All Chapters of เหนือจักรพรรดิ: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงเพลงเปิดคลอเบาๆตามสไตล์ร้านนั่งชิลล์ ขณะที่ร่างสูงกำลังนั่งกระดกเหล้าอยู่เพียงลำพังที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ด้วยอารมณ์หงุดหงิด เจ้าของนัยน์ตาเฉี่ยวดุ ผิวขาว ผมดำขับ ริมฝีปากหนาได้รูป ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเผยแผงอกขาวเนียนและกางเกงสแล็คสีเดียวกัน คือ จักรพรรดิ ธนาการกิจไพบูลย์ หรือ คิง ลูกชายเพียงคนเดียวของ ราเชนทร์ ธนาการกิจไพบูลย์ ซึ่งเป็นเจ้าของรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดพังงา แน่นอนว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จักเขา ทั้งรูปร่าง หน้าตา ฐานะ ทำให้สาวๆ ต่างเข้าหากันเป็นพัลวัน แต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้ชายหนุ่มกลับไม่ได้มีสถานะโสดอีกต่อไปแล้ว“มานั่งคนเดียวอีกแล้วเหรอมึง ร้านตัวเองก็มีไม่ไปนั่ง” ชายต่างชาติผมทอง ผิวขาว นัยน์ตาฟ้า ใส่เสื้อเชิ้ตสีเลือดหมูโชว์รอยสักรูปหัวกะโหลกสยายปีกนกตรงกลางอก หรือ เวกเตอร์สต็อก เจ้าของร้านเหล้าขนาดกลางที่ชื่อว่า pheromone คือไคน์ เฮนเดอสัน เพื่อนสนิทของจักรพรรดิ จักรพรรดิรู้จักไคน์ก็ตอนไปเรียนซัมเมอร์ที่อังกฤษเมื่อแปดปีก่อน ทั้งคู่สนิทสนมกันมาก ถึงขนาดวาดฝันว่าอยากเปิดร้านเหล้าร่วมกัน หลังจากนั้นห้าปี ไคน์ก็บินมาเที่ยวประเทศไทย เขาหลงใหลในสยามเมืองยิ้มและความสวยงา

เสียงเพลงดังกระหึ่ม ด้านบนเวทีเหล่าดีเจหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเปิดเพลงตลอดทั้งคืน ขณะที่นักท่องราตรีออกมาร่ายรำตามจังหวะเพลงแนวอีดีเอ็มเบียดเสียดจนแทบจะสิงกันเป็นร่างเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่อิษยาได้เข้าผับ แถมเจ้าของที่นี่ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นผับของจักรพรรดิสามีป้ายแดงของเธอ หญิงสาวลังเลที่จะเข้าไปขณะที่กำลังยืนต่อแถวรอตรวจบัตรประชาชน“เป็นอะไรหรือเปล่าเอิง” เจ้าของวันเกิดเอ่ยถามอย่างสงสัย พิมพาเป็นผู้หญิงตัวเล็ก สูงราวร้อยห้าสิบแปดเซ็น ตัดผมหน้าม้าสั้นถึงติ่งหู ผิวสีน้ำผึ้ง มีรอยสักรูปดาวสามดวงอยู่ที่ต้นแขนขวา เธออยู่ในชุดเกาะอกสีดำ กระโปรงยีนสั้น บ่งบอกว่าเป็นผู้หญิงมั่นใจในระดับหนึ่ง“ทำไมวันนี้ถึงเข้าผับล่ะ พิมพ์ก็รู้ว่าเอิงดื่มไม่ค่อยเก่ง” ปกติจะนัดกันที่ร้านนั่งชิลเสียมากกว่า ทำให้อิษยารู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่เคยขัดเพื่อนรักยอมมาด้วยไม่อิดออด“ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง อีกอย่างเอิงไม่ต้องห่วงนะ วันนี้พิมพ์จองโซนวีไอพีไว้แล้ว ไม่ต้องกลัวคนอื่นมารุ่มร่าม”พิมพ์พาพูดบอกเพื่อนสาวพลันขยิบตา รู้สึกตื่นเต้นเพราะเธอเองก็พึ่งจะลองเข้าผับเป็นครั้งแรกเหมือนกัน ผ่านการ

