กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 1 : นางบำเรอทะเล (1/2)

หนึ่งเดือนก่อนเกิดเรื่อง..

และในที่สุดคำขอร้องนั้นก็เป็นจริงจนได้..

เมื่อผู้ชายที่โหดร้ายและเด็ดเดี่ยวคนนี้ตัดสินใจเพียงไม่ถึงนาที เขาก็อนุญาตให้เธอตามขึ้นมาบนเรือลำใหญ่สุดหรู น่าแปลกที่เขาเองก็ถูกชะตาเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้ามาขอร้องเขาถึงถิ่นขนาดนี้มาก่อน

ปึก!!!

“โปรดอ่านสัญญาบนเรือด้วยครับ”

ลูกน้องหน้าโหดที่ยืนค้ำหัวของสาวผมสีส้มเอ่ยด้วยท่าทีเรียบเฉย เขาโยนจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ไปใส่ตักของจอมขวัญ ในขณะที่เธอยังคงนั่งหน้าเหวออยู่ในห้องรับแขก แววตาหวาดหวั่นละออกจากกระจกใส มันสามารถมองเห็นออกไปด้านนอกตัวเรือได้ทั้งหมด

เรือลำนี้ถูกออกแบบมาอย่างแข็งแรง คุณสมบัติดำน้ำได้ มีลานกว้างด้านนอกเอาไว้สังสรรค์ และทำกิจกรรมมากมาย ซึ่งเรือนี้บรรจุคนได้หลายพันคน มีทั้งหมด 4 ชั้นด้วยกัน

ชั้นล่างสุดจะเป็นห้องควบคุมเรือ ชั้นกลางจะเป็นห้องพักของพวกลูกเรือ นางบำเรอ และเชฟ ส่วนชั้นสามเป็นห้องนอนของทัพเพลิง มีโซนประชุม โซนออกกำลังกาย โซนรับแขก ครบครันเหมือนอยู่คฤหาสน์สุดหรู

และชั้นสุดท้ายคือชั้นดาดฟ้า.. มันคือสถานที่รวมตัวของทุกคนในเรือ มีห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ ซึ่งคุณทัพเพลิงจะใช้เวลาอยู่บนดาดฟ้าเพื่อติดต่องานกับลูกค้าอยู่เสมอ

“เอ่อค่ะ คุณชื่อ..”

“ผมชื่อเด่นชัยครับ ผมคือหัวหน้าลูกเรือของที่นี่ ถ้ามีอะไรสงสัยสามารถถามผมมาได้เลยครับ”

ชายรูปร่างสูงใหญ่ผิวแทนเข้ม มีแผลเป็นยาวจากขมับถึงคาง ซึ่งรอยนี้เกิดจากการที่เขาเอาตัวเองปกป้องทัพเพลิง เขาจึงได้กลายมาเป็นลูกน้องคนสนิทที่สุดของกัปตันผู้ร่ำรวย ด้วยฝีมือที่เก่งกาจจนใครหลายคนต่างยอมรับ

เด่นชัย ผู้สุขุมจึงเป็นมือขวาอยู่รับใช้ทัพเพลิงมาเป็นสิบปี

“ค่ะคุณเด่นชัย เอ่อ.. แล้วหน้าที่ของฉันมีอะไรบ้างคะ?”

จอมขวัญเอ่ยถามพลางเหลือบมองไปรอบๆห้อง ซึ่งภายในห้องกว้างก็มีลูกน้องกำลังนั่งบนเก้าอี้ประปราย แต่ทุกสายตาจับจ้องมองมาที่เธอกันหมด

“หน้าที่ของคุณก็คือการรับใช้พวกเราไงครับ แต่ไม่ใช่รับใช้เรื่องอาหาร หรือว่าเรื่องทำความสะอาดทั่วไป แต่เป็น.. เรื่องเซ็กซ์..”

ลูกน้องอีกคนที่นั่งอยู่เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มร้าย เขาหรี่ตาจ้องมองสาวสวยหัวจรดเท้า ดูยังไงเธอก็หนีไม่รอดเงื้อมมือของเขาอยู่ดี สวยๆแบบนี้คงได้มาเป็นนางบำเรอชายฉกรรจ์ทั้งเรือแน่..

