Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

30

ตอนที่ 1 ข้าคือขอทานอย่างนั้นหรือ

ณ กำแพงเมืองจีน1 ใน 7สิ่งมหัศจรรย์ของโลก วัดความยาวของสิ่งก่อสร้างจากน้ำมือมนุษย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก 21,196.18 กิโลเมตรครอบคลุมพื้นที่ 15 มณฑลทั่วประเทศ ขณะนี้มีกองถ่ายซีรี่ย์เรื่องหนึ่งกำลังมีการถ่ายทำอยู่“กรี๊ดดดดหลี่เจี๋ย พวกเรารักคุณ หลี่เจี๋ยๆๆๆๆๆ” เสียงเหล่าเเฟนคลับตะโกนเรียกชื่อนางเอกสาวของตน“ซิงอีเธอเดินเร็วๆ หน่อยฉันร้อน” หลี่เจี๋ยพูดเสียงเบากับผู้จัดการสาวของตน และเงยหน้ายิ้มทักทายเหล่าแฟนคลับที่มาให้กำลังเธอในการถ่ายทำซีรี่ส์ที่นี่ ฉากวันนี้เป็นฉากสุดท้ายก่อนที่จะปิดกล้อง จึงมีนักข่าวรวมถึงแฟนคลับมากมายเข้ามาได้ เมื่อนางเอกสาวเดินเข้ามาในกระโจมที่พักสำหรับแต่งตัวได้ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างรำคาญ“เฮ้อออ ซิงอีขอน้ำหน่อย” ดาราสาวพูดด้วยความหงุดหงิด ซิงอีจึงวิ่งออกไปเอาน้ำมาให้ทันที เธอโดนหญิงสาวอารมณ์ร้อนใส่อย่างนี้เป็นประจำจนชินเสียเเล้ว ภาพลักษณ์ภานนอกเป็นนางเอกที่มากไปด้วยความสามารถ ใจเย็นพูดจาสุภาพ แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นคนอารมณ์ร้อน เอาใจยาก ขี้เหวี่ยงและโมโหง่ายมากๆ“น้ำมาแล้วค่ะคุณหลี่เจี๋ย” ซิงอีรีบนำน้ำไปให้ดาราสาวทันที“ช้าจริงๆ เลยเธอเนี้ย!”“ขอโทษค่ะ" ซิงอีกล
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่ 2 ตายไปก็มิได้ใช้เงิน

หลังจากเด็กหญิงคนนั้นถูกบ่าวรับใช้พาไปแล้ว หญิงสาวก็ก้มหน้ากินขนมแป้งทอดต่อด้วยความหิว เมื่อเธอกินจนอิ่มแล้วจึงเลือกที่จะกลับไปนั่งพักที่เดิม ตรงที่เธอสลบไป ซิงอีมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เธอมาอยู่ในที่แบบนี้ได้อย่างไรกัน เธอย้อนอดีตมาอย่างนั้นหรือถึงได้มีผู้คนแต่งตัวเช่นนี้“ฮัดชิ่ววว”ซิงอีจามออกมาเสียงดัง และเอามือบีบจมูกของตัวเอง แต่แล้วเธอก็ต้องจามออกมาอีกครั้ง เธอมองดูมือทั้ง 2 ข้างที่เปรอะเปื้อนไปด้วยดินและคราบสกปรก“อี๋…ทำไมฉันสกปรกแบบนี้เนี้ย”ซิงอีพูดออกมากับตนเองเมื่อเห็นสภาพเธอในตอนนี้จากนั้นมองซ้ายทีขวาทีเพื่อหาที่สำหรับชำระล้างร่างกายที่สกปรกนี่ หญิงสาวเดินออกจากตลาดได้ไม่ไกลนัก ก็เจอเข้ากับลำธารน้ำใสสะอาด เธอจึงรีบวิ่งไปด้วยความเร็วจนทำให้ตัวเองล้มลง เพราะร่างกายที่อ่อนแออยู่และยังฟื้นตัวไม่ดีผ่านไปสักพักเธอจึงมีแรงลุกขึ้น ทำให้ตอนนี้สภาพเธอยิ่งแย่กว่าเก่า ผมเผ้าแข็งเป็นก้อน ฟูจนดูไม่ได้ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เนื้อตัวมอมแมม และยังมีแผลที่หัวเข่าจนมีเลือดไหลออกมาตอนที่เธอล้มเมื่อสักครู่ ชาวบ้านแถวนั้นที่เห็นหญิงสาวต่างวิ่งหนีกันหน้าตาตื่น“
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่ 3 แอบเข้าจวน

