ANMELDEN‘หมาจนตรอก’ คำสั้นๆ ที่สามารถนิยามพิยดาในขณะนี้
ทั้งที่รู้ว่าการพาตัวเองเข้ามาในสถานที่อโคจรจะนำมาซึ่งภัยร้าย แต่หล่อนกลับยินยอมพาตัวเองเข้ามาเสี่ยงเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครอีกแล้ว พิยดาตัวเล็กนิดเดียว สั่งให้เดินดีๆ หล่อนก็ไปของหล่อนเองได้ แต่นักเลงกลุ่มเมื่อเช้าที่เจ็บแค้นหล่อนกลับออกมาฉุดถึงหน้าทางเข้าและกึ่งฉุดกึ่งลากผ่านตรอกทางเดินแคบๆ และเหม็นอับไปถึงบันไดซึ่งปูพรมแดงขึ้นไปสู่ห้องรับรองที่หรูหรา จากนั้นพวกเขาเหวี่ยงตัวหล่อนไถลล้มลงไปบนพื้น ศีรษะหญิงสาวกระแทกกับพื้นจนสะเทือนมาถึงแผลข้างขมับ
พิยดาหลับตาข้างหนึ่งลง และเจ็บจุกมาถึงท้องน้อย ใบหน้ามอมแมมคราบน้ำตาและคราบเลือดจางๆ มองเห็นหน้าเสี่ยเจ้าของบ่อนแค่เลือนราง สายตาหล่อนโฟกัสได้แค่จุดเดียวก็คือหญิงวัยกลางคนที่ถูกมัดมือมัดเท้า และเอาเทปกาวปิดปากไว้ที่มุมห้อง ถึงจะโง่เง่าที่เดินเข้าลานประหารด้วยตัวเอง แต่ก็คุ้มตรงที่ได้เจอแม่อีกครั้ง ให้แม่ได้รู้ ว่าลูกไม่เคยคิดจะทอดทิ้ง
“มาเร็วดีนี่ ไหนล่ะเงินห้าล้านของกู คงจะได้มาครบใช่ไหม”
เจ้าของบ่อนลูบๆ คลำๆ ปืนพกสั้นในเชิงข่มขู่ แผลสดที่ถูกเย็บหลายเข็มปวดตุบๆ ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าใส ทว่าซ่อนเร้นความร้ายกาจของคนที่ทำให้เกิดแผลนี้ เขาหลิ่วตา เพราะเจ็บแผลที่ถูกเย็บถึงสิบเข็ม ฝีมือนังเด็กเปรตลูกสาวนอกคอกของอดีตนักธุรกิจผู้ตกอับ
ความเจ็บทำให้เขาหมดความพิศวาสในความสวยของเด็กสาว ซึ่งเป็นที่เลื่องลือในกลุ่มชายวัยกลางคนที่อยู่ในแวดวงธุรกิจมานับสิบปี อาเสี่ย อาเฮียทั้งหลายต่างเคยหมายปองเด็กสาวด้วยกันทั้งสิ้น อยากรับมาเลี้ยงดู เพราะพวกมันเงี่ยนเนื้อสาวจากคลิปฉาวที่เคยโด่งดังเมื่อหลายปีก่อน
เด็กสาวอายุแค่สิบหกสิบเจ็ดปี แต่กลับมีทรวดทรงองค์เอวที่ทำให้ผู้ชายแข็งโด่กันทั้งเมือง หัวนมสีชมพูตั้งเด่นบนเต้าอวบ แรงขย้ำหยาบโลนจากฝีมือชายในคลิปเล่นเอาคนที่ได้ดูคลิปเลื่อนกลับไปดูซ้ำๆ สาวกล้วยช่วยตัวเอง
กลุ่มผู้ชายแชร์คลิปต่อๆ กันไว้ดูเล่นจนดังไปทั้งเมือง ก่อนจะถูกทำลายทิ้งจนไม่เหลือซากจากอำนาจเงินของไกรสร แต่ถึงแม้คลิปจะหายไป แต่ภาพเคลื่อนไหวเหล่านั้นยังตราตรึงในความทรงจำของคนจำนวนมากที่เคยดู
หนึ่งในนั้นก็คือเสี่ยนก
เขาเคยเสียน้ำกามชักเองจนแตกให้เด็กสาวไปหลายครั้ง ควรเป็นเขาที่ลากเด็กสาวไปกระหน่ำเอาให้หนำใจ แต่เพราะยังไม่หายเจ็บจากรอยแผลที่มันฝากไว้ อารมณ์ทางเพศจึงเลือนหายไปด้วย
“เอากระเป๋าของมันไปค้น!”
