Share

ตอนที่ 21 กับดัก

last update Last Updated: 2026-03-12 20:13:05

ตอนที่ 21

กับดัก

 

 

 

ณ  จวนสกุลจี้...

"เชิญท่านหมอด้านในเจ้าค่ะ" สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งออกมาต้อนรับ

"ขอบคุณเจ้าค่ะ" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินนำผู้ช่วยหมอที่ติดตามมาด้วยสองคนเดินคนเข้ามาในจวน เมื่อมาถึงที่พักแล้ว หลิวซินซินไม่รอช้ารีบขออีกฝ่ายเข้าไปพบฮูหยินจี้ทันทีแต่ทว่านางก็ต้องประหลาดใจที่ได้รับการปฏิเสธ

"เวลานี้ ฮูหยินจี้พักผ่อนอยู่เจ้าค่ะ ไว้ให้พวกท่านทั้งสามพักผ่อนให้เต็มที่ก่อนพรุ่งนี้ค่อยเข้าพบนางเถิด" สตรีวัยกลางคนผู้นั้นเอ่ย แม้หลิวซินซินจะประหลาดใจอยู่บ้างที่เวลานี้ก็เพิ่งจะยามอุ้ย (13:00-14:59) แต่ทว่าในเมื่อเจ้าจวนมิอยากพบ นางคงได้แต่ต้องทำตามที่อีกฝ่ายบอกแล้ว

"หมอซินซิน ข้าว่าที่นี่ดูแปลกประหลาดชอบกล เรือนออกใหญ่โตเช่นนี้แต่มีผู้ดูแลที่เป็นสตรีเพียงสองถึงสามคนเท่านั้น..."มู่หลันผู้ช่วย หมอสาวเอ่ยขึ้น

"อีกทั้งที่นี่มีแต่บุรุษด้วย"ซิวหยงผู้ช่วยอีกคนเอ่ย

"ข้าก็คิดเช่นนั้น แต่จะทำอย่างไรได้....เวลานี้ฮูหยินใกล้คลอดแล้ว แต่ข้ามาถึงแทนที่จะเรียกไปดูอาการนาง....อย่างน้อยข้าจะได้ลองคลำตัวเด็กก่อน...แต่นี่อะไร...ไม่ให้เจอคนท้องเลย" นางบ่น

ในขณะที่ทั้งสามสนทนาภายในห้องนั้นเอง

ก๊อกๆ

มู่หลันได้ยินเสียงเคาะประตูจึงลุกไปเปิดอย่างไม่คิดอะไร

"ผู้ดูแล  ...." มู่หลันเอ่ยได้เพียงเท่านั้นจู่ก็ถูกทำให้สลบไป

"ปึก!"

"ท่านทำอะไร?!" ซิวหยงเอ่ยขึ้นก่อนจะพยายามคว้าแจกันแล้วปาไปยังผู้ที่ทำร้ายสหายตนเมื่อครู่ แต่ทว่าอีกฝ่ายหลบได้ทัน ด้านหลิวซินซินที่ปล่อยเข็มพิษออกไปหลายดอกแต่อีกฝ่ายก็หลบทันเช่นกัน

เพล้ง!

เสียงแจกันกระทบพื้นแตกกระจาย สตรีวัยกลางคนผู้นั้นจึงสกัดจุดซิวหยงจนสลบไปอีกคน

"ไปกับข้า...คุณชายจี้หานต้องการพบท่าน" สตรีผู้นั้นเอ่ยขึ้น

"ต้องการพบข้า เหตุใดต้องทำให้พวกนางสลบ!" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะเตรียมเข็มพิษไว้ด้านหลัง

"อย่าถามให้มากความ ไปถึงก็รู้" สตรีนางนั้นเอ่ย

หลิวซินซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รอช้าตัดสินใจปาเข็มยาสลบขนาดเล็กใส่อีกฝ่ายทันทีแต่ทว่าฝ่ายนั้นหลบได้เพียงสองครั้ง...ก็ไม่พ้นในครั้งที่สามก่อนจะสลบไปอีกคน

เมื่อเห็นอีกฝ่ายสลบแล้วหลิวซินซินจึงปลุกผู้ช่วยหมอสาวทั้งสองแต่ทว่า ทั้งคู่กลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

แย่แล้ว!

นางจะแบกมู่หลันกับซิวหยงออกไปได้อย่างไร?

