Alle Kapitel von MARRIED TO MY MASTER: Kapitel 21 – Kapitel 30

LUMIPAS pa ang isang linggo. Nasa iisang kuwarto na lamang sina Lyka at Tony natutulog. Mag-asawa na talaga ang dating nila. Wala nang hiyaan, wala nang ilangan. Sa bawat umaga, gigising silang magkayakap, at sa bawat gabi, matutulog silang hawak ang kamay ng isa’t isa. Pero higit sa lahat... naging mas mainit at mas madalas ang kanilang pagsasama. Parang hindi napapagod si Tony. Araw-araw ay hinahabol nito ang katawan niya, araw-araw ay inaangkin at pinupuno. At si Lyka naman... kahit minsan ay namimilipit sa sakit at pagod, ay hindi rin makatanggi. Dahil sa totoo lang, siya rin ang nasisiyahan. Isang gabi, pagkatapos ng mainit na tagpo, nakahiga silang parehong hinihingal, pawisan, at magkaakbay. "F*ck... Wifey," bulong ni Tony habang hinahaplos ang basang buhok niya. "Ang sarap mo talaga. Parang laging bago. Parang laging first time." Napangiti si Lyka nang puyat at sumubsob sa dibdib nito. "Ang dami mo namang sinabi... eh halos araw-araw mo nga akong ginagawa eh," sagot niy

INILINGA ni Carlita ang kanyang mga mata sa buong sala ng bahay na pinagdalhan sa kanila. Sa lawak ng lupain ni Tony ay hindi nila alam na may separate house sa loob ng bakuran. "Ayaw ata tayong makasama ng anak mo sa loob ng mansyon at kailangan pa na sa ibang bahay tayo dalhin," sabi ni Carlita. Napabuntong-hininga si Renan at umupo sa sofa, halatang pagod at nahihiya. "Hayaan mo na, Carlita. Mabuti nga at tinanggap pa tayo eh. At least may bubong tayo sa ulo," paliwanag nito kahit alam niyang hindi tama ang pakiramdam. Umismid si Carlita at humalukipkip. "Eh ano naman kung may bubong? Tingnan mo ito! Parang taga-utility lang ang trato sa atin! Dati, kami ang hari at reyna sa bahay na 'yon. Ngayon... parang mga dayuhan na kami na hindi pwedeng lumapit," reklamo nito. "Sigurado ako... may kinalaman diyan 'yang babaeng 'yon! Si Lyka! Sinisiraan siguro kami kaya ayaw kaming papasukin sa loob." "Huwag ka ngang maghaka-haka," saway ni Renan. "Sabi ni Tony... para daw may privacy ta

"MA, bakit kailangan ninyong gawin 'yon?" tanong ni Lyka sa ina. Napacrossed ng kanyang arm si Lani. "Bakit hindi? Biyenan mo sila, Lyka. Dapat lang magpa-impressed ka." "Pero, Ma...." Masamang tingin ang ibinigay ni Lani sa kanyang anak. "Iyon ang ginagawa ng isang mabuting manugang. Syempre, bago kayong kasal ni Calvin. Tandaan mo, hindi pa niya naibabalik ang kompanya." Natahimik si Lyka. Parang biglang bumigat ang hangin sa pagitan nila ng ina. Hindi siya makaimik, pero sa loob-loob niya, nagkakagulo na ang isip niya. “Hindi lahat ng bagay kailangang ipilit, Ma…” mahina niyang saad, halos pabulong. Napairap si Lani. “Kung ganyan ang iisipin mo, wala kang mararating. Hindi sapat ang pagmamahal lang, Lyka. Kailangan mong maging praktikal.” Napayuko si Lyka. Kumuyom ang mga kamay niya sa gilid ng damit, pilit pinipigilan ang sarili na sumagot pa. “Ginagawa ko naman ang makakaya ko…” nanginginig niyang wika. “Hindi sapat ang ‘makakaya mo’,” putol ni Lani, malamig ang boses.

"KAILAN ba ako magiging ako lang?" tanong niya sa sarili habang pinupunasan ang kanyang mga luha. "Kailan ba ako titingnan ninyo hindi bilang ang taong nagbigay ng lahat, kundi bilang inyong anak na nangangailangan din ng pag-unawa at pagmamahal?" Hindi niya pinagsisisihan ang kanyang ginawa. Alam niyang ginawa niya iyon dahil sa wagas niyang pagmamahal sa kanyang pamilya. Ang kanyang pinagsisisihan ay ang paglimot niya sa kanyang sarili. Ang pagpayag niyang maging kasangkapan na lang sa halip na ituring na tao rin na may sariling damdamin at karapatang magpasaya rin. Sa labas naman ng silid, nanatiling nakaupo ang mag-asawa. Ang matinding sigawan at galit kanina ay napalitan na ng matinding katahimikan at pagsisisi. Ang bawat salitang binitawan ni Lyka ay tila kutsilyong tumatarak sa kanilang mga puso. "Tama siya..." mahinang sambit ni Enrico habang nakayuko, puno ng lungkot ang kanyang boses. "Buong panahon na ito, akala ko ginagawa namin ang tama para sa kanya. Akala ko kapag

MARIING nakatiim ng kanyang bagang si Tony, matalim ang kanyang mga mata habang nakaupo sa kanyang swivel chair ng kanyang opisina sa loob ng mansyon. "Can anyone tell me what happened?" Madiing tanong niya. Napasinghap si Renan sa tono ng boses ng kanyang anak. Nakayuko naman si Carlita, ayaw niyang salubungin ang matalim na tingin ni Tony. "Tell me what happened!" Napalakas ang boses ni Tony na ikinabigla ng mag-asawa. "W-Wala kaming alam ni Carlita..." mabilis na sagot ni Renan. "Then why my wife reaction is like that. She's crying the whole day. At wala akong kaalam-alam sa nangyayari sa loob ng aking pamamahay." Matigas na sabi ni Tony. Hindi niya matanggap na maabutan niya si Lyka sa ganoong sitwasyon. Parang nadudurog ang puso niyang makita itong umiiyak ng ganoon. "Ang totoo niyan ay ang dapat siguro na tanungin mo ay sina Enrico at Lani. Napansin ko silang nagtatalo," sabat ni Carlita. Hindi nakaimik si Tony. Kuyom ang kanyang kamao. Ayaw niyang malalaman na may kinal