LOGINShare
กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 3 : โทษทัณฑ์ของนางบำเรอ (1/2)
Last Updated:
2026-02-11 18:30:58ณ ปัจจุบัน..
“ฮึกๆๆ ค..คุณทัพเพลิงคะ!! ฉันขอโทษ..”
หญิงสาวที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียงรู้สึกผิดในช่วงเวลาที่มันสายไป แววตาแดงก่ำที่มีน้ำใสๆเอ่อคลอจ้องมองร่างสูงล่ำตรงปลายเตียง ตอนนี้ทัพเพลิงกำลังนั่งทำแผลบนมือด้วยความเงียบ เขาไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยสักคำ
“คุณทัพเพลิง..”
“……”
“ฉ..ฉันขอโทษค่ะ”
“……”
ยิ่งเห็นว่าเขานิ่งเงียบแบบนี้แล้วก็ใจไม่ดี สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงออกถึงความโกรธ แต่เขาแสดงออกถึงความผิดหวังอย่างมาก แววตาคมคู่นั้นเหลือบมองมาทางจอมขวัญที่นั่งสะอื้นเป็นระยะ
เมื่อมีดที่เธอกำลังจะแทงด้านหลังเขา มันบาดฝ่ามือหนาของทัพเพลิงพอดี..
“หึ.. จะให้ฉันลงโทษเธอยังไงดีจอมขวัญ ไหนลองบอกมาซิ”
คนบนเก้าอี้เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เขาขยับเขยื้อนสันกรามคม ก่อนจะลุกขึ้นออกจากเก้าอี้ไม้ราคาแพง ร่างสูงล่ำเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างไม่ลังเล
“คุณทัพเพลิง..”
“ฉันถามว่าฉันควรทำยังไงกับเธอดี!!!!”
เฮือกกก!
ทว่าเสียงตะคอกนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายใจหล่นวูบ น้ำตาของเธอไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้าง หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวไปด้วยความหวาดกลัวจนสุดขีด
ตอนทัพเพลิงใจดี เขาก็ดีจนน่าใจหาย แต่ตอนที่เขาโมโหขึ้นมา ไม่ว่าใครก็ต้องหวาดผวาเวลาอยู่ใกล้เขาทั้งนั้น
“หนึ่งเดือนที่ฉันรู้จักเธอมาเนี่ย มันไม่ได้ทำให้เธอกลายเป็นคนที่จงรักภักดีกับฉันเลยเหรอจอมขวัญ เธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่ สมบัติ เงินทอง หรือเรือลำนี้?”
“ม..ไม่ใช่ค่ะ”
“……”
“ฉันแค่.. ฉันต้องการแค่อิสระ”
หญิงสาวที่ไร้ซึ่งทางเลือกกล้ำกลืนความกลัวเข้าไปในอก เธอตัดสินใจแล้วที่จะพูดความจริงทุกอย่าง ถ้าไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่แน่
ครั้นคำอธิบายนั้นหลุดรอดออกมา สีหน้าที่เต็มไปด้วยความหัวเสียก็ปรากฏ ทัพเพลิงแสยะยิ้มร้ายเหมือนกับคนที่เจ็บปวดแต่เก็บอารมณ์ไว้ สีหน้าโกรธเคืองจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่เอาแต่หลบสายตา
“แล้วที่ผ่านมาฉันไม่ได้ให้สิ่งนั้นกับเธอเหรอ”
“……”
“เธอก็ดูมีความสุขอยู่บนเรือของฉันไม่ใช่หรือไง หึ.. ฉันไปบังคับขืนใจเธอตอนไหนวะ ตอบมาดิ”
“คุณทัพเพลิง..”
“เธอนี่มัน กึ่ด..”
“……”
ตลกร้ายที่ตอนนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของทัพเพลิงไม่มีความสุขหลงเหลืออยู่เลย เขารู้สึกเจ็บแค้นใจที่จอมขวัญทรยศ เพราะเขาเริ่มที่จะเชื่อใจเธออีกครั้ง หลังจากที่ไม่เคยเชื่อใจใครมานานหลายปี
สุดท้ายเธอก็พังทลายความเชื่อใจนั้นไปจนหมดสิ้น..