ไปหาคนมาช่วยก่อนก็แล้วกัน 

ในขณะที่หลิวซินซินกำลังครุ่นคิด นางรีบลุกไปปิดประตู

ล็อกกลอนทันที  แล้วจึงจับสตรีวัยกลางคนผู้นั้นมัดไว้กับเสา

จากนั้นหลิวซินซินจึงปักเข็มกระตุ้นให้ผู้ช่วยสาวทั้งสองให้ตื่น...แต่ทว่าไม่เป็นผล....

ทำอย่างไรดี?  ไม่รู้ว่าสองคนนี้จะฟื้นเมื่อไหร่

นางต้องหาคนช่วย  หลิวซินซินคิดได้ดังนั้นจึงกลั้นใจใช้วิชาตัวเบาที่ชำนาญเพียงน้อยนิดกระโดดออกนอกหน้าต่าง

"โอ๊ย!"

"เจ้าจะไปที่ใดหรือ แม่สาวน้อย? " เสียงหนึ่งดังขึ้น จี้หานนั่นเอง... หลิวซินซินสังเกตเห็นว่านอกจากจี้หานแล้วยังมีบุรุษฉกรรจ์อีกห้าคนอยู่ด้านหลังเขา....

เคราะห์กรรมอะไรเช่นนี้! ที่แท้คนพวกนี้หลอกว่าให้นางมาทำคลอดสินะ

"คุณชายจี้!  เหตุใด?  ท่านหลอกข้ามาที่นี่" นางเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกขึ้นยืน

"หลอกเจ้าหรือ?....เจ้ามาติดกับเองต่างหาก..ต้องโทษที่ความงามของเจ้าทำข้าลุ่มหลง.... หมอซินซิน เจ้ามาเป็นภรรยาข้าอีกคนเถิด ข้าจะเลี้ยงดูเจ้าอย่างดี" จี้หานเอ่ยขึ้น

"ฝันไปเถิด!..."

หลิวซินซินร้องขึ้นก่อนจะปาเข็มพิษยาสลบไปที่จี้หานทันที แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับหลบได้....

"ฝีมือมีเพียงเท่านี้หรือ?....เจ้าที่เป็นเช่นนี้...ถูกใจข้านัก...ตลอดอายุสามสิบหนาวของข้ามีเพียงเจ้าที่ข้าอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วย" จี้หานเอ่ยขึ้นก่อนจะใช้สายตาโลมเลียหลิวซินซินไปทั่วร่าง

ด้านหลิวซินซินที่ตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบ นางคิดว่าแม้เวลานี้นางจะหนีไปได้ แต่มู่หลันและซิวหยงที่สลบอยู่เล่า? นางจะทิ้งไปได้อย่างไร?

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็คงมีวิธีนี้แล้ว...

"ในเมื่อท่านอยากได้ข้า...ข้าจะยอมเป็นของท่าน ขอเพียงท่านปล่อยสตรีสองคนนั้นไป ได้หรือไม่คุณชายจี้?"  หลิวซินซินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าหมดหนทาง...เพราะการตัดสินใจมาในครานี้ของนาง จึงทำให้ซิวหยงและมู่หลันต้องมาเดือดร้อนด้วย...ดังนั้น....นางต้องทำให้เขายอมปล่อยสองคนนั้นไปก่อนแล้วนางค่อยคิดหาทางอีกครา...

ในมุมหนึ่งบนหลังคา....

"องค์ชาย ให้ข้าลงไปช่วยนางเลยดีหรือไม่?" เสี่ยวจ้านเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าผู้เป็นนายยืนมองเหตุการณ์มาพักใหญ่แล้ว

"เจ้าไปช่วยสตรีสองนางนั้น ส่วนข้าจะไปสั่งสอนจี้หาน" เขาเอ่ยเสียงเรียบในขณะกำหมัดแน่น...ตลอดอายุยี่สิบเอ็ดปีของเขา...หลิวซินซินผู้นี้ทำเขามีโทสะได้มากที่สุด

นางกล้าดีอย่างไร...จึงตอบจี้หานนั่นว่าจะยอมเป็นของมัน!

ฝันไปเถิด!

เฉิงเจิงอวี้คิดกับตนก่อนจะใช้วิชาตัวเบากระโดดลงมาจากหลังคา

ลานกว้างหน้าจวน....

