนสนิท “เจ้ารีบไปเถอะ ยาที่เป

หงอี้เทียนแสร้งจิบน้ำชาขณะลอบฟังเสียงสนทนาจากโต๊ะข้างๆ “เจ้าเคยได้ยินหรือไม่ว่า ท่านอ๋องเก้าแสร้งรักใคร่พระชายาเพื่อกลบเกลื่อนแผนการ” “แผนการใดเล่า” “แผนการจะลอบฆ่านางน่ะสิ” “หา! เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้จากผู้ใด ” “เมื่อวานมีนางกำนัลแต่งกายชุดข้ารับใช้วังอินทรีมาเดินตลาด กินขาหมูร้านหัวมุมแล้วนั่งคุยกัน ข้าบังเอิญไปร้านนั้นพอดี”“หือ! หากพวกนางกล่าวเช่นนั้น ก็คงจะมีมูลเหตุอยู่บ้าง แต่จะว่าไปก็ดูผิดแผกจากปกติจริงๆ นะ พระชายาร่างอ้วนใหญ่ขนาดนั้น เป็นข้าก็คงจะไม่หันไปมองนางหรอก”“หึๆ เจ้ามีตาก็น่าจะเห็นเหมือนข้า ท่านอ๋องรูปโฉมงดงามกว่าบุรุษทั้งเมืองหลวง ย่างเท้าไปที่ใดสตรีล้วนอยากเสนอหน้าถวายตัวกันทั้งนั้น เหตุใดจึงหลงใหลสตรีที่รูปร่างใหญ่คล้ายหมีขาวเช่นนั้นด้วย ข้าคิดแล้วเชียวว่าต้องมีเงื่อนงำ” วิทยายุทธ์ของหงอี้เทียนนับว่าลึกล้ำจึงทำให้ได้ยินเสียงที่อยู่ระยะไกลในยามตั้งสมาธิได้ดีเป็นพิเศษ ครั้นรอให้คนโต๊ะในจ่ายเงินแล้วออกจากภัตตาคารบึงหงส์แล้ว เขาจึงออกมาบ้าง‘เห็นทีคงต้องไปเยือนวังอินทรีสักหน่อย’ ตงชางไปรายงานท่านอ๋อ

ร่างเพรียวบางในชุดดำขว้างอาวุธลับปักที่เสาด้านในตำหนักอย่างแม่นยำ ตงชางรีบวิ่งเข้าไปดู เมื่อเห็นมีจดหมายแนบมาด้วยจึงรีบนำไปถวายท่านอ๋องบุรุษร่างสูงเพรียวใบหน้างดงามมองดูลายมือนั้นก็จำได้ว่า คือ ลายมือในแผนการที่หงลี่ขายให้กับเขาคราวก่อน อ๋องเก้ารีบคลี่อ่านอย่างร้อนใจ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ‘เหตุใดหงลี่จึงบอกว่า ฮองเฮาคิดจะวางยาข้า แต่กลับปล่อยข่าวว่า ข้าคิดจะฆ่าพระชายา หรือว่านางจะทำให้ข้าไม่ระวังตนเอง มัวแต่ระวังลี่เอ๋อร์’ ตงชางเห็นเจ้านายมีท่าทีหนักใจ จึงจ้องหน้าเขาเขม็ง “ตงชาง เจ้าจับสายลับฮองเฮาได้กี่คนแล้ว” “ได้สองคนพ่ะย่ะค่ะ” หลังจากคืนนั้นเขาก็จับนางกำนัลทั้งสองมาสอบสวน ได้ความตามที่เว่ยอันฉีบอกจริง “ยังเหลือบ่าวอีกสองคน” น้ำเสียงของท่านอ๋องดุดัน “จับตามองผู้ที่จะออกจากวังในช่วงนี้ เขาจะต้องออกไปรับยาพิษมาเพื่อวางยาข้า” “พ่ะย่ะค่ะ” ท่านอ๋องให้หนานเฉิงรีบเตรียมรถม้าเพื่อเดินทางไปยังวังสามพยัคฆ์ ข้อความจากนางทำเอาเขาร้อนใจ หากไปไม่ทันแล้วฟ่านซิ่วอิงถูกวางยา เห็นทีชินอ๋องคงสติแตกยกทัพมาบุกวังหลวงเป็นแน่ เช่นนั้นเขาจ

