หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

"ความจำข้ากลับมาเหมือนเดิมแล้วเจ้าค่ะ ""เดี๋ยวเย็นนี้พี่ทำเนื้อแพะตุ๋นให้กิน "เมื่อรุ้ว่าน้องสาวหายดีก็ดีใจคิดจะฉลองกันสองคนพี่น้อง"ตอนนี้ท่านเป็นคนเขตชายแดนเต็มตัวแลัวนะเจ้าค่ะ""อิอิ...ที่นี้มีอะไรให้ทำเยอะแยไปหมด พี่นี้วันๆทำนั้นทำนี้ไม่รู้เบื่อเลย"หมิงหลานพูดไปพร้อมใบหน้าที่ยิ้มสดใสจนผู้เป็นน้องสาวสัมผัสได้เสี่ยวฝูกับเสี่ยวเหม่าวิ่งออกมาจากเรือนนอนเมื่อได้กลิ่นของหมิงเอ๋อ"อ๊าว..."พวกมันส่งเสียงทักทาย"พวกเจ้าทำไมถึงเพิ่งออกมาหาข้ากัน...ลืมข้าแล้วใช่มั้ย"หญิงสาวเอ่ยแซวเจ้าสองแมวป่า แต่พวกมันกลับให้ความสนใจเจ้าเสี่ยวสุย ทั้งสองเดินมาดมกลิ่นเจ้าตัวประหลาด เสี่ยวสุยก็ยืนให้แมวป่าทั้งสองดม"เอี๊ยกก"มันส่งเสียงทักเจ้าสองผัวเมีย "นี้เสี่ยวสุย..เป็นลูกน้องของข้าเอง พวกเจ้าใจดีกับมันหน่อยนะ" หมิงเอ๋อแนะนำเจ้าเสี่ยวสุยให้เจ้าของถิ่น ทั้งสองตัวเมื่อได้ยินว่าเจ้าตัวนี้เป็นของหญิงสาวที่ให้ของอร่อยมันกินประจำก็เอาตัวมาถูเพื่อแสดงความเป็นมิตร ก่อนจะชวนสหายใหม่ไปวิ่งเล่นในสวน"นี้..พวกเจ้าได้สหายใหม่ก็ลืมข้าเลยนะ"หมิงเอ๋อร้องถามสัตว์เลี้ยงของพี่สาว"ไปๆ..ดูเจ้าสิ มอมแมมไปหมด เดี๋ยวข้าให้บ่

หลังจากเกิดเรื่องเผาค้ายฝ่ายทหารคองโก สถานการณ์ชายแดนก็กลับมาสงบเหมือนเดิม ไม่มีการส่งสารชี้แจงใดๆ ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่วนม้าที่ต้อนมาจากคองโก พ่อหลัวกับมัวจือผิงเอาไปคนละตัว ส่วนซงซุยฮวนนั้นมีม้ารู้ใจอยู่แล้วจึงไม่คิดอยากได้ หมิงเอ๋อที่เห่อเจ้าม้าตัวใหม่แบบสุดๆก็ตัดหญ้าในมิติมาให้มันกินแถมเผื่อแผ่ไปถึงเจ้าม้าของตัวของบิดาและท่านอาเมื่อจบเรื่อง พ่อหลัวก็คิดเดินทางกลับเจอเจียงไปรับภรรยามาเยี่ยมบุตรสาวที่ชายแดน "เดี๋ยวพ่อคงต้องกลับแล้วละ..เพราะต้องไปรับแม่กับน้องๆของเจ้ามาที่นี้""เจ้าค่ะ..ลูกคิดถึงท่านแม่กับน้องๆมากเลยเจ้าค่ะ"หมิงหลานเอ่ยอย่างดีใจ"เจ้าอยากกินอะไรบอกมา เดี๋ยวตอนมาพ่อจะขนมาให้เจ้าทุกอย่างเลย"พ่อหลัวผู้ตามใจลูกเมีย เมื่อรู้ว่าบุตรสาวแพ้ท้องอยากกินอาหารของเจอเจียงก็คิดจะขนมาให้บุตรสาวได้หายอยาก"ท่านพ่อดีที่สุดเจ้าค่ะ""พี่ฮวนไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าหลอกเจ้าค่ะ ข้ารู้ว่าท่านมีงาน เดี๋ยวข้าจะให้ยาท่านไปสักเยอะหน่อย เพื่อจะได้นำไปประมูลได้หลายเดือน ท่านมาอยู่เป็นเพื่อนข้าจะเสียงานสะเปล่าๆเจ้าค่ะ"หมิงเอ๋อบอกคู่หมั้นหนุ่ม ซึ่งชายหนุ่มก็พยักหน้า "ไว้ข้ามารับเจ้ากลับ"