“แต่ฉันขอร้องเจ้านายคุณแล้วนี่คะว่าฉันจะไม่ทำแบบนั้น! ฉ..ฉันอยากรับใช้แค่เจ้านายของคุณค่ะ คุณเด่นชัย!”

“เรื่องนั้นคุณเองก็ต้องไปเจรจากับกัปตันเองครับ เพราะผู้หญิงคนอื่นที่อยู่ที่นี่ก็นอนกับพวกเราทุกคน”

“ว่าไงนะ จ..เจ้านายของพวกคุณ.. ใช้ผู้หญิงร่วมกับลูกน้องตัวเองเหรอคะ!?”

จอมขวัญลุกขึ้นยืนแล้วไถ่ถามเด่นชัยด้วยความสงสัย ตอนแรกก่อนที่เธอจะขึ้นเรือ เขาก็ยังไม่ได้ให้คำตอบอะไรกับเธอ ตั้งแต่ได้ยินคำร้องขอนั้นเพียงประโยคเดียว

‘ฉันขอรับใช้คุณแค่คนเดียวได้ไหมคะคุณทัพเพลิง!! ฉันยอมนอนกับคุณก็ได้ค่ะ! แต่ขอให้ฉันหนีออกไปจากที่นี่เถอะนะคะ แฟนเก่าของฉันกำลังจะขายฉันให้กับเพื่อนๆของเขา ฮึก.. ฉันไม่มีทางเลือกแล้วค่ะ เขามีอิทธิพลมาก ช่วยฉันทีนะคะคุณทัพเพลิง..’

“ก็ใช่ไงครับคุณจอมขวัญ มันเป็นธรรมเนียมของที่นี่อยู่แล้ว เจ้านายกับลูกน้องใช้ผู้หญิงร่วมกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย”

“……”

ธรรมเนียมบ้าบออะไรกันเนี่ย..

ยุคสมัยใหม่มันมาถึงขนาดนี้แล้วเหรอ!?

จอมขวัญส่ายหน้าเป็นพัลวันกับความคิดในหัว เธอแทบจะล้มทั้งยืนเมื่อได้รู้ว่าตัวเองจะต้องมาขายตัวบนเรือนี้ มันไม่ต่างอะไรจากการที่เธออยู่บนบกเลยด้วยซ้ำ

“ม..ไม่.. ฉันไม่ต้องการแบบนี้สิ..”

เธอทรุดตัวลงบนโซฟาหนังอีกครั้งอย่างเจ็บปวด ท่ามกลางสายตาที่เห็นใจของเด่นชัย เขาจ้องมองหญิงสาวผมสีส้มสว่างพลางถอนหายใจออกมา ลูกน้องอย่างเขาเองก็ตัดสินใจอะไรไม่ได้

หมับ!!!

“งั้นถ้ารู้สัญญาทั้งหมดแล้วก็มากับพวกพี่เลยสิครับ! หึ.. ตอนนี้พวกพี่ชักเริ่มจะมีอารมณ์มากแล้ว ได้เห็นหน้าสวยๆกับนมอึ๋มๆของน้องแล้วเนี่ย ไอ้นี่พี่ก็แข็งขึ้นมาเลย ฮะฮ่าๆๆ”

“ฮ่าๆๆ กูเอาด้วยเว้ย!!!”

“กูขอคนแรกดิ!!! กูเป็นคนเรียกพวกมึงมาอะ!!!”

“ฮึก.. ม..ไม่!!!”

สาวร่างบางกลับถูกชายฉกรรจ์หลายคนบุกเข้ามายื้อแย่งกัน โดยทางเด่นชัยที่อยากจะเข้าไปห้ามก็ได้แต่ถอนหายใจแผ่ว เพราะถึงห้ามไปก็เท่านั้น ไม่ช้าก็เร็วจอมขวัญจะต้องกลายมาเป็นเมียลูกเรือที่นี่อยู่ดี

“ยอมพวกพี่ซะดีๆน้องจอมขวัญคนสวย.. มานี่!!”

“ปล่อยฉันนะ!!! ฮะฮึก!!”

