All Chapters of ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 21กับดักณ จวนสกุลจี้..."เชิญท่านหมอด้านในเจ้าค่ะ" สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งออกมาต้อนรับ"ขอบคุณเจ้าค่ะ" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินนำผู้ช่วยหมอที่ติดตามมาด้วยสองคนเดินคนเข้ามาในจวน เมื่อมาถึงที่พักแล้ว หลิวซินซินไม่รอช้ารีบขออีกฝ่ายเข้าไปพบฮูหยินจี้ทันทีแต่ทว่านางก็ต้องประหลาดใจที่ได้รับการปฏิเสธ"เวลานี้ ฮูหยินจี้พักผ่อนอยู่เจ้าค่ะ ไว้ให้พวกท่านทั้งสามพักผ่อนให้เต็มที่ก่อนพรุ่งนี้ค่อยเข้าพบนางเถิด" สตรีวัยกลางคนผู้นั้นเอ่ย แม้หลิวซินซินจะประหลาดใจอยู่บ้างที่เวลานี้ก็เพิ่งจะยามอุ้ย (13:00-14:59) แต่ทว่าในเมื่อเจ้าจวนมิอยากพบ นางคงได้แต่ต้องทำตามที่อีกฝ่ายบอกแล้ว"หมอซินซิน ข้าว่าที่นี่ดูแปลกประหลาดชอบกล เรือนออกใหญ่โตเช่นนี้แต่มีผู้ดูแลที่เป็นสตรีเพียงสองถึงสามคนเท่านั้น..."มู่หลันผู้ช่วย หมอสาวเอ่ยขึ้น"อีกทั้งที่นี่มีแต่บุรุษด้วย"ซิวหยงผู้ช่วยอีกคนเอ่ย"ข้าก็คิดเช่นนั้น แต่จะทำอย่างไรได้....เวลานี้ฮูหยินใกล้คลอดแล้ว แต่ข้ามาถึงแทนที่จะเรียกไปดูอาการนาง....อย่างน้อยข้าจะได้ลองคลำตัวเด็กก่อน...แต่นี่อะไร...ไม่ให้เจอคนท้องเลย" นางบ่นในขณะที่ทั้งสามสนทนาภายในห้องนั้นเองก๊อกๆม

ตอนที่ 23ปล่อยใจ“เฉิงเจิงอวี้ อย่า...” แม้ปฏิเสธแต่มือกลับลูบไล้แผงอกเขาอย่างน่าไม่อาย"ซินซิน....เจ้าตอบข้า...ผู้ใดเป็นสามีเจ้า?" เขาเอ่ยขึ้นในขณะที่ก้มลงชิมยอดปทุมถันอย่างหิวกระหายภายในอ่างน้ำนั้น"อื้อ! เจิงอวี้...เป็นท่าน.... " หลิวซินซินครางออกมาอย่างลืมตัวเมื่อถูกเขาครอบครองยอดถันอุ่นด้วยริมฝีปาก...สตินางในตอนนี้พร่าเลือนเสียแล้ว นางรู้สึกต้องการเขาเหลือเกิน...."ก่อนหน้านี้...เจ้าบอกข้าว่าโม่ชิงหนานเป็นสามีเจ้า...คนผู้นั้นได้ทำเช่นนี้กับเจ้าหรือไม่?" เฉิงเจิงอวี้กระซิบข้างใบหูเรียวก่อนจะขบกัด มือหนายกสะโพกมนของหลิวซินซินแล้วกดครอบแก่นกายตน"อ๊ะ!" หญิงสาวร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับความเสียวซ่าน"ตอบข้า..." เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะดันร่างบางติดของอ่าง สโพกหนาเริ่มขยับอย่างเชื่องช้า"มะ...ไม่มีผู้ใดได้กระทำเช่นนี้กับข้านอกจากท่าน!" หลิวซินซินร้องขึ้น ...ในเวลานี้นางไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิด...เกิดอะไรขึ้นกันแน่...เหตุใดนางจึงไม่สามารถควบคุมตนเองและไม่สามารถโกหกเขาได้"ดีมาก ซินซิน...เจ้าเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว " เขาเอ่ยขึ้นในขณะที่ขยับตอกสะโพกอย่างรัวเร็วในอ่างน้ำจนน้ำในอ่า