"ก็ได้...ข้าจะปล่อยพวกนางไป...แต่ต้องหลังจากที่ข้าได้ร่วมเตียงกับเจ้าจนพอใจแล้ว" จี้หานเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ

หลิวซินซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็กำหมัดแน่น....ว่ากันว่า คิดทำดีมักจะมีมารเข้ามาทดสอบ....แต่ทว่าบททดสอบนี้ยากเกินไปแล้วสำหรับนาง....

เหตุใดกัน?.....นางเพียงอยากเป็นหมอหญิง....สวรรค์เหตุใดต้องกลั่นแกล้งนางเช่นนี้

"ว่าอย่างไร?....ซินซิน" จี้หานถามขึ้น

หลิวซินซินที่นิ่งคิดแต่ยังไม่ทันได้อ้าปากกล่าวสิ่งใด

ทันใดนั้น นางก็สังเกตเห็นบุรุษฉกรรจ์คนของจี้หานค่อยๆล้มลงอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ตุบ  ตุบ   ตุบ

เสียงอาวุธที่พุ่งใส่ชายฉกรรจ์ที่เป็นลูกน้องของจี้หานล้มลงในคราเดียวห้าคน...ต้องขอบคุณน้องห้าของเขาที่ผลิตอาวุธขนาดเล็กที่คล้ายกับลูกดอกที่มีส่วนผสมของยาสลบ...เฉิงเจิงอวี้จึงได้ใช้ประโยชน์จากมัน...เขาไม่ต้องการสังหารผู้ใดให้เกิดบาปกรรม...แต่ทว่าอย่างไรก็ต้องสั่งสอนคนพวกนี้เสียหน่อยที่บังอาจคิดแตะต้องซินซินของเขา

"เฉิงเจิงอวี้!" หลิวซินซินร้องขึ้น นับเป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกดีใจยิ่งนักที่ได้พบเขา

"เจ้าเป็นใคร! บังอาจมาแส่!" จี้หานเอ่ยขึ้นก่อนจะชี้หน้าด่าทอเฉิงเจิงอวี้

"ข้าเป็นสามีนาง " เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นในขณะที่ยังรวบเอวบางของหลิวซินซินเอาไว้

"ข้า....ใช่  เขาเป็นสามีข้า!" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นเพื่อต้องการเอาตัวรอด เวลานี้เฉิงเจิงอวี้เท่านั้นที่จะช่วยพวกนางได้

"สามีเจ้านี่ มีหลายคนจริงๆนะซินซิน" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นที่อีกฝ่ายอ้างว่าโม่ชิงหนานเป็นสามีของนาง แต่ทว่านางจะมีสามีกี่คนก็ช่าง ต่อจากนี้ไป เขาจะเป็นสามีคนเดียวของนาง! เขาคิดในขณะที่ที่หลิวซินซินยังนิ่งไม่ตอบอะไร

"เจ้า! พวกไร้ประโยชน์" จี้หานเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นลูกน้องของตนล้มลงเกลื่อน

"จี้หาน...นึกไม่ถึงว่านอกจากเจ้าจะเป็นทหารเก่าที่หนีการออกรบแล้ว... เจ้ายังเลวคิดรังแกสตรีของข้าอีก...." เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้น

"เจ้าเป็นใครกันแน่...แต่จะเป็นใครก็ช่าง…วันนี้ข้าจะเด็ดหัวเจ้า!" จี้หานเอ่ยขึ้นก่อนจะคว้ากระบี่ตนออกมา

 "ข้าเป็นใครไม่สำคัญ.....สำคัญที่ว่าเจ้าคิดแตะต้องสตรีของข้า!" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนดึงกระบี่เล่มหนึ่งออกมาเช่นกัน  

"เจ้าไปหลบก่อน" เขาเอ่ยในขณะผลักร่างบางไปยังทิศทางที่คิดว่าปลอดภัย ก่อนจะดึงกระบี่ตนออกมาหมายจะฟาดลงไปยังจี้หานที่เตรียมถือกระบี่เช่นกัน

 

เช้ง!

ปึง!

