กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 2 : อย่าลืมกฎของเรา (2/2)

“ถอนตัวตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ แฮ่ก.. รู้ใช่ไหม”

ทัพเพลิงว่าพลางก็กัดริมฝีปากตัวเองอย่างเย้ายวน เขาเริ่มใช้ปลายของแกนกายถูไถลงบนหน้าอกขนาดใหญ่ ในขณะที่อีกฝ่ายก็เก็บกลั้นเสียงครางไว้ในลำคอ

“ฉัน.. รู้ค่ะ..”

แต่หญิงสาวที่อดรนทนไม่ไหวก็ตัดสินใจพูดแบบนี้ออกมา เธอจ้องมองไปยังคนที่กำลังยืนค้ำหัว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาไม่รีรออะไร ทัพเพลิงโน้มตัวลงมาจูบเธออีกรอบ และใช้มือหนาเคล้นคลึงเต้าอวบจนเธอครางเสียงสั่น

ครืดดดด..!!

มือข้างหนึ่งเลื่อนไปเปิดชั้นเก็บของข้างเตียง เขาหยิบถุงยางขึ้นมาสวมใส่อย่างชำนาญ ในขณะที่แววตาวูบหวั่นกำลังจ้องมองเขาอยู่ จอมขวัญหอบหายใจระส่ำเมื่อรู้ดีว่าตอนนี้ทัพเพลิงมีอารมณ์มาก

“เอ่อ คุณทัพเพลิงคะ.. คือ..”

“อะไร?”

“แต่ว่าเรายังไม่ได้กินไวน์กันเลยนะคะ ฉันอุตส่าห์ถือมา..”

ด้วยความที่กลัวว่าไวน์ราคาแพงจะเสียของ บวกกับจอมขวัญไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงกับสายตาของเขา เธอเลยพลั้งปากพูดถึงไวน์ที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง

“หึ.. ฉันก็ตั้งใจจะกินเธอแทนไง”

“ค..คะ?”

“เธอคงจะหวานกว่าไวน์ในขวดนั้นแน่”

เขาไม่พูดเปล่าแต่กลับเลื่อนมือลงไปสัมผัสจุดกระสันด้านล่าง ในขณะที่ชุดนอนไม่ได้นอนถูกแหวกออกจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน ความอายของจอมขวัญหมดลงไปตั้งแต่ที่เขาโน้มตัวลงไปข้างล่าง

หนุ่มหล่อจัดการแหวกขาของเธอออกทั้งสองข้าง ไม่รอช้าที่เขาจะเชยชิมความหวานจากร่องสวาท ใช้ลิ้นดูดกลืนมันอย่างหิวกระหาย ขบเม้มโลมเลียติ่งเสียวพลางเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไปอีก ไม่ว่าเสียงร้องปรามของเจ้าตัวจะดังมากแค่ไหน เขาก็ไม่มีท่าทีจะหยุด

“อ..อ๊าาาาา!!! แฮ่กๆๆๆ ค..คุณทัพเพลิง!!! พอก่อนค่ะ!!!”

“อื้มมมม.. อ๊าาาา.. หวานจริงด้วย.. แผล็บๆๆ”

“คุณทัพเพลิง..!!!!”

และนั่นก็เป็นคืนแรกที่เธอกับเขาได้ร่วมเตียงกัน..

ภายใน 1 เดือนที่จอมขวัญได้กลายมาเป็นนางบำเรออยู่ในเรือลำนี้ เธอก็ถูกเรียกไปหาเกือบทุกค่ำคืน ทัพเพลิงดูจะชอบใจเธอเป็นพิเศษ เพราะจอมขวัญเป็นคนไม่มีพิษไม่มีภัย แถมยังเป็นผู้หญิงอารมณ์ดีที่ชอบงานเย็บปักถักร้อย เธอจึงเข้าขากับมดแดงได้เป็นอย่างดี

ทุกสิ่งทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเป็นปกติดี ยกเว้นแต่เบื้องหลังความอิจฉาริษยาของลูกนัทกับแหวนที่มีต่อจอมขวัญ..

