หลี่ซิ่วหนิง นักฆ่าสาวจอมใจจักรพรรดิ์

หลี่ซิ่วหนิง นักฆ่าสาวจอมใจจักรพรรดิ์

last updateDernière mise à jour : 2026-02-28
Par:  หนามชมพูComplété
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
7
4 Notes. 4 commentaires
32Chapitres
5.7KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

นักฆ่าสาวผู้เย็นชาต้องมาอยู่ในร่างหญิงสาวขยะไร้ค่าที่กำลังถูกคู่หมั้นหาทางทอดทิ้ง คนไร้ความสามารถเช่นนางต้องมาต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของตระกูลไม่ว่าต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม

Voir plus

Chapitre 1

ข้าต้องรอด

강아연은 생각했다. 짝사랑 10년에 결혼 생활 5년이면 성규연의 마음이 아무리 차가워도 조금씩 녹일 수 있을 거라고.

하지만 모두 그녀만의 착각이었다.

욕실에서 물 흐르는 소리가 들려왔다. 강아연이 침대 옆에 서 있던 그때 휴대폰에 사진 한 장이 도착했다.

사진 속 배경은 경성에서 가장 고급스러운 레스토랑이었다. 성규연이 어떤 여자와 마주 앉은 채 한없이 부드럽고 따뜻한 눈빛으로 쳐다보고 있었다.

그 여자는 강아연도 아는 사람이었다. 바로 성규연의 첫사랑이자 전 여자친구 심소연이었다.

지난달에 귀국했는데 돌아온 날 밤에 성규연은 강아연을 내팽개치고 그녀를 찾아갔다.

성규연에게 있어서 심소연이 하늘의 달과도 같은 존재라면 강아연은 새하얀 벽에 묻은 눈에 거슬리는 모기 피 같은 존재였다.

욕실 문이 열리더니 성규연이 샤워 가운을 걸치고 나왔다. 촉촉한 수증기가 공기 중에 퍼져 나갔다.

강아연이 휴대폰을 내려놓고 돌아선 그때 훤칠한 키의 성규연이 그녀에게로 다가오더니 그녀의 턱을 잡고 고개를 숙였다.

“웁...”

강아연의 얼굴이 잔뜩 일그러졌지만 성규연은 놓아줄 생각이 전혀 없어 보였다. 오히려 고통스러워하는 그녀의 모습을 즐기는 듯했다. 성규연은 그녀의 입술을 깨물고 허리를 감싸 안은 채 침대로 향했다.

“잠깐만요...”

강아연은 그의 가슴팍을 잡고 밀어내면서 떨리는 목소리로 말했다.

“오늘 몸이 좀 안 좋아요.”

뭘 잘못 먹었는지 저녁 식사 후부터 위가 경련이 일어난 것처럼 아팠다.

하지만 성규연은 대수롭지 않게 코웃음을 치더니 그녀의 턱을 잡고 억지로 고개를 들게 했다.

“강아연, 5년 전부터 나한테 그렇게 매달리더니 이젠 밀당이라도 하겠다는 거야? 어디서 순진한 척이야?”

노골적인 조롱이 섞인 말투였다.

그 순간 강아연의 얼굴이 눈에 띄게 창백해졌다.

“그런 거 아니에요...”

하지만 그녀의 말이 끝나기도 전에 성규연은 그녀를 침대에 내던졌다. 조금의 배려도 없이, 참을성도 없이 바로 본론으로 들어갔다.

강아연은 고통이 밀려와 얼굴이 저절로 찌푸려졌지만 이를 악물고 참는 수밖에 없었다.

성규연은 겉만 보면 참으로 점잖은 사람이었다. 그러나 현실은 그녀에게 조금의 배려도 없었고 오히려 일부러 복수라도 하는 것처럼 못살게 굴었다.

강아연은 고통을 참으면서 그의 얼굴을 쳐다보았다. 신이 심혈을 기울여 빚은 듯 뚜렷한 윤곽에 잘생긴 얼굴, 하지만 표정은 냉랭하기 그지없었다. 심지어 이런 상황에서도 조금의 부드러움도 찾아볼 수 없었다.

그러나 사진 속의 성규연은 심소연을 바라볼 때 한없이 다정한 표정을 짓고 있었다.

