“ตาย มึงตาย กูจะฆ่ามึงให้ตาย ไอ้พวกชั่ว!”“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย! โอ๊ยยยยยยยยย”เสียงร้องของเสี่ยนก แค่ฟังก็สัมผัสได้ถึงความทุกข์ทรมานแม่พัดชาพลิกร่างเล็กออกจากตำแหน่งที่ถูกชายแปลกหน้ากดทับ ลงจากเตียงไปซุกกายนั่งมุมห้องอย่างคนเสียขวัญ ใบหน้าเสียขวัญและแววตาที่ล่องลอย กุมสาบเสื้อที่ถูกฉีกขาดไว้แน่น พิยดาทำได้แค่ทอดตาหวานมองแม่ แต่เข้าไปกอดไม่ได้เพราะต้องป้องกันตัว“เสี่ย! เชี่ย! อีเด็กคนนี้มันบ้าไปแล้ว!”“มาช่วยกูสิวะ หัวกูแตกหมดแล้ว มันเจ็บนะโว้ยยย!”ลูกน้องของมันทั้งสามคนเข้ามาเห็นภาพเหตุการณ์น่าสยดสยอง เสี่ยนอนหมดสภาพร้องโอดครวญเลือดอาบหน้า ไหลลงบนผ้าปูเตียงโทนสีอ่อน เลือดหยดลงผ้าเป็นวงๆ จนน่ากลัวว่าเลือดอาจจะไหลออกจนหมดตัว พวกเขาทุกคนหยุดอยู่หน้าประตู ไม่กล้าเข้ามาช่วยเจ้านายเพราะกลัวผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่สติหลุด ยกเศษปูนในส่วนที่แหลมที่สุดมาทางพวกเขา“อย่าเข้ามานะ! ขยับเข้ามานิดเดียวหัวของไอ้นี่เละแน่!”พิยดาไม่ได้ล้อเล่น หล่อนเอาจริง ขู่พวกมันที่ดึงดันจะเข้ามาช่
Last Updated : 2026-03-10 Read more