ไม่ค้นหาให้เสียเวลาแต่รูดซิปและเทของทั้งหมดลงพื้น
ของที่หล่นลงมามีแค่โทรศัพท์ กระเป๋าเงิน กับเครื่องสำอางไม่กี่ชิ้น ไม่มีเงินสดหนาเป็นฟ่อนที่รวมกันได้ห้าล้านบาทตามที่ตกลงกันไว้
“ไหนล่ะเงินห้าล้าน มึงคิดจะลองดีกับกูเหรออีเด็กเปรต!”
“ฉันไม่ได้คิดจะลองดีกับเสี่ย แต่ฉันพยายามแล้ว ฉันไปขอยืมเงินคนอื่น ฮึก... แต่ไม่มีใครให้ฉันยืม ฉันมีเงินเก็บห้าหมื่น ฉันโอนให้ตอนนี้เลยก็ได้ ถือเป็นดอกเบี้ยให้เสี่ยในระหว่างหาเงินต้นมาคืน... โอ๊ย!”
“ตกลงกันห้าล้าน มึงจะให้กูรับเงินจากมึงห้าหมื่น มึงเอาอะไรคิด!”
“ขอโอกาสให้ฉันอีกครั้งได้ไหม ฉันไหว้ล่ะ ฮึก... ถ้ามีเวลามากกว่าหนึ่งวัน ฉันอาจจะหาเงินมาคืนเสี่ยได้ก็ได้ ฉันขอร้องล่ะนะ ฮือๆๆ”
“มึงอย่ามาตอแหลขอยืดเวลาออกไป! เพราะกูไม่เคยให้โอกาสใคร!”
อีกฝ่ายร้องไห้โฮล้มหน้าคว่ำลงพื้นตามแรงขยุ้มเส้นผมจากเจ้าของบ่อนการพนัน โคนผมบางส่วนติดกับข้างขมับที่แตกยับเยินทำให้ความเจ็บทวีคูณ ชายกระโปรงบางตลบขึ้นสูงเหนือโคนขาอ่อนตามแรงฉุดลาก สายตาเสี่ยเฒ่าแวววาว ปิ๊งไอเดียจะหาเงินเล็กๆ น้อยๆ มาจ่ายเป็นดอกเบี้ย ในระหว่างที่พวกมันไม่มีปัญญาหาเงินต้นมาจ่ายหนี้พนันให้ไอ้เมศ
“ในเมื่อมึงหาเงินมาจ่ายไม่ได้ กูก็คงต้องหาเงินจากทางอื่นมาจ่ายดอกเบี้ย เพราะพี่มึงติดหนี้กูมาเป็นเดือน แค่เงินต้นยังห้าล้าน ดอกเบี้ยมันจะไม่วิ่งไปถึงดาวอังคารแล้วเหรอ ไอ้เอก! ตัวบิ๊กๆ ที่อยู่ในบ่อนมีใครบ้าง”
“ท่านบุญชัยครับ เล่นเสียไปสองล้านหัวเสียจะถอนทุนคืน”
“แล้วก็มีพวกผีพนันเอาสมบัติพ่อแม่มาผลาญอีกสองสามคน ผมยึดโฉนดที่ดินจากพวกมันมาได้คนละหลายใบ”
“ก็ดี! หัวเสียก็ต้องระบายผ่อนคลายสักหน่อยถึงจะอารมณ์ดี หึหึ! มึงออกไปบอกว่ากูมีผู้หญิงมานำเสนอ ลูกสาวของอดีตคู่ปรับในวัยหนุ่มของมัน ดูซิ ว่ามันจะสนใจหรือเปล่า อ้อ แล้วไปดูรายชื่อ ใครแลกชิปเยอะที่สุดวันนี้ รวมกันมาให้ได้ 5 คน กูให้สิทธิ์พวกมันลงขันเอาอีพิมกลุ่มแรก”
“ฮึก! ไม่นะ! อย่าทำกับฉันแบบนั้นเลยนะ ฉันสัญญาจะหาเงินมาคืน ฉันรักษาคำพูด ฉันขอร้อง ให้ฉันไหว้ก็ได้ แต่อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”
“หรือมึงจะให้กูเปลี่ยนเอาแม่มึงไปแทน?”