사실 그에게도 부드러운 면이 있었다. 다만 그 대상이 강아연이 아니었을 뿐.

지금 이 순간 성규연의 품속에서 따뜻하고 행복해야 할 텐데 강아연의 마음은 물에 젖어 부풀어 오른 스펀지처럼 답답했고 숨조차 제대로 쉴 수 없었다.

강아연의 눈가에서 눈물이 한 방울 툭 떨어졌다.

“왜 울어?”

성규연은 무심하게 그녀의 눈물을 닦아주고는 몸을 일으켰다. 뒤처리를 마친 후 약을 그녀에게 건넸다.

강아연은 이불로 몸을 가린 채 일어나 앉아 약을 받았다. 피임했는데도 항상 조심 또 조심했다.

왜냐하면 5년 전에 강아연이 우연히 그의 아이를 가졌고 그 바람에 어쩔 수 없이 결혼한 것이었다.

두 사람이 결혼했다는 소식이 세상에 알려지진 않았지만 그 일로 심소연은 상처를 받고 해외로 떠나버렸다.

해서 성규연이 이토록 그녀를 미워하는 것일지도 모른다. 그렇지 않고서야 매번 죽일 듯이 괴롭힐 리가 있겠는가?

그가 건넨 약을 본 순간 강아연은 또 위가 아프기 시작했다.

“오늘은 안 먹으면 안 될까요?”

성규연은 아무 말 없이 물 한 잔을 건넸다. 그 의미는 더없이 명확했다.

강아연은 이를 악물고 물을 받았다. 약을 삼키자마자 성규연에게 전화가 걸려 왔다.

“알았어, 지금 갈게.”

성규연이 한결 부드러워진 목소리로 대답하더니 곧장 외투를 집어 들었다.

이 늦은 시간에 그를 불러내고 또 그가 이렇게 다정하게 대할 수 있는 사람이 심소연 말고는 떠오르지 않았다. 하지만 강아연은 모른 척하며 물었다.

“이 늦은 시간에 어디 가요?”

“너랑은 상관없어.”

성규연은 이 말만 남기고 뒤도 돌아보지 않고 침실을 나섰다.

계단의 주황색 불빛 속에서 점점 멀어져가는 그의 뒷모습을 바라보던 강아연은 시선을 늘어뜨렸다. 두 눈에 쓸쓸함이 스쳤다.

약을 먹어서인지 위가 다시 쥐어짜듯 아팠다. 더는 참을 수 없어 침대에 누워 몸을 웅크렸다.

몇 분 후 도우미가 방 문을 두드리며 물었다.

“사모님, 대표님과 도련님이 오늘 입으신 옷을 세탁실에 가져다 놓았는데 지금 빨 건가요, 아니면 내일에 빨 건가요?”

위를 움켜쥐고 한참을 진정한 후에야 강아연은 겨우 몸을 일으켰다.

“지금 빨게요.”

내일은 또 내일 할 일이 있으니까.

성규연은 다른 사람이 그의 옷을 만지는 걸 싫어했기 때문에 그의 셔츠 같은 건 항상 그녀가 직접 손으로 빨았다. 그리고 아들은 어릴 때부터 먼지 알레르기가 있어 옷 세탁에 더욱 신경을 써야 했다. 하여 도우미에게 맡기는 게 마음이 놓이지 않아 아들의 방도 매일 직접 청소했고 학용품, 그림책도 매일 꼼꼼하게 닦았다.

강아연은 아픈 몸을 이끌고 세탁실로 향했다. 그러다가 안에서 두 도우미가 수군거리는 소리를 듣게 되었다.

“옷까지 직접 빨아야 하다니. 사모님은 재벌 사모님이라기보다는 그냥 도우미 같지 않아요?”

“쉿, 그런 말 함부로 하지 말아요. 잘리고 싶어서 그래요?”

“틀린 말도 아니잖아요...”

그런데 세탁실 문을 연 순간 문 앞에 강아연이 떡 하니 서 있는 걸 보았다. 도우미는 놀란 나머지 주저앉을 뻔했다.

“사... 사모님.”

도우미가 떨면서 말하자 강아연은 화를 내지 않고 나지막하게 말했다.

“내가 알아서 할 테니까 나가봐요.”

“알겠습니다.”

도우미는 연신 고개를 끄덕인 후 황급히 도망쳤다.

