บททั้งหมดของ ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: บทที่ 421 - บทที่ 430

222 2-2 ตอนที่ 422 หลินจิงซูปะทะหญิงชราแห่งตระกูลจู้ หวู่ฮ่าวชิงที่เพิ่งถูกเฉดหัวไล่ออกไปวันนี้หยกๆ ทันทีที่เห็นเหตุความวุ่นวายตรงหน้า เขาก็รีบวิ่งปรี่เข้าไปช่วยเหลือทันที “นี่พวกแกคิดจะทำบ้าอะไรน่ะ! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ!!” อึดใจเดียวกันที่พบเห็นคนรู้จักเข้ามาช่วย หลินจิงซูจึงใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีสะบัดจนหลุดจากการควบคุม แล้วรีบวิ่งหนีไปซ่อนตัวอยู่ด้านหลังของหวู่ฮ่าวชิงทันที นับเป็นการเคลื่อนไหวที่ชาญฉลาดมีไหวพริบอยู่บ้าง แต่ต่อหน้านายเฒ่าหญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งตระกูลจู้ผู้นี้ กลับไม่เป็นผลแต่อย่างใด “คุณย่าจู้หยานคะ ถ้าฉันเดาไม่ผิด จู้หยานคงจะกบฏหนีออกจากบ้านสินะคะ คุณก็เลยมุ่งตรงมาหาฉันถึงที่นี่? ขอโทษนะคะที่ต้องทำให้ผิดหวัง เพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย และต่อให้นับจากนี้เขาจะหายไปจากชีวิตของคุณตลอดกาล คุณก็ควรต้องโทษตัวเอง ที่วันๆเอาแต่กดดันบังคับจนหลานชายเกลียดขี้หน้า คุณมีทั้งเงินมีทั้งอำนาจ จะต้มยำทำแกงกับชีวิตฉันยังไงก็ได้เพื่อเป็นการแก้แค้น แต่ขอให้รู้ไว้ว่า ตราบาปที่ได้ฝังลึกอยู่ภายในใจขอ

223 2-2 ตอนที่ 424 เราขาดกัน! เขาอุตส่าห์หมายมั่นตั้งใจไว้ว่า จะเก็บงำความลับนี้ไม่ให้หลินจิงซูล่วงรู้จนวันตาย เพราะจู้หยานไม่อยากให้หลินจิงซูต้องมีชุดความคิดที่ว่า การที่ตัวเธอประสบความสำเร็จมาถึงทุกวันนี้ได้นั้น ล้วนมาจากความช่วยเหลือของเขาทั้งสิ้น “จิงซู ฟังผมก่อน อะไรหลายๆอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะ เหตุผลที่ผมต้องปิดบังเพราะไม่อยากให้คุณต้องมานั่งเครียดและเป็นกังวล” ทุกน้ำเสียงคำพูดที่จู้หยานเอ่ยออกไป ล้วนแต่เป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงใจของเขา หลินจิงซูไม่เคยคิดฝันจริงๆว่า เหตุผลที่จู้หยานบินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศนั้น ทั้งหมดล้วนแล้วแต่ทำเพื่อเธอทั้งสิ้น “พอ หยุดได้แล้ว ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว! จากนี้ต่อไป เงินปันผลที่ฉันได้จากโรงแรม ฉันจะแบ่งให้นายตามอัตราส่วนผู้ถือหุ้นเดิมในธุรกิจชานมไข่มุก นายจะได้มีเงินทองติดตัวไว้ใช้บ้าง” “ไม่ว่าจากนี้นายจะเลือกเรียนต่อที่ต่างประเทศหรือในประเทศ ยังไงฉันก็พร้อมจะสนับสนุนนายเสมอ” เห็นว่าหลินจิงซูหายโกรธแล้ว เวลานั้น จู้ห