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮา

    ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮายามอิ๋น(03:00-04:59)...หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็พบเพดานห้องที่หรูหรา นางยกแขนและมือขึ้น อาภรณ์ที่นางสวม ล้วนไม่ใช่อาภรณ์ของนางเหตุการณ์ก่อนหน้ามิใช่ความฝัน...นางมาอยู่ในร่างหลิวซีจินฮองเฮาจริงๆ หญิงสาวคิดก่อนลุกเดิน สำรวจรอบห้อง....นางเดินเข้าไปใกล้คันฉ่องอย่างช้าๆ หญิงสาวมองดูคันฉ่องที่ปรากฏใบหน้างามหยดย้อยของฮองเฮาหลิวซีจิน...เวลานี้นางไม่ใช่หลิวซีจินหมอหญิงคนเดิม.....นี่นาง...เกิดใหม่ในร่างคนตายเช่นนั้นหรือ?หรือสวรรค์จะให้โอกาสนางได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้...หลิวซีจินคิดในขณะที่ใช้มือจับที่ใบหน้างามที่ไม่ใช่ของตนเองก่อนจะมองในคันฉ่องหรูหราก่อนสลบไป...นางได้เห็นความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาที่ผุดขึ้นมาหลิวซีจินฮองเฮาผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวาที่มีนามว่าหลิวโซว่ เพราะหลิวโซว่เคยรับคมดาบให้ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้ในเวลานี้ เพื่อตอบแทนความดีของเสนาบดีหลิวโซว่ ประจวบกับความดีเรื่องการช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนทำงานเพื่อบ้านเมืองมาโดยตลอดหลิวซีจินซึ่งเป็นบุตรสาวจึงถูกยกให้แต่งกับชุนหลุนซีในเวลาต่อมา....ในตอนนั้นหลิวซีจินอายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นก็ถูกแต่งเข้าตำ

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ

    ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง เปรี้ยง!พรึ่บ!หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ” หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซ

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 40 ไร้ผล

    ตอนที่ 40 ไร้ผลพรึ่บ!ผลั่ก!"ฝ่าบาท! เหตุใด! เหตุใดมนต์ของข้าถึงทำอะไรท่านไม่ได้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่านอกจากสิ่งที่นางทำจะไม่ได้ผลแล้วอีกฝ่ายยังชักกระบี่ใส่ตนอีก"เพราะเจ้ามันโง่เขลาอย่างไรเล่า น่าเสียดายยิ่งนักเสนาบดีหลิวโซว่ไม่ควรมีบุตรีเช่นเจ้า" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นในขณะที่สาวเท้าเข้ามาหาหลิวซีจินฮองเฮาที่ก้าวถอยหลังทันใดนั้นเองจู่ ๆ ก็มีแสงสีเขียวประหลาดออกมาจากป้ายแคว้นหนิงหลงที่ผู้เป็นฮ่องเต้แขวนอยู่ก่อนจะพุ่งไปยังร่างของผู้เป็นฮองเฮาในเวลานี้"เจ้าตายเสียเถิดหลิวซีจิน!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้วงกระบี่ใส่ผู้เป็นฮองเฮาแต่ทว่า...ปลายคมกระบี่ยังไม่ถึงตัวนาง จู่ ๆ ร่างบางของผู้เป็นฮองเฮาก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียอย่างนั้น...กรี๊ด!ตุบ!ด้านหลิวซีจินที่เป็นร่างโปร่งแสงที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงง....ด้านชุนหลุนซีที่บัดนี้เพิ่งสังเกตว่าคล้ายกับว่าป้ายหนิงหลงที่เขาแขวนอยู่เป็นประจำนั้น มีแสงสีเขียวกระจายพุ่งไปยังร่างของฮองเฮาที่หมดสติอยู่....นี่มันเรื่องใดกัน?เขาสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติก่อนจะหันไปตะโกนไปยังทิศทางประตู"ใครอยู่ด้านนอก! มาดูแลฮองเฮา

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 39 จิตสุดท้าย

    ตอนที่ 39จิตสุดท้าย...พรึ่บ! คล้ายกับความฝันหลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตา นางตายแล้วใช่หรือไม่? หลิวซีจินหมอหญิงสังเกตร่างของตนก็พบว่าโปร่งแสง...เวลานี้นางคงจะเป็นวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย...หญิงสาวคิดก่อนสังเกตไปรอบห้องที่แห่งนี้คือที่ใด?และเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่?ที่แห่งนี้ดูแล้ว เป็นห้องของคนชั้นสูงมองจากความกว้างของห้องและเครื่องของใช้นั้นดูมีราคามากทีเดียว ในขณะที่ร่างบางโปร่งแสงของหลิวซีจินหมอหญิงกำลังมองดูโดยรอบ ทันใดนั้นนางก็เห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในห้อง...อารมณ์ของผู้มาใหม่นั้นคล้ายว่ากำลังโกรธเคืองบางอย่าง ดูจากการแต่งกายของอีกฝ่ายอาภรณ์สีแดงหรูหราและเครื่องประดับบนศีรษะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงมีตำแหน่งไม่ธรรมดา และดูเหมือนทั้งคู่คงจะมองไม่เห็นนาง...เพล้ง!สตรีอาภรณ์สีแดงหรูหราคว้าแจกันมาปาลงพื้นจนแตกกระจายราวกับต้องการระบายโทสะ พอดีกันกับที่สตรีอีกคนก็วิ่งเข้ามาตามหลังผู้เป็นนาย"เหตุใดฝ่าบาทไม่เคยคิดแลข้า! ไม่ว่าข้าจะทำเช่นไร ฝ่าบาทกลับไม่คิดสนใจข้าเลย!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้างาม"ฮองเฮา โปรดระงับโท

