Todos los capítulos de ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Capítulo 251 - Capítulo 260

126 2-2 ตอนที่ 251 วันแรกของการเปิดร้านในตัวเมืองหลัก “จิงซู การที่ผู้หญิงคนนั้นขาดสติบุกประชิดถึงตัวเธอแบบนี้ ต่อให้วันนี้ล้มเหลว เชื่อเถอะว่าวันหน้าเธอก็จะต้องมาอีก” จู้หยานถักคิ้วขมวดแน่น เอ่ยเตือนหลินจิงซูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล หลินจิงซูย่อมตระหนักในเรื่องนี้ดีเช่นกัน ทว่าอีกใจก็อดคิดไม่ได้ว่า ทำไมเธอถึงได้โชคร้ายขนาดนี้นะ? ก่อนหน้าไม่นาน เธอเพิ่งจะถูกชายหัวโล้นหมายหัวไป ตอนนี้ก็ยังถูกอู๋ซิ่วเหลียนจ้องจะเอาชีวิตอีก เท่ากับว่าเวลานี้ อู๋ซิ่วเหลียนเสมือนคนที่ใกล้บ้าเต็มตัวแล้ว อาจจะถือมีดบุกมาจ้วงแทงเธอเมื่อไหร่ก็ย่อมได้! “ผมคงแนะนำได้แค่สั้นๆว่า ถ้าคุณกับป้าติงพร้อมเมื่อไหร่ ก็ควรรีบย้ายออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด!” จู้หยานปั้นสีหน้าจริงจังขึงขัง และพูดต่อว่า “ตอนนี้หลินเสวี่ยก็ตายไปแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าในหัวผู้หญิงคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ ฉะนั้น ไม่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ และเชื่อเถอะว่า แต่ละความคิดของเธอต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน ดูอย่างวันนี้สิ ถึงขน

127 2-2 ตอนที่ 253 จะเข้ามหาวิทยาลัยไหน? ท้ายที่สุดนี้ หลินจิงซูคือผู้กลับเกิดใหม่ ข้อได้เปรียบเหนือทุกคนก็คือชุดข้อมูลความรู้ที่ล้ำหน้า รวมไปถึงการล่วงรู้เหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต ชานมทุกแก้วและทุกรสชาติที่เธอทำออกมา ล้วนแล้วแต่แตกต่างและแปลกใหม่ ไม่ว่าจะในยุคสมัยใด เธอย่อมสามารถปรับสูตรให้ตรงใจผู้บริโภคได้ แล้วด้วยเหตุนี้ หลินจิงซูจึงได้มั่นใจและตัดสินใจเลือกทำธุรกิจชานมไข่มุกนี้ อีกหนี่งปัจจัยที่สำคัญก็คือ เธอในตอนนี้ยังเป็นคนเข้าสังคมเก่งอีกด้วย ทันทีที่เปิดภาคเรียนใหม่ เธอเลือกที่จะหยิบใช้กลยุทธ์ ‘การบอกต่อ’ เป็นการกระจายข่าวภายในกลุ่มเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน เพื่อบอกกันปากต่อปากให้ไปทดลองชิม เธอใช้ประโยชน์จากอายุและช่วงวัยที่ใกล้เคียงกัน แฝงตัวเข้าไปในมหาวิทยาลัยได้อย่างแนบเนียน แสร้งทำเป็นนักศึกษาสาวในชุดไปรเวท เดินกินชานมไข่มุกไปอย่างเอร็ดอร่อย เพื่อยั่วน้ำลายเหล่านักศึกษาคนอื่นๆที่อยู่บริเวณโดยรอบ จนท้ายที่สุด หลายคนต่างก็ต้องชวนกันไปลองชิม ผลตอบรับที่ได้คือทุกคนต่างมีความสุขเป็นอย่างมาก มีคนเคยกล่า

128 2-2 ตอนที่ 255 หลินเสวี่ยยังไม่ตาย? แม้หลินจิงซูจะรู้ตัวดีว่า ในการสอบครั้งนี้ตนเองทำได้ดีเพียงใด แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังดีไม่พอสำหรับเกณฑ์การคัดเลือกของมหาวิทยาลัยชั้นนำในเมืองหลวง นอกจากนี้แล้ว นับระยะเวลาตั้งแต่ที่เธอกลับชาติมาเกิดใหม่ ไปจนถึงช่วงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ระยะเวลาทั้งหมดก็เพิ่งจะผ่านไปเพียงแค่หนึ่งปีเท่านั้น เพิ่งเกิดใหม่ได้แค่ปีเดียว ก็คิดจะเข้าเมืองหลวงแล้วจริงๆน่ะหรือ?ตัวเธอพร้อมถึงขั้นนั้นแล้วจริงหรือ? ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ใช่ว่าเธอจะไม่รู้จักสำเหนียกตัวเอง การมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงนั้น ยังเร็วเกินไปสำหรับตัวเธอในตอนนี้ ย้อนกลับไปเล็กน้อย ก่อนจะแยกย้ายกับจู้หยาน เธอได้ทิ้งท้ายบอกอีกฝ่ายไปว่า จะกรอกชื่อมหาวิทยาลัยปักกิ่งลงในใบสมัคร ซึ่งโดยธรรมชาติแล้ว เขาเองก็ควรจะต้องกรอกชื่อมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธออย่างแน่นอน จะปล่อยให้เด็กอัจฉริยะอย่างจู้หยานพลาดพลั้ง เลือกเรียนในมหาวิทยาลัยชนบทแบบนี้ได้อย่างไร หลินจิงซูทำใจยอมรับไม่ไหวจริงๆ วินาทีเดียวกันนั้น หลินจิงซูก็