그들이 떠나고 나서야 강아연의 미소가 서서히 사라졌다. 시선을 늘어뜨리고 성규연의 옷이 담긴 빨래통으로 걸어가 셔츠를 집어 들었다.

성규연은 다른 사람의 손길을 극도로 싫어했다. 그런데 지금 그의 셔츠에 향긋하고 매혹적인 장미 향수 냄새가 연하게 풍겼다.

강아연은 평소 성씨 가문의 꽃들을 관리했다. 꽃향기가 섞이는 걸 막기 위해 진한 향수를 뿌리지 않았다. 그렇다면 이건 심소연의 향수인 게 분명했다.

대체 얼마나 가까이 붙어있었기에 상대방의 향수 냄새가 배었을까? 굳이 말하지 않아도 알 수 있었다.

강아연의 손가락이 미세하게 떨리더니 마음을 진정하려고 숨을 깊게 내쉬었다.

그녀에게는 성규연 말고 아들도 있었다. 성규연이 그녀를 사랑하진 않아도 아들과는 핏줄로 이어진 사이였다.

그 생각에 강아연은 조금이나마 위로가 되는 것 같았다. 아들을 위해서라도 안주인의 역할을 다해야 했다. 그래야 아들이 성씨 가문을 이을 정당한 후계자가 될 수 있으니까.

그런데 아들의 옷을 집어 들자마자 갑자기 속이 울렁거렸다. 입을 막고 황급히 화장실로 달려가 오늘 저녁에 먹은 음식을 모두 토해냈다.

토하고 나면 괜찮아질 줄 알았는데 계속 이어지는 극심한 통증에 거의 정신을 잃을 지경이었다. 마지막 힘을 짜내어 세면대 위에 놓인 유리컵을 밀어 떨어뜨렸다.

쨍그랑 소리에 성준서가 달려왔다.

성준서는 강아연과 성규연의 아들이자 5년 동안의 절망적인 결혼 생활을 버티게 해준 강아연의 유일한 희망이었다.

“준서야...”

강아연의 두 눈이 반짝이더니 성준서에게 손을 내밀었다.

‘준서가 아직 날 걱정하고 있어서 정말 다행이야.’