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอ

    ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอหลังจากหลิวซีจินอ่านจดหมายนั้น ภาพที่ตามหลอกหลอนในความฝันก็ปรากฎขึ้น"ช่วยพวกเราด้วย…” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะไอเป็นระยะ สร้างความหดหู่เหลือเกิน“ทรมานเหลือเกิน …ข้าหายใจไม่ออกแล้ว…” เสียงอีกคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างน่าสงสารนางอดนึกถึงความฝันวันนั้นไม่ได้หากนางปฏิเสธ การเดินทางไปช่วยแคว้นหนิงหลง คนอีกจำนวนมากอาจจะติดโรคแล้วล้มตายไป…อาจจะเพราะนี่คือครั้งแรกที่แคว้นหนิงหลงพบเจอกับโรคระบาดเช่นนี้ จึงยังไม่สามารถรับมือกับโรคระบาดได้แน่นอนว่ากว่าหลิวซีจินจะค้นพบการรักษาและป้องกันโรคระบาดนี้นางต้องสูญเสียมารดาและน้องสาวอันเป็นที่รัก...และเห็นคนตายไปหลายร้อยชีวิตในเมื่อนางตั้งใจจะอุทิศชีวิตให้กับการเป็นหมอแล้ว ไยต้องลังเลสิ่งใดอีก...ความรู้ที่นางมีจะต้องเป็นประโยชน์ให้กับคนในใต้หล้า...หลิวซีจินตัดสินใจกับตนเองแล้วจึงเอ่ยกับองครักษ์ที่ยืนรอคำตอบอยู่"ท่านรอข้าเก็บของสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไปทันทีหลิวซีจินเก็บของที่จำเป็น หลักฐานกบฏที่ได้จากซ่งเอวี่ย และสมุนไพรรวมถึงอุปกรณ์ฝังเข็มตลอดจนตำราใส่ห่อผ้าของตน นางไม่ลืมที่จะหยิบป้ายที่มี

  • ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง   ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือ

    ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือณ ห้องตำราส่วนพระองค์“ถวายบังคมฝ่าบาท” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นเมื่อเดินทางมาจากการตามล่ากบฏ“พี่ใหญ่ อยู่กันสองคน ท่านไม่ต้องมากพิธี ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นพี่ชาย“ข้าคิดว่า ซ่งเอวี่ย หนีหายเข้าไปในแคว้นเฉิง ข้าส่งเรื่องนี้เข้าทูลฮ่องเต้แคว้นเฉิงแล้ว ทางนั้นจะช่วยตามหาอีกแรง” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม กับผู้เป็นฮ่องเต้“ข้าไปค้นหาตามแถบชายแดนในแคว้นเฉิงและโรงหมอที่หนึ่ง ไม่พบเช่นกัน ช่างเถิด ...เวลานี้ข้าเป็นห่วงประชากรที่ติดโรคระบาด.... ข้าต้องการหมอฝีมือดีที่สามารถถ่ายทอดให้คนในแคว้นเรา” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น“ท่านไม่ไว้ใจสำนักหมอหลวงของเราหรือ?” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“มิใช่มิไว้ใจ แต่การแพทย์เราต้องยอมรับว่าไม่สามารถรับมือโรคระบาดนี้ได้ พวกเขาต่างก็กลัวตายล่าสุดมีผู้ติดโรคระบาดตายไปไม่น้อย หมอของเราก็เอาไม่อยู่อีกทั้ง ชุนชวนหยูเองก็สงสัยเช่นกัน...ว่าคนในสำนักหมอหลวงมีความผิดปกติ” ชุนหลุนซีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ข้าว่าลองขอสูตรยาจากโรงหมอต่างแคว้นที่เคยประสบโรคระบาดนี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status