Todos los capítulos de ทะลุมิติมาเป็นยอดคุณแม่ยุค 80: Capítulo 61 - Capítulo 70

ข้อมูลที่รั่วไหลเช้าวันจันทร์ที่สำนักงานใหญ่หลินกรุ๊ปเริ่มต้นด้วยความโกลาหล เซี่ยปินวิ่งเข้ามาในห้องทำงานของชิงเหอด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด ในมือของเขาถือกระป๋องอาหารแปรรูปยี่ห้อ "ซ่งฮวาฟู้ดส์" ซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญ"ท่านประธานครับ... ผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ของเรา 'หมูสับคั่วพริกเสฉวนสูตรพิเศษ' ที่เรากำลังจะเปิดตัวสัปดาห์หน้า ตอนนี้ซ่งฮวาฟู้ดส์วางขายตัดหน้าเราแล้วครับ!"ชิงเหอรับกระป๋องนั้นมาเปิดออก กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์จาก "พริกคั่วสามชนิด" และ "เหล้าหมักรำข้าว" ซึ่งเป็นสูตรลับที่เธอทดลองมานานหลายเดือนพุ่งเข้าจมูก เพียงแค่ชิมคำเดียวเธอก็รู้ทันที"ไม่ใช่แค่เลียนแบบรสชาติ... แต่นี่คือสูตรของเรา 100% แม้กระทั่งสัดส่วนของไขมันและเกลือ" ชิงเหอกล่าวเสียงเรียบ แต่ดวงตาคมกริบดุจใบมีด "เซี่ยปิน สั่งระงับการผลิตของเราทั้งหมด และเรียกประชุมด่วน แผนกพัฒนาผลิตภัณฑ์ แผนกจัดซื้อ และแผนกบัญชีและการคลัง!"การสืบสวนกลางที่ประชุมภายในห้องประชุม บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน ชิงเหอนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ สายตาของเธอกวาดมองพนักงานทุกคนอย่างกดดัน ซูหลันนั่งอยู่ที่มุมโต๊ะในฐานะผู้ช่วยแผนกบัญชี เธอทำหน

ชิงเหอวางซองเงินหนาปึกลงบนโต๊ะ พร้อมกับภาพถ่ายของซูหลัน "ฉันไม่ได้ต้องการแค่ความสนใจ แต่ฉันต้องการ 'ความจริงที่ขุดรากถอนโคน' ฉันอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้... โดยเฉพาะเหตุการณ์ไฟไหม้ที่หมู่บ้านนั้นเมื่อห้าปีก่อน"เหล่าหม่าหยิบภาพถ่ายขึ้นมาพิจารณา "หมู่บ้านหลงซาน... ที่นั่นกันดารมากนะครับ การเดินทางลำบาก ข้อมูลราชการแทบไม่มี""เพราะแบบนั้นฉันถึงต้องพึ่งคุณ" ชิงเหอโน้มตัวไปข้างหน้า "ฉันอยากรู้ว่า พ่อของเธอช่วยชิงป๋อจริงหรือไม่ และรอยแผลเป็นที่เธออ้างว่าเกิดจากการช่วยเขาหนีไฟป่า... มันเกิดขึ้นตอนไหนกันแน่""เข้าใจแล้วครับ" เหล่าหม่าเก็บซองเงิน "ให้เวลาผมสองสัปดาห์ ผมจะส่งคนลงพื้นที่ไปสอบถามพวกเฒ่าหัวหงอกในหมู่บ้านนั้นเอง ความลับในชนบทน่ะ... ปิดได้แค่กับคนนอก แต่ปิดเพื่อนบ้านไม่ได้หรอกครับ"แผนซ้อนแผนเมื่อกลับมาถึงบริษัท เซี่ยปินเดินเข้ามารายงานสถานการณ์ "ท่านประธานครับ หลังจากคุณซูหลันถูกพักงาน เธอไม่ได้กลับที่พักทันที แต่เธอไปพบกับซ่งเจี้ยนที่คลับส่วนตัวครับ"ชิงเหอยกยิ้มที่มุมปาก "มันเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้ ซ่งเจี้ยนคงกำลังร้อนใจที่สินค้า 'หมูสับพริกเสฉวน' ของมันเริ่มถูกลูกค้าร

