All Chapters of พ่ายรักภรรยาตีทะเบียน: Chapter 31 - Chapter 40

“พี่บลูค่ะ รุ่นพี่ที่คณะ เป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกับพี่ออร่า”“หน่วยก้านดีใช้ได้เลยนะ เขามีแฟน แต่งงานหรือยัง”“ไม่รู้สิคะ พิมไม่ได้ชอบก็เลยไม่สนใจเรื่องของเขา” ตัดบทดื้อๆ ให้ท่านรับทราบ ว่าหล่อนไม่ต้องการสานสัมพันธ์กับชายหนุ่มรุ่นพี่“เขาทำงานอะไร มีงานมั่นคงหรือเปล่า”แต่คนที่ดื้อกว่าคือท่าน ถามในสิ่งที่อยากรู้มากกว่าใส่ใจคำพูดลูกสาว การศึกษาคร่าวๆ ทราบว่าจบจากที่เดียวกัน ถือว่าใช้ได้ ถ้ามีหน้าที่การงานที่ดีมาเสริมก็น่าจะดียิ่งขึ้น“พี่บลูทำงานหลายอย่าง พี่เขาเป็นช่างภาพอิสระ นักดนตรีอิสระ เคยประกวดร้องเพลงเวทีดัง มีเพลงฮิตในยูทูบร้อยล้านวิวหลายเพลง รับงานร้องเพลงกลางคืนกับวงของเขาบ้าง แล้วก็เปิดร้านอาหารกึ่งร้านเหล้าร่วมกับเพื่อนในวง พี่เขาจีบพิม แต่พิมไม่ได้ชอบเขาค่ะ”“รู้ว่าเขาชอบ ทำไมไม่ลองเปิดใจเรียนรู้นิสัยใจคอสักครั้ง”“พิมไม่ได้ชอบเขา พิมไม่อยากให้ความหวังทั้งที่เป็นไปไม่ได้ อย่าเชียร์แบบพี่ออร่าเลยนะคะ พิมอึดอัดมากกว่ามีความสุข พิมบอกไม่ชอบก็คือไม

“พันท้ายนรสิงห์” “กวางตุ้งสูตรพริกกะเหรี่ยง”“พันท้าย!”“กวางตุ้ง!”ออร่ากับอีฟเลือกเนื้อหมูสไลด์ หมูสามชั้น เบคอน ปลาหมึก ผัก เส้น วัตถุดิบที่จะนำไปปิ้งย่างครบเรียบร้อยมาตกม้าตายที่น้ำจิ้ม เถียงกันหน้าตั้งแต่ละคนอยากกินน้ำจิ้มแบรนด์โปรดตัวเอง ในชั้นขวดเล็กหมดเกลี้ยง เหลือแค่ขวดใหญ่ จะซื้อไปทั้งสองขวดก็กระไร ถูกพิยดาบ่นว่าสิ้นเปลือง ขี้เกียจฟัง สองสาวมองหน้ากันได้ข้อสรุปว่า...“ยัน ยิง เยา ปั๊กกะเป้า ยิ้งงงงงงงงง ฉุบ!”กรรไกรสอง ค้อนสอง อีฟค้างค้อนไว้ ออร่าออกกระดาษ ออร่าร้องกรี๊ด กระดาษชนะค้อน“ไม่แฟร์เลย ใครสอนก็ไม่รู้ ค้อนสิควรชนะ ตีทีเดียวกระดาษขาด”อีฟขี้แพ้ชวนตี วางน้ำจิ้มแบรนด์โปรดของตัวเองกลับเข้าชั้น เผอิญเหลือบไปเห็นพิยดากำลังมองหาพวกหล่อน “พี่พิม ทางนี้ รถเข็นหายไปไหน ไหนพี่พิมบอกว่าจะซื้อของเข้าบ้าน ให้อีฟกับพี่ออร่ามาเลือกของที่จะเอาไปทำกินเย็นวันนี้”“พี่เปลี่ยนใจ ของใช้จุกจิกเยอะ ไว้รอมาซื้อวันหลังดี

รู้จักกันมานาน ได้เห็นเนื้อแท้ของหล่อนที่น่ารัก จริงใจ จิตใจดี ไม่เคยคิดร้ายกับใคร พิยดาเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่อยากเข้าหาแค่เล่นๆ แต่เป็นผู้หญิงที่เขามองไกลไปถึงการแต่งงานบลูไม่เคยรังเกียจสถานะของหญิงสาว หล่อนจะเคยเป็นคนรับใช้ เด็กบ้านจน มีแม่เป็นคนพิการทางสมอง ถูกข่มขืนจนท้องหล่อนอะไรก็ตามแต่ เขารับได้ทั้งหมด“ขอบคุณค่ะ” เขามีน้ำใจ พิยดาควรจะเคารพเขาบลูไม่ใช่ผู้ชายที่แย่นักหรอก เขาเรียนเก่ง กตัญญู มีอาชีพมั่นคงหลายแขนง พิยดาต่างหากที่ไม่เหมาะสมกับเขา ควรจะอยู่เป็นโสดมากกว่าเอาตัวเองไปเป็นภาระให้ใคร หล่อนมีพ่อกับแม่พิการให้ต้องดูแล ค่าใช้จ่ายสามปากสามท้องในแต่ละวันไม่ใช่น้อยๆ ไม่อยากดึงใครเข้ามาลำบากด้วยกันแม่ของพี่บลูเคยเปิดร้านอาหารตามสั่ง หาเงินส่งเสียลูกชายคนเดียวเรียนหนังสือจนจบปริญญาตรี วันที่มีเรียนวิชาเอกช่วงเช้าตรงกัน ป้ามักจะทำอาหารกล่องมาฝากเพื่อนๆ ของลูกชายทุกคน นึกถึงสมัยเรียนแล้วก็หน่วงในใจ ยาวนานมาก ที่หล่อนกับเขารู้จักกัน“แม่พี่บลูสบายดีไหมคะ ฝากความคิดถึงไปถึงท่านด้วยนะคะ”“สบายดีครับ สบ