ทัพเพลิงละสายตาออกจากเธอครู่หนึ่ง เขาเดินไปหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ พลางเอาไวน์แดงรินลงไปในแก้ว ท่าทีที่ดูเรียบเฉยของเขากลับทำให้จอมขวัญค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามอง
“หลังจากนี้เธอจะถูกขังไว้ ฉันจะยึดอิสรภาพจากเธอทั้งหมด ไม่ว่านางบำเรอคนไหนฉันก็จะไม่อนุญาตให้ออกไปเจอ รวมถึงมดแดงด้วย”
“ฮะฮึก.. ม..ไม่นะคะ!! คุณทัพเพลิง.. คือว่า..”
“……”
จนกระทั่งความกลัวได้คืบคลานเข้ามา มันบีบบังคับจนทำให้จอมขวัญไม่อาจจะหลีกหนีความเป็นจริง
“ฉันทำแบบนี้ก็เพราะพี่ลูกนัทกับพี่แหวนค่ะ พวกพี่เขาเป็นคนยื่นข้อเสนอนี้ให้ฉัน บ..บอกว่าถ้าฉันทำร้ายคุณได้ ฉันก็จะได้เป็นอิสระจากคุณ เพราะว่าคุณอาจจะไม่ไว้ชีวิตฉันจนไปถึงฝั่งยุโรป”
สิ้นประโยคอธิบายนั้นเองก็ทำให้ทัพเพลิงต้องหยุดชะงัก เขาค่อยๆวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่เอ่ยความจริงทุกอย่างออกมา
“นางบำเรออย่างพวกเธอนี่มันยังไงกันแน่ เพราะสองคนนั้นก็มาบอกฉันว่าเธอวางแผนที่จะลอบฆ่าฉัน”
“ว..ว่าไงนะคะ”
“ลูกนัทกับแหวนบอกว่าเธอจะฆ่าฉันเมื่อเย็นนี้เอง”
“……!!!!”
“ทีนี้เธอก็จะบอกว่าเรื่องนี้คือแผนของสองคนนั้นเหรอ?”
เมื่อความจริงทุกอย่างกระจ่างชัดเจน จอมขวัญที่รู้ว่าถูกหลอกใช้ก็นั่งตัวแข็งทื่อ เพราะพี่สาวทั้งสองคนที่เธอคิดว่าไว้ใจได้ พวกเธอกลับมีนิสัยร้ายกาจที่สุด
หมับ!!
“อึ่ก อื๊อออออ!!!!”
แต่ยังไม่ทันที่จอมขวัญจะได้อธิบายอะไรต่อ มือหนาของอีกฝ่ายก็เอื้อมมือมาบีบแก้มทั้งสองข้าง เขาเปิดปากเธอด้วยมือหนา ไม่รอช้าก็รีบเอาริมฝีปากลงไปประกบจูบกับเธออย่างรวดเร็ว
ควันสีขาวภายในโพรงปากถูกส่งต่อให้กับจอมขวัญ มันคลุ้งจนเธอหายใจแทบไม่ออก ดวงตากลมโตเบิกโพลงราวกับทำอะไรไม่ถูก สองมือน้อยนิดพยายามจะดันแผงอกแกร่งออก แต่ยิ่งดันมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งพ่นควันบุหรี่เข้ามาด้านในปากเธอเยอะขึ้นเท่านั้น
ผลั่กกกกก!!!
“อื๊ออออ!!! แค่กๆๆๆ!!! คุณทัพเพลิง!! แค่กๆๆๆ”
จอมขวัญหายใจถี่รัวเหมือนกับใกล้จะขาดออกซิเจน เธอไอออกมาพร้อมกับหอบพร่าอย่างเหนื่อยล้า มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาทุบหน้าอกตัวเองไปด้วย
แกร๊กกกกก..!!
“น..นี่คุณจะทำอะไรคะคุณทัพเพลิง!!”
