Todos los capítulos de ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Capítulo 291 - Capítulo 300

146 2-2 ตอนที่ 291 เปิดศึกอย่างเป็นทางการ หลินจิงซูถึงกับแอบหัวเราะเย้ยหยันอยู่ในใจหลังจากได้ฟัง จ้าวลี่คนนี้ช่างไร้ยางอายกว่าที่คิดไว้มาก ถึงกับกล้าหลับหูหลับตาพูดจาโกหกออกมาอย่างหน้าด้านๆ เธอเอ่ยตอบอาจารย์ที่ปรึกษาไปตามตรงว่า “อาจารย์คะ จ้าวลี่ไม่ได้แจ้งเรื่องนี้ให้หนูทราบจริงๆ ชัดเจนแล้วว่าเธอบกพร่องในหน้าที่ มิหนำซ้ำยังโกหกเพื่อโยนความผิดให้หนูอีก” สถานการณ์ในตอนนี้ค่อนข้างชัดเจนว่า ประธานและหนึ่งในกรรมการนักศึกษามีข้อขัดแย้งกันอย่างเห็นได้ชัด ต่างฝ่ายต่างโทษกันไปโทษกันมา เมื่ออาจารย์ที่ปรึกษาได้ฟังเช่นนั้น เขาก็นั่งเงียบอยู่นานสองนาน ท้ายที่สุดจึงได้พูดขึ้นว่า “แต่จ้าวลี่บอกกับอาจารย์ว่า ประธานนักศึกษาเอาแต่ให้ท้ายพวกนิสิตชาย ขนาดพวกเขาพากันโดดเรียน เธอก็ยังช่วยเช็คชื่อให้เป็นการขอลาเฉพาะกิจแทนไม่ใช่เหรอ? แต่พอเป็นนิสิตหญิงด้วยกันกลับเช็คว่าขาดเรียนไม่ใช่เหรอ?” “ระยะหลังๆมานี้ จ้าวลี่อาสาขอทำหน้าที่เช็คชื่อแทนหนูค่ะ แต่หนูขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า หนูปฏิบัติต่อเพื่อนๆทุกคนอย่างเท่าเทียมกันไม่

147 2-2 ตอนที่ 293 น้ำแกงไก่ตุ๋นรสชายชาตรี! เดิมทีเฉินเฉวียนเย่ต้องการจะอยู่เฝ้าติงเสวี่ยเหม่ยให้นานกว่านี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ต้องออกมาอย่างไม่เต็มใจนักเพราะถูกไล่ ติงเสวี่ยเหม่ยได้ไหว้วานเขาให้ช่วยออกไปจัดการเรื่องรถสามล้อมอเตอร์ที่ถูกชนจนพังยับเยินแทน เนื่องจากรถสามล้อคันนี้ไม่ใช่สามล้อปั่นธรรมดาๆ แต่เป็นรถสามล้อปั่นที่ติดมอเตอร์แบตเตอรี่ จึงมีราคาที่ค่อนข้างสูงมาก ทำให้ติงเสวี่ยเหม่ยรู้สึกทุกข์ร้อนใจมากจนถึงตอนนี้ พูดได้ว่า เธอเป็นห่วงรถคันนั้นยิ่งกว่าขาขวาที่หักครึ่งท่อนของตนเองเสียอีก! ในห้องพักผู้ป่วยตอนนี้ จึงเหลือเพียงแค่หลินจิงซูที่นั่งเฝ้าไข้ติงเสวี่ยเหม่ยอยู่ตามลำพัง เมื่อถึงมื้ออาหารเย็น หลินจิงซูได้แอบไปซื้ออาหารจากข้างนอก แล้วจัดการเทลงในถาดอาหารของโรงพยาบาล เพื่อให้แม่ของเธอได้รับประทาน เพราะอาหารในโรงพยาบาลส่วนใหญ่ล้วนมีรสชาติจืดชืด แม้จะมีคุณค่าทางโภชนาการครบถ้วนก็จริง แต่เกรงว่าคนไข้จะตายเพราะความเบื่ออาหารเสียก่อน นั่นจึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมหลินจิงซูจึงต้องแอบไปหิ้วของกินข้า

