All Chapters of สามีข้าจะคุ้มครองท่านเอง : Chapter 1 - Chapter 10

“นางน่าสงสัย ช่วยกันจับตาดูให้ดี” “นั่นน่ะ อนุภรรยาของใต้เท้าเสิ่นนะหัวหน้าหลิว จะไปจับตามองด้วยเหตุอันใด ประเดี๋ยวก็ถูกหาว่าอยากเป็นชู้ก็ยุ่งกันพอดี ข้าไม่อยากถูกขังในกรงหมูเอาไปถ่วงน้ำหรอกนะ” ไห่ฮ่าวทำท่าขนลุกขนชัน ตอนนี้การตัดสินคดีชู้สำหรับชาวบ้านแล้วพวกเขาจะใช้วิธีการจับบุรุษและสตรีที่ทำผิดจารีตใส่ในตระกร้าสานตาห่างๆ แล้วเอาไปถ่วงน้ำ ซึ่งแน่นอนว่ายากจะหาผู้รอดชีวิต ...การคบชู้ไม่เพียงผิดคุณธรรมหากแต่ยังผิดกฎหมายด้วย... “ข้าว่านางดูแปลกๆ สายตาของนางกับของอนุเจียงดูเหมือนไม่ได้สนใจใต้เท้าเสิ่นอย่างที่ควรจะเป็น” หลิวเฉิงขมวดคิ้ว ไห่ฮ่าวองครักษ์ประจำตัวคุณหนูชิงเว่ยเว่ย[1]มองหัวหน้าองครักษ์ด้วยความประหลาดใจ เขารู้ว่าหลิวเฉิงเป็นคนเคร่งครัดในหน้าที่และหูตาว่องไว “ท่านไม่เคยมีภรรยามิใช่หรือ เหตุใดจึงได้รู้ว่าสายตาของนางมิได้ใส่ใจสามีเล่า นางเป็นเพียงอนุภรรยาย่อมไม่กล้าทำตัวเกินหน้าฮูหยินเอกอยู่แล้ว ท่านจะให้นางกล้าไปเอาใจสามีต่อหน้าเสิ่นฮูหยินได้อย่างไร ” หลิวเฉิงส่ายหน้า “เจ้ามันตาฟางเสียแล้ว สงสัยจะคอยสังเกตแค่ค

คืนพระจันทร์มืด ในจวนเทียนโต่วมีคนร้ายบุกรุกเข้าในเรือนนอนหลังใหญ่ของใต้เท้าเสิ่น ทว่าเวรยามที่เสิ่นฮั่นเหลียงจัดไว้แน่นหนามาก องครักษ์ของเสิ่นฮั่นเหลียงไล่ล่าคนร้ายทั้งสามออกจากเรือน มีการต่อสู้กันเสียงดัง คนสกุลชิงจึงพากันออกไปดู“เป็นอย่างไรบ้างหัวหน้าหลิว ”“เป็นพวกนางสามคนขอรับ ตอนนี้หลบเข้าเรือนไปแล้ว”“ดี! ในที่สุดพวกนางก็แสดงตัว ข้าคิดแล้วเชียวว่าพวกนางต้องมีแผน แต่ไม่คิดว่าแผนของพวกนางก็คือการบุกเข้าไปในเรือนนอนของใต้เท้าเสิ่น” หัวหน้าองครักษ์หลิวที่ซุ่มดูอยู่รู้ว่าเป็นเสิ่นฮูหยินและอนุภรรยาทั้งสองที่ปลอมตัวเป็นคนร้ายบุกเข้าไปในจวนก็รีบไปแจ้งให้ชิงเว่ยเว่ยได้ทราบ “ข้างใต้เรือนนอนหลังใหญ่น่าจะมีห้องใต้ดิน เล่ากันว่าท่านอ๋องสี่เคยว่าจ้างช่างมาทำห้องพิเศษในวังเทียนโต่ว ทว่าช่างพวกนั้นกลับถูกฆ่าตายหมดหลังจากที่รับค่าจ้างแล้วออกจากวังไป” เด็กหญิงสีหน้าตรึกตรอง “ข้าว่าอ๋องสี่คงจะต้องการปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ” “คุณหนูขอรับ หรือว่าพวกนางอยากจะบุกเข้าไปในห้องใต้ดินนั่น” “เป็นไปได้! ความสงสัยของพวกนางย่อมมีมูลเหตุ ในเมื่อพวกนางทำไม่สำเร็