สิ่งที่เธอถูกกระทำเมื่อชั่วครู่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เพราะทัพเพลิงได้คว้าเชือกหนังที่อยู่บนหัวเตียงขึ้นมา ก่อนจะตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว เขาจัดการมัดเธอเอาไว้กับเสาเล็กๆตรงหัวเตียงอย่างชำนาญมือ
“คุณทัพเพลิงปล่อยฉันนะคะ!!! แค่กๆๆ!! ฉันเจ็บ!!! ฉันบอกคุณไปแล้วไงคะว่าสองคนนั้นเป็นคนวางแผน!!”
เสียงของจอมขวัญร้องลั่นไปทั่วทั้งห้องกว้าง แต่ก็ดูท่าเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้าน เขาเร่งการมัดข้อมือเธอจนเสร็จสรรพ ก่อนจะเอี่ยวตัวไปวางบุหรี่บนโต๊ะแล้วรีบกลับมาหาเธอ
พรืบ!
ทัพเพลิงขึ้นคร่อมร่างของหญิงสาวที่ดิ้นพล่าน เสียงร้องของเธอเหมือนกับยิ่งกระตุ้นความโกรธ หยาดน้ำตาที่ไหลรินบนใบหน้าสวยหวาน สิ่งนี้มันก็ยิ่งทำให้เขาอยากจะฉีกร่างเธอออกเป็นชิ้นๆ
“เมื่อกี้นี้ฉันแค่บังคับให้เธอลองกินควันบุหรี่ ก็ซ้อมไว้ไง.. เพราะฉันจะบังคับให้เธอกินอย่างอื่นด้วย ดีไหม.. เหมือนกับน้ำที่เธอเคยดูดกลืนจากไอ้นี่ของฉัน..”
เขาเอ่ยพลางก็เลื่อนสายตามองยังด้านล่าง ในตอนนี้เป้าของเขากำลังถูไถบริเวณท้องน้อยจนเธอสะดุ้งโหยง
“ม..ไม่.. ฮึก..”
“ตอนแรกฉันใจดีกับเธอมากนะ”
“…….”
“แต่เธอทำให้ฉันต้องร้ายกับเธอเองจอมขวัญ กึ่ด..”
เขาพูดไปก็ขบกรามแน่นอย่างอดกลั้นอารมณ์ ทัพเพลิงเลื่อนมือขึ้นไปเคล้นคลึงเนินอกใหญ่ ก่อนจะโถมจูบใส่ริมฝีปากเธออีกครั้งอย่างเร่าร้อน สัมผัสนี้เองที่ทำให้เธอกระวนกระวายใจไปหมด
ทั้งๆที่ควรจะขัดขืนให้สุดแรง แต่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกดี
หรือเป็นเพราะเธอรู้สึกผิดต่อเขางั้นเหรอ?
ตื๊ดดดดด…!!!
“กัปตันครับ!!!”
Latest chapter
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 8 : หึงมากก็พูดออกมา (2/2)
ตึก.. ตึก..ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อคลุมที่ปลดกระดุมออกทุกเม็ด เขาได้อุ้มร่างบางของสาวสวยออกมาจากห้องน้ำด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ถือรองเท้าส้นสูงให้เธอไปด้วยใบหน้าแดงก่ำเอาแต่หลับตาปี๋อยู่ในอ้อมอกแกร่ง จอมขวัญไม่กล้าลืมตามองใครทั้งนั้น คงเพราะเธออายสายตาของผู้คน ทัพเพลิงกับเธอหายไปมีอะไรกันในห้องน้ำนานพอสมควร และสุดท้ายเธอก็ตอบรับข้อเสนอของเขาด้วยการ.. ไปมีอะไรกันต่อบนเรือ“กูจะกลับแล้ว ขอบคุณที่ให้เชื้อเพลิงกูเพิ่มนะไอ้พายุ”ทัพเพลิงชะลอฝีเท้าของตัวเองลง เขาจ้องมองไปยังไอ้พี่ชายจอมกวนที่มันยืนพิงเสาอยู่ตรงกลางค่าย มือข้างหนึ่งถือแก้วไวน์แล้วยกขึ้นเหนือหัว“ด้วยความยินดีครับไอ้น้องรัก หึ.. หวังว่าแผนของกูจะทำให้มึงกับคุณจอมขวัญปรับความเข้าใจกันได้นะ”คำพูดนั้นเองกลับทำให้หญิงสาวในอ้อมอกหน้าร้อนผ่าว จอมขวัญแอบเหลือบมองไปยังพายุที่ขยิบตาให้กับเธอ“มึงหยุดพูดมากแล้วหลบไปได้ละ”“หึๆๆ”“ไอ้เด่นชัย”“ค..ครับกัปตัน”“ไปเว้ย! เดี๋ยวเราต้องรีบออกเดินทางต่อ”ทัพเพลิงตะโกนเรียกลูกน้องก่อนจะทำเป็นเมินพายุที่ยืนเบ้ปากกวนๆ โดยมีนักฆ่าอีกเป็นโขยงยืนส่งกัปตันเรือออกไปยังด้านนอกค่าย ทุกสาย