148 2-2 ตอนที่ 295 เจอจ้าวลี่ในคณะละครสัตว์ (2) “แล้วเธอได้ด่านังนั่นสวนกลับไปรึเปล่า?” เพื่อนที่นั่งข้างกันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว ราวกับมีอารมณ์ร่วมไปด้วยกัน “ก็แน่นอนสิ! จะเหลือเหรอยะ!! ระดับฉันแล้ว จะยอมให้มันมารังแกอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง? ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นแล้วล่ะก็ ป่านนี้ฉันตบนังนั่นหัวทิ่มพื้นไปนานแล้วล่ะ! แต่ฉันก็ไม่ปล่อยมันไปง่ายๆหรอกนะ ฉันแอบไปฟ้องเรื่องนี้กับอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยล่ะ!” จ้าวลี่ยิ้มมุมปากดั่งผู้ชนะ สีหน้าอารมณ์ของเธอตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจยิ่ง “ไม่ใช่แค่ฟ้องนะ แต่ฉันยังใส่สีตีไข่เข้าไปซะเยอะเชียว! พนันได้เลยว่า อาจารย์ที่ปรึกษาได้เกลียดขี้หน้านังโง่นั่นไปอีกนานเลยล่ะ! ฮ่าๆ…” “คอยดูเถอะ พ้นช่วงทดลองงานคณะกรรมการนักศึกษาเมื่อไหร่ นังซื่อบื้อหลินจิงซูเตรียมตัวถูกปลดฟ้าผ่าได้เลย! ทีแรกฉันตั้งใจจะยุยงเพื่อนร่วมคณะให้พากันรวมหัวกันเกลียดนั่งนั่นด้วย แต่ผ่านไปพักใหญ่ กลับมีนิสิตหญิงบางคนเท่านั้นที่ฉันหลอกได้สำเร็จ ส่วนพวกผู้ชายน่ะเหรอ…เชอะ! ไ

149 2-2ตอนที่ 297 ล่องูออกจากถ้ำจังหวะที่หลินจิงซูกำลังจะเอื้อมมือออกไปเปิดหน้าต่างนั้น ยังมีเหลียวหลังหันมายิ้มเยาะให้จ้าวลี่โดยเฉพาะด้วยเห็นวี่แววตื่นตระหนกที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในดวงตาเบื้องลึกของจ้าวลี่ หลินจิงซูถึงกับฉีกยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจจากนั้น จู่ๆหลินจิงซูก็หยิบถุงมือสีขาวคู่หนึ่งออกมาจากกระเป๋า พร้อมทั้งสวมใส่มันอย่างเรียบร้อยเฝ้ามองมาถึงตอนนี้ หลายคนต่างก็ต้องเป็นงุนงงฉงนใจ ใส่ถุงมือแบบนี้ เธอกำลังจะทำอะไรกันแน่?ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน หลินจิงซูก็เปิดหน้าต่างออกกว้าง แล้วจึงโน้มร่างออกไปกลางอากาศกว่าครึ่งลำตัว และพยายามเอื้อมมือคลำหาอะไรบางอย่างจากใต้บันไดทางหนีไฟที่พิงแนบอยู่ข้างกำแพง และเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น เธอก็กลับมาพร้อมกล่องกำมะหยี่สีแดงใบหนึ่งในมือปฏิกิริยาของจ้าวลี่ในครั้งแรกที่เห็นนั้น ความตื่นตระหนกได้ฉายปรากฏไปทั่วทั้งใบหน้าของเธอ แต่เพียงเสี้ยวขณะอึดใจ ก็กลับสู่ความสงบอีกครั้งอย่างรวดเร็วพร้อมเร่งตั้งสติ เจอของที่ถูกขโมยไปแล้วอย่างไร? มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ว่าเธอเป็นคนขโมยไปอย่างนั้นหรือ?นังโง่! โง่ยังไงก็โง่อย่างนั้นจริงๆ! แกไม่มีวันฉลาดไปกว่

150 2-2 ตอนที่ 299 พ่อแม่จ้าวลี่เข้าข่มขู่ อาจารย์ที่ปรึกษานั่งก้มศรีษะกุมหน้าผากด้วยความสิ้นหวังอยู่หน้าสถานีตำรวจ ทันทีที่เห็นหลินจิงซูเดินออกมาจากห้องสอบสวน เขาก็รีบลุกขึ้นไปถามทันที “ประธานนักศึกษา เรื่องจ้าวลี่ว่ายังไงเหรอ? ไม่ใช่ว่าจะไม่ยอมให้อภัยนะ?” อาจารย์ที่ปรึกษาขมวดคิ้วด้วยความวิตกกังวล “ไม่แน่นอนค่ะ” หลินจิงซูหรี่ตามองจ้องหน้าอีกฝ่ายเล็กน้อย พร้อมเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที “อาจารย์คะ นี่ตลอดที่ผ่านมา จ้าวลี่คงจะเป่าหูแล้วก็กุเรื่องเสียๆหายๆเกี่ยวกับหนูให้อาจารย์ฟังมาตลอดสินะคะ?” ได้ฟังประโยคจี้ใจดำนี้เข้าไป อาจารย์ที่ปรึกษาถึงกับผงะ ก่อนจะพยักหน้ายอมรับความผิดไปตามตรง “จ้าวลี่เอาแต่มาหาอาจารย์ แล้วก็กุเรื่องใส่ร้ายเธอให้ฟังอยู่บ่อยๆ ที่ผ่านมา อาจารย์ก็ต้องขอโทษเธอจริงๆนะ ที่ไม่เคยเชื่อใจเธอบ้างเลย…” หลินจิงซูนิ่งเงียบไม่ตอบ “ตอนแรกอาจารย์ก็คิดว่าเธอ…” อาจารย์ที่ปรึกษาหยุดคำเว้นช่องไฟกะทันหัน แล้วรีบเปลี่ยนคำพูดฉับพลัน