บ้านก้องเกียรติไพบูลย์ที่กรุงเทพ “ว่ายังไงล่ะเจ้าตัวดี ไปทำไมเชียงใหม่” “ไปดูที่ ที่เพิ่งซื้อไม่กี่เดือนนี่แหละป๊า“ ”แล้วไอ้แตมกับไอ้ต้นไปไหนล่ะไม่เห็นอยู่ ปกติตัวติดกันตลอด“ ”โธ่ม๊า!!ผมก็ให้มันดูงานแทนที่เชียงใหม่ไงครับ“ ”แล้ว ป๊ากับม๊า มาไม่เห็นบอกล่วงหน้าผมจะได้เตรียมต้อนรับ“ ”ฉันจะกลับบ้านต้องรายงานแกด้วยเหรอ“ “นั่นสิ!หรือว่าแอบซุกใครไว้ในบ้าน บอกม๊ามานะ หรือผู้หญิงในข่าวนั่น” “ไม่ใช่นะม๊าคนในข่าวนั่น ยัยผิง” “อ้าว!!ยัยผิงหรอกเหรอแม่นึกว่าจะได้สะใภ้แล้วเชียว” “สะใภ้ก็มีแต่ตอนนี้ยังไม่เจอ”เพลิงพึมพำเบาๆ “หมายความว่าไงมีแต่ยังไม่เจอ” “…ก็ยังไม่เจอกันไงม๊า” "ม๊าละแอบดีใจแล้วเชียวนึกว่าจะได้สะใภ้…เพื่อนยัยผิงไม่มีหรือไง ม๊าจะให้ติดต่อให้แก" "ม๊าอย่ามายุ่งเลย สะใภ้ม๊าก็มี... แต่ตอนนี้ยังไม่เจอ" เพลิงพึมพำเบาๆ พร้อมกับมองไปทางห้องนอนที่ว่างเปล่า บางวันที่เขาอยู่บ้านเขาแทบไม่ปล่อยให้เธอได้ลงมาข้างล่างเลยด้วยซ้ำ เสียงออดอ้อน เฮียขา มันดังอื้ออึงไปหมด เขานั่งหันมองห้องครัวภาพที่เธอกับเขาช่วยกันทำกับข้าวก็ผุดขึ้นมาภาพที่เขาใส่ผ้ากันเปื้อนลายดอก “เฮียจะทำอะไรคะ ออกไปข้างนอกค่ะ
اقرأ المزيد
