เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 9/1 จะไม่ยอมเสียเธอ
วันที่เผยแพร่:
2026-03-12 07:59:29วันที่เด็กหญิงพิยดา ลูกที่เกิดจากคนรับใช้ในบ้านอัศวเมฆินทร์ลืมตาดูโลก ไม่มีใครเลยสักคนจะโอบกอดเด็กน้อยด้วยความรัก ต่างพร้อมใจกันผลักไสไม่อยากรับเด็กหญิงที่จะกลายเป็นภาระมาไว้ในอ้อมแขน เนื่องจากแม่ของหล่อนเป็นผู้พิการทางสมอง ลำพังช่วยเหลือตัวเองยังลำบาก มีลูกสาวมาเกิดจะดูแลลูกได้อย่างไร
หากไม่มีหญิงชราที่ชื่อยายทองเมตตาดูแลเด็กน้อยคงจะไม่มีโอกาสได้เติบโต
“คุณมลขา แย่แล้ว ที่สตูดิโอตอนนี้มีปัญหา...”
หญิงวัยกลางคนไม่แม้แต่จะเหลือบหางตากลับไปมองเลขาฯ คู่ใจที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามารายงานข่าวด่วน “นางแบบที่สตูดิโอมาไม่ครบตามที่ดีลไว้ใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ ติดต่อไม่ได้เลย อีเวนต์เปิดตัวสินค้าล็อกวันไว้แล้ว ยังไงก็เลื่อนไม่ได้ ครีมมี่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ให้รอนางแบบคนนั้นถึงเก้าโมง ถ้าไม่มา จะเรียกตัวนางแบบคนเก่าที่เคยดีลกันไว้กลับมาถ่ายให้เรา คนเก่าที่ปฏิเสธงานไปเพราะผัวซ้อม ครีมมี่ลองดูรูปแล้ว รองพื้นน่าจะเอาอยู่ ไม่เสียชื่อแบรนด์แน่นอนค่ะ”
“ไม่ต้องรอให้เสียเวลา เรียกนางแบบเก่าเข้ามาตอนนี้เลย บอกเขาว่าฉันจะช่วยเก็บเป็นความลับ ถ้าไม่สะดวกถ่ายในห้องรวมก็จะจัดแยกฉากให้ไปถ่ายอีกที่”
ตัดบททิ้ง เพราะรอไปก็เสียเวลา ถ้าพิยดาจะมาทำงาน ก็คงจะไปที่สตูดิโอ ไม่ใช่โผล่ไปขอพบท่านที่คฤหาสน์ตามการรายงานจากสกาวใจที่เพิ่งจะโทรมาบอกเมื่อครู่นี้
ครีมมี่เป็นสาวสมัยใหม่ที่หัวไว สวย เก่ง ครบเครื่อง แก้ปัญหาเฉพาะหน้าก็เก่ง สมแล้วที่ทำงานเป็นเลขาฯ คู่ใจท่านมายาวนานถึงเจ็ดปี เจ้าหล่อนออกไปต่อสายหาทีมงานในสตูดิโอไม่นานนักก็ย้อนกลับเข้ามาห้องรับรอง
“ครีมมี่จัดการเรียบร้อยทั้งหมดแล้วค่ะ นางแบบกำลังเดินทางมาที่สตูดิโอ ทีมงานก็เตรียมห้องถ่ายแบบกับช่างแต่งหน้าไว้พร้อม ถ้ารองพื้นตัวใหม่ของเรากลบมิดจนไม่มีใครสังเกตเห็นรอยตี คงจะขายดีเทน้ำเทท่าเลยนะคะ”
แค่พยักหน้า ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
“เธอออกไปข้างนอกเห็นสามีฉันหรือเปล่า ท่านเข้าห้องประชุมหรือยัง”
“ท่านเข้าไปแล้วค่ะ ครีมมี่เห็นแค่คุณรันกับกลุ่มเลขาฯ”
