บททั้งหมดของ โซ่รักหลอมใจ: บทที่ 71 - บทที่ 80

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่างบางเบา ดารินทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย พลันรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง...ลูกทั้งสองคนไม่ได้อยู่บนที่นอนข้างเธอเหมือนทุกเช้า เธอลุกพรวดขึ้น มองไปรอบห้องอย่างร้อนรน ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนหรือเปล่า เธอถึงได้รู้สึกเพลียจนหลับสนิทแบบนี้ แต่เมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืนเธอยิ่งรู้สึกเจ็บใจ คน ๆ นั้นทำกับเธอเกินไปแล้ว “ไม่ได้ วันนี้ฉันต้องไล่เขาออกจากบ้าน” ดารินทร์เปิดประตูออกไป ภาพตรงหน้าก็ทำให้ฝีเท้าของเธอชะงักลง ลูกชายกับลูกสาวของเธอกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร กำลังทานอาหารเช้าอย่างเอร็ดอร่อย เสียงหัวเราะของเด็กน้อยสองคนลอยมาแตะหัวใจของเธออย่างอ่อนโยนและเมื่อสายตาของเธอเหลือบไปยังอ่างล้างจาน เธอก็เห็นแผ่นหลังกว้างของใครบางคน“ทำอะไรน่ะ” ดารินทร์เอ่ยถาม“แม่จ๋า” นภัสหันมายิ้มกับแม่“คุณลุงทอดไข่ดาวให้ฮะ” นพกรชูไข่ดาวที่ติดอยู่บนช้อนส้อมให้แม่ดู“คุณตะวัน”“ครับ” เขาหันมามองเธอ“ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ”“รอแป๊บนึง ผมขอล้างจานให้เสร็จก่อน”“ไม่ต้องหรอกค่ะ วางไว้ตรงนั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง”“อีกนิดเดียวแล้ว”“ฉันอยากคุยตอน

“ไม่ดูดแล้ว” เขาปลอบเธอขณะที่มือกำลังนำบางอย่างออกมาจากกางเกงแรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยทำให้ดารินทร์ก้มมอง ทันทีที่เห็นเธอก็เงยหน้ามองเขา“คุณจะทำอะไร”ไม่มีคำตอบใด ๆ เพราะเขารู้ว่าดารินทร์รู้อยู่แล้วว่าเขากำลังจะทำอะไร“ฉันเพิ่งด่าคุณไปเมื่อเช้า”“ค่อยด่าใหม่” ว่าจบเขาก็จับเอ็นร้อนยัดเข้าไปโดยไม่ทันให้ดารินทร์ตั้งตัว เพราะเพิ่งทำไปเมื่อคืนวันนี้เขาเลยเข้าไปได้สะดวก“คนบ้า!” เธอตีอกของเขา “คุณไม่ได้ป้องกัน”“แบบสด ๆ ดีกว่าใส่ถุงเยอะเลย อ่าส์” มันสัมผัสได้ถึงเนื้อนุ่มภายในที่กำลังตอดรัดของของเขา ให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า“ไม่เอา”“อย่ากังวล เดี๋ยวผมจะปล่อยนอกให้นะ”“อ๊ะ...ไม่เอา” เธอยังคงปฏิเสธทิศตะวันไม่ได้สนใจ เขาจูบไปบนหน้าผากมน ก่อนประคองเธอไว้แนบอก แล้วกดสะโพกลงไปจนสุดดารินทร์หน้าร้อนผ่าว เมื่อรับรู้ได้ว่าเอ็นร้อนของเขากำลังกระตุกอยู่ภายในตัวของเธอ“นะ...ไหนคุณบอกจะปล่อยนอกไง” เธอโวยวาย“ผมยังไม่เสร็จ” เขากระซิบข้างหู “อย่าขยับนะ...อึก”“ฉันควรทำยังไงกับคุณดี” ไม่ว่าเปล่าเธอยังกัดเขาที่ไหล่และทิ้งรอยฟันไว้บนผิวของเขา“เสียวมากเหรอ” เขาเอ่ยแซว ดารินทร์กำหมัดแล้วทุบไปที่ห