129 2-2 ตอนที่ 257 แฝงตัวเข้าจับกุม อู๋ซิ่วเหลียนเป็นหนึ่งคนที่รู้ซึ้งถึงความเหี้ยมโหดและโรคจิตของเสี่ยฉางเป็นอย่างดี หากเรื่องนี้เกิดแดงขึ้นมา ชาตินี้เธอคงถูกคุมขังทรมานอยู่แต่ในห้อง คงไม่มีโอกาสได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันอีกไปชั่วชีวิตแน่! ซึ่งก็แน่นอนว่า อู๋ซิ่วเหลียนมีดีแค่คำขู่จริงๆ “แก…” อู๋ซิ่วเหลียนเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความโกรธจัด เวลานี้ ทั้งสองแม่ลูกเป็นอันรู้แจ้งชัดเจนแล้วว่า พวกตนถูกหลอก! ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความสิ้นหวังนั้นเอง จู่ๆสุ้มเสียงของชายอาวุโสคนหนึ่งก็ดังขึ้นทำลายความตึงเครียดทั้งหมดภายในบ้าน “ชิงอี้ อยู่บ้านรึเปล่า?” เมื่อเปิดประตูบ้านออก จึงพบว่าเป็นผู้ใหญ่บ้านนั่นเอง ทั้งยังมีเจ้าหน้าที่จากภาครัฐอีกหลายชีวิตติดตามมาด้านหลังด้วย เผชิญพบกับคนระดับนี้ หลินชิงอี้จึงรีบเปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับไว กลายเป็นคนยิ้มแย้มดูเป็นมิตรขึ้นมาทันที ก่อนจะเร่งโค้งศีรษะทักทายคนเหล่านั้นด้วยถ้อยคำสุภาพ เพราะรู้ดีว่าคนกลุ่มนี้มาเพื่อดำเนินการเรื่องเวนคืนที่ดินอย

130 2-2 ตอนที่ 259 อายุปูนนี้แล้วยังไม่แต่งงานอีกเหรอ? เสร็จจากห้องสอบสวน หลินชิงอี้ก็ถูกปล่อยตัวออกมาในที่สุด ขณะเดินคอตกก้าวลงบันไดไปพร้อมความเศร้าสลดอยู่นั้น เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นติงเสวี่ยเหม่ยและหลินจิงซูเข้าพอดี ทั้งสองคนกำลังยืนหัวเราะคิกคักกันอย่างมีความสุขอยู่ ฝีเท้าคู่นั้นของเขาหยุดชะงักทันที ใบหน้าเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวอัปลักษณ์เปี่ยมไปด้วยโทสะแทน “สารเลว! ฉันคิดไว้อยู่แล้วเชียว ทำไมตอนที่โฉนดหายแรกๆ พวกแกสองคนถึงได้ไม่กระโตกกระตากกันเลย ที่แท้ก็รอจังหวะเอาคืนกันอยู่นี่เอง! เล่นสกปรก! ทุเรศสิ้นดี!!” หลินชิงอี้ถลึงตาจนแทบถลน จ้องมองแม่ลูกคู่นั้นด้วยความเคียดแค้นอาฆาต หลินจิงซูปั้นหน้ารับบทลูกสาวผู้ไร้เดียงสา เอ่ยตอบยิ้มๆว่า “พ่อพูดอะไรเหรอคะ? หนูไม่เห็นเข้าใจเลย พวกคุณตำรวจต่างก็พูดว่า พ่อแอบย่องเข้าไปขโมยโฉนดบ้านกลางดึก นี่เรื่องจริงรึเปล่าคะ? ถ้าจะทำตัวขี้ขลาดแบบนี้ ทำไมไม่ลองไปใส่กระโปรงดูบ้างล่ะคะ อาจจะเข้ากันกับพ่อได้ดีกว่า?” สายตาเดือดดาลคู่นั้นจ้องมองโฉนดในมือของหลินจิงซูเขม็ง ราวกับจะพย