Todos os capítulos de หลี่ซิ่วหนิง นักฆ่าสาวจอมใจจักรพรรดิ์: Capítulo 1 - Capítulo 10

ชายป่าแคว้นฉี... ความเงียบสงัดในเขตป่าลึกดูวังเวงแม้เป็นช่วงเวลากลางวัน ร่างบอบบางในชุดอาภรณ์สีฟ้าอ่อนฉาบระบายไปด้วยเลือดสีแดงสด นอนคว่ำหน้าแน่นิ่งคล้ายไร้ลมหายใจ หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ รู้สึกราวกับร่างกายแหลกละเอียดเป็นผุยผง มันทั้งเจ็บปวดแสนทรมานเกินกว่าสตรีอ่อนแอคนหนึ่งจะทนไหว นางหยัดกายขึ้นได้เพียงครึ่งท่อนตัดสินใจใช้มือที่พอจะมีเรี่ยวแรงน้อยนิดดันตัวคลานไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล "นั่นใคร" เสียงทุ้มเหมือนอยู่ไม่ไกลถามขึ้นพร้อมแหวกพงไม้อย่างรวดเร็ว นางส่งเสียงแผ่วเบาร้องเรียกอย่างอ่อนแรงเต็มทีเพื่อขอความช่วยเหลือ "ช่วย...ด้วย..." บุรุษร่างสูงในชุดสีดำสนิทมีผ้าโพกหัวคลุมใบหน้า มองเห็นเพียงดวงตามีแววคมกล้าจ้องมองยังร่างกายโชกเลือดอย่างประหลาดใจ เขายังคงระมัดระวังตัวไม่กล้ายื่นมือเข้าช่วยเหลือทันทีเพราะนั่นอาจเป็นกับดักที่ถูกวางเอาไว้ เขาหรี่ตาลงหยั่งเชิงมองดูสตรีร่างบอบบางที่เหมือนใกล้ตายพินิจพิจารณาสักครู่จึงตัดสินใจช้อนตัวขึ้นมาพาขึ้นบนหลังม้าอย่างเชี่ยวชาญ หญิงสาวที่ร่างกายอิดโรยปรือตาตัวอ่อนปวกเปียกคล้ายหมดแรงเต็มทน "ไปที่ใด" เสียงทุ้มต่ำถามหาจุดหมายปลายทาง "จะ...จวน.

มวลนกน้อยใหญ่ส่งเสียงดังหวีดหูปลุกให้ทุกชีวิตตื่นขึ้นเมื่อถึงเวลาเช้าตรู่ หลี่ซิ่วหนิงลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งหลังจากหลับใหลไปนานจนเต็มอิ่ม นางใคร่ครวญถึงเหตุการณ์เมื่อคืนพร้อมทบทวนความทรงจำต่างๆ ที่เกิดขึ้น หลี่ซิ่วหนิง ชื่อเดียวกันได้จบชีวิตลงจากการถูกหักหลังของเพื่อนที่เคยไว้ใจมากที่สุด เธอขอให้ช่วยเหลือเรื่องสำคัญกลับกลายเป็นถูกฆ่าทิ้งเพราะเป็นตัวขัดขวางความก้าวหน้าขึ้นตำแหน่งหัวหน้าเขตของอาชีพนักฆ่าที่เธอต้องการขึ้นเป็นอันดับ หนึ่ง เรื่องนี้หลี่ซิ่วหนิงไม่เคยคิดมาก่อน นางอยู่วงการมาเฟียมาตั้งแต่เล็กเพราะเป็นเด็กกำพร้า เพื่อตอบแทนพระคุณของนายใหญ่ผู้ให้ชีวิตใหม่จึงกลายเป็นนักฆ่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลี่ซิ่วหนิงเป็นคนหัวไว ฉลาดรอบคอบและเรียนรู้ได้เร็ว ทำให้นางเป็นที่โปรดปรานของนายใหญ่ จะว่าไปนางก็คือคนไร้หัวจิตหัวใจเลือดเย็นเป็นที่สุด ไม่เคยมีความรักให้ใคร แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เคยคิดเอาเปรียบผู้ใดและเป็นคนที่ซื่อสัตย์จริงใจต่อตัวเอง แต่นายใหญ่และเพื่อนทรยศก็ฆ่านางได้ลงคอ บทเรียนจากชาติที่แล้วทำให้หลี่ซิ่วหนิงตั้งมั่นเอาไว้ว่าจะดูคนให้ถี่ถ้วนกว่านี้ ทว่าจุดอ่อนคือนางยังคงเดียงสาเรื่องค

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่องค์ชายเสด็จมาถึงจวน หนิงเอ๋อร์ เจ้าคงสบายใจขึ้นมากแต่ตอนนี้ควรรีบพักผ่อนได้แล้ว" หลี่จิ้นหยางเพิ่งกลับเข้ามาหลังจากฉีหย่งเล่อออกไปได้สองชั่วยาม จึงไม่ได้รับรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นช่วงที่เขาไม่อยู่ "ท่านลุงควรพักผ่อนให้มากนะเจ้าคะ ท่านเองก็ควรดูแลสุขภาพด้วยเช่นกัน" นางเอ่ยนุ่มนวลแตกต่างจากเมื่อสักครู่ที่อยู่กับองค์ชายอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าของหลี่จิ้นหยางแช่มชื่นขึ้น ครั้งนี้เขาได้หลานสาวผู้มีกิริยาน่ารักน่าเอ็นดูเหมาะสมกับใบหน้าของนาง แทนที่เด็กสาวเอาแต่ใจเป็นใหญ่ไม่รู้จักการเอื้ออาทรผู้อื่นเช่นในอดีต บรรยากาศยามเช้าตรู่ภายในจวนตระกูลหลี่... หลี่จิ้นหยางนั่งเล่นรับอากาศบริสุทธิ์ในยามเช้าโดยมี'อี้เฉิน'ทหารคนสนิทคอยดูแลไม่ห่าง เขาคอยรับใช้ช่วยเหลือในทุกเรื่องของตระกูลหลี่ อี้เฉินเป็นทหารฝีมือดีเทียบเท่าองครักษ์ในวังหลวง ทว่าเขาเลือกเข้ามาอยู่ในกองทัพตระกูลหลี่มากกว่ารับใช้ราชสำนักด้วยเห็นว่าอดีตแม่ทัพผู้นี้มีคุณธรรมและเป็นคนดีน่านับถือมากกว่ารับใช้คนร้อยเล่ห์ในนั้น "ท่านลุงตื่นเช้าเกินไปหรือไม่เจ้าคะ หมอกยังหนาอยู่เลยระวังไม่สบายเอาได้" เสียงใสของหลี่ซิ่วห