เสนอทางเลือก แต่เป็นทางเลือกที่ทำให้พิยดาสั่นเทิ้มด้วยความกลัว
ภาพแม่ถูกพ่อวางยานอนหลับแล้วลงมือข่มขืนย้อนกลับเข้ามาในหัว
แม่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลยแต่กลับตกเป็นเครื่องระบายความใคร่ ทั้งพิยดากับแม่ต่างเคยถูกทำร้ายจากผู้ชายที่ไว้ใจ จะเป็นใครที่โดนกระทำชั่วช้า ก็คงจะเจ็บปวดเจียนอยากฆ่าตัวตายไม่แพ้กัน
“เอาไหมล่ะ! ได้นะ ขึ้นชื่อว่าสวยถึงขั้นไอ้พิการหน้าโง่นั่นมันวางยาปลุกปล้ำก็ขายได้ราคาเหมือนกัน คงจะมีพวกกระเป๋าเบาบางคนที่ไม่สนหน้าตา ไม่สนอายุ ขอแค่ได้เสียบ ได้เอาให้น้ำแตกมันก็พอใจ มึงจะเอาแบบนี้ไหม! แล้วมึงหุบปากเลยนะ มึงไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น! ถ้าพูดไม่หยุด กูจะยิงมึงทิ้งตรงนี้! มึงคิดว่าบนหัวกูเนี่ยเย็บกี่เข็ม กูไม่เอามึงตายตั้งแต่รู้ว่ามึงมาตัวเปล่าก็บุญหัวมึงแล้ว ฉะนั้นมึงไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง!”
“ฉันอยากเจอพี่เมศ ขอให้ฉัน... ได้เจอ...”
“กูบอกว่าอย่าต่อรอง!”
ปัง!
เสี่ยนกยิงปืนขึ้นเพดาน
“มึงยังจะต่อรองอีกไหม!”
น้ำเพชรดูแลเด็กสาวที่เห็นหน้าค่าตามาตั้งแต่เล็กๆ ดีไปตามมาตรฐาน บิดผ้าชุบน้ำลากเช็ดไปตามเรือนร่างงดงามล้างเอาคราบเหนียวเหนอะหนะออกไป รับชุดกระโปรงไซซ์ใกล้เคียงกันจากหญิงพิการที่เดินขาปัดไปหยิบมาให้มาสวมใส่ให้หญิงสาวอายุอ่อนกว่าถึงสิบปีนอนไม่ได้สติยังสวย สมแล้วที่ผู้ชายพวกนั้นจะกระหายในเรือนร่างนี้ แพทย์สาวคว่ำหลังมือดูการแจ้งเตือนผ่านแอปเปิลวอตช์ มีรายการโอนเงินเข้ามาหนึ่งแสนบาท แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป ดูแลพิยดาเสร็จแล้วน้ำเพชรเข้ามาทำแผลให้น้าพัดชาซึ่งส่วนมากจะเป็นรอยฟกช้ำ ไม่ได้มีแผลสดเลือดตกยางออกหนักเท่าลูกสาวผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีประตูห้องถูกเคาะตามด้วยเสียงน่าสงสาร“พี่เพชร พี่เพชรครับ ขอผมเข้าไปได้ไหมครับ...”ทนรำคาญน้องชายไม่ไหว ผละออกจากน้าพัดชาไปปลดล็อกกลอนประตูให้น้องชายได้เข้ามา “พิมเป็นยังไงบ้าง ฟื้นหรือยัง”“ยังไม่ฟื้น” ไม่ถงไม่ถามสักคำพิยดาเจ็บมากไหม พี่สาวทำงานเหนื่อยหรือเปล่า มันเมินหล่อน พุ่งพรวดวิ่งเร็วเป็นลิงปีนขึ้นเตียงไปคว้ามือนิ่มของพิยดาขึ้นมาแนบข
ช่วงเวลาบีบคั้นหัวใจมาถึง เมื่อรถตู้คันใหญ่เคลื่อนมาจอดหน้าบ้านเดี่ยวน้ำเพชรถูกขอร้องให้เดินทางมาที่นี่ก่อนหน้าศรันย์จะมาถึงเกือบหนึ่งชั่วโมง ทำแผลให้คุณไกรสรเรียบร้อยแล้วหล่อนออกมารอหน้าบ้าน มีคุณไกรสรตามมานั่งเฝ้าข้างประตู หล่อนรีบวิ่งเข้าไปดูอาการหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนน้องชาย เศร้าสะเทือนใจกับสภาพร่างกายภายนอกของพิยดาที่พังยับเยินเกินกว่าจะเรียกได้ว่ามนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจิตใจ“พี่เพชร ช่วยพิมด้วย ช่วยด้วย ฮึก... พิมหมดสติไปแล้ว...”