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอึมครึมกว่าทุกวัน ทิศตะวันซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับดารินทร์ เขาชำเลืองมองดารินทร์กับผู้ชายคนนั้นอยู่บ่อยครั้ง “คุณลุงไม่หิวเหรอคะ” นภัสที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทิศตะวัน เธอสังเกตเห็นว่าในจานของเขาอาหารยังไม่พร่อมจึงถามขึ้น “ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ครับ” “ลอชิมอันนี้ดูสิคะ” เธอจิ้มมันทอดในจานแล้วยื่นให้ทิศตะวัน “แม่จ๋าทำแบบไม่เผ็ดให้น้องเอิร์นด้วย อร่อยมาก ๆ ค่ะ” ทิศตะวันรับไป เขาหยิบมันเข้าปากแม้จะอร่อยเหมือนที่เด็กน้อยบอก แต่ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์ใด ๆ เลย “อร่อยมั้ยคะ” “อืม อร่อยครับ” “ลุงพีทฮะ” นพกรที่นั่งถัดจากนภัสเอ่ยเรียกชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แม่ “ว่าไงครับ” “วันนี้นอนที่นี่นะฮะ” “แน่นอนอยู่แล้ว” “เย้ ผมจะนอนกับลุงพีท” “น้องเอิร์นด้วย” ทิศตะวันหน้าหงอยรู้สึกเหมือนตัวเองจะอยู่ผิดที่ผิดทาง เขาลุกขึ้นจากโต๊ะหยิบจานข้าวของตัวเองแล้วเดินเข้าไปในครัว เทเศษอาหารลงในถุงที่ดารินทร์เตรียมไว้สำหรับใส่เศษอาหาร บีบน้ำยาลางจากใส่ฟองน้ำ ถูจานวนซ้ำ ๆ ไปมาใ

“ผมไม่อยากเสียคุณกับลูกไป”เธอมองเขานิ่ง แสงจันทร์สะท้อนในดวงตาของเขาที่สั่นระริกเล็กน้อย ราวกับมีบางสิ่งกำลังต่อสู้กันอยู่ในใจ เขาดูไม่มั่นคงเหมือนเคย ไม่ใช่ผู้ชายที่เธอเคยรู้จักในอดีตหรืออาจเป็นคนเดียวกัน แต่กลับมีบางสิ่งในตัวเขาที่เปลี่ยนไปโดยที่เธอไม่ทันรู้ตัวดารินทร์รู้สึกใจเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล ทั้งที่เพิ่งจะตื่นจากฝัน แต่ความรู้สึกตอนนี้กลับเหมือนยังอยู่ในฝันที่สับสน เธอไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะคำถามของเขา หรือเป็นเพราะสายตาคู่นั้นที่มองเธอราวกับกำลังจะพูดคำบางคำ...แต่ก็เลือกจะเงียบไว้แทน“คุณคิดอะไรอยู่กันแน่...” เธอพึมพำเสียงเบา เหมือนถามเขา แต่ก็เหมือนถามตัวเองมากกว่า “ให้โอกาสผมเถอะนะ” เขาจับมือเธอไว้แล้วก้มหน้าลงไปจนหน้าผากแตะกับหลังมือของเธอ “แค่สามเดือนเท่านั้น” “...” ดารินทร์ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการจะบอกอะไรกับเธอ สามเดือนที่เขาว่าหมายถึงอะไร“ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าผมทำให้คุณมีความสุขได้มากกว่าอยู่กับผู้ชายคนนั้น”“คุณมาขอกันดื้อ ๆ แบบนี้ไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ”“ผมจ่ายค่าเสียเวลาให้คุณก็ได้นะ สามเดือนที่อยู่กับผม ผมจะให้เงินคุณใช้ ส่วนเรื่อง

“สะ อ๊าาา เสียว!” ในที่สุดเธอก็พูดออกมาให้เขาได้ยิน “ตรงนั้น...มันเสียว”ยิ่งได้ยินเธอบอกว่าเสียวเขาก็ยิ่งขยับเอวสอบถี่รัว ไปตรงจุดเดิมซ้ำ ๆ เธอยกขาสองข้างเกี่ยวเอวสอบไว้ มือก็โอบแผ่นหลังลูบไล้ไปมา เผลอจิกไปบ้างเวลาเมื่อความเสียวซาบซ่านไปทั้งร่างกาย“ทนอีกนิดนะครับ อืม!” เพราะเขาก็เสียวจนใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกันเขากระซิบข้างหูเธอ เธอจึงพยักหน้ารับ ก่อนจะขมิบช่องทางรักอีกรอบจนเขาครางแล้วเชิดหน้าขึ้นขณะที่เอวสอบยังขยับไม่หยุดแม้เธอจะนอนอยู่เฉยๆ แต่บทรักที่เขาทำกับเธอ มันทำให้เขาสุขสม จนไม่อยากปลดปล่อย อยากขยับและมองคนใต้ร่างแบบนี้ไปตลอดทั้งคืน แต่ก็กลัวว่าดารินทร์จะทนไม่ไหวเมื่อใกล้ถึงฝั่ง เขาจึงหยุดจนดารินทร์ปรือตามองมองเขา แต่ทิศตะวันกลับพลิกตัวเธอมาไว้บนร่างทั้ง ๆ ที่เอ็นร้อนยังคงคั่งค้างอยู่ในตัวดารินทร์ แล้วเขาก็ขยับไปนั่งพิงหัวเตียง ดันตัวเธอให้นั่ง เขายืดขาไปรองก้นของเธอเอาไว้ ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในท่านั่งหันหน้าเข้าหากัน ดารินทร์มองการกระทำนั้นอย่างสงสัย เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องแบบนี้ เธอไม่รู้ว่าต่อไปทิศตะวันจะให้เธอทำอะไร“ขยับสิครับ”“ไม่” ดารินทร์ปฏิเสธด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เธ