“ตั้งแต่ที่ได้เอากับจอมขวัญ คุณทัพเพลิงก็ไม่เรียกใครเข้าไปหาอีกเลยเหรอ?”

“ค่ะพี่แหวน ปกติแล้วคุณทัพเพลิงจะเรียกพวกหนูขึ้นไปนะคะ อย่างน้อยๆก็อาทิตย์ละสองสามครั้ง แต่นี่ไม่เลยค่ะ”

“ใช่ค่ะพี่แหวน หนูเองก็เคยเกือบจะได้เป็นคนโปรด แต่อีนังนั่นมันก็สะเออะมาแย่งตำแหน่งไปก่อน กึ่ด..”

ลูกนัทที่นั่งระบายความแค้นกัดฟันกรอด แววตาอิจฉาของเธอแสดงออกอย่างชัดเจนพอๆกับท่าทาง รวมไปถึงรุ่นพี่ใหญ่ของแก๊งนางบำเรออย่างแหวนด้วย เธอเองก็ดูไม่ชอบใจจอมขวัญตั้งแต่ได้ขึ้นแท่นเป็นคนโปรด

“งั้นพวกเราก็มาวางแผนกันสิ ทำให้คุณทัพเพลิงเกลียดจอมขวัญให้ได้ พวกเราทุกคนก็รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าคุณเขาเกลียดคนทรยศมากขนาดไหน อีกอย่าง.. ยัยนั่นก็อยากจะเป็นอิสระไม่ใช่หรือไง มันไม่ได้อยากเป็นเมียคุณทัพเพลิงหรอก ที่มันทำก็เพราะอยากเอาตัวรอดเท่านั้นแหละ”

แหวนเอ่ยพลางก็จ้องมองไปยังนางบำเรอทุกคนที่นั่งหน้าซีดเผือด ยกเว้นเพียงแต่ลูกนัทที่หรี่ตาเหมือนครุ่นคิดบางอย่าง

“หนูไม่เอาหรอกค่ะพี่แหวน ถึงจะไม่ชอบหน้ายัยจอมขวัญอะไรนั่น แต่หนูก็ไม่อยากเสี่ยงค่ะ”

“ช..ใช่ๆค่ะพี่แหวน พวกหนูกลัวคุณทัพเพลิงจะตาย ถ้าคุณเขาจับได้ว่าเราวางแผนอะไรพิสดาร คุณเขาได้โยนเราลงทะเลให้เป็นอาหารฉลามแน่ค่ะ บรึ๋ยยย..”

“ใช่ๆๆ พวกหนูก็ไม่เอานะคะ!!!”

แต่นางบำเรอทุกคนเองก็ปฏิเสธเสียงแข็ง พวกหล่อนรักตัวกลัวตายกันหมด เพราะยังจำกฎเหล็กของเรือนี้ได้ดี ว่าห้ามมีใครสมคบคิดกันในเรื่องแผนร้าย หรือหลอกลวงกัปตันในเรื่องที่ไม่จริง โดยเฉพาะเรื่องการหักหลัง..

แต่ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เห็นด้วยก็คือลูกนัท เธอจ้องมองใบหน้าของรุ่นพี่สาวด้วยแววตาแน่วแน่ เพราะถ้าหากไม่มีจอมขวัญสักคน เธอที่ยังสาวยังสวยกว่าใครก็จะได้ขึ้นแท่นเป็นคนโปรดของคุณทัพเพลิง

และภายในไม่กี่วันแหวนกับลูกนัทก็ได้เป่าหูจอมขวัญจนสำเร็จ เธอทั้งสองแอบทำลับหลังโดยไม่ให้ใครรู้ โดยเฉพาะกับมดแดงที่เข้มงวดเรื่องกฎบนเรือ

ด้วยความที่จอมขวัญยังไม่รู้นิสัยที่แท้จริงของพี่สาวทั้งสอง ผู้หญิงที่ใสซื่อคนนี้จึงกลายเป็นเหยื่อที่ถูกหลอกใช้..