3 วันผ่านไปตอนนี้ซิงอีเริ่มคุ้นชินกับโลกที่นี่บ้างแล้ว และเงินที่เธอขโมยมาจากชายหนุ่ม ตอนเธอช่วยที่ลำธารครั้งที่แล้วก็เริ่มหมดแล้วเช่นกัน ตลอดสามวันที่ผ่านมาเธอคอยศึกษาและสังเกตการใช้ชีวิตของคนที่นี่ พบว่าโลกแห่งนี้ไม่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ที่เธอเคยเรียนมาเลย แต่การปกครองรวมถึงการใช้ชีวิตต่างๆ เหมือนกันทุกอย่าง แผ่นดินที่เธอกำลังยืนอยู่นี้ คนที่นี่เรียกว่าเทียนหลั่ว ปกครองโดยกษัตริย์แผ่นดิน หมู่บ้านที่เธออยู่ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แต่อยู่รอบนอกเดินทางแค่2ลี่ก็ถึงแล้ว และเธอยังรู้มาอีกว่าคนที่นี่ส่วนใหญ่ไม่ทำอาชีพการเกษตร ค้าขายก็จะขายตัวไปเป็นบ่าวรับใช้ในจวนขุนนาง หรือเหล่าเศรษฐีในเมืองหลวง และนั้นก็คือเป้าหมายของเธอเช่นกัน เธอที่ไม่เคยทำการเกษตรหรือค้าขายมาก่อน ทำให้ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แถมอาชีพพวกนี้ก็ต้องใช้เงินทุนด้วย ซิงอีก้มมองเงิน 3 เหรียญในมือ คนที่นี่เรียกเงินที่ใช้ แบ่งออกเป็น 3 เหรียญคือ เหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง โดย 1 เหรียญทองคือ 10 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญเงินคือ100 เหรีญทองแดง ส่วนเหรียญที่เธอเหลือตอนนี้คือ 3 เหรียญทองแดงวันนี้คือวันสุดท้ายที่เธอจะอยู่โรง
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่ 4 ฆ่านางซะ!

“จะพูดหรือไม่” ชายที่ถือดาบจ่อคอซิงอีพูดขึ้นอีกครั้ง“พูดเจ้าค่ะๆ ข้าพูดแล้ว”ซิงอีพูดออกมาด้วยตัวสั่นเทาเพราะดาบที่จ่อคอนางตอนนี้หากขยับเข้ามาหาเธออีกแค่เพียงน้อยนิด นั้นต้องทำให้นางจบชีวิตลงได้ทันที ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่ยกมือขึ้นเป็นเชิงให้ผู้ช่วยของเขาเก็บดาบลง เมื่อดาบถูกเก็บไปแล้วซิงอีจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก จากนั้นมองหน้าชายหนุ่มที่เป็นเจ้าของจวน แล้วก้มหัวลงไปกับพื้นทันทีจนชายหนุ่มตกใจ“ข้าเพียงจะมาขายตัวเป็นบ่าวที่สำนักเหมียนเตี้ยนเจ้าค่ะ แต่พอมาถึงก็เห็นป้ายติดประกาศไว้ว่าปิดทำการ ด้วยความที่ตอนนี้เริ่มมืดค่ำแล้วและฝนทำท่าว่าจะตก ข้าไม่มีที่ไปแต่ก่อนเป็นเพียงขอทาน อยากปรับปรุงตัวเองให้ดีกว่านั่งขอเงินผู้อื่น จึงเลือกมาใช้แรงงานเเลกเงิน เมื่อไม่มีทางไปแล้วเห็นบันไดพาดอยู่อีกฝั่งจึงปีนขึ้นมาดูเฉยๆ ไม่มีเจตนาเข้ามาทำเรื่องไม่ดีเจ้าคะ”ซิงอีพูดร่ายยาวเสียงดังทั้งที่หน้ายังก้มลงไปที่พื้น เพราะหญิงสาวยังไม่อยากตายจนกว่าจะหาทางกลับโลกใบเก่าของนางได้“เงยหน้าขึ้น”ชายหนุ่มพูดเสียงเข้ม ทำให้ซิงอีสะดุ้งเล็กน้อย และค่อยๆเงยหน้าขึ้นเพราะความกลัว“ข้าจะเชื่อเจ้าได้เช่นไร”“ข้าส
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่ 5 ข้าเป็นเพียงขอท่านเจ้าค่ะ