그런데 그녀의 손이 닿기 직전 성준서가 갑자기 뒷걸음질 치더니 그녀를 피해버렸다.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
5555สนุกมากจบไวลุงหายไปไหนค่ะ เสียดายจัง
2026-03-03 13:11:32
2
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
ไรท์ค่ะรออัพเดทสนุกมากๆๆๆๆๆ
2026-03-03 12:56:33
1
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
สนุกดีค่ะรอมาอัพเดทค่ะ
2026-03-03 11:46:51
1
0
Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
ส่วนตัว เหมือนจะสนุกอ่นไปลุ้นไปหาความตื่นเต้น แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มี ขาดความระทึกและโรแมน แต่ก้ok
2026-05-15 00:31:06
1
0
32
ข้าต้องรอด
ชายป่าแคว้นฉี... ความเงียบสงัดในเขตป่าลึกดูวังเวงแม้เป็นช่วงเวลากลางวัน ร่างบอบบางในชุดอาภรณ์สีฟ้าอ่อนฉาบระบายไปด้วยเลือดสีแดงสด นอนคว่ำหน้าแน่นิ่งคล้ายไร้ลมหายใจ หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ รู้สึกราวกับร่างกายแหลกละเอียดเป็นผุยผง มันทั้งเจ็บปวดแสนทรมานเกินกว่าสตรีอ่อนแอคนหนึ่งจะทนไหว นางหยัดกายขึ้นได้เพียงครึ่งท่อนตัดสินใจใช้มือที่พอจะมีเรี่ยวแรงน้อยนิดดันตัวคลานไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล "นั่นใคร" เสียงทุ้มเหมือนอยู่ไม่ไกลถามขึ้นพร้อมแหวกพงไม้อย่างรวดเร็ว นางส่งเสียงแผ่วเบาร้องเรียกอย่างอ่อนแรงเต็มทีเพื่อขอความช่วยเหลือ "ช่วย...ด้วย..." บุรุษร่างสูงในชุดสีดำสนิทมีผ้าโพกหัวคลุมใบหน้า มองเห็นเพียงดวงตามีแววคมกล้าจ้องมองยังร่างกายโชกเลือดอย่างประหลาดใจ เขายังคงระมัดระวังตัวไม่กล้ายื่นมือเข้าช่วยเหลือทันทีเพราะนั่นอาจเป็นกับดักที่ถูกวางเอาไว้ เขาหรี่ตาลงหยั่งเชิงมองดูสตรีร่างบอบบางที่เหมือนใกล้ตายพินิจพิจารณาสักครู่จึงตัดสินใจช้อนตัวขึ้นมาพาขึ้นบนหลังม้าอย่างเชี่ยวชาญ หญิงสาวที่ร่างกายอิดโรยปรือตาตัวอ่อนปวกเปียกคล้ายหมดแรงเต็มทน "ไปที่ใด" เสียงทุ้มต่ำถามหาจุดหมายปลายทาง "จะ...จวน.
Read More
เกิดใหม่อย่างน่าอนาถ
ด้านนอกของห้องมีเสียงคนพูดคุยกันเบาๆ แต่ก็เล็ดลอดให้พอได้ยินบ้าง นางรู้สึกว่าที่นี่มีคนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก แต่เสียงนั้นช่างฟังแปร่งหูจับใจความอะไรไม่ได้เลย "ข้าวต้มมาแล้วเจ้าค่ะคุณหนูใหญ่" เสียงของบ่าวรับใช้ดังขึ้นทำลายเสียงอื่นๆ รอบข้างเพราะนางอยู่ใกล้กว่า 'จื่อรั่ว' สตรีใบหน้าจิ้มลิ้มส่งเสียงสดใสทักทายเหมือนปลุกเจ้านายไปในตัวเมื่อเห็นนางขยับตัวไปมาเล็กน้อย เพราะก่อนหน้านี้ได้รับคำสั่งให้ดูแลคุณหนูใหญ่อย่างใกล้ชิดจึงรู้อาการของคนป่วยได้ดีกว่าใคร จื่อรั่วไม่แปลกใจแต่อย่างใดกับอาการของหญิงสาวที่นอนบนเตียงไม้ชั้นดีตรงหน้า นางรีบวางสำรับอาหารไว้บนโต๊ะเพื่อเข้าไปดูอาการของหลี่ซิ่วหนิง "คุณหนูลืมตาแล้ว บ่าวนำข้าวต้มมาให้เจ้าค่ะ ท่านกินสักหน่อยจะได้มีแรง" จื่อรั่วพูดพลางดึงหมอนพร้อมยกตัวท่อนบนของเจ้านายขึ้นให้นั่งเอนหลังอย่างระมัดระวังเพื่อเตรียมป้อนอาหารเช้า หลี่ซิ่วหนิงมองตามอากัปกิริยาคล่องแคล่วแน่นิ่งแววตาของนางไม่ได้บ่งบอกความรู้สึกใดเพียงทำตามผู้ดูแลเท่านั้น คือนั่งกินอาหารช้าๆ ดื่มยาต้มที่สุดขมปร่าตามที่หมอสั่งเอาไว้ ถึงแม้รู้สึกไม่ค่อยชอบนักแต่ก็ฝืนดื่มเข้าไปได้จนหมด จื่อรั่
Read More
ฟื้นฟู
มวลนกน้อยใหญ่ส่งเสียงดังหวีดหูปลุกให้ทุกชีวิตตื่นขึ้นเมื่อถึงเวลาเช้าตรู่ หลี่ซิ่วหนิงลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งหลังจากหลับใหลไปนานจนเต็มอิ่ม นางใคร่ครวญถึงเหตุการณ์เมื่อคืนพร้อมทบทวนความทรงจำต่างๆ ที่เกิดขึ้น หลี่ซิ่วหนิง ชื่อเดียวกันได้จบชีวิตลงจากการถูกหักหลังของเพื่อนที่เคยไว้ใจมากที่สุด เธอขอให้ช่วยเหลือเรื่องสำคัญกลับกลายเป็นถูกฆ่าทิ้งเพราะเป็นตัวขัดขวางความก้าวหน้าขึ้นตำแหน่งหัวหน้าเขตของอาชีพนักฆ่าที่เธอต้องการขึ้นเป็นอันดับ หนึ่ง เรื่องนี้หลี่ซิ่วหนิงไม่เคยคิดมาก่อน นางอยู่วงการมาเฟียมาตั้งแต่เล็กเพราะเป็นเด็กกำพร้า เพื่อตอบแทนพระคุณของนายใหญ่ผู้ให้ชีวิตใหม่จึงกลายเป็นนักฆ่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลี่ซิ่วหนิงเป็นคนหัวไว ฉลาดรอบคอบและเรียนรู้ได้เร็ว ทำให้นางเป็นที่โปรดปรานของนายใหญ่ จะว่าไปนางก็คือคนไร้หัวจิตหัวใจเลือดเย็นเป็นที่สุด ไม่เคยมีความรักให้ใคร แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เคยคิดเอาเปรียบผู้ใดและเป็นคนที่ซื่อสัตย์จริงใจต่อตัวเอง แต่นายใหญ่และเพื่อนทรยศก็ฆ่านางได้ลงคอ บทเรียนจากชาติที่แล้วทำให้หลี่ซิ่วหนิงตั้งมั่นเอาไว้ว่าจะดูคนให้ถี่ถ้วนกว่านี้ ทว่าจุดอ่อนคือนางยังคงเดียงสาเรื่องค
Read More
มีแขกมาเยี่ยม
วังหลวงแคว้นฉี ฉีหย่งเล่อ องค์ชายซึ่งเป็นโอรสของฮ่องเต้ฉีหวังเล่ยกับสนมเอก หม่าซือเสียน บุรุษในวัยยี่สิบชันษาผู้มีอุปนิสัยหยิ่งทะนง กำลังศึกษาวิชาการทางด้านบู๊ด้านบุ๋นเพื่อสืบทอดบัลลังก์มังกรอันสูงส่ง เขาเป็นทายาทที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว จึงต้องทำหน้าที่รัชทายาทและเตรียมการขึ้นครองบัลลังก์ต่อจากฮ่องเต้ที่มีอาการป่วยหนักหลังจากการหมั้นขององค์ชายและหลี่ซิ่วหนิง ฮ่องเต้เปรียบเสมือนผู้ไร้ความสามารถ ทรงประชวรและบรรทมเพียงในห้องส่วนพระองค์มิได้ออกว่าราชการใดๆ นับตั้งแต่องค์ชายฉี่หย่งเล่อมีพระชนมายุสิบเจ็ดชันษา เนื่องด้วยมารดาของเขามาจากตระกูลใหญ่ทรงอำนาจในวังหลวง จึงสามารถผลักดันได้ไม่ยาก ทว่าถึงอย่างไรฮ่องเต้ก็ไม่เคยแต่งตั้งเป็นพระมเหสี หลังจากที่อัครมเหสีองค์ก่อนได้พาบุตรชายคนเดียวที่ถูกส่งออกไปอยู่ขอบชายแดนเมื่อยี่สิบสองปีก่อนจากคำทำนายของปุโรหิตว่า องค์รัชทายาทเกิดในช่วงของฤกษ์ดาวโจรส่งผลต่อแคว้นฉีต้องล่มสลายในอนาคตจากน้ำมือของรัชทายาทองค์นี้ เมื่อเติบโตขึ้นเขาจะก่อกบฏ เข่นฆ่าผู้คนมีจิตวิปริตฆ่าพ่อแม่พี่น้องและต้องโทษประหารในที่สุดถึง เก้าชั่วโคตร เว้นเสียแต่ว่าจะถอดยศออกเป็นเพียงสาม