คุณนฤมลนั่งพักในห้องรับรองต่อไปอีกนาทีกว่า ลงลิฟต์ไปให้ประจวบเหมาะกับการมาถึงของพิยดา ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าเด็กสาวมาหาท่านต้องการอะไร แต่ถ้าหากเข้าหาคุณเขมราชโดยตรง เด็กสาวอาจจะกลับไปด้วยผลลัพธ์ที่พึงพอใจ สามีท่านเป็นคนใจอ่อน แตกต่างจากการเข้าทางท่านที่ใจร้ายมากกว่า
เจ้าหล่อนเป็นใครมาจากไหน หัวนอนปลายเท้ามีหรือเปล่าพนักงานรักษาความปลอดภัยเหรอจะรู้ พวกเขาวิ่งล้อมหน้าล้อมหลังเข้ามาจับแขนเด็กสาวคนละข้างลากตัวออกไป เสี้ยววินาทีใบหน้าอมทุกข์เหลียวมองมาทางนี้ และได้ประสานสายตากัน ดวงตาคู่นั้นกระชากจิตวิญญาณท่านกลับสู่อดีตในวันที่นั่งร้องไห้หน้าโลงศพลูกสาว
หากน้องรินยังมีชีวิต ลูกสาวท่านจะอายุมากกว่าพิยดาสองปี ทำไมกัน ทำไมน้องรินต้องตาย!
“คุณมล! ปล่อยฉันนะ ฉันจะไปหาท่าน!”
“ใครกันคะคุณมล ให้ครีมมี่สั่ง รปภ. พาตัวออกไปเลยไหมคะ”
“ไม่เป็นไร ฉันรู้จักเด็กคนนั้น”
“คุณมล! พิมมีเรื่องอยากขอร้อง! ขอโอกาสให้พิมได้คุยกับคุณมลสักนิดเถอะนะคะ ปล่อย... ปล่อยฉัน! คุณมล... พิมมาหาคุณมล เพราะพิมมีเรื่องอยากขอร้องค่ะ”
เรื่องที่หญิงสาวอยากขอร้องน่าจะเรื่องใหญ่ ไม่อย่างนั้นคงไม่รีบวิ่งจนเกี่ยวขาตัวเองล้ม
คุณนฤมลยกรองเท้าส้นแหลมถอยไปด้านหลัง ไม่ให้เด็กสาวเอื้อมมือเข้ามาแตะต้องตัว ใบหน้ามอมแมมเลอะคราบน้ำตานั้นไม่เหลือเค้าโครงของการเป็นคนสวย
“เธอทำอะไร มาไหว้ฉันทำไม เธอคิดจะทำให้ฉันอับอายต่อหน้าสาธารณชนเหรอ! นี่มันบริษัทสามีฉันนะ ไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัว ที่เธออยากจะมารยาทเสแสร้งบีบน้ำตา หรือทำตัวตามใจชอบ”
“พิม ฮึก... มีเรื่องอยากขอร้องค่ะ...”
“จะมาของานเหรอ หรือขอโทษ! ฉันก็ให้ไปแล้ว แต่เธอกลับทิ้งโอกาสมาทำตัวไร้สาระที่นี่! ฉันรึอุตส่าห์ให้โอกาสเธอได้มีงานทำ ยัดงานถ่ายแบบให้ เพราะเห็นว่ากำลังลำบาก ที่ๆ เธอควรอยู่คือสตูดิโอ ไม่ใช่ที่นี่!”
“พิมทราบค่ะ... พิมไม่มีความรับผิดชอบต่องานที่คุณมลหยิบยื่นมาให้ พิมจะชดใช้ให้ จะทำงานฟรี ไม่คิดเงินค่าแรง คุณมลจะให้พิมถ่ายงานอะไรก็ได้พิมทำให้หมด แต่ที่พิมต้องบากหน้ามาหาคุณมลในวันนี้ เพราะพิมมีเรื่องอยากขอให้คุณมลช่วย พิมกำลังเดือดร้อนจริงๆ ค่ะ”
มือคู่บางจากที่แค่ประนมไว้ ตอนนี้พิยดายอมก้มกราบต่อหน้าคนจำนวนมากที่จับกลุ่มมุงดูเหตุการณ์
ลำคอคุณนฤมลแข็งเป็นหิน เหลียวมองไปรอบๆ ก่อนท่านจะก้าวถอยหลังออกห่างจากเด็กสาวรุ่นลูก
“นี่เธอหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ทำอะไรเกรงใจภาพลักษณ์ฉันบ้าง!”