บรรยากาศภายในห้องสวีท ณ ขณะนี้ดูอึมครึมชวนน่าอึดอัด คณิตแปลกใจทั้งที่อุตส่าห์เป็นห่วงว่าเพื่อนทั้งสองไปเข้าห้องน้ำนานผิดปกติจึงรีบเดินออกดูด้วยความเป็นห่วง กลับพบว่าอิษยาและพิมพ์พาถูกไคน์เอ่ยชวนมาร่วมโต๊ะ ชายหนุ่มใบหน้างอเมื่อเห็นว่าในห้องนั้นเต็มไปด้วยควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก ขณะที่กำลังเข้าไปดึงตัวเพื่อนให้ออกมา ชายหนุ่มก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าหนึ่งในนั้นคือพี่ชายของตนนั่งอยู่ ด้านขวามีสองเพื่อนรักนั่งอยู่ข้างๆ “พี่มาอยู่นี่ได้ไง” คชาไม่ได้ตอบคำถามน้องชายที่ไม่เจอกันนาน เขาไปเรียนต่อที่อังกฤษนานหลายปี ตลอดที่อยู่ที่นั่นก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกับคนทางบ้าน จนคณิตคิดว่าพี่ชายของเขาก็ล้มหายตายจากไปแล้ว แต่กลับมาพบกันในสถานที่แห่งนี้คิดแล้วก็น่าขำไม่น้อย “น้องมึงเหรอคชา”ไคน์เลิกคิ้วถามขณะที่กำลังโอบไหล่ของหญิงสาวอีกคน โดยมีสายตาของพิมพ์พานั่งไม่พอใจอยู่ตรงกันข้าม วันนี้ไคน์อุตส่าห์เป็นเจ้ามือเลี้ยงฉลองการกลับมาของเพื่อนรักทั้งที แต่เจ้าตัวก็ยังทำตัวเย็นชาเช่นเดิม“อืม น้องกูเอง”คชาตอบเสียงเรียบก่อนจะยกแก้วสีน้ำอำพันขึ้นดื่ม รสชาติขมของเหล้าแพร่กระจายไปทั่วลิ้น แ

“ไปเข้าห้องน้ำนานเชียวนะ ท้องเสียหรือไง”คณิตเอ่ยถามอิษยาด้วยความเป็นห่วง เห็นว่าเพื่อนเข้าห้องน้ำนาน กะว่าจะเดินออกไปตามก็พอดีกับที่อิษยาเดินเข้ามาพอดิบพอดี สังเกตว่าเพื่อนมีอาการเหนื่อยหอบและเหงื่อออกเต็มกรอบหน้าก็นึกว่าอิษยาไม่สบายหรือเปล่า“อืม ท้องเสียนิดหน่อยน่ะ”อิษยาพูดปลด ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะทำเรื่องที่น่าอายในที่สาธารณะแบบนั้นได้ หากถูกคนจับได้คงได้อายจนแทรกแผ่นดินหนีเป็นแน่ เหลือบมองตัวต้นเหตุกำลังนั่งหัวเราะอย่างสบายใจ ทว่าอีกฝ่ายกลับจ้องเธอกลับมาพร้อมกับยกยิ้มให้เธอ“งั้นกลับเลยไหม เดี๋ยวเราไปส่ง”คณิตเอ่ยอาสา สีหน้าแสดงความเป็นห่วงจนคนที่มองเหตุการณ์อยู่ตลอดถึงกับหมั่นไส้ ไอ้หน้าอ่อนนี่คงไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงคนนี้ไปได้หรอก มารยา ทำตัวอ่อนแอ ไม่มีพิษมีภัย แต่แท้จริงแล้วอิษยาก็แค่อยากสบาย นี่คงหาเหยื่อรายใหม่ไว้สำรองแล้วหากได้หย่ากับเขา“ระวังน้องมึงด้วยนะคชา น้องมึงไม่ทันผู้หญิงคนนั้นหรอก”ด้วยความหวังดีจักรพรรดิกระซิบบอกเพื่อนที่นั่งดื่มอย่างเงียบๆ นี่กินเหล้าจะหมดขวด เห็นคชายกแก้วดื่มตลอดยังไม่เห็นทีท่าว่าอีกฝ่ายจ

“อร่อยมากเลยหนูเอิง แกว่ามั้ยคิง”ราเชนทร์หันไปเอ่ยถามลูกชายที่นั่งทานอย่างเงียบๆ มื้อเช้าวันนี้ทั้งสามอยู่กินอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งที่ปกติแล้วจักรพรรดิไม่เคยอยู่ร่วมโต๊ะหรือกินอาหารที่อิษยาทำเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่วันนี้ชายหนุ่มกลับยอมทานข้าวต้มปลากะพงฝีมือของอิษยาได้ สร้างความประหลาดใจให้กับราเชนทร์และเหล่าแม่บ้านทุกคน“ครับ น้องทำอร่อยมากจริงๆ วันหลังพี่ขอเป็นข้าวต้มกุ้งนะครับ”จักรพรรดิหันไปพูดกับภรรยาด้วยรอยยิ้ม จนทำให้ราเชนทร์ถึงกับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ก่อนจะมองหน้าทั้งสองสลับกันไปมา นึกแปลกใจว่าทำไมวันนี้ลูกชายมาแปลก ทั้งที่ปกติก็ไม่เคยอยู่ให้เห็นหัว“ได้ค่ะพี่คิง เดี๋ยวพรุ่งนี้เอิงทำให้นะคะ คุณพ่อจะรับด้วยไหมคะ หรืออยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า”อิษยาตอบกลับ นึกดีใจที่จักรพรรดิพูดดีกับเธอ แม้นว่ามันจะเป็นเพียงการแสดงละครก็ตาม แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกดีไม่น้อย“พ่อกินอะไรก็ได้จ้ะ”ชายวัยกลางคนคลี่ยิ้มบางแสนอ่อนโยน เขาดีใจที่ได้เห็นภาพนี้ ภาพที่ทั้งสามอยู่กันแบบพร้อมหน้าพร้อมตาทานอาหารร่วมกัน ความสุขที่แสนจะธรรมดา นี่คือความปรารถนาครั้งสุดท้าย แม้นว่าจะรู้ตัวเองว่าไม่ได้อ