“มันจะดีเหรอคะพี่ลูกนัท!!! หนูฆ่าใครไม่ได้หรอกค่ะ!!”

จอมขวัญที่นั่งอยู่ในห้องพักของแหวนลุกขึ้นด้วยความตกใจ สีหน้าของเธอดูซีดเซียวกับแผนการที่ได้ยิน เธอเองก็ไม่คิดว่าแหวนกับลูกนัทจะอยากทรยศคุณทัพเพลิง

“ลองคิดให้ดีนะจอมขวัญ ตอนนี้เธอได้เลื่อนขั้นเป็นคนโปรดของคุณทัพเพลิงแล้ว คุณเขาเชื่อใจเธอมากที่สุดในเรือ เธอมีสิทธิ์ทุกอย่างที่ใครบนเรือนี้ไม่มี ถ้าคุณทัพเพลิงตายไป เธอก็จะได้เป็นอิสระนะ” แหวนสมทบอีกแรง

“ว..ว่าไงนะคะ!?”

“ใช่.. ความฝันของเธอคือการเป็นอิสระไม่ใช่เหรอจอมขวัญ พี่เองก็เอาใจช่วยเธออยู่ไม่น้อยเลย เฮ้อ.. แต่ว่าพี่เสียใจด้วยที่ต้องบอกความจริง..”

“ความจริงอะไรคะพี่ลูกนัท”

หญิงสาวที่ทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาขมวดคิ้วยุ่ง แววตาของเธอมีน้ำใสๆเอ่อนอง ความหวาดกลัวเริ่มกลืนกินเธอทีละนิด

“เฮ้อ.. คุณทัพเพลิงเขาไม่เคยช่วยใครฟรีๆหรอกนะจอมขวัญ คุณเขาไม่มีทางไปส่งเธอที่ฝั่งยุโรปแน่นอน ถ้าเขาเบื่อเธอแล้ว เขาก็อาจจะทิ้งเธอลงกลางทะเล เหมือนที่เขาทิ้งนางบำเรอคนก่อน คุณเขาไม่ชอบคนทรยศก็จริง แต่คุณเขาไม่ใช่คนที่ไว้ใจได้ พวกเราทุกคนบนเรือนี้รู้ดี ไม่งั้นเขาจะได้กลายเป็นผู้มีอิทธิพลเหรอ เธอลองคิดดูสิ..”

กึก

คำพูดของลูกนัททำให้เธอหน้าถอดสี ความคิดฟุ้งซ่านเริ่มผุดขึ้นมาในหัวนับไม่ถ้วน รวมถึงเรื่องที่เขาเคยทำร้ายนางบำเรอคนก่อนด้วย

“เธอเล่าให้พวกเราฟังว่าเธอมีพี่ชายต่างแม่ไม่ใช่เหรอ หลังจากที่เธอจัดการคุณทัพเพลิงเสร็จแล้วเนี่ย เธอก็รีบไปตามหาพี่ชายเธอสิ พี่คิดว่านั่นคือทางออกที่ดีที่สุดนะน้องสาว กลับไปหาครอบครัวของเธอซะ.. จอมขวัญ..”

แหวนกล่าวพลางแอบลอบยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายน้ำตาไหลพราก ดูท่าแล้วแผนการนี้คงจะสำเร็จลุล่วง หญิงสาวที่นั่งตัวสั่นระริกเอื้อมมือไปจับสร้อยรูปหัวใจบนคอ มันคือจี้ที่มีรูปถ่ายของพ่อเธอซ่อนไว้ในนั้น

“เชื่อพี่สาวคนนี้สิจอมขวัญ เธอไม่มีทางเป็นภรรยาคนต่อไปของคุณทัพเพลิงเขาได้หรอกนะ เพราะคุณทัพเพลิงไม่เคยลืมคุณมีนาเลย เขารักผู้หญิงคนนั้นมาก..”