บททั้งหมดของ PIKUTIN ANG BILYONARYO: บทที่ 41 - บทที่ 50

Vladimir smiled gently while watching his sleepy wife forcing herself to get up from the bed. Hindi nito maidilat ng maayos ang mga mata kahit tirik na ang araw sa labas. She looked around, like a disoriented little girl. Kinamot nito ang nag-riot na buhok at hinawi ang mga hiblang dumikit sa pisngi.Bumaba ang paningin niya sa katawan nitong lumantad mula sa kumot na bumagsak sa sahig. Her body started turning back to its usual slender figure and the scar on her navel becomes an art in her smooth skin. Ibinalik niya sa magandang mukha nito ang kanyang titig bago pa mag-aalburuto ang kanyang puson. Umalis siya sa pagkakasandal sa hamba ng bintana at lumapit sa kama."Morning, steamed bud." He bent down and painted a soft kiss on her lips.Kumurap ito. Her poker expression lit up and a sweet smile peeked in. "Morning, boss!" May kasamang hagikgik nitong tugon. Sinipat nito ang sarili at kunyari nagulantang. Mabilis nitong hinatak ang kumot saka itinalukbong habang siya ay humalakhak. S

Katutulog lamang ng mga bata. Naisip ni Glen na bumaba para kumain. Parang may kulog na sa kanyang tiyan dahil sa gutom. Kungsabagay, oras na rin naman ng miryenda at kunti lang ang kinain niya sa agahan. Nawalan siya ng gana dahil hindi ulit tumawag kaninang umaga si Vladimir. Dalawang magkasunod na umaga nang laging ganoon.Naintindihan naman niyang masyadong abala ang asawa kapag naroon ito sa La Salvacion. Ngunit nasanay kasi siyang ginigising nito ng matatamis nitong mga banat. Parang ginawa na nga niyang alarm clock ang tawag nito.Papasok na siya ng kusina nang mapansin niya si Elmer na may itinulak na brick sa isang bahagi ng dingding sa likod ng malaking bilog na haliging konektado sa grand staircase. Umawang ang bibig niya nang gumalaw ang bahagi ng dingding at nahati saka lumitaw ang isang maliit na pinto. Saan papunta ang pintuang iyon? Sa basement? May basement itong villa?Binuksan ni Elmer ang pintuan at pumasok doon ang binata. Noon lamang din niya napansin na may dala

Sapilitang binawi ni Vladimir ang hungkag na paningin mula sa kawalan at ibinaling kay Ghaile. Hindi malinaw na rumehistro sa utak niya ang itinatanong ng kapatid."Sasama ka ba sa akin pabalik ng La Salvacion?" muli nitong tanong at ibinaba ang kutsara't tinidor tanda na tapos na itong kumain.They're having breakfast at the poolside. Pero hindi niya nagalaw ang pagkaing nasa kanyang pinggan. Hirap pa rin siyang i-kondisyon ang sarili sa mga nangyayari. Sa isang iglap lang, nawala sa kanyang custody ang mag-iina niya. And here he thought, no one can ever take them away from him."I've left tons of work there." He nodded. "Besides, who would want to stay in an empty villa?" pahayag niyang pinakawalan ang buntong-hininga. Ang naiwan na lang sa bahay ay sina Mang Ponzo, Elmer at Lito. Pinasama niya kina Glen ang mga babaeng kasambahay para may aalalay sa asawa lalo na sa pag-aalaga sa mga anak nila."This is nuts. Alexial is in coma and now this." Ghaile murmured after sipping his coffe

Lumabas ng balkonahe si Glen at binati ng malamig na simoy ng hangin sa umaga. Niyakap niya ang sarili. Mariing kinagat ang labi habang pinupukol ng tingin ang puno ng mangga. Isang linggo na mula nang naroon sila ng mga anak niya. Sinabi sa kanya ni Lucy na gabi-gabi ay pumupunta roon si Vladimir para bantayan sila at sa punong iyon nagpapahinga ang lalaki.Madalas pa rin siyang dalawin ng mga bangungot at hindi siya nakatutulog ng maayos. Bumaba ang resistensiya niya at pabalik-balik ang kanyang lagnat. Hindi rin siya makakaing mabuti dahil bumagsak ang kanyang panlasa. Araw-araw ay pinupuntahan siya ng kanyang doctor. May sessions din siya sa psychologist at psychiatrist. Bagamat hindi niya magawang hamigin ang sarili mula sa pakiramdam na nawawalan na siya ng silbi. Ni hindi hindi niya maalagaan ang kanyang mga anak. Parang sinasamantala niya ang pagiging asawa kay Vladimir tapos hindi naman niya magampanan ang kanyang tungkulin dahil tinatalo siya ng takot."Anak," nilapitan siya

Exhale. Inhale. Exhale. Smile a little. She pinched her cheeks and cleared her throat.Inulit-ulit iyon ni Glen habang nasa harap siya ng salamin at pinagmamasdan ang sarili. Tapos na siyang maligo. Nagbihis na rin siya ng puting sundress na hantad ang mga balikat pababa sa malalim na gatla sa pagitan ng malulusog niyang dibdib. Inilugay niya lamang ang mahabang buhok na nangungulot pa lalo ang dulo at umaalon ang bahaging madalas niyang tinatalian ng laso. Naglagay siya ng kunting make-up kahit pa hindi naman niyon naitago ang kanyang mga eyebags dahil sa kakulangan ng sapat na tulog.Nitong mga nagdaang araw ay iniwasan niyang tumingin sa salamin. Lalo siyang nade-depress dahil pakiramdam niya ay pumapangit siya dulot ng sobrang stress. Muli niyang pinisil ang mga pisngi. Ilang araw pa lang humpak na agad. Pero kontento na siya sa kanyang nakikita.Kabado siyang bumalik sa kama at sinulyapan ang oras sa maliit na alarm clock sa dingding. Fifteen minutes before seven in the morning.