เช้าวันต่อมา ฮองเฮาทรงได้รับข่าวร้าย มามาหลี่รีบรุดมาทูลเรื่องที่อ๋องเก้าได้รับการรักษาจนหายเป็นปกติและเดินทางกลับวังอินทรี เหลือเพียงพระชายาชินอ๋องที่ยังไม่ฟื้น “อ๋องเก้าช่างชะตาแข็งนัก โดนยาพิษร้ายแรงขนาดนี้ยังรอดชีวิตไปได้ พวกเขาเตรียมการวางยาต่อได้เลย คนของเราที่วังอินทรียังมีอยู่หรือไม่” ฮองเฮาสายตาเกรี้ยวกราด ทำเอามามาหลี่ใจคอไม่ดี “ยังอยู่เพคะ หม่อมฉันจะให้จัดการเดี๋ยวนี้” มามาหลี่รีบให้นางกำนัลไปตามองครักษ์คู่ใจมาพบ แล้วสั่งการให้เอายาพิษไปส่งคนที่วังอ๋องเก้าโดยเร่งด่วน องครักษ์ค้อมศีรษะรับทราบแล้วออกจากวังไป หงซือซือลอบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแอบเข้าไปหาหานซูลี่ที่ตำหนักหมีขาว “นี่ยังคิดจะวางยาท่านอ๋องให้สำเร็จอีก นางช่าง....โอ๊ย! ข้าคิดคำด่านางไม่ถูกแล้ว ช่างเลวเหลือเกิน” หงซือซือแบมือให้เพื่อนดูซองยาในมือ “ข้าจะใช้มันจัดการกับมามาหลี่เอง เพียงแต่หากเราฆ่านางไปแล้ว เราย่อมไม่รู้ที่ซ่อนของตรากระเรียนทองคำ” “แต่ข้ารู้วิธีแล้ว” หงซือซือจ้องหน้าสหายรัก “วิธีใด” นางล้วงเอาตำรามายื่นให้หงซือซือ “เ

นับตั้งแต่อ่านข้อความที่ฮองเฮาคิดจะจับภรรยาและลูกแฝดสี่ของเขาเป็นตัวประกัน ความโกรธก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด ชินอ๋องเริ่มวางแผนจัดการกับกองทัพของนายพลเถียนโดยปรึกษากับรองแม่ทัพมู่เพื่อเตรียมการอย่างเงียบเชียบ แต่หลังจากได้ข่าวจากอ๋องเก้าว่า ฮองเฮาส่งคนไปวางยาพระชายาฟ่านซิ่วอิงถึงในวังสามพยัคฆ์เขาก็รีบลักลอบเข้ามาหาภรรยา เมื่อได้พบนาง ชินอ๋องเข้าไปกอดจูบด้วยความเป็นห่วง แม้จะเห็นว่านางปลอดภัยก็ยังไม่หายแค้น“เคราะห์ดีที่อ๋องเก้ารู้ข่าวเร็ว ไม่งั้นเจ้ากับลูกต้องตกอยู่ในอันตรายแน่”ชินอ๋องเล่าแผนที่เขาจะทำก่อนพิธีจะเริ่มต้นขึ้นให้นางรู้ “ข้าจะทิ้งองครักษ์เงาทั้งหมดไว้คุ้มกันเจ้าและลูกๆ หากในเมืองเกิดเหตุการณ์ที่ข้าและฮ่องเต้ควบคุมไม่ได้ ยังมีทหารอีกกลุ่มที่ข้าเตรียมไว้นอกเมือง พวกเขาจะพาเจ้าและลูกเดินทางไปยังเมืองพยัคฆ์เหินโดยเร็วที่สุด” “ท่านพี่ คราวนี้เรื่องใหญ่ขนาดนั้นเทียว” “นางเตรียมพร้อมจะปลิดชีพฮ่องเต้ นั่นคือนางคิดจะครองราชย์ในนามผู้สำเร็จราชการ ภายนอกนายพลเถียนยกพลมารอแล้ว ภายในเตรียมซ่องสุมนักฆ่าไว้รอพิธีไหว้ฟ้าดิน นางพร้อมจะนองเลือดกลางเมือง ซ้ำย