นางตกใจ ก็เครื่องตรวจว่ามีแค่สองไม่ใช่เหรอ แล้วอีกสองคนมายังไง มิน่าท้องของพี่สาวนางถึงใหญ่นัก นางจับคนที่สามออกมา"เพศชาย""หนัก2,500กรัม"นางรีบออกไปจากมิติเพื่อนำหลานชายไปส่งให้คนด้านนอก"พี่รองท้องแฝด4เจ้าค่ะ ท่านแม่มารับหลานที ข้าจะไปนำคนที่4ออกมาก่อน"เมื่อส่งให้มารดาแล้วนางก็กลับเข้าไปในมิติแล้วอุ้มหลานคนที่สี่ออกมา"เพศหญิง""หนัก2,200กรัม"คนนี้ตัวเล็กมากกว่าใคร นางอุ้มหลานไปส่งให้ด้านนอกฮูหยินไป๋เป็นคนอุ้ม นางเข้าไปตรวจให้เรียบร้อยก่อนจะทำความสะอาดแล้วไม่ลืมทำหมันให้พี่สาว นางมีลูกตั้งสี่คนแล้ว ถ้าท้องอีกอาจเสี่ยงได้ มิสู้ตัดปัญหาก่อนนางเย็บปิดแผลให้พี่สาวอย่างใจเย็น พร้อมเอาน้ำในมิติเช็ดแผลอีกครั้งเพื่อให้แผลหายไวขึ้นเมื่อจัดการเรียบร้อยก็พาพี่สาวออกมาจากมิติ สองสาวใช้เปลี่ยนที่นอนใหม่ให้พี่รองแล้วรอนางออกมาจากมิติ "พี่รอง...พี่รองเจ้าค่ะ"นางเรียกพี่สาวเบาๆ เพราะได้เวลาที่นางต้องตื่นแล้ว"อื่ม..""ท่านได้ยินข้ามั้ยเจ้าค่ะ"หมิงหลานเหมือนได้ยินเสียงน้องสาว แต่นางก็ไม่มีแรงจะตอบ มันสับสนไปหมด "ลูก..""หลานๆปลอดภัยเจ้าค่ะ พี่รองรู้สึกอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ?""ลูก.."นางยังถามถึง

ซงซุยฮวนไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ เพราะคิดว่าตนเองพูดไปชัดเจนแล้ว แต่คุณหนูชิวผู้นั้นก็ยังคงมาหาเขาไม่เลิก เช่นวันนี้ที่นางถือวิสาสะมาที่หอประมูลเพื่อนำของกินมาให้เขา "คุณชายซง วันนี้ข้าทำน้ำแกงบำรุงสุขภาพมาฝากท่านเจ้าค่ะ" หญิงสาวให้สาวใช้นำเถาใส่น้ำแกงมาวางไว้ที่โต๊ะ ชายหนุ่มไม่คิดตอบอะไร เขายังคงนั่งทำงานต่ออย่างเงียบๆไม่คิดสนใจสตรีในห้อง ชิวไซซีเมื่อเห็นชายหนุ่มไม่ตอบก็ไม่คิดอะไร ยังคงนั่งเฝ้าชายหนุ่มจนเย็น นางทำเช่นนี้อยู่เป็นเดือนก็ยังคงได้รับความเฉยเมย เจ้าของหออี้เฟิงก็ไม่ได้คิดสนใจ นางอยากมานั่งก็นั่งไป คืนนี้มีการจัดการประมูล ครั้งนี้เขามีเขากว้างอี้เทียนที่มีความเชื่อว่าใครมีครอบครองจะนำความโชคดีและปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ ไหนจะผ้าของสกุลมัวที่จะนำมาประมูลตลอด ผ้าที่นำมาประมูลจะไม่มีขายในร้านผ้าสกุลมัว เพราะถือเป็นผ้าแบบพิเศษ และด้วยเหลียนฮวางอแงอยากได้สัตว์เลี้ยงแบบหมิงเอ๋อ มัวจือผิงจึงเดินทางมาหาซงซุยฮวนเพื่อถามว่าเขาไปซื้อเจ้าเสี่ยวสุยมาจากไหน "คุณชาย นายท่านมัวมาขอพอขอรับ"ลูกน้องรีบเข้ามารายงานเจ้านาย เพราะรู้ว่านายท่านมัวสนิทกับคุณชาย เจ้าของหอประมูลไม่พูดอะไร

ตลอดงานประมูล หมิงเอ๋อยืนคู่เจ้าของหออี้เฟินเพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตนเองก็เป็นเจ้าของหอประมูล และเป็นผู้ที่ปรุงยาต่างๆออกมาประมูล สร้างความฮือฮาไม่ใช่น้อย ชิวไซซียิ่งรู้สึกเจ็บใจมากขึ้นไปอีก เพราะนางไม่สามารถเทียบกับสตรีผู้นั้นได้ แถมคุณชายซงยังปล่อยให้นางผู้นั้นแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของหออี้เฟิน "ที่แท้ยาที่นำมาประมูลก็เป็นของท่านหมอน้อยนี้เอง นิน่าถึงมีสรรพคุณเหนือใคร"นายท่านฝูถามขึ้น "แล้วท่านกับคุณชายซง..?"นายท่านโจวคิดสงสัย เพราะทั้งสองดูใกล้ชินกันเกินกว่าปกติ "นางเป็นคู่หมั้นข้าเองขอรับ"ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่ดูจากชุดและเครื่องประดับที่ถึงแม้จะน้อย แต่กลับดูล่ำค้ามาก ปิ่นหยกม่วงชิ้นนี้เป็นของหายาก เพราะเป็นหยกที่จะเกิดที่หุบเขาลึกลับทางใต้ ต้องปีนขึ้นไปบนยอดเขาที่มีอากาศน้อยแล้วค่อยๆหา ไม่ใช่ว่าขึ้นไปแล้วจะเจอเลย ต้องขุดหาอีกหาอย่างยากลำลาก ซึ่งต้องเป็นคนที่มีความชำนานถึงจะสามารถขุดได้ ไม่เช่นนั้นอาจเอาชีวิตไปทิ้งบนยอดเขา เนื้อหยกจะมีความวาวใสเปร่งประกายสีม่วงในตัวโดยไม่ต้องทำอะไรมาก แถมหยกชนิดนี้ยังสามารถเป็นที่ตรวจพิษได้อีกด้วย การเจอครั้งหนึ่งก็จะได้ขนาดไม่ใหญ่ม