หว่านอิ๋งอิ๋งยิ้มกว้าง มองหน้าอดีตคุณหนูสกุลโม่กับสหายอย่างมีเลศนัย“คุณหนู ข้าพอจะมองเห็นผู้ที่จะช่วยเราได้แล้วเจ้าค่ะ” ในยามที่พวกนางอยู่กันเอง อนุภรรยาทั้งสองยังคงเรียกเสิ่นฮูหยินตามความเคยชินว่าคุณหนู “ผู้ใด เจ้ารีบพูดมาเร็ว” “คุณหนูสี่สกุลชิงเจ้าค่ะ” “จะไหวหรือ ” “พรุ่งนี้เราลองหาวิธีชวนคุณหนูชิงมาดื่มก่อนเถิดเจ้าค่ะ แล้วค่อยดูว่าจริงๆ แล้วนางเหมาะหรือไม่ ” “อิ๋งอิ๋ง คุณหนูสี่เป็นแค่เด็กผู้หญิง นางจะมาดื่มสุรากับเราได้อย่างไร ” “เอาอย่างนี้สิเจ้าคะ ท่านก็เอาน้ำผลไม้ที่เก็บเอาไว้ออกมาให้นางดื่มก็สิ้นเรื่อง เด็กผู้หญิงกับน้ำผลไม้คงไม่เป็นอันใด” “จริงด้วย พวกเราดื่มเหล้ากันไป ให้นางดื่มน้ำผลไม้แบบนี้ก็ดี” พวกนางทั้งสามพูดคุยกันไป กินขนมกันไปจนดึกดื่น จากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอน หลิวเฉิงอาศัยช่วงที่หว่านอิ๋งอิ๋งเดินไปส่งนายหญิงของนางแอบออกจากห้องไป ‘ต้องรีบไปบอกคุณหนูสี่ให้รู้ตัวว่าพวกนางจะใช้แผนนี้ จะได้ซ้อนแผนเพื่อล้วงความลับพวกนางเสียที’ เย็นวันต่อมาชิงเว่ยเว่ยกับสาวใช้ประจำตัวก็ไปเยือ

เจ้าเมืองฉู่จิ้งตัวจริงถูกนำตัวไปอาบน้ำและเรียกหมอฝีมือดีมาตรวจรักษา ร่างกายของเสิ่นฮั่นเหลียงผ่ายผอมและทรุดโทรมลงไปอย่างมาก “ข้าถูกพวกมันไล่ล่าจนตกลงไปจากหน้าผา มีคนมาพบและนำตัวข้าไปให้ท่านหมอผู้หนึ่งรักษา ตอนนั้นกระดูกข้าหักไปทั้งตัว ไม่นานนักก็มีคนของพวกมันไปพบเข้าแล้วชิงตัวข้ามาเอาซ่อนไว้ห้องใต้ดิน ข้าก็เพิ่งรู้ในตอนนั้นว่ามันปลอมเป็นข้าเข้ามาอยู่ในจวน ข้าร้อนใจยิ่งนักกลัวว่าน้องหญิงจะพลาดท่าหลงกลพวกมัน” เสิ่นฮูหยินจึงเล่าเรื่องความผิดปกติที่นางรู้สึกได้จากคนผู้นั้น “ข้าจึงไม่วางใจ จึงมิได้ให้มันเข้าใกล้นัก และน่าแปลกที่มันเองก็มิได้พยายามจะเข้าไปร่วมห้องกับข้า ช่างโชคดีนัก” นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก หากว่ามันดึงดันจะร่วมห้องหรือใช้เล่ห์เหลี่ยมมากกว่านี้อีกนิด นางอาจจะพลาดท่ากลายเป็นภรรยาของคนเลว ถึงวันนั้นคงไม่อาจจะมีหน้ากลับไปอยู่กับท่านพี่ได้อีก คงต้องกระโดดแม่น้ำล้างความผิดให้ตนเอง หว่านอิ๋งอิ๋งและเจียงลี่จังเองก็พากันโล่งใจเช่นกัน พวกนางถูกอุปโลกน์ให้เป็นอนุภรรยาเพียงในนามของเสิ่นฮั่นเหลียง แต่พอมาถึงจวนเทียนโต่วแห่งนี้ดูเ

“น่าเสียดายที่หัวหน้าองครักษ์ของคุณหนูชิงมีอคติกับสตรี หากหลิวเฉิงผู้นี้ไม่ได้เป็นองครักษ์ของคุณหนูชิงวันใด ข้าก็คงพอจะมีโอกาส” “คุณหนูชิงให้เจ้าไปดูแลความปลอดภัยใต้เท้าฉีมิใช่หรือ” “จริงด้วย ข้ามัวแต่พูดกับเจ้าเพลิน ต้องไปเตรียมตัวแล้ว ยามนี้คุณหนูชิงออกไปจากจวน ที่เรือนพักของพวกเขาก็จะเหลือคนดูแลอยู่น้อย” หว่านอิ๋งอิ๋งรีบไปเปลี่ยนชุดแล้วตรงไปเฝ้าคนที่ได้รับบาดเจ็บตามคำขอร้องของชิงเว่ยเว่ย ทว่าเจียงลี่จังกลับขอติดตามไปด้วย “ลี่จัง เจ้าไม่อยู่ดูแลคุณหนูหรือ ” “ไม่จำเป็นหรอก ให้สามีภรรยามีเวลาส่วนตัวได้ดูแลกันบ้าง คุณหนูกับใต้เท้าเสิ่นผ่านความเป็นความตายด้วยมาถึงเพียงนี้คงไม่อยากแยกจากกันแล้ว” “อืม...ก็จริงของเจ้า เวรยามคุ้มกันก็เตรียมไว้อย่างแน่นหนา พวกเราไปดูใต้เท้าฉีกันเถอะ” สตรีทั้งสองยืนดูสภาพของฉีหรงที่ผอมโซนอนหายใจสม่ำเสมอหลับสนิทบนเตียงด้วยความสงสาร “ถูกทารุณถึงเพียงนี้ยังรอดชีวิตมาได้ นับว่าคนผู้นี้โชคดีนัก” “เป็นเพราะเขามีวรยุทธ์ พวกมันจึงได้กระทำรุนแรงยิ่งกว่าที่ใต้เท้าเสิ่นโดน คนร้ายพว