หลังจากพูดคุยกับจางเหว่ยเรียบร้อยแล้ว ซิงอีก็ถูกพาให้ไปยังที่พักของตนเอง ที่นี่แบ่งที่พักหนึ่งห้องต่อหนึ่งคนแต่ภายในห้องไม่ได้กว้างมากมาย มีแค่เตียงนอน ชั้นเสื้อผ้า และโต๊ะ1ตัว เพราะไม่ค่อยมีบ่าวรับใช้มากนัก ทำให้มีห้องว่างค่อนข้างเยอะ ไม่ใช่เพราะจวนแห่งนี้ไม่มีเงินมากพอจะจ้างบ่าวรับใช้ แต่ชื่อเสียงที่ขึ้นว่าโหดร้ายของเจ้าของจวน ทำให้ไม่ค่อยมีใครอยากมาขายตัวเป็นบ่าวรับใช้มากนัก ถึงบ่าวรับใช้จะน้อยแต่ค่าตอบแทนก็นับว่ามากทีเดียว ในแต่ละเดือนได้ถึง 1 เหรียญเงิน เมื่อเทียบกับจวนอื่นๆ ที่ได้แค่ 80 เหรียญทองแดงเท่านั้น ได้เงินเยอะแล้วอย่างไรหากทำผิดจนต้องถูกฆ่าทิ้งก็ไม่คุ้มเสียซิงอีเดินสำรวจของในห้องอย่างพึงพอใจ นางมีที่ซุกหัวนอนแล้ว ข้าวก็มีให้กินฟรี แถมเงินก็ได้อีกเสียด้วย ต่อไปนี้ก็แค่หลีกเลี่ยงไม่ให้เจอจางเหว่ย ตั้งใจทำงานแล้วหาทางกลับโลกใบเก่าให้ได้ หากกลับไม่ได้จริงๆก็เก็บเงินให้มากและออกไปจากที่นี่ ซิงอีกล่าวอย่างหมายมั่นในใจก๊อกๆ!เสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้อง ซิงอีจึงเดินไปเปิดทันที“นี่คือชุดของเจ้า เปลี่ยนเสร็จแล้วไปพบอี๋นัวที่เรือนเคร่งระเบียบด้วย”หญิงสาวที่อยู่หน้าประตูเอ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่ 6 เจ้ามัวยืนทำอันใด ให้ข้าอาบเองหรือ

ซิงอีเดินเข้ามายืนข้างๆ ชายหนุ่มด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย จากนั้นเอื้อมมือไปผสมหมึกด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางต้องมาฝนหมึก ในโลกใบเก่าก็มีทั้งดินสอและปากกาหมดแล้ว“ยืนให้มันดีๆ หน่อย”จางเหว่ยกล่าวเสียงเข้มเมื่อหญิงสาวยังยืนห่างตนในขณะที่ฝนหมึก มันทำให้ท่าทางของนางดูตลกเป็นอย่างมาก ซิงอีจึงค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม “เอิ่ม~~~ผู้ชายอะไรกลิ่นตัวหอมชะมัดเลย” ซิงอีกล่าวขึ้นในใจ จากนั้นก้มลงสูดดมตัวเอง ก็พบว่าไม่มีกลิ่นหอมเลยแม้แต่น้อยแต่ก็ไม่มีกลิ่นเหม็น จากนั้นก็ตั้งใจฝนหมึกต่อไปเรื่อยๆ จางเหว่ยอ่านตำราบ้างจดบันทึกบ้าง จนเวลาล่วงเลยไปกว่า 2 ชั่วยามอย่างลืมตัว ปกติเขาใช้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วยามเท่านั้น ชายหนุ่มหันมามองหญิงสาวที่นั่งฝนหมึกให้เขาข้างๆ นางตั้งใจฝนหมึกอย่างเอาจริงเอาจัง จดจ่อที่แท่นฝนหมึกตลอดเวลา เวลากว่า2 ชั่วยามนางไม่ส่งเสียงหรือขยับตัวรบกวนเขาเลยแม้แต่น้อย น้ำหมึกที่นางฝนก็ไม่เข้มหรือบางเบาจนเกินไปอย่างคนที่ถูกฝึกการฝนหมึกมาอย่างไรอย่างนั้น“วันนี้พอแค่นี้เถอะ”ชายหนุ่มกล่าวขึ้นมาเสียงเรียบ แต่หญิงสาวกลับยังไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย“เจ้ากลับไปได้”ชายหนุ่
last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Read More