“อย่าหนีนะ”ความทรงจำเมื่อครั้งที่มีศรันย์อยู่ข้างๆ ไล่ตามมาจากด้านหลัง พิยดาวิ่งหนีอดีตจับราวบันไดขึ้นชั้นสองไปนั่งกอดเข่าในซอกเล็กๆ ข้างเตียง เอามือปิดหูปิดตาไม่อยากคิดถึงความทรงจำทั้งช่วงเจ็บปวดและหวานแหวว เรือนร่างเล็กบางของเด็กสาววัยอ่อนต่อโลกในชุดกระโปรงสั้นเสมอเข่าตัวใหม่เอี่ยม ที่ศรันย์เพิ่งจะซื้อให้ก่อนพามาเที่ยวทะเล ออกวิ่งไปบนผืนทราย หลบหนีการโอบกอดระยะประชิดกดดันให้หล่อนตกอยู่ภายใต้วงแขนกว้างของแฟนหนุ่ม“จับได้แล้ว มาให้หอมซะดีๆ”“พี่รันเอาเปรียบพิม ไม่ใช่แค่หอมแล้วมั้ง จุ๊บพิมตั้งหลายครั้ง”“ก็พิมน่าจุ๊บ” “จริงเหรอคะ”“จริงที่สุดค่ะ” ทั้งที่เพิ่งจะพบเจอเหตุการณ์สะเทือนใจที่ควรจะย้ำเตือนให้หล่อนพาตัวเองออกห่างจากเพศตรงข้าม หากไม่อยากตกอยู่ในสถานะเดียวกับแม่ ที่ไม่มีสิทธิ์ไม่มีเสียงจะถูกใครทำอะไรตามใจชอบก็ได้หล่อนไว้ใจศรันย์มาก ยอมให้เขาหอมแก้มเลยเถิดไปถึงจูบดูดดื่มใต้แสงอา

คืนนั้นทั้งคืนพิยดาข่มตาหลับไม่ลงเลยสักนาที พลิกกายไปมาจนกระทั่งเสียงเรดาร์ตั้งปลุกดังในเวลาหกโมงเช้า กายสาวค่อนข้างอ่อนเพลียทว่าเมื่อถึงเวลาตื่นก็ต้องตื่น หล่อนต้องลงไปจัดเตรียมอาหารเช้าอาหารกลางวันแบ่งสองชุดไว้ให้พ่อกับแม่ ก่อนจะต้องออกเดินทางไปอารานีสตูดิโอเพื่อแต่งหน้าทำผมเตรียมถ่ายแบบและถ่ายโฆษณางานนี้อาจจะกะทันหันไปหน่อย ได้รับเสนองานวันวานก็ตอบรับและต้องไปถ่ายในวันรุ่งขึ้น และเสี่ยงไปพบเจอศรันย์หรือสมาชิกคนอื่นในครอบครัวของเขาพิยดาไม่อยากปฏิเสธโอกาส ทำงานนี้สำเร็จหล่อนสามารถนำมาโพสต์ลงในอินสตาแกรมส่วนตัวเพื่อโพรโมต อาจนำมาสู่การจ้างงานจากแบรนด์อื่นในอนาคตบิดขี้เกียจพอใจแล้วพิยดาไปล้างหน้าแปรงฟัน ลงครีมประทินผิวบางๆ ไม่ให้หน้าแห้ง ไปเปิดประตูดูพ่อกับแม่ตื่นหรือยัง แม่ตื่นแล้ว ส่วนพ่อยังไม่ตื่น แม่ลูกใช้ภาษามือคุยกันให้แม่ไปล้างหน้าแปรงฟัน สายตาแม่แย่มาก พิยดาต้องเข้าไปทำมือใกล้ๆ แม่จึงจะเห็นและส่งเสียงอือๆ ขานว่าเข้าใจ เดินขาปัดลงจากเตียงนุ่มดูดวิญญาณไปจัดการตัวเองพิยดาพับผ้าห่มเก็บหมอนให้เรียบร้อยก่อนไปเก็บที่นอนของตัวเองที่ปูไ