“พิมอยากยืมเงินคุณมลห้าล้านค่ะ คุณมลให้พิมยืมได้ไหมคะ ฮึก! พิมรู้... ว่ามันมากเกินไป แต่พิมจำเป็นต้องได้เงินตอนนี้ คุณมลช่วยพิมได้ไหมคะ พิมสัญญา... พิมจะไม่หนีหนี้ พิมจะตั้งใจทำงาน หาเงินมาใช้หนี้คุณมลให้ครบทุกบาท คุณมลจะคิดดอกเบี้ยพิมเท่าไหร่ก็ได้ หรือจะให้พิมทำอะไรก็ได้ พิมยอมทำทุกอย่างค่ะ”
“เงินมากมายขนาดนั้น เธอจะเอาไปทำอะไร เธอเห็นฉันเป็นเศรษฐีใจบุญโปรยเงินแจกคนอื่นไปทั่วเหรอถึงมาขอร้อง! ทั้งที่ก็รู้ว่าฉันเกลียดครอบครัวเธอมากแค่ไหน เธอเป็นคนแรกและคนสุดท้ายในโลกนี้ ที่ฉันไม่อยากจะช่วยเหลือหรือหยิบยื่นอะไรให้! ที่เธอได้งานทำ! คิดว่าใครขอร้องล่ะ! สามีฉัน! เขาขอให้ฉันรับเธอเข้าทำงานเพราะสงสารที่เธอต้องหาเงินเลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่คนเดียว! แต่ถามใจจริงของฉันแล้ว... ฉันไม่เคยสงสารพวกเธอเลย!”
“...”
“คนเคยทำชั่ว สมควรต้องได้รับผลกรรม! คิดบ้างสิ! พ่อเธอเคยรวยระดับประเทศ วันมีมาก ถ้าเขารู้จักเห็นหัวคนอื่น รู้จักช่วยเหลือคนอื่นบ้าง ไม่ใช่คอยเหยียบแต่หัวคนอื่น ในวันที่เขาอับจน ก็คงจะมีใครหลายคนอยากยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ! แต่เพราะเขามันชาติชั่ว ทั้งยังสอนลูกๆ ให้ชาติชั่วตามพ่อ วันที่สิ้นเนื้อประดาตัว อับจนถึงขั้นไม่มีอันจะกินถึงได้ไม่มีใครเขาเห็นหัวพวกเธอยังไงล่ะ แล้วเอาอะไรมาคิด ว่าฉันจะใจดีให้เธอยืมเงินมากมายขนาดนั้น! เงินห้าล้าน! ฉันเอาไปบริจาคให้หมาแมวจรจัดยังได้บุญมากกว่าบริจาคให้คนตกอับจนตรอกอย่างพวกเธอ!”
‘อีหมาขี้เรื้อน อีแม่เป็นใบ้ ปัญญาอ่อน ไม่มีสมอง!’