"คุณตัดสินฉันไปแล้วสินะคะชิงป๋อ... ว่าฉันคือคนใจดำ" ชิงเหอพูดเบาๆ "แต่จำไว้นะคะ... ความจริงไม่ได้หายไปเพราะเลือดไม่กี่หยด และหนี้ชีวิตที่คุณคิดว่ากำลังจ่ายคืน... บางทีมันอาจจะเป็นดอกเบี้ยของคำลวงที่คุณมองไม่เห็นเอง"เธอเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ความเงียบและความกดดันปกคลุมห้องพักฟื้นซูหลันที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มแอบขยับยิ้มที่มุมปากภายใต้หน้ากากออกซิเจน 'ก้าวแรกสำเร็จแล้ว... หลินชิงเหอ ต่อให้แกเก่งแค่ไหน แกก็นิยามความกตัญญูของทหารอย่างโจวชิงป๋อไม่ได้หรอก!'สงครามประสาทที่เดิมพันด้วยชีวิต... บัดนี้ได้ฉีกกระชากความเชื่อใจของครอบครัวโจวออกเป็นเสี่ยงๆ โดยมีซูหลันเป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่าในโรงพยาบาลแห่งนี้! คืนที่ฝนตกหนักท้องฟ้าเหนือกรุงปักกิ่งในคืนนี้ถูกปกคลุมด้วยเมฆสีตะกั่วหนาทึบ ก่อนที่สายฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคากระเบื้องและหน้าต่างกระจกของคฤหาสน์ตระกูลโจวดังระงม ราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้าความกระวนกระวายในใจคนหลินชิงเหอนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกบุนวมที่มุมห้องโถงใหญ่ ไฟในบ้านถูกหรี่ลงจนเกือบมืด มีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะที่สาดกระทบใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอ บนโต

"ภาษาธุรกิจเรียกว่าการ 'ตัดขาดส่วนงานที่ขาดทุน' ค่ะชิงป๋อ" ชิงเหอกล่าวเสียงเรียบพลางเดินไปที่โต๊ะทำงานและหยิบแฟ้มเอกสารชุดหนึ่งออกมา "ห้องนอนชั้นบนจะเป็นพื้นที่ส่วนตัวของฉันและลูกๆ นับตั้งแต่วินาทีนี้ เราจะแยกกันอยู่อย่างเป็นทางการในเชิงพฤตินัย""ชิงเหอ! แค่เรื่องที่ผมเฝ้าไข้ซูหลันคืนเดียว คุณต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ? เธอเกือบตายเพราะผมนะ!" ชิงป๋อเริ่มมีอารมณ์ เขารู้สึกว่าภรรยาของเขากำลังใช้เหตุผลที่ไร้น้ำใจจนเกินไปชิงเหอแค่นยิ้ม เป็นยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา "คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอคะ? มันไม่ใช่เรื่องคืนเดียว แต่มันคือเรื่องของ 'วิสัยทัศน์' ที่ต่างกัน คุณเลือกที่จะกอดอดีตและความกตัญญูที่ไม่มีขอบเขตเอาไว้จนยอมทำลายความเชื่อมั่นของคู่สัญญา และฉัน... ในฐานะนักบริหารที่รับผิดชอบต่อชีวิตของคนนับพันในหลินกรุ๊ปและอนาคตของลูกชายสองคน ฉันไม่สามารถฝากชีวิตไว้กับ 'หุ้นส่วน' ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้อย่างคุณ"เธอก้าวเข้าไปใกล้เขา กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากอนาคตข่มกลิ่นยาฆ่าเชื้อจากตัวเขาจนมิด "ถ้าคุณเลือกความกตัญญูที่ไม่มีขอบเขต... ฉันก็จะเลือกความมั่งคั่งของฉัน""คุณจะเอาเงินมาขู่ผมเหรอ?""ฉันไม่ได้ขู่ค่ะ ฉันแค่

ชิงเหอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "เธออยากเป็นเมียน้อยนักใช่ไหม? ได้... ฉันจะให้เธอได้ลิ้มรสความรู้สึกนั้น แต่ไม่ใช่ในฐานะคุณนายพลหรอกนะ ฉันยื่นเรื่องไปยังกองบัญชาการทหารเรื่องการพยายามจารกรรมข้อมูลธุรกิจผ่านสายสัมพันธ์ส่วนตัวแล้ว และซ่งเจี้ยน... หุ้นส่วนที่เธอแอบติดต่อด้วย ก็กำลังจะถูกฉันบดขยี้ในตลาดหุ้นเย็นนี้""แก... แกทำแบบนั้นไม่ได้!""ฉันทำไปแล้ว" ชิงเหอหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมืออย่างช้าๆ "จำใส่สมองโง่ๆ ของเธอไว้นะซูหลัน ในปักกิ่งแห่งนี้ ฉันคือเจ้าของอาณาจักรหลินกรุ๊ป ฉันสามารถทำให้เธอมีที่ซุกหัวนอน หรือทำให้เธอหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์เมืองนี้เลยก็ได้ เงินหมื่นหยวนที่ฉันเคยให้... ถือเป็นค่าทำขวัญสุดท้ายที่ฉันจะมอบให้ในฐานะคนเคยรู้จัก แต่หลังจากวินาทีนี้... ถ้าฉันเห็นหน้าเธอใกล้ชิงป๋อหรือลูกๆ ของฉันอีกแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ฉันจะส่งเธอไปนอนในคุกทหาร ที่นั่นไม่มีเตียงนุ่มๆ หรืออาหารดีๆ แบบนี้หรอกนะ"ชิงเหอเดินไปที่ประตูห้อง ก่อนจะหยุดและหันกลับมามองซูหลันที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความโกรธและหวาดกลัว"อ้อ... อีกอย่างนะ ความกตัญญูของชิงป๋อน่ะมีขอบเขต แต่ความอำมหิตของนักธุรกิจอย่างฉัน... ไม่ม