ดวงตาศรันย์บวมแดง โอบอุ้มพิยดาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม หน้าตาน่าสงสารจนน้ำเพชรเห็นแล้วอ่อนใจถ้าหากเจ็บแทนได้เขาคงจะยอมเจ็บแทน ใบหน้าพริ้มเพราอ่อนแรงซบอยู่กลางอกกว้าง จากคนเคยมีใบหน้าสวยหวานมองจากมุมไกลยังงดงามตรึงตาตรึงใจ กลับซีดเซียวและมีรอยฟกช้ำกระจายเต็มหน้า ตามไรผมมีคราบเลือดแห้งเขรอะ ใต้ฐานจมูกก็มีคราบเลือดจางๆ ผสมรวมกับคราบน้ำมูกน้ำตา มอมแมมเกินกว่าน้ำเพชรจะใจร้ายได้ลง“พี่เข้าใจแล้ว รีบพาพิมเข้าไปในบ้านเร็วเข้า” นำทางน้องชายพาหญิงสาวเข้าไปในบ้าน สั่งให้วางเรือนร่างอ
ไกลถึงสุดทางเดิน มีคนของเสี่ยเฝ้าสองคนแต่พวกมันก็ถูกสอยจนร่วงลงสลบเหมือดไปตามระเบียบ ด้วยฝีมือพยัคฆ์สองหนุ่มที่เก่งกาจวิชาต่อสู้มือเปล่าและอาวุธหลายชนิด ไม่นานนักก็มีคนของมันวิ่งลงบันไดตามมาเป็นโขยงปิดล้อมพื้นที่ จนเสี่ยนกหมดหวังจะรอดพ้นจากเงื้อมมือ“พังเข้าไป”“ฮือ... ฮือ...”“พิม...”ตัวเขาชา เมื่อเข้ามาเห็นเรือนร่างเกือบเปลือย และได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญขอความเห็นใจจากหญิงคนรักภาพในหัวศรันย์ตัดไปช่วงหนึ่ง หลอดไฟในสมองขาด ไม่เห็นแสงใดนอกจากแสงปืนที่เล็งยิงใส่ไอ้เดนคนหลายนัด ร่างเกือบเปลือยของเพศชายจำนวนห้าชีวิตร้องเสียงดัง แตกตื่นกระโดดลงจากเตียงวิ่งหนีลูกปืนจ้าละหวั่น พวกมันวิ่งหนีไปหลบมุมไหนของห้องศรันย์ตามไปไล่ยิง ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ลูกกระสุนฝังแขนฝังขาบางคนจนคาวเลือด แต่ศรันย์ไม่หยุดจะไปจ่อหัวยิงจนกระทั่งเลขาฯ คนสนิทเข้ามาสงบสติอารมณ์“มึงไม่เห็นเหรอมันทำพิม! เอาปืนกูคืนมาไอ้เอ็ม เอาคืนมา! กูจะฆ่าพวกมัน กูจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนรอดออกไป!”“คุณรันต้องมีสติครับ! คนของเราเข
ปัง ปัง ปัง!เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ในบ่อนหลังจบการรัวปืนชุดใหญ่ ผีพนันวิ่งหนีกันให้วุ่นจนเกือบจะเหยียบกันตาย ต่างคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกลัวมีเหตุยิงกันตายพลาดโดนลูกหลงจะซวยเอา นักเลงคุมบ่อนชักปืนออกมาพร้อมต่อสู้ แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คนของศรันย์แทรกซึมเข้ามาก่อนหน้านี้ ย่องเข้าข้างหลังจัดการพวกมันเรียงตัวและยึดอาวุธปืน เคลียร์ทางให้คนอื่นๆ เข้าไปเก็บกวาดคนของบ่อนให้สิ้นซาก เปิดทางให้ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่ควงปืนเข้ามาอย่างน่าเกรงขาม“ไล่คนไม่รู้เรื่องออกไป พวกที่เหลือจับมันมัดไว้!”