Read More
แจ้งข่าวร้าย
"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่องค์ชายเสด็จมาถึงจวน หนิงเอ๋อร์ เจ้าคงสบายใจขึ้นมากแต่ตอนนี้ควรรีบพักผ่อนได้แล้ว" หลี่จิ้นหยางเพิ่งกลับเข้ามาหลังจากฉีหย่งเล่อออกไปได้สองชั่วยาม จึงไม่ได้รับรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นช่วงที่เขาไม่อยู่ "ท่านลุงควรพักผ่อนให้มากนะเจ้าคะ ท่านเองก็ควรดูแลสุขภาพด้วยเช่นกัน" นางเอ่ยนุ่มนวลแตกต่างจากเมื่อสักครู่ที่อยู่กับองค์ชายอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าของหลี่จิ้นหยางแช่มชื่นขึ้น ครั้งนี้เขาได้หลานสาวผู้มีกิริยาน่ารักน่าเอ็นดูเหมาะสมกับใบหน้าของนาง แทนที่เด็กสาวเอาแต่ใจเป็นใหญ่ไม่รู้จักการเอื้ออาทรผู้อื่นเช่นในอดีต บรรยากาศยามเช้าตรู่ภายในจวนตระกูลหลี่... หลี่จิ้นหยางนั่งเล่นรับอากาศบริสุทธิ์ในยามเช้าโดยมี'อี้เฉิน'ทหารคนสนิทคอยดูแลไม่ห่าง เขาคอยรับใช้ช่วยเหลือในทุกเรื่องของตระกูลหลี่ อี้เฉินเป็นทหารฝีมือดีเทียบเท่าองครักษ์ในวังหลวง ทว่าเขาเลือกเข้ามาอยู่ในกองทัพตระกูลหลี่มากกว่ารับใช้ราชสำนักด้วยเห็นว่าอดีตแม่ทัพผู้นี้มีคุณธรรมและเป็นคนดีน่านับถือมากกว่ารับใช้คนร้อยเล่ห์ในนั้น "ท่านลุงตื่นเช้าเกินไปหรือไม่เจ้าคะ หมอกยังหนาอยู่เลยระวังไม่สบายเอาได้" เสียงใสของหลี่ซิ่วห
Read More
ความจริงปรากฏ
"ข้าอยากไปหอสมุด ที่นี่มีหอสมุดหรือไม่" หลี่ซิ่วหนิงถามขึ้น จื่อรั่วรู้ดีว่าในเมืองนี้มีหอสมุดแห่งหนึ่ง แต่นางมิอยากให้คุณหนูใหญ่ออกนอกจวนจึงอาสาว่าจะไปหยิบยืมมาให้ "ข้าจะไปยืมมาให้เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่ต้องการอ่านเรื่องใดเจ้าคะ" นางรู้ว่ากำลังถูกกันท่าคงมีเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับตัวเองเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นจื่อรั่วคงไม่มีท่าทางขึงขังเช่นนี้ ก็หลี่จิ้นหยางเป็นห่วงหลานสาวคนเดียวขนาดนี้ เขาย่อมออกคำสั่งให้คนในจวนคอยดูแลนางทุกย่างก้าวอยู่แล้ว "เจ้าไม่เข้าใจหรอกว่าข้าอยากอ่านเรื่องใด" หลี่ซิ่วหนิงตอบด้วยท่าทีเฉยชา นางก็อยากรู้เหมือนกันว่าภายนอกจวนเป็นอย่างไรบ้างในเวลานี้ คนข้างในถึงได้ห้ามปรามไปเสียทุกสิ่งอย่าง เมื่อเห็นคุณหนูใหญ่ไม่ยอมฟังจื่อรั่วจึงเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง "ทุกครั้งคุณหนูไม่เคยอยากอ่านตำรับตำรานี่เจ้าคะ อีกอย่างในจวนก็มีห้องสมุดมีตำรามากมายหากท่านต้องการ นายท่านสั่งไว้ว่าหากคุณหนูใหญ่อยากได้สิ่งใดก็บอกข้าได้ทันที หากข้าทำไม่ได้นายท่านจะจัดหาให้เอง" นางตอบตามความจริงที่ได้รับมอบหมาย "อย่าลำบากเลย ข้าไม่อยากรบกวนไปถึงท่านลุง" หลี่ซิ่วหนิงเอ่ยขึ้นเตรียมตัวเพื่อออกไปข้างนอก จื่
