Todos los capítulos de ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Capítulo 311 - Capítulo 320

157 1-2 ตอนที่ 312 เปิดตัวชานมไข่มุกบราวน์ชูการ์! “ดูเหมือนจะไม่มีนะ” หลี่ผางตี้ที่สามารถจดจำวัตถุดิบทั้งหมดที่มีในร้านได้ เธอจึงให้คำตอบหลินจิงซูได้ในทันที หลินจิงซูได้ยินเช่นนั้นจึงพยักหน้ารับทราบทันที หากไม่มีติดร้าน ก็จำต้องหาซื้อมาเพิ่ม “งั้นฉันฝากร้านหน่อยนะ ฉันขอไปตลาดค้าส่งแป๊ปนึง!” หลินจิงซูถอดผ้ากันเปื้อนออก แล้วรีบวิ่งฝุ่นตลบจากไปท่ามกลางความงุนงงของหลี่ผางตี้และพนักงานคนอื่นๆในร้าน เธอรีบปั่นสามล้อมอเตอร์มุ่งหน้าสู่ตลาดค้าส่งอย่างรวดเร็ว ที่นี่คือตลาดขายส่งที่ใหญ่ที่สุดของตัวเมือง มีสายธารผู้คนหลั่งไหลจอแจอยู่ตลอดตั้งแต่เช้าจรดหัวค่ำ โดยสถานที่แห่งนี้มีจุดเด่นในเรื่องการขายส่งเป็นหลัก จึงมีพ่อค้าแม่ค้ามากหน้าหลายตาพากันแห่มาที่นี่กันหมด แม้กระทั่งผู้คนจากมณฑลข้างเคียง ก็ยังมีแวะเวียนมาบ้างประปราย หลายต่อหลายคนแบกหิ้วถุงกระสอบใบใหญ่ยักษ์ ทั้งพาดไหล่ทั้งใส่รถเข็นที่เตรียมมา หลินจิงซูตรงดิ่งเข้าไปที่ร้านขายของแห้ง ซึ่งเป็นร้านที่เธอมักจะแวะเวียนมาซื้ออยู่บ่อยครั้ง

158 1-2 ตอนที่ 314 จางหลานมาเยี่ยมเยียนร้าน ธุรกิจชานมไข่มุกกำลังอยู่ในช่วงเฟื่องฟูถึงขีดสุด เนื่องด้วยยอดขายที่ทะลักทลายเข้ามามีมากจนเกินไป ส่งผลให้หลินจิงซูจำต้องตัดสินใจปิดการให้บริการส่งสินค้าถึงมือลูกค้าไปชั่วคราว ทำให้รายการสั่งซื้อประเภทที่จำต้องตัดทิ้งไปนั้น ตกไปเป็นของร้านชานมไข่มุกร้านอื่นๆแทน ในช่วงเวลาหนึ่ง ร้านชานมไข่มุกทั่วทุกแห่งหนตลอดตัวเมืองหลัก ล้วนไม่มีร้านใดที่ไม่รู้สึกอิจฉาร้านของหลินจิงซู และด้วยโอกาสนี้เอง หลินจิงซูและเฉินเฉวียนเย่จึงเริ่มปรึกษาหารือกันอีกครั้ง ถึงเรื่องการขยายสาขาแห่งที่สาม แม้ภายนอกจะมองว่าธุรกิจนี้มีผู้ร่วมก่อตั้งทั้งหมดสามคน แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้ว กลับมีแค่หลินจิงซูและเฉินเฉวียนเย่เท่านั้นที่เป็นหัวหอก ส่วนติงเสวี่ยเหม่ยคล้ายเป็นเพียงผู้ร่วมในนามเท่านั้น สองพ่อลูกคู่ทูนหัวเริ่มออกเสาะหาทำเลที่ตั้งใหม่ของสาขาสามอีกครั้ง และคราวนี้ ทั้งคู่ก็ยังคงเลือกสถานที่ใกล้กับมหาวิทยาลัยเช่นเดิม เพิ่มเติมขึ้นมาหน่อยก็คือกลุ่มเด็กๆจากโรงเรียนข้างเคียง ระหว่างเดินทา

