Todos los capítulos de ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Capítulo 231 - Capítulo 240

116 2-2 ตอนที่ 231 “นังลูกไม่รักดี! ดูแกพูดออกมาแต่ละคำสิ!!” หลินชิงอี้ที่สู้อดทนอดกลั้นอยู่นาน สุดท้ายก็ต้องระเบิดอารมณ์ออกมาจนได้ เพียงแค่ให้เดินทางมาขอโทษถึงที่นี่ ก็นับว่าเกินขีดจำกัดที่พวกเขาสองแม่ลูกจะรับไหวแล้ว ทว่าตอนนี้ นังเด็กเปรตยังกล้าขอให้ย่าตัวเองคุกเข่าขอขมาลูกสะใภ้อีกงั้นเหรอ!? ถ้าแม่ของเขาต้องทำแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ แล้วศักดิ์ศรีความเป็นคนของเธอจะยังหลงเหลืออยู่อีกเหรอ? ทั้งหมดทั้งมวล ผู้เฒ่าติงเลือกที่จะนั่งนิ่งๆ มองดูปฏิกิริยาของสองแม่ลูกตระกูลหลินโดยไม่เอ่ยปากค้านใดๆทั้งสิ้น ติงเสวี่ยเหม่ยวสะกิดแขนเรียกหลินจิงซูเบาๆ คล้ายจะส่งสัญญาณสื่อว่า ตัวเธอเองไม่ได้ต้องการให้อีกฝ่ายทำถึงขนาดนั้นเช่นกัน “แม่ไม่อยากให้ทำแบบนั้นใช่มั้ยคะ? ถ้างั้นย่ากับพ่อก็กลับบ้านไปเถอะค่ะ เพราะที่ผ่านมา ทุกคนในบ้านตระกูลหลินล้วนรุมข่มเหงรังแกหนูกับแม่ด้วยสารพัดวิธี ทั้งทุบตีทั้งทำร้ายจิตใจนับครั้งไม่ถ้วน กับเพียงแค่ก้มหัวขอโทษครั้งเดียวยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วแบบนี้จะให้แม่กับหนูเชื่อได้ยังไ

117 2-2 ตอนที่ 233 โฉนดบ้านที่หายไป(2) บรึ้น~ หลังจากที่หลินชิงอี้และผู้เป็นแม่กระโดดขึ้นรถสองแถวจากไปแล้ว หม่าฟู่เฟิงและติงเสวี่ยหยานก็จ้องมองไปยังทิศทางที่รถสี่ล้อหมุนจนฝุ่นตลบคลุ้งออกไปไกลแล้ว ทันใดนั้น หม่าฟู่เฟิงก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยคาใจเล็กน้อย “บ้านที่ไหนกันนะ?” เฝ้าครุ่นคิดพิจารณาถึงพฤติกรรมอันน่าอัศจรรย์ใจของสองแม่ลูกตระกูลหลิน อะไรที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ก็กลับปรากฏให้เห็น ทั้งหมดนี้ก็เพื่อแย่งชิงโฉนดบ้านที่ว่ามาครอบครอง นี่แสดงให้เห็นแล้วว่า โฉนดบ้านหลังนั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน หลินจิงซูยืนมองอยู่ด้านหลัง เฝ้าสังเกตท่าทีของคนทั้งคู่อย่างใกล้ชิด ข่าวเรื่องเงินค่าเวนคืนที่ดินจะปล่อยให้รั่วไหลไปถึงหูของหมาป่าสองตัวนี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด เพราะมั่นใจเถอะว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมาหลังจากนี้ ย่อมมีแต่ปัญหาอย่างแน่นอน หลินจิงซูนิ่งไม่แสดงท่าทีใดๆ เธอหมุนตัวกลับเข้าบ้านตามปกติ ….. “แม่คะ พวกเราเก็บโฉนดบ้านไว้ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ

118 2-2 ตอนที่ 235 การกลับมาของชายหัวโล้น (2) “ฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว! นายรีบหนีไปก่อนเลย!” ทั้งสองวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในตรอกลึก หลินจิงซูหน้ามืดเพราะหมดแรงจนแทบจะเป็นลมอยู่แล้ว และดันวิ่งสะดุดก้อนหินบนพื้นจนล้มหน้าคะมำทิ่มอยู่กับพื้นแบบนั้น เวลาไม่รอท่า ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้พูดจาตอบโต้ใดๆกันสักคำ เสี้ยววินาทีต่อมา เสียงฝีเท้าโกลาหลของพรรคพวกชายหัวโล้นก็ดังกระหึ่มขึ้นจากเบื้องหลัง “เหนื่อยแล้วเหรอ? ไอ้พวกลูกหมา!” แม้ปากจะพูดออกไปอย่างนั้น แต่พรรคพวกของชายหัวโล้นที่วิ่งมาถึง ต่างก็พากันก้มหน้าหายใจหอบกันแทบทุกคนเช่นกัน จู้หยานกวาดตามองรอบทิศ นับว่าโชคยังดีที่ตรอกแห่งนี้ไม่มีทางตัน เหตุการณ์ในครั้งนั้นที่ชายหัวโล้นถูกจู้หยานซ้อมซะน่วมหมดสภาพ เปรียบเสมือนฝันร้ายที่ยังตราตรึงอยู่ภายในใจของเขามาจวบจนทุกวันนี้! และในที่สุดสวรรค์ก็ให้โอกาสเขา! ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีเฉินเฉวียนเย่อยู่ด้วยในตอนนี้ เขาย่อมจะต้มยำทำแกงอะไรกับไอ้เด็กเวรสองตัวนี้ยังไงก็ได้!! “กระทื

119 2-2 ตอนที่ 237 เสียเลือดมากเกินไป ที่โรงพยาบาล “ใครมีเลือดกรุ๊ปAบ้างคะ? ตอนนี้คนไข้เสียเลือดมากเกินไป ทางเราต้องการเลือดกรุ๊ปAอย่างเร่งด่วน! แต่เลือดกรุ๊ปOก็สามารถให้ได้ค่ะ!” พยาบาลวิ่งเปิดประตูออกมาจากห้องฉุกเฉิน พร้อมกับร้องตะโกนลั่นประกาศให้ทุกคนรู้ หลินจิงซูรีบตะโกนตอบกลับทันที “หนูค่ะ! หนูค่ะ! หนูให้เลือดได้!!” “ผมครับ! ผมเองก็ให้ได้เหมือนกันครับ!” ส่วนอีกคนที่ยกมือขึ้นร้องตะโกนบอก ก็คือลูกน้องของเฉินเฉวียนเย่เอง บุคลากรทางการแพทย์ทุกคนต่างวิ่งเข้าออกห้องฉุกเฉินกันให้วุ่น สุดท้ายต้องรีบย้ายร่างของจู้หยานไปที่ห้องผ่าตัดเป็นลำดับต่อไป ทางด้านหลินจิงซูที่กำลังนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องผ่าตัดเวลานี้ ไม่นานก็เห็นศาสตราจารย์หวังและยายหวังวิ่งปรี่เข้ามาด้วยสีหน้าร้อนอกร้อนใจอย่างที่สุด “จิงซูน้อย จู้หยานถูกแทงได้ยังไงกัน? ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้!?” ทั้งศาสตราจารย์หวังและภรรยาต่างหน้าถอดสีวิตกกังวลเป็นอย่างมาก ร้องถามเสียงสั่นราวกับไม่อ

120 2-2 ตอนที่ 239 เลิกยุ่งกับผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นซะ! เสียงของชายหนุ่มดังสนั่นขึ้นทั่วทั้งห้องพักผู้ป่วย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ คู่ฝีเท้าของหลินจิงซูพลันหยุดชะงักลงที่หน้าประตูห้อง เธอยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อน “ผู้หญิงดีๆที่ไหนกันจะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกอันธพาลแบบนั้น?” ฟานหรงขมวดคิ้วแน่น หันไปจ้องหน้าจู้อี้ “อาหยาน เลิกยุ่งกับผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นสักทีเถอะ คนดีบ้าอะไรจะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกนักเลงหัวไม้แบบนั้น!” “พี่จู้อี้ ฝากบอกคนของพี่ด้วยว่า ใครอนุญาตให้พูดจาแบบนี้กัน?” จู้หยานพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงผู้ป่วย สายตาที่จ้องมองทิ่มแทงใส่อีกฝ่าย ล้วนอัดแน่นไปด้วยความเย็นชาชัดเจน ทันทีที่รู้ว่าจู้หยานได้รับบาดเจ็บจนต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล ทั้งจู้อี้และฟานหรงก็จำต้องโยนงานทั้งหมดในมือทิ้งไป และรีบออกเดินทางจากเมืองหลวงกันตั้งแต่เช้ามืด ทั้งหมดคงต้องขอบคุณนังผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นสินะ! อุตส่าห์รีบมาด้วยความเป็นห่วงแท้ๆ แต่สิ่งเดียวที่จู้หยานมีให้กลับเป