บทล่าสุด
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 11/1 แตกสลาย
ช่วงเวลาบีบคั้นหัวใจมาถึง เมื่อรถตู้คันใหญ่เคลื่อนมาจอดหน้าบ้านเดี่ยวน้ำเพชรถูกขอร้องให้เดินทางมาที่นี่ก่อนหน้าศรันย์จะมาถึงเกือบหนึ่งชั่วโมง ทำแผลให้คุณไกรสรเรียบร้อยแล้วหล่อนออกมารอหน้าบ้าน มีคุณไกรสรตามมานั่งเฝ้าข้างประตู หล่อนรีบวิ่งเข้าไปดูอาการหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนน้องชาย เศร้าสะเทือนใจกับสภาพร่างกายภายนอกของพิยดาที่พังยับเยินเกินกว่าจะเรียกได้ว่ามนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจิตใจ“พี่เพชร ช่วยพิมด้วย ช่วยด้วย ฮึก... พิมหมดสติไปแล้ว...”ดวงตาศรันย์บวมแดง โอบอุ้มพิยดาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม หน้าตาน่าสงสารจนน้ำเพชรเห็นแล้วอ่อนใจถ้าหากเจ็บแทนได้เขาคงจะยอมเจ็บแทน ใบหน้าพริ้มเพราอ่อนแรงซบอยู่กลางอกกว้าง จากคนเคยมีใบหน้าสวยหวานมองจากมุมไกลยังงดงามตรึงตาตรึงใจ กลับซีดเซียวและมีรอยฟกช้ำกระจายเต็มหน้า ตามไรผมมีคราบเลือดแห้งเขรอะ ใต้ฐานจมูกก็มีคราบเลือดจางๆ ผสมรวมกับคราบน้ำมูกน้ำตา มอมแมมเกินกว่าน้ำเพชรจะใจร้ายได้ลง“พี่เข้าใจแล้ว รีบพาพิมเข้าไปในบ้านเร็วเข้า” นำทางน้องชายพาหญิงสาวเข้าไปในบ้าน สั่งให้วางเรือนร่างอ
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 10/4 อดีตของพิยดา
ไกลถึงสุดทางเดิน มีคนของเสี่ยเฝ้าสองคนแต่พวกมันก็ถูกสอยจนร่วงลงสลบเหมือดไปตามระเบียบ ด้วยฝีมือพยัคฆ์สองหนุ่มที่เก่งกาจวิชาต่อสู้มือเปล่าและอาวุธหลายชนิด ไม่นานนักก็มีคนของมันวิ่งลงบันไดตามมาเป็นโขยงปิดล้อมพื้นที่ จนเสี่ยนกหมดหวังจะรอดพ้นจากเงื้อมมือ“พังเข้าไป”“ฮือ... ฮือ...”“พิม...”ตัวเขาชา เมื่อเข้ามาเห็นเรือนร่างเกือบเปลือย และได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญขอความเห็นใจจากหญิงคนรักภาพในหัวศรันย์ตัดไปช่วงหนึ่ง หลอดไฟในสมองขาด ไม่เห็นแสงใดนอกจากแสงปืนที่เล็งยิงใส่ไอ้เดนคนหลายนัด ร่างเกือบเปลือยของเพศชายจำนวนห้าชีวิตร้องเสียงดัง แตกตื่นกระโดดลงจากเตียงวิ่งหนีลูกปืนจ้าละหวั่น พวกมันวิ่งหนีไปหลบมุมไหนของห้องศรันย์ตามไปไล่ยิง ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ลูกกระสุนฝังแขนฝังขาบางคนจนคาวเลือด แต่ศรันย์ไม่หยุดจะไปจ่อหัวยิงจนกระทั่งเลขาฯ คนสนิทเข้ามาสงบสติอารมณ์“มึงไม่เห็นเหรอมันทำพิม! เอาปืนกูคืนมาไอ้เอ็ม เอาคืนมา! กูจะฆ่าพวกมัน กูจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนรอดออกไป!”“คุณรันต้องมีสติครับ! คนของเราเข
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 10/3 อดีตของพิยดา