Read More
ช่วงเปลี่ยนผ่าน
ฮ่องเต้ทรงประชวรหนักพระสนมจึงเรียกองค์ชายฉีหย่งเล่อเข้าเฝ้า ทุกฝ่ายต่างร้อนใจที่พระองค์มีอาการทรุดลงในเวลาอันรวดเร็ว "ข้าคงไม่ไหวแล้ว เตรียมร่างราชโองการแต่งตั้งฮ่องเต้องค์ใหม่เถิด" ฮ่องเต้รับสั่งกับกงกงให้รีบร่างราชโองการ "แต่ว่า..." กงกงไม่แน่ใจคิดจะแย้ง ขึ้นฮ่องเต้ยกพระหัตถ์ขึ้นห้าม เขาจึงถวายบังคมและออกไปทำตามหน้าที่อย่างไม่เต็มใจนักโดยมีพระสนมนั่งยิ้มไล่หลัง "พระองค์เพียงพักผ่อนให้มากอาการก็ดีขึ้นเพคะ เสวยยาสมุนไพรชั้นดี อาหารบำรุงกำลังให้มากขึ้นก็จะทรงหายเพคะ" พระสนมเอ่ยยิ้มแย้มดูอบอุ่นเป็นอย่างมาก หากเป็นเมื่อก่อนฮ่องเต้คงรู้สึกมีกำลังใจต่อสู้ แต่เวลานี้พระองค์ทรงรู้ดีว่าเป็นอย่างไร "ข้ารู้ตัวดีพระสนม ห่วงแต่เจ้า" ทรงตรัสเสียงบางเบาก่อนเอื้อมพระหัตถ์กุมมือเรียวเอาไว้ สีพระพักตร์ดูกังวล พระสนมยิ้มให้อีกครั้งเอ่ยขึ้นเสียงหนักแน่นเพราะทุกคนออกไปหมดแล้วมีเพียงองค์ชายกับนางเท่านั้น "หม่อมฉันมิเป็นไรเพคะ มีองค์ชายอยู่อย่าทรงเป็นห่วงเลยเพคะ ฝ่าบาทพักผ่อนให้มากๆ ตื่นมาอาการก็ดีขึ้น" พระสนมพูดจบก็ห่มผ้าให้ฮ่องเต้ได้พักผ่อน นางยังไม่ปักใจเชื่อว่าฮ่องเต้มีพระวรกายอ่อนแอลง ถึงทุก
Read More
งานเฉลิมฉลอง
เมื่อมีการผลัดแผ่นดินก็ย่อมมีงานเลี้ยงฉลองตามมา ฮ่องเต้ฉีหย่งเล่อมีรับสั่งให้ประกาศราชโองการออกไปว่า จะมีการเฉลิมฉลองการขึ้นครองบัลลังก์ในเวลาอันใกล้ ทางวังหลวงเร่งจัดการเตรียมงานกันขมีขมัน ทุกส่วนต้องสมบูรณ์สำหรับฮ่องเต้ทรงอยู่ในวัยหนุ่มที่พร้อมสำหรับการครองราชย์อย่างยิ่ง จวนตระกูลหลี่เองก็ตระเตรียมความพร้อมสำหรับงานนี้เช่นกัน หลี่จิ้นหยางเองก็เข้าเฝ้าในฐานะแม่ทัพของกองทัพแคว้นฉี การกลับมารับตำแหน่งในครั้งนี้ทำให้เขามีพลังใจขึ้นมามาก เลือดนักรบในกายพลุ่งพล่านแม้ไร้กำลังต่อสู้ เขาตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะทำหน้าที่แม่ทัพอย่างดีที่สุดหลังจากถูกเพิกเฉยมาเนิ่นนาน จนคิดว่าคงไม่สามารถกลับมารุ่งโรจน์ได้อีกแล้ว ความยินดีปรีเปรมปรากฏบนใบหน้าหลังจากมันห่างหายไปนานหลายปี หลี่จิ้นหยางมั่นใจว่าหากทำดีที่สุดกองทัพหลี่จะไม่มีวันตกต่ำอย่างที่ผ่านมาแน่นอน ชุดออกงานของหลี่ซิ่วหนิงถูกสั่งตัดใหม่ทั้งหมดรวมถึงชุดแม่ทัพของหลี่จิ้นหยางจากช่างตัดเย็บชั้นดีของแคว้นฉี เขาพานางเข้าไปเลือกผ้าและเครื่องประดับที่ร้านมีชื่ออันดับหนึ่งในเมืองนี้เพื่อร่วมงานอันทรงเกียรติ ทุกสิ่งทุกอย่างต้องดีที่สุดเท่านั้น หลี่ซิ่วหนิ