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 8 : หึงมากก็พูดออกมา (1/2)
“ท..ท่านครับ คือว่าคุณทัพเพลิงไล่พวกเราออกมาข้างนอกกันหมดเลยครับ คุณทัพเพลิงพาผู้หญิงผมสีส้มๆเข้าไปข้างในห้องน้ำ ดูเหมือนว่าจะทะเลาะกันหนักมากด้วย”“ใช่ครับท่าน ถ้าปล่อยไว้ผู้หญิงคนนั้นตายได้เลยนะครับ!”แก๊งนักฆ่าที่ยืนหน้าเหวออยู่กลางห้องโถงรายงานกับเจ้านาย แต่พอพายุได้ยินคำอธิบายนั้นก็ถึงกับหัวเราะออกมาดังลั่นห้อง เขาตบโต๊ะอาหารแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเด่นชัยที่ถูกเรียกเข้าพบ“มันต้องหึงอย่างนี้สิวะไอ้น้องชาย.. ฮ่าๆๆ!! ปล่อยให้สองคนนั้นเคลียร์ใจกันอยู่ในนั้นแหละ มึงอย่าให้ใครเข้าไปรบกวนนะ ระวังจะเข้าไปเห็นฉากเด็ด”“เอ่อ คุณพายุครับ..”แต่ลูกน้องคนสนิทของทัพเพลิงก็เอ่ยเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทีของเด่นชัยดูไม่ค่อยสบายใจเอาเสียเลย“ถ้ากัปตันหึงคุณจอมขวัญ ส่วนคุณจอมขวัญก็หึงกัปตัน แบบนี้มันก็หมายความว่า.. สองคนนั้นเขา..”“มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเจ้านายมึงมันปากแข็ง”“……”“ไอ้เหี้ยนี่เวลามันรักใคร มันไม่พูดหรอก ต้องสังเกตการกระทำของมันดีๆ เหมือนที่กูกำลังพิสูจน์อยู่นี่ไง!”ภายในห้องน้ำชั้นล่าง(ค่ายนักฆ่าอัศวินคราม)“ค..แค่กๆๆ อะอ๊าาาา!! ไม่ได้นะคะคุณทัพเพลิง..”ปลายนิ้วหนาทั้งสองถูกแหย
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 7 : ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ (2/2)
ในเมื่อถูกชักชวนขนาดนี้ก็คงปฏิเสธไม่ได้ จอมขวัญพยักหน้าเบาๆให้กับพายุ เธอเหลือบมองทางทัพเพลิงที่นั่งทำหน้าเซ็ง เขาถอนหายใจแล้วหยิบไวน์ขึ้นมาดื่มแก้เครียดครั้นจอมขวัญได้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ระหว่างกลางทั้งสองคน ทางด้านซ้ายก็มีทัพเพลิงนั่งอยู่ ส่วนด้านขวาก็เป็นพายุที่เอาแต่จ้องมองเธอเหมือนกับคนโรคจิต บรรยากาศในตอนนี้ทำเอาเธอไม่กล้าแม้แต่จะเคี้ยวอาหารในปาก“ฮึ่ม.. ผมได้ยินเรื่องของคุณจอมขวัญจากปากของไอ้ทัพเพลิงมาเยอะเลยนะครับ คุณนี่เป็นผู้หญิงที่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ ใจเด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง แล้วก็.. สวยมากเลย”“เอ่อ ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวที่พยายามผ่อนคลายตัวเองก็เปรยยิ้มตอบรับ เธอเอื้อมมือไปตักสลัดเข้าปากอย่างกล้าๆกลัวๆ“หึๆ นั่งตัวแข็งทื่อเชียว ไม่ต้องกลัวผมหรอกนะครับคุณจอมขวัญ ถึงผมจะเป็นเจ้าของค่ายนักฆ่าเนี่ย แต่ผมก็ไม่โหดร้ายขนาดนั้นนะ ผมเป็นคนดี..”