ตอนที่ 25 อนุชายาในวันถัดมา...หลิวซินซินก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าฉางมี่เดินทางมายังจวนลับแห่งนี้"หมอซินซิน ท่านมาทำอะไรที่จวนลับขององค์ชาย" ฉางมี่ที่มาตั้งแต่เมื่อใดมิทราบเอ่ยขึ้น สีหน้านั้นบ่งบอกถึงความไม่พอใจ"องค์ชายพาข้ามา ตอนนี้เขาป่วยอยู่ ข้ากำลังรักษาเขา" หลิวซินซินตอบขึ้นอย่างรำคาญ นางเหนื่อยดูแลเขามาทั้งคืนยังต้องมาเจอพายุแห่งความหึงหวงเช่นนี้อีก"โกหก! ในเมื่อเจ้าหนีไปแล้ว เหตุใดต้องกลับมาอีก" ฉางมี่เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ ทราบมาว่าหลิวซินซินผู้นี้ปฏิเสธเฉิงเจิ้งอวี้และหนีหายไปแต่บัดนี้กลับมาอยู่ที่นี่"ท่านก็ไปบอกองค์ชายสี่ให้เลิกยุ่งกับข้าสิ " หลิวซินซินเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเดินจากไปเพื่อไปเตรียมสมุนไพรบำรุงลมปราณให้เฉิงเจิงอวี้ นางคิดว่าหากเขาดีขึ้น นางตั้งใจจะไปอยู่แล้ว ไม่รู้เพราะเหตุใดยิ่งหนีเขาก็ยิ่งเจอ"หมอซินซิน ที่แท้นี่ก็เป็นแผนการที่ทำให้องค์ชายสี่สนใจท่านใช่หรือไม่?....แสร้งทำเป็นไม่ยินยอมแต่สุดท้ายท่านก็ทำเรื่องเช่นนั้นกับองค์ชายอยู่ดี! " ฉางมี่ร้องขึ้น มือเรียวกำแน่น ด้านหลิวซินซินที่ได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกเบื่อหน่ายสตรีตรงหน้าขึ้นมา นี่มัน ‘จ้าวซิน’ในอ

ตอนที่ 27คำบอกเล่าของเสี่ยวจ้านณ ศาลาในโรงหมอโม่ชิงหนาน"มีเรื่องหนึ่งที่ข้าต้องบอกท่าน องค์ชายสี่มีใจรักท่าน" เสี่ยวจ้านบอกทันที"เสี่ยวจ้าน แม้เฉิงเจิงอวี้จะช่วยข้าจากจี้หาน แต่ข้าไม่อาจลืมวันที่เขามอบยาพิษให้ข้าเองกับมือ ข้าเคยร้องขอชีวิตกับเขา ทั้งที่เขาช่วยข้าได้....แต่เขากลับเลือกที่จะมอบความตายให้ข้า" หลิวซินซินตอบก่อนจะเดินหันหน้าออกไปนอกศาลา"องค์ชายสี่ไม่เคยคิดสังหารท่าน วันที่ท่านได้รับโทษตายที่องค์ชายต้องเป็นผู้มอบถ้วยยาให้ท่านเองกับมือนั่นก็เพราะว่า...." เสี่ยวจ้านเอ่ยขึ้นก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องในอดีตย้อนกลับไปวันนั้น... "ในเมื่อท่านไม่ช่วยข้า ก็รีบนำยาพิษมาให้ข้าเถิด มิต้องเอ่ยสิ่งใดให้มากความ" จ้าวซินเอ่ยขึ้นก่อนจะเบือนหน้าหนี"ผู้คุม เจ้าไปเอายาพิษมาให้นาง" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะมองใบหน้างามของจ้าวซินที่บัดนี้ซีดเซียวและกำลังเบือนหน้าหนีเขา เมื่อเขารับถ้วยยาพิษจากผู้คุมจังหวะนั้นเขาจึงใช้นิ้วหนาที่ป้ายยาถอนพิษที่จะเปลี่ยนยาพิษเป็นยาขมปกติได้ในพริบตา ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็จัดการเทยา ‘แกล้งตาย’ ลงไปในถ้วยโดยไม่มีใครสังเกต"ดื่มมันเสีย" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่

ตอนที่ 29ความลับตกดึก"ซินซิน....ข้าปวดหัว...." เฉิงเจิงอวี้ร้องขึ้นหลิวซินซินที่นอนคนละเตียงกับเขาจึงลุกมาดูอาการคนป่วย"เจิงอวี้...ข้าอยู่นี่ ท่านปวดจุดนี้หรือไม่ " นางเอ่ยในขณะใช้นิ้วกดบริเวณขมับของเขา"ใช่"หลิวซินซินไม่รอช้า นางรีบฝังเข็มให้อีกฝ่ายเพื่อกระตุ้นการหมุนเวียนเลือดทันที...พร้อมกับกดจุดที่ความสัมพันธ์กันผ่านไป 1 เค่อ(15 นาที)"ซินซิน ข้าหายปวดหัวแล้ว" เขาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบา หลิวซินซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะเก็บอุปกรณ์ฝังเข็ม แต่ทว่ากลับถูกมือหนาจับข้อมือไว้หมับ!"ข้ายังมีส่วนที่ปวดอยู่" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะดึงมือเรียวของนางมากอบกุมแท่งเอ็นอุ่นของเขาที่พร้อมออกศึก"ท่าน! นี่ท่านแกล้งข้าหรือ?" หลิวซินซินร้องขึ้นด้วยความตกใจ“เมื่อครู่ปวดหัวจริง แต่ตอนนี้หายแล้ว ข้าขอนอนกอดเจ้าได้หรือไม่?” เขาเอ่ยดวงตาใสซื่อก่อนจะดึงร่างบางมาสวมกอดหน้าตาเฉย หลิวซินซินรู้สึกสัมผัสได้ถึงความแข็งแรงที่ดันก้นนางอยู่ด้านหลัง“คนลามก” นางรีบเอ่ย “ซินซิน อนาคตหากเจ้าชอบวิชาแพทย์ ข้าจะสนับสนุนเจ้าเปิดสำนักหมอให้ดีหรือไม่" เขากระซิบข้างใบหูนาง ก่อนขบกัดครั้ง