Read More
งานเฉลิมฉลอง(ต่อ)
ความยิ่งใหญ่อลังการที่ยากจะพบเห็นได้บ่อย ฮ่องเต้ฉีหย่งเล่อขึ้นพิธีครองราชย์อย่างเป็นทางการ พระสนมตอนนี้มีตำแหน่งไท่เฟย ในขณะที่หลี่จิ้นหยางดำรงตำแหน่งแม่ทัพแห่งกองทัพหลี่ของแคว้นฉี งานรื่นเริงต่อจากนั้นสร้างความครึกครื้นไปทั่วแคว้น เมืองทั้งเมืองตกแต่งด้วยดอกไม้ สวยสดงดงาม ภายในวังหลวงก็มีแต่ความหรูหรา หลี่ซิ่วหนิงกวาดตามองโดยรอบ อืม ต้อนรับฮ่องเต้องค์ใหม่ฟุ่มเฟือยดีจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างประมาณค่ามิได้สำหรับพิธีสำคัญนี้ หลี่จิ้นหยางถูกรุมล้อมไปด้วยบรรดาขุนนางน้อยใหญ่ เขารู้ดีว่ายามตกต่ำคนเหล่านั้นไม่เคยชายตาแล ยามนี้กลับเข้ามาทักทายพูดคุยอย่างเป็นห่วงเป็นใยยินดีกับเขาหนักหนา จางจิ้งซื่อที่ยืนอยู่อีกฟากมองหลี่จิ้นหยางอยู่ห่างๆ เขาครุ่นคิดบางอย่างที่เกินคาดเดา "แม่ทัพหลี่อย่างนั้นรึ หึ" จางจิ้งซื่อยกจอกสุราขึ้นจิบพลางมองตรงไปยังหลี่จิ้นหยาง การกลับมาของแม่ทัพหลี่พร้อมกองทัพขนาดใหญ่ย่อมทำให้หลายฝ่ายร้อนๆ หนาวๆ เพราะกริ่งเกรงในอำนาจของกองทัพตระกูลหลี่ ทหารเรือนแสนทุกคนล้วนมีฝีมือระดับสูงทั้งสิ้น ชื่อเสียงระบือไกลไปหลายแคว้น ใครๆ ต่างยำเกรง มันเสียอยู่อย่างเดียวคือแม่ทัพผู้นี้ ถึงเขาจะเ
Read More
เพิ่งเริ่มต้น
งานเลี้ยงเสร็จสิ้นลงทุกคนเตรียมตัวไปขึ้นรถม้า เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างเดินทางไปยังสถานที่จอดรถม้าของตนเองรวมทั้งหลี่จิ้นหยางและหลี่ซิ่วหนิง นางออกไปทำธุระส่วนตัวจึงมาช้ากว่าผู้เป็นลุงที่รออยู่ด้านนอกแล้ว "ขอแสดงความยินดีที่ท่านแม่ทัพที่ได้กลับมา" เสียงของ จินเฟิง ขุนนางฝ่ายกรมพระคลังทักทายหลี่จิ้นหยาง "ขอบใจ" เขาขอบคุณตามมารยาทสายตามิวายมองหาหลานสาวที่เดินทางมาช้า "หลี่ซิ่วหนิงก็มาด้วยใช่หรือไม่ นางไปไหนเสียล่ะ" จินเฟิงถามขึ้นพร้อมชะโงกมองหา "หากเป็นข้าคงไม่กล้าพานางมางานเลี้ยงด้วยหรอก ท่านไม่เห็นใจหลานสาวบ้างเลยเด็กสาวที่พลาดการแต่งงานกับองค์รัชทายาท ในภายภาคหน้าหากอยากตบแต่งกับใครคงลำบากน่าดู จะมีผู้ใดกล้ารับเข้าตระกูลต่อเล่า" เขาพูดจาถากถางยิ้มเย้ย หลี่จิ้นหยางที่ทุกคนรู้ดีว่าการกลับมารับตำแหน่งแม่ทัพของเขาเป็นเพียงในนามเท่านั้น เพราะความสามารถที่ถดถอยทำให้คนบางคนไม่ได้ยำเกรงเขาอีกต่อไป ตรงกันข้ามกลับขุดปมด้อยของหลานสาวออกมาประจานให้อับอาย "ข้าสอนหลานให้อยู่กับความเป็นจริง หากไม่มีผู้ใดต้องการนางข้าและตระกูลหลี่ก็ยังเป็นที่พึ่งให้นางได้เสมอ อย่าห่วงเลยเจ้าดูแลลูกหลานให้ดีก่
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status