“ถุ๊ย..!!!”ทันใดนั้นเองเสียงค้านบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากทัพเพลิง กัปตันเรือที่รู้สึกหมั่นไส้พี่ชายจอมปากดี เขาก็แกล้งถุยน้ำลายลงบนถังขยะข้างล่าง นั่นจึงทำให้จอมขวัญหันขวับไปมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจนี่เขาอารมณ์เสียมาจากไหนเนี่ย..“หึ.. ไอ้
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 7 : ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ (1/2)
ครึ่งชั่วโมงก่อนที่เด่นชัยจะกลับมาที่เรือ..(ภายในห้องรับแขกของพายุ ค่ายอัศวินคราม)“ห๊ะ!!! ด..เดี๋ยวนะไอ้ทัพเพลิง นี่มึงล้อกูเล่นเหรอวะ? กูไม่เชื่อหรอกว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ ให้ตายเหอะ..”เจ้าของค่ายนักฆ่าอ้าปากค้างกับความจริงบางอย่างที่ได้ยิน เขาเอาแต่จ้องมองรูปถ่ายของจอมขวัญบนหน้าจอโฮโลแกรมที่อยู่ในมือ ก่อนจะหันไปมองทางทัพเพลิงที่นั่งกระดกไวน์ลงคอความจริงนี้มันคือสิ่งที่ทัพเพลิงรู้มาโดยตลอดตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอเธอ มีเพียงแค่เด่นชัยที่รู้เรื่องนี้ ตามมาด้วยพายุที่เขาไว้ใจมากที่สุด ส่วนคนอื่นบนเรือยังไม่มีใครรู้ทั้งนั้น“เป็นเพราะเรื่องนี้มึงก็เลยช่วยจอมขวัญเหรอ ที่มึงไม่ตัดสินใจฆ่าเขาเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม?”“อืม ก็คงงั้น”“แล้วสิ่งที่มึงทำทั้งหมดเนี่ย มึงรักเขาหรือเปล่าวะ หรือว่ามึงแค่ซาบซึ้งบุญคุณที่พ่อเขาทำไว้ให้มึง”กึก!ประโยคคำถามนั้นเองกลับทำให้ทัพเพลิงหยุดชะงัก เขาเลื่อนแววตาที่มีความหมายมองไปยังรุ่นพี่ ความรู้สึกที่มันพูดออกไปได้ยากเริ่มทำให้พายุหรี่ตาลง เขามองออกว่าตอนนี้ทัพเพลิงคิดกับจอมขวัญมากกว่านางบำเรอความจริงแล้ว.. พ่อของจอมขวัญเคยช่วยชีวิตทัพเพลิงไว้เมื่อเขายังเด็ก
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 6 : ทำไมใจอ่อนง่ายขนาดนี้ (2/2)
บนเรือ..หญิงสาวที่นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมา หลังจากที่เธอเผลอหลับไปได้สักพักใหญ่ ดวงตาอันพร่าเลือนเปิดออกพร้อมกับมองไปโดยรอบห้อง จอมขวัญค่อยๆดันร่างตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียงนอนจนได้รู้ว่าทัพเพลิงยังไม่กลับมาในห้องของเขาเลย..“จะเย็นแล้วเหรอเนี่ย”จอมขวัญขยี้ตาพลางจ้องมองนาฬิกาบนผนังห้อง บัดนี้มันได้แสดงตัวเลขให้เห็นถึงเวลาสี่โมงเย็น อีกไม่กี่ชั่วโมงฟ้าก็จะมืดแล้ว เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่แอ๊ดดดด..