นักเลงคุมบ่อนมีจำนวนมาก แต่คนแล้วคนเล่าก็ลงมานอนใต้ตีนคนของศรันย์ มีหลุดมาคนหนึ่ง มันไม่มีอาวุธศรันย์จึงวาดลวดลายเต็มที่ก่อนจะใช้ฝ่าเท้าที่หุ้มด้วยรองเท้าหนัง เหยียบศีรษะของมันกดให้ติดไว้บนพื้น“ไอ้นกเจ้านายมึงอยู่ไหน!”“เสี่ย... เสี่ยไม่อยู่ เสี่ย... เสี่ยยังไม่เข้ามาในบ่อน”“กูจะถามอีกครั้งว่าไอ้นกอยู่ไหน!”ชักปลายกระบอกปืนอยู่ในท่
เสี่ยนกยิงปืนขึ้นเพดาน“มึงยังจะต่อรองอีกไหม!”“เอาตัวมันไปขังไว้ในห้องรับรอง! เฝ้าหน้าห้องไว้ให้ดีๆ อย่าให้มันหนีไปได้! แขกคนไหนเสนอราคาดีที่สุด กับจ่ายเงินลงขันครบห้าคนเมื่อไหร่ พวกมึงเปิดห้องให้แขกเข้าไปเอากับมันได้เลย! ไม่จำกัดเวลา! อ้อ! พวกมึงถามแขกด้วยล่ะ อยากใช้ถุงยางไหม บ่อนกูมีบริการให้เลือกฟรีครบทุกไซซ์ ทุกสี ทุกกลิ่น หรือถ้าจะเอามันสดๆ ก็ตามใจแขก เพราะอย่างนังนี่ มากกว่าห้าku-yพร้อมกันมันก็เคยโดนมาแล้ว มันคงไม่ซีเรียสหรอกว่าใครจะ ‘เอา’ มันแบบไหน!”“ถ้าจะทำกับกูขนาดนี้ มึงยิงกูเลยสิ! ฮึก... ยิงเลย! กูขอสาปแช่งมึงให้มึงกับบ่อนของมึงฉิบหาย แช่งให้มึงไม่ตายดี! มึงทำกูได้ แต่ถ้ามึงทำแม่กูเมื่อไหร่ กูจะเป็นหมาขี้เรื้อนที่กัดมึงจนกะโหลกยุบ! จะตามฆ่าลูก ฆ่าเมีย ฆ่าคนในครอบครัวมึงแล้วกูจะฆ่าตัวตายตาม มึงจำคำพูดกูไว้!”“อีพิม! มึงตายซะเถอะ!”ลูกน้องเข้ามาแย่งปืนไม่ให้เสี่ยนกยิงหญิงสาว เพราะเพื่อนร่วมงานอีกคนกำลังลากตัวหล่อนออกไปจากห้อง เกรงว่าเพื่อนจะโดนลูกหลงเสี่ยนกพาร่างกายที่มี
‘หมาจนตรอก’ คำสั้นๆ ที่สามารถนิยามพิยดาในขณะนี้ ทั้งที่รู้ว่าการพาตัวเองเข้ามาในสถานที่อโคจรจะนำมาซึ่งภัยร้าย แต่หล่อนกลับยินยอมพาตัวเองเข้ามาเสี่ยงเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครอีกแล้ว พิยดาตัวเล็กนิดเดียว สั่งให้เดินดีๆ หล่อนก็ไปของหล่อนเองได้ แต่นักเลงกลุ่มเมื่อเช้าที่เจ็บแค้นหล่อนกลับออกมาฉุดถึงหน้าทางเข้าและกึ่งฉุดกึ่งลากผ่านตรอกทางเดินแคบๆ และเหม็นอับไปถึงบันไดซึ่งปูพรมแดงขึ้นไปสู่ห้องรับรองที่หรูหรา จากนั้นพวกเขาเหวี่ยงตัวหล่อนไถลล้มลงไปบนพื้น ศีรษะหญิงสาวกระแทกกับพื้นจนสะเทือนมาถึงแผลข้างขมับพิยดาหลับตาข้างหนึ่งลง และเจ็บจุกมาถึงท้องน้อย ใบหน้ามอมแมมคราบน้ำตาและคราบเลือดจางๆ มองเห็นหน้าเสี่ยเจ้าของบ่อนแค่เลือนราง สายตาหล่อนโฟกัสได้แค่จุดเดียวก็คือหญิงวัยกลางคนที่ถูกมัดมือมัดเท้า และเอาเทปกาวปิดปากไว้ที่มุมห้อง ถึงจะโง่เง่าที่เดินเข้าลานประหารด้วยตัวเอง แต่ก็คุ้มตรงที่ได้เจอแม่อีกครั้ง ให้แม่ได้รู้ ว่าลูกไม่เคยคิดจะทอดทิ้ง“มาเร็วดีนี่ ไหนล่ะเงินห้าล้านของกู คงจะได้มาครบใช่ไหม”เจ้าของบ่อนล