224 2-2 ตอนที่ 426 แผนการร่วมมือหลังจากนี้ คล้ายสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในตัวจู้หยาน เขาในเวลานี้ดูไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่นัก หลินจิงซูจึงได้เอ่ยถามขึ้นทันทีอย่างรู้ทัน “มีอะไรที่นายยังไม่บอกฉันรึเปล่า? จู้หยาน บอกฉันมาตามตรงเถอะว่า ระหว่างนายกับย่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือย่าของนายคิดกลอุบายใหม่ๆ มาใช้หลอกให้นายกลับไปอังกฤษอีกแล้วงั้นเหรอ? ถ้านายไม่อยากกลับไปเรียนที่นั่นจริงๆ ก็แค่โอนเกรดมาที่มหาวิทยาลัยของฉันแทนก็ได้ เอามั้ยล่ะ? ถ้าท่านอธิการบดีรู้ว่า มีเด็กนอกจากประเทศอังกฤษต้องการจะย้ายสถานที่เรียนฉุกเฉินมาที่นี่ ฉันว่าเขาก็พร้อมโอบรับนายด้วยความเต็มใจแน่ๆ เท่านี้นายก็จะได้เรียนไปด้วย แล้วก็หาลู่ทางทำธุรกิจกับฉันไปด้วยยังไงล่ะ จะได้ไม่เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์” ได้ฟังความคิดเห็นของหลินจิงซู จู้หยานเองก็ค่อนข้างเห็นด้วยเช่นกัน “ภารกิจสำคัญที่สุดของผมตอนนี้ก็คือ การพิสูจน์ให้คุณย่าได้เห็นว่า ผมปีกกล้าขาแข็งพอที่จะอาศัยอยู่ในประเทศนี้ได้ด้วยตัวเอง แต่ถ้าครั้งนี้เกิดล้มเหลวขึ้นมา ย่าจ

225 2-2 ตอนที่ 428 กำลังใจจากคนที่รัก คำชักชวนที่ฟังดูสนิทสนมจากปากจู้หยานนั้น ไม่ว่าใครที่ได้ยินต่างก็พากันเบิกตากว้าง “เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวก่อน ทำไมพูดอย่างกับว่าประธานเป็นคนชวนจู้หยานมาเรียนที่นี่เลยล่ะ? นี่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ถูกมั้ย?” “ไม่เห็นจะเคยได้ยินมาก่อนว่าประธานมีเพื่อนที่เรียนอยู่ต่างประเทศนี่ แล้วดูยังไงสองคนนี้ก็แบบ…ไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่น่ะ” “แต่ความจริงก็เห็นอยู่ตรงหน้าแล้วไม่ใช่รึไง? จู้หยานดูเหมือนจะรู้จักกับประธานเป็นการส่วนตัวจริงๆ มิหนำซ้ำดูท่าจะสนิทสนมกันมากด้วย!” แทบจะเป็นอึดใจเดียวกัน เพื่อนนิสิตที่สงสัยใคร่รู้ทั้งหลายต่างก็ถาโถมเข้าไปลากตัวหลินจิงซูออกมาสอบปากคำเป็นการด่วน เพราะไม่ว่าจะพยายามคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่า เหตุใดคุณชายที่มีฐานะสูงศักดิ์จากอังกฤษคนนี้ ถึงได้มารู้จักกับสาวน้อยคนหนึ่งที่จีนได้อย่างไร ทั้งคู่ดั่งสวรรค์กับโลกที่แบ่งแยกกันโดยสิ้นเชิงและไม่มีทางที่จะมาบรรจบกันได้ “ประธาน บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าไปรู้จักกับคุณชายแบบนั้นที่ไหน! ไม่ยักจะรู้ว่าประธานมีเพื่อนเป็นนักเ

226 2-2 ตอนที่ 430 บททดสอบของจู้หยาน จู้หยานเพิ่งจะสูญเสียโชคชะตาครั้งใหญ่ที่ควรได้รับเพราะเรื่องราวเล็กน้อยของตัวเธอ เธอจึงยอมไม่ได้เด็ดขาดหากอีกฝ่ายต้องอับอายเพราะเรื่องเงิน อย่างที่ทุกคนทราบกันดี จู้หยานประกาศตัวต่อหน้าทุกคนในฐานะคุณชายนักเรียนนอกจากอังกฤษ แล้วจู่ๆจะให้เขามาเป็นแค่ลูกจ้างกินเงินเดือนทั่วไปได้อย่างไร? “จิงซู คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ สาเหตุที่ผมอยากเป็นพ่อครัวเพราะชื่นชอบในอาชีพนี้จริงๆ ช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่อังกฤษ ผมก็อุทิศเวลาไปกับเรื่องนี้ไม่น้อยเลย” “ผมรู้จักอาหารตะวันตกดียิ่งกว่าใครๆในที่นี้แน่ นอกเหนือจากความรู้ความเข้าใจที่หาได้จากการอ่านหนังสือแล้ว ผมยังต้องการสัมผัสประสบการณ์จริงในครัวด้วย” “หนึ่งในความฝันของผมคือการประสบความสำเร็จในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อให้สามารถก้าวไปถึงจุดนั้นได้ จำเป็นที่ผมจะต้องเริ่มนับจากหนึ่ง ถ้าแม้แต่พ่อครัวยังเป็นไม่ได้ แล้วจะเอาความสามารถอะไรไปยืนอยู่ในธุรกิจนี้ได้ล่ะ?” สังเกตเห็นสีหน้าท่าทางที่จริง