159 1-2 ตอนที่ 316 คำสารภาพของติงเสวี่ยเหม่ยและเฉินเฉวียนเย่ (1) หากไม่ใช่เพราะข้อจำกัดเรื่องเวลาที่ต้องสละไปดูแลร้านชานมไข่มุกเสียส่วนใหญ่ เฉินเฉวียนเย่คงมีเวลาดูแลเอาใจใส่ติงเสวี่ยเหม่ยมากกว่านี้ ถึงแม้หลินจิงซูจะจ้างพยาบาลส่วนตัวมาคอยช่วยดูแลแล้วก็ตาม แต่ไหนเลยจะดีไปกว่าคนสนิทชิดเชื้อที่อยู่ด้วยกัน อีกฝ่ายย่อมต้องรู้สึกสบายใจมากกว่าไม่ใช่หรือ? ซึ่งก็เป็นดั่งที่เขาพูดจริงๆ ทุกครั้งที่เฉินเฉวียนเย่มีเวลาว่างจากร้านชานมไข่มุกที่แสนยุ่งเหยิงเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะดึกดื่นหรือเหน็ดเหนื่อยปานใด เขาก็จะต้องแวะเวียนมาหาติงเสวี่ยเหม่ยที่บ้านอยู่เสมอ บางครั้งยังเข็นรถเข็นพาเธอออกไปเที่ยวข้างนอกเพื่อคลายความเบื่อหน่ายด้วย อีกทั้งยังพาไปจับจ่ายซื้อของและเที่ยวในที่อื่นๆอีก ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นในมณฑลทางตอนเหนือของจีนเช่นนี้ เวลาช่างยาวนานและน่าเบื่อหน่ายยิ่งนัก เวลาได้ก้าวผ่านพ้นจากฤดูใบไม้ร่วงเข้าสู่ฤดูหนาวเต็มตัว หิมะในปีนี้มาไม่เร็วและไม่ช้า แต่มาตามนัดหมาย พริบตาเดียว ทั่วทั้งเมืองก็ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน ประหนึ่งขนห่านฟ้าสีขาวนวลที่ลอยล่องต

160 1-2 ตอนที่ 318 ซื้อทีวี เฉินเฉวียนเย่ผู้มีบุคลิกนิสัยที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นชนอย่างไร้กังวล พร้อมกับส่งเสียงดังด้วยความร่าเริง “ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะสาวน้อย! ไม่ต้องห่วง ฉัน เฉินเฉวียนเย่คนนี้จะดูแลคุณแม่ของเธอเป็นอย่างดีแน่นอน!” ความเก้อเขินฉายปรากฏทั่วทั้งใบหน้าของติงเสวี่ยเหม่ยอีกครั้ง และตอนนี้ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อ สองแม่ลูกสนุกสนานเพลิดเพลินไปกับอาหารค่ำมื้อนี้กันเป็นอย่างมาก และดูเหมือนว่า ทางด้านสาวน้อยอาจจะมีความสุขมากเกินไปหน่อย เพราะเวลานี้ หลินจิงซูเริ่มมีอาการเมามายอย่างเห็นได้ชัดแล้ว “แม่คะ! หนูน่ะ! ดีใจมากเลยที่แม่หาสามีใหม่ได้ซะที!” ติงเสวี่ยเหม่ยได้ยินแบบนั้นก็ไม่รู้จะวางตัวเช่นไร เธอได้แต่เอ่ยตอบกลับไปอย่างประหม่าว่า “ซูซู ก่อนหน้านี้ แม่ได้แต่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจออกจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่…ได้ยินว่าลูกเองก็เห็นด้วยแบบนี้ แม่ค่อยรู้สึกมีความสุขขึ้นมากทีเดียว!” “แม่คะ! นี่มันชีวิตของแม่เองนะ! อยากจะมีความสุขทำไม

161 1-2 ตอนที่ 320 อยากเป็นพ่อที่ดี ปัจจุบัน ชีวิตของหลินชิงอี้ไม่มีทั้งงานที่มั่นคง ไม่มีทั้งครอบครัว และไม่มีแม้แต่เงินทองติดตัว นี่เป็นภาพที่เขาไม่เคยคิดฝันหรือจินตนาการถึงมาก่อนเลย คิดไม่ถึงว่าตนในวัยกลางคน จะต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชเพียงนี้ “จิงซู พ่อได้ยินว่าลูกสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว…นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ?” หลินชิงอี้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง หลินจิงซูยืนกอดอก จ้องมองไปอีกฝ่ายด้วยความสนอกสนใจไม่น้อย “โอ๊ะ? ไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนล่ะ?” “มันก็แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? เรื่องน่าภูมิใจแบบนี้ ใครๆเขาต่างก็ลือกันให้ทั่วหมู่บ้านนั่นล่ะ จิงซู ว่าแต่ทำไมไม่บอกพ่อเลยล่ะ ว่าลูกสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว?” หลินชิงอี้เพิ่งจะมาทำหน้าที่พ่อเอาในเวลานี้ หลินจิงซูที่เห็นเช่นนั้นก็แทบกลั้นหัวเราะไว้ไม่ได้! “โอ้? แล้วทำไมต้องบอกด้วยล่ะคะ? ในสายตาของคุณเคยเห็นหนูเป็นลูกสาวที่ไหนกัน? นู้น! ลูกสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวของคุณคือหลินเสวี่ยไม่ใช่เหรอ? ไม่ไปหาเธอล่ะ? จะมายืนเกะกะให้รกหูรกตาอะไรตร