ปัง ปัง ปัง!เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ในบ่อนหลังจบการรัวปืนชุดใหญ่ ผีพนันวิ่งหนีกันให้วุ่นจนเกือบจะเหยียบกันตาย ต่างคนต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกลัวมีเหตุยิงกันตายพลาดโดนลูกหลงจะซวยเอา นักเลงคุมบ่อนชักปืนออกมาพร้อมต่อสู้ แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คนของศรันย์แทรกซึมเข้ามาก่อนหน้านี้ ย่องเข้าข้างหลังจัดการพวกมันเรียงตัวและยึดอาวุธปืน เคลียร์ทางให้คนอื่นๆ เข้าไปเก็บกวาดคนของบ่อนให้สิ้นซาก เปิดทางให้ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่ควงปืนเข้ามาอย่างน่าเกรงขาม“ไล่คนไม่รู้เรื่องออกไป พวกที่เหลือจับมันมัดไว้!”นักเลงคุมบ่อนมีจำนวนมาก แต่คนแล้วคนเล่าก็ลงมานอนใต้ตีนคนของศรันย์ มีหลุดมาคนหนึ่ง มันไม่มีอาวุธศรันย์จึงวาดลวดลายเต็มที่ก่อนจะใช้ฝ่าเท้าที่หุ้มด้วยรองเท้าหนัง เหยียบศีรษะของมันกดให้ติดไว้บนพื้น“ไอ้นกเจ้านายมึงอยู่ไหน!”“เสี่ย... เสี่ยไม่อยู่ เสี่ย... เสี่ยยังไม่เข้ามาในบ่อน”“กูจะถามอีกครั้งว่าไอ้นกอยู่ไหน!”ชักปลายกระบอกปืนอยู่ในท่
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 10/2 อดีตของพิยดา
เสี่ยนกยิงปืนขึ้นเพดาน“มึงยังจะต่อรองอีกไหม!”“เอาตัวมันไปขังไว้ในห้องรับรอง! เฝ้าหน้าห้องไว้ให้ดีๆ อย่าให้มันหนีไปได้! แขกคนไหนเสนอราคาดีที่สุด กับจ่ายเงินลงขันครบห้าคนเมื่อไหร่ พวกมึงเปิดห้องให้แขกเข้าไปเอากับมันได้เลย! ไม่จำกัดเวลา! อ้อ! พวกมึงถามแขกด้วยล่ะ อยากใช้ถุงยางไหม บ่อนกูมีบริการให้เลือกฟรีครบทุกไซซ์ ทุกสี ทุกกลิ่น หรือถ้าจะเอามันสดๆ ก็ตามใจแขก เพราะอย่างนังนี่ มากกว่าห้าku-yพร้อมกันมันก็เคยโดนมาแล้ว มันคงไม่ซีเรียสหรอกว่าใครจะ ‘เอา’ มันแบบไหน!”“ถ้าจะทำกับกูขนาดนี้ มึงยิงกูเลยสิ! ฮึก... ยิงเลย! กูขอสาปแช่งมึงให้มึงกับบ่อนของมึงฉิบหาย แช่งให้มึงไม่ตายดี! มึงทำกูได้ แต่ถ้ามึงทำแม่กูเมื่อไหร่ กูจะเป็นหมาขี้เรื้อนที่กัดมึงจนกะโหลกยุบ! จะตามฆ่าลูก ฆ่าเมีย ฆ่าคนในครอบครัวมึงแล้วกูจะฆ่าตัวตายตาม มึงจำคำพูดกูไว้!”“อีพิม! มึงตายซะเถอะ!”ลูกน้องเข้ามาแย่งปืนไม่ให้เสี่ยนกยิงหญิงสาว เพราะเพื่อนร่วมงานอีกคนกำลังลากตัวหล่อนออกไปจากห้อง เกรงว่าเพื่อนจะโดนลูกหลงเสี่ยนกพาร่างกายที่มี
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 10/1 อดีตของพิยดา