จนหญิงสาวในชุดสีขาวลายลูกไม้ตัดสินใจลุกออกจากเตียงนอน เธอดันประตูไม้บานใหญ่ออกไปอย่างช้าๆ ก่อนแสงแดดเจิดจ้าจะตกกระทบกับใบหน้าสวยหวาน ดวงตาที่เคยหรี่ลงก็ถูกบดบังด้วยเงาของชายฉกรรจ์หลายคน“คุณจอมขวัญ?”“เฮ้ยพวกมึง เธอตื่นแล้ว”บรรดาลูกเรือที่เฝ้าอยู่ตรงโซนรับแขกเอ่ยบอกกัน ทั้งนิกิ จุนโฮ ที่ละทิ้งห้องควบคุมมายังชั้นบน พวกเขาจ้องมองหญิงสาวตากลมแป๋วที่อยู่ในท่าทีหวาดระแวง ส่วนเด่นชัยก็หายเข้าไปในค่ายอัศวินครามกับเจ้านาย“เอ่อ จ..เจ้านายของพวกคุณหายไปไหนเหรอคะ แล้วที่นี่มันคือที่ไหน ทำไมฉันถึงไม่ค่อยคุ้นเลย”จอมขวัญเอ่ยถามชายฉกรรจ์หน้าตาดีที่ยืนรายล้อมเธอ
ทาสรักกะลาสีเถื่อน กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 6 : ทำไมใจอ่อนง่ายขนาดนี้ (1/2)
บนเรือ(ห้องนอนของทัพเพลิง)ภายในห้องที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบจนได้ยินเสียงหายใจของใครบางคน หญิงสาวที่ถูกเปลี่ยนชุด และถูกเช็ดเนื้อเช็ดตัวโดยป้าแม่บ้านประจำเรือ เธอได้นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ที่อบอุ่นจนร่างกายสบายใบหน้าแดงฉานของสาวผมสีส้ม มีรอยถลอกบริเวณต้นขา รอยแดงตรงฝ่ามือที่ได้มาจากการพยายามปีนขอบเรือดูจากภายนอกเธอเหมือนคนที่สลบไป แต่ความจริงแล้ว.. จอมขวัญแกล้งหลับมาได้สักพักใหญ่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่แผนอันชาญฉลาดของเธอ เธอใช้ใจวัดใจกับทัพเพลิงโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะต้องตาย หากเขาไม่เข้ามาห้าม จอมขวัญก็ยอมที่จะกระโดดลงไปเป็นอาหารของฉลามแต่เพราะเธอรู้ว่าทัพเพลิงต้องยอมใจอ่อน เธอจึงใช้จุดนี้เรียกร้องความสงสารจากเขา และเอาคืนในเรื่องที่ลูกนัทกับแหวนทำ แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของเธอด้วยก็ตาม“ถ้าฉันไปช่วยเธอไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นจอมขวัญ ทำไม.. เธอต้องทำขนาดนี้ด้วย ฉันไม่เข้าใจเลย”ถัดไปนั้นก็มีเจ้าของห้องนั่งกุมมือของเธอไว้ แววตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงและโกรธเคือง เขากำลังจ้องมองหญิงสาวบนเตียงอย่างไม่ละสายตาเขาพูดทุกอย่างออกมาทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่ได้ยิน คงมี
You may also like
![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์9.7K viewsROARING LION | ใต้เงาราชสีห์
อยู่ในตะเกียงแก้ว12.3K viewsคลั่งรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด25.4K viewsพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่13.2K viewsซาตานทวงสิทธิ์ (HOT DEVIL)
Thinnie1.9K viewsเมียเด็กหมอมาเฟีย
มัทฉะโมจิ1.2K viewsเพลิงรัก....เเรงเเค้น
ลาสไอซ์(เมอลิอาห์)584 viewsรักสุดท้ายของอาชา
ิิิิดอกบุหงา-2537717 views