ฮ่องเต้ทรงประชวรหนักพระสนมจึงเรียกองค์ชายฉีหย่งเล่อเข้าเฝ้า ทุกฝ่ายต่างร้อนใจที่พระองค์มีอาการทรุดลงในเวลาอันรวดเร็ว "ข้าคงไม่ไหวแล้ว เตรียมร่างราชโองการแต่งตั้งฮ่องเต้องค์ใหม่เถิด" ฮ่องเต้รับสั่งกับกงกงให้รีบร่างราชโองการ "แต่ว่า..." กงกงไม่แน่ใจคิดจะแย้ง ขึ้นฮ่องเต้ยกพระหัตถ์ขึ้นห้าม เขาจึงถวายบังคมและออกไปทำตามหน้าที่อย่างไม่เต็มใจนักโดยมีพระสนมนั่งยิ้มไล่หลัง "พระองค์เพียงพักผ่อนให้มากอาการก็ดีขึ้นเพคะ เสวยยาสมุนไพรชั้นดี อาหารบำรุงกำลังให้มากขึ้นก็จะทรงหายเพคะ" พระสนมเอ่ยยิ้มแย้มดูอบอุ่นเป็นอย่างมาก หากเป็นเมื่อก่อนฮ่องเต้คงรู้สึกมีกำลังใจต่อสู้ แต่เวลานี้พระองค์ทรงรู้ดีว่าเป็นอย่างไร "ข้ารู้ตัวดีพระสนม ห่วงแต่เจ้า" ทรงตรัสเสียงบางเบาก่อนเอื้อมพระหัตถ์กุมมือเรียวเอาไว้ สีพระพักตร์ดูกังวล พระสนมยิ้มให้อีกครั้งเอ่ยขึ้นเสียงหนักแน่นเพราะทุกคนออกไปหมดแล้วมีเพียงองค์ชายกับนางเท่านั้น "หม่อมฉันมิเป็นไรเพคะ มีองค์ชายอยู่อย่าทรงเป็นห่วงเลยเพคะ ฝ่าบาทพักผ่อนให้มากๆ ตื่นมาอาการก็ดีขึ้น" พระสนมพูดจบก็ห่มผ้าให้ฮ่องเต้ได้พักผ่อน นางยังไม่ปักใจเชื่อว่าฮ่องเต้มีพระวรกายอ่อนแอลง ถึงทุก

ความยิ่งใหญ่อลังการที่ยากจะพบเห็นได้บ่อย ฮ่องเต้ฉีหย่งเล่อขึ้นพิธีครองราชย์อย่างเป็นทางการ พระสนมตอนนี้มีตำแหน่งไท่เฟย ในขณะที่หลี่จิ้นหยางดำรงตำแหน่งแม่ทัพแห่งกองทัพหลี่ของแคว้นฉี งานรื่นเริงต่อจากนั้นสร้างความครึกครื้นไปทั่วแคว้น เมืองทั้งเมืองตกแต่งด้วยดอกไม้ สวยสดงดงาม ภายในวังหลวงก็มีแต่ความหรูหรา หลี่ซิ่วหนิงกวาดตามองโดยรอบ อืม ต้อนรับฮ่องเต้องค์ใหม่ฟุ่มเฟือยดีจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างประมาณค่ามิได้สำหรับพิธีสำคัญนี้ หลี่จิ้นหยางถูกรุมล้อมไปด้วยบรรดาขุนนางน้อยใหญ่ เขารู้ดีว่ายามตกต่ำคนเหล่านั้นไม่เคยชายตาแล ยามนี้กลับเข้ามาทักทายพูดคุยอย่างเป็นห่วงเป็นใยยินดีกับเขาหนักหนา จางจิ้งซื่อที่ยืนอยู่อีกฟากมองหลี่จิ้นหยางอยู่ห่างๆ เขาครุ่นคิดบางอย่างที่เกินคาดเดา "แม่ทัพหลี่อย่างนั้นรึ หึ" จางจิ้งซื่อยกจอกสุราขึ้นจิบพลางมองตรงไปยังหลี่จิ้นหยาง การกลับมาของแม่ทัพหลี่พร้อมกองทัพขนาดใหญ่ย่อมทำให้หลายฝ่ายร้อนๆ หนาวๆ เพราะกริ่งเกรงในอำนาจของกองทัพตระกูลหลี่ ทหารเรือนแสนทุกคนล้วนมีฝีมือระดับสูงทั้งสิ้น ชื่อเสียงระบือไกลไปหลายแคว้น ใครๆ ต่างยำเกรง มันเสียอยู่อย่างเดียวคือแม่ทัพผู้นี้ ถึงเขาจะเ