‘หมาจนตรอก’ คำสั้นๆ ที่สามารถนิยามพิยดาในขณะนี้ ทั้งที่รู้ว่าการพาตัวเองเข้ามาในสถานที่อโคจรจะนำมาซึ่งภัยร้าย แต่หล่อนกลับยินยอมพาตัวเองเข้ามาเสี่ยงเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครอีกแล้ว พิยดาตัวเล็กนิดเดียว สั่งให้เดินดีๆ หล่อนก็ไปของหล่อนเองได้ แต่นักเลงกลุ่มเมื่อเช้าที่เจ็บแค้นหล่อนกลับออกมาฉุดถึงหน้าทางเข้าและกึ่งฉุดกึ่งลากผ่านตรอกทางเดินแคบๆ และเหม็นอับไปถึงบันไดซึ่งปูพรมแดงขึ้นไปสู่ห้องรับรองที่หรูหรา จากนั้นพวกเขาเหวี่ยงตัวหล่อนไถลล้มลงไปบนพื้น ศีรษะหญิงสาวกระแทกกับพื้นจนสะเทือนมาถึงแผลข้างขมับพิยดาหลับตาข้างหนึ่งลง และเจ็บจุกมาถึงท้องน้อย ใบหน้ามอมแมมคราบน้ำตาและคราบเลือดจางๆ มองเห็นหน้าเสี่ยเจ้าของบ่อนแค่เลือนราง สายตาหล่อนโฟกัสได้แค่จุดเดียวก็คือหญิงวัยกลางคนที่ถูกมัดมือมัดเท้า และเอาเทปกาวปิดปากไว้ที่มุมห้อง ถึงจะโง่เง่าที่เดินเข้าลานประหารด้วยตัวเอง แต่ก็คุ้มตรงที่ได้เจอแม่อีกครั้ง ให้แม่ได้รู้ ว่าลูกไม่เคยคิดจะทอดทิ้ง“มาเร็วดีนี่ ไหนล่ะเงินห้าล้านของกู คงจะได้มาครบใช่ไหม”เจ้าของบ่อนล
พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน บทที่ 9/5 จะไม่ยอมเสียเธอ
“นี่มันชีวิตผม ผมเลือกของผมเองได้!”ประธานใหญ่แห่งบริษัทแกรนด์อรัญยกท่อนแขนขึ้นกีดกันภรรยาออกห่างจากลูกชาย จ้องนิ่งเข้าไปในดวงตาลุกโชนด้วยลูกไฟร้อนนานนับนาทีกว่าจะยกนิ้วขึ้นชี้หน้า“ทบทวนตัวเอง!”“ผมขอโทษ แต่ถึงยังไงผมก็จะไป ใครก็ห้ามผมไม่ได้”“รันเสียสติไปแล้วเหรอ! จะพาตัวเองไปเสี่ยงทำไมในเมื่อคนของเราก็มีตั้งมาก! กลับขึ้นไปรอบนห้องทำงาน เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพ่อ! พ่อจะส่งคนไปสืบแล้วช่วยสองคนนั้นออกมา ถ้าทั้งคู่ถูกพวกบ่อนจับตัวไปจริง มัวรออะไร เอ็ม ซี! พาเจ้านายของพวกเธอกลับขึ้นไปข้างบน!”“ผม-ไม่-ไป”ความดื้อรั้นของศรันย์บาดอกคนเป็นแม่ถึงขั้นที่คุณนฤมลกรีดร้องเสียงดัง“ไม่เชื่อพ่อแม่แล้วจะเชื่อใคร เด็กนั่นไม่ใช่ครอบครัวเราสักหน่อย! ฮึก... พวกเธอพาลูกชายฉันกลับขึ้นไปข้างบนสิ อย่าให้เขาออกไปจากที่นี่ ฮึก... ฉันสั่ง พวกเธอไม่ได้ยินเหรอ! เอ็ม! ซี! ฮือ... ถ้าพวกเธอไม่ทำตามคำสั่งฉัน ฉันจะไล่พวกเธอออก รันก็ด้วย! แม่จะปลดรันออกจากบริษัท ให้รู้กันไป ว่าเป็นลูก แต่ไม่เช
บางทีคุณอาจจะชอบ
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์72.0K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว267.7K viewsดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.5K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K viewsกลรักคนเถื่อน (3p)
KhanomThai Story299 viewsรวมเรื่องสั้น 3P สุดซี้ดส์ 1
กาสะลอง516 viewsภรรยาของคุณชายตาบอดในยุค70นี้ไม่ง่าย
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง860 viewsวิวาห์รักร้าว
ซาลาห์376 views