แต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียวที่จอมขวัญกำลังจะถูกพาตัวออกไปจากห้องรับแขก ในขณะที่เรือลำใหญ่ทรงโมเดิร์นได้ขับเคลื่อนไปในท้องทะเล ประตูไม้บานใหญ่ก็ถูกเปิดออกโดยผู้ชายร่างสูงล่ำ

ตึก.. ตึก..

ทัพเพลิงเดินเข้ามาพร้อมกับบุหรี่ในมือ เขาหรี่ตามองเหตุการณ์วุ่นวายชั่วครู่ จังหวะเดียวกันกับที่นางบำเรอคนใหม่ได้หันมาประจันหน้าเขาพอดี หยาดน้ำตาบนใบหน้าสวยก็ไหลรินอย่างน่าสงสาร แววตาแดงก่ำคู่นั้นจ้องมองเจ้าของเรือที่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

“ฮะฮึก…”

จอมขวัญหยุดขัดขืนแล้วยืนตัวสั่นทั้งน้ำตา ริมฝีปากสวยเม้มไว้แน่นด้วยความหวาดกลัว เธอจ้องมองทัพเพลิงราวกับอ้อนวอนขอชีวิต ในเมื่อเขารับเธอขึ้นเรือลำนี้มาแล้ว เธอเองก็ต้องยอมอยู่ใต้คำสั่งเขาไม่ว่ายังไงก็ตาม

“ค..คุณทัพเพลิง แต่ฉัน.. ฮึก.. ฉันไม่อยากนอนกับใคร..”

“……”

“ฉันไม่อยากจะ..”

“ต่อจากนี้จอมขวัญเป็นนางบำเรอให้กูแค่คนเดียว”

กึก

ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากเจ้าของเรือ ร่างบางที่ใกล้จะล้มลงกับพื้นก็ถึงกับผงะ เธอเบิกตาโพลงก่อนจะมองทัพเพลิงที่หันไปจ้องลูกน้องเขม็ง

แทบไม่เชื่อหูตัวเองด้วยซ้ำกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน นี่หมายความว่าเขายอมรับข้อเสนอของเธอแล้ว การให้เธอร่วมหลับนอนกับเขาแค่คนเดียว มันก็ดีกว่าการที่เธอต้องถูกชายหนุ่มอีกหลายคนขืนใจ..

“ค..ครับกัปตัน!”

“รับทราบครับกัปตัน!”

“เอ่อ รับทราบครับ..”

ลูกน้องอีกหลายคนที่ได้ยินคำสั่งการเต็มสองรูหู พวกเขาต่างก็ก้มหัวให้กับทัพเพลิงโดยพลัน ก่อนจะชำเลืองแววตาเสียดายมองไปทางจอมขวัญ หญิงสาวที่เพิ่งถูกเจ้านายของพวกเขาลากออกไปจากห้องรับแขก

เหล่าชายฉกรรจ์ต่างรู้ดีว่าตอนนี้พวกเขาแตะต้องจอมขวัญไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทัพเพลิงสั่งห้ามใช้ร่วมเตียง เธอแตกต่างจากนางบำเรอทั่วไป

“กัปตันรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นมาก่อนหรือเปล่า ทำไมท่านถึงได้ใจอ่อนง่ายๆขนาดนี้ ห๊ะ.. มึงช่วยบอกพวกกูทีไอ้เด่นชัย”

“เฮ้อ.. กูก็ไม่รู้”

“เอ้า!! มึงเป็นมือขวาประสาอะไรวะเนี่ย!”

ลูกเรือที่จ้องจะจับจอมขวัญทำเมียเอ่ยเสียงขุ่น ท่าทีหัวเสียของเขาเริ่มทำให้เด่นชัยขบกรามแน่น ก่อนที่หัวหน้าลูกเรือจะยกมือขึ้นมาตบกะโหลกสั่งสอนอีกฝ่ายสักที

ป๊าบ!!!

“โอ๊ยยยยย!!”

“กูก็เป็นมือขวาที่วันๆทำแต่งานไง ถ้าเรื่องไหนที่กัปตันอยากให้กูรู้ กูถึงจะรู้ พวกมึงแยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว หยุดเงี่ยนสักที!! เห็นผู้หญิงสวยหน่อยไม่ได้เลย ไอ้พวกเหี้ยนี่..”