ตอนที่ 7 ข้าถามว่าเจ้ารู้หนังสืองั้นหรือ

ณ ตำหนักจวี๋ฮวาหลังจากซิงอีออกไปก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา“เป็นเช่นไรบ้าง”จางเหว่ยเอ่ยถามผู้ช่วยหนิงเกาของตนที่เดินเข้ามา“เป็นอย่างที่ท่านคาดการณ์ขอรับ พวกนั้นแอบสับเปลี่ยนเกลือและข้าวเป็นอาวุธทั้งหมด”หนิงเการีบรายงานทันที“ดักปล้นให้หมด”ชายหนุ่มพูดเสียงดังอย่างโมโห“ขอรับ”หนิงเการับคำสั่งจากนั้นทำท่าคารวะและเดินออกไป“เมื่อเจ้าอยากรนหาที่ตายข้าจะสนองให้”จางเหว่ยกล่าวขึ้นเมื่ออยู่คนเดียว เพราะเขามีชื่อเสียงเรื่องความโหดเหี้ยม ไม่ว่าใครที่ขัดขวางเขาย่อมตายทั้งหมด และหากใครกล้ารุกรานเขาก็ฆ่าทิ้งทั้งหมดเช่นกัน ที่เขาต้องดักปล้นเช่นนี้เพราะเกลือและข้าวนั้นจะถูกส่งไปชายแดนเพื่อช่วยประชาชนที่ประสบภัยแล้ง แต่จื่อหยางองค์ชายสามกลับใช้โอกาสนี้ในการส่งอาวุธเพื่อสะสมกำลัง หากเขาดักปล้นเมื่อเรื่องตรวจพบย่อมต้องถูกตรวจสอบเป็นแน่“เสด็จพ่อบุตรชายที่ท่านหวงแหน ข้าอยากเห็นสีหน้าท่านนัก ถ้าหากท่านรู้เรื่องนี้จะทำเช่นไร”จางเหว่ยเอ่ยขึ้นพลางแสยะยิ้ม และเดินออกไปจากเรือน.ด้านซิงอีหลังจากออกมาจากตำหนักจวี๋ฮวาก็ตรงดิ่งไปที่โรงครัวทันที เพราะตอนนี้นางรู้สึกหิวเป็นอย่างมาก ไม่ได้ทานอะไรมาตั้งแต่เมื่
last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Read More

ตอนที่ 8 ใครทำเจ้าให้ร้องให้เช่นนี้หรือ

“ข้า…ข้า”หญิงสาวอึกอักเล็กน้อย“ตอบให้ดี หากภายหน้าข้ารู้ว่าเจ้าโกหกคงจะรู้นะว่าต้องเจออันใด”ชายหนุ่มเอ่ยขู่หญิงสาวหน้าตาเฉย โดยที่ก้มหน้าอ่านตำราไม่ได้หันมามองหน้านางแม้แต่น้อย“ข้า…ข้ารู้หนังสือเจ้าค่ะ”ซิงอีตะโกนออกไปในขณะที่ก้มหน้าไปกับพื้น“เจ้าเคยเป็นแค่ขอทานไยถึงรู้หนังสือ”ชายหนุ่มพูดพลางลุกขึ้นเดินไปยังชั้นวางตำราด้วยท่าทางสบายๆ “นางจะแก้ตัวเช่นใด ขนาดชาวบ้านธรรมดายังหายากนักที่จะรู้หนังสือ” จางเหว่ยกล่าวกับตนเองในใจพลางยิ้มที่มุมปาก“เอ่อ…คือว่าข้า…อ่อ! ข้าเคยเป็นขอทานอยู่หน้าสำนักศึกษา บางวันข้าก็แอบเข้าไปฟังได้ยินผ่านๆ มาบ้าง แต่ข้าไม่เก่งหรอกเจ้าค่ะ สมองอันน้อยนิดของข้าไหนเลยจะเทียบคนทั่วไปได้ ท่านอย่าเก็บมาใส่ใจเลยเจ้าค่ะ”ซิงอีพูดพลางลุกขึ้นและรินชาเดินไปหาชายหนุ่ม จากนั้นยื่นชาให้เขาและแย้มยิ้มจนเห็นฟันขาว“สำนักศึกษาที่ใดกัน ถึงแค่ได้ยินผ่านๆยังทำให้เจ้ารู้ได้ขนาดนี้”“สำนักศึกษาทางตอนใต้เจ้าค่ะ”“บอกชื่อสำนักมา!”ชายหนุ่มออกคำสั่งเสียงเข้ม ทำให้หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย “จะถามอันใดเยอะแยะขนาดนี้” ซิงอีกล่าวกับตนเองในใจ“สำนักศึกษาจันทร์เจ้าเจ้าค่ะ เป็นสำนักศึกษาในบริเว
last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Read More

ตอนที่ 9 สหายข้าให้มาเจ้าค่ะ

ณ เรือนจวี๋ฮวาซิงอีเดินมาหยุดหน้าเรือนก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่และเดินเข้าไปหยุดที่หน้าประตูอีกครั้ง"ข้าซิงอีมาแล้วเจ้าค่ะ"หญิงสาวตะโกนอยู่หน้าเรือนเพื่อขออนุญาต ผ่านไปสักพักกลับไม่มีเสียงใดตอบกลับมาเลย"ข้าเข้าไปนะเจ้าคะ"ซิงอีพูดพลางเลื่อนบานประตูใหญ่เข้าไป เมื่อหญิงสาวเข้ามากลับพบว่าด้านในจุดแค่ตะเกียงไฟจุดเดียว ดูมืดมัวไม่สว่างเลยแม้แต่น้อย"เหตุใดท่านมิจุดตะเกียงเจ้าคะ""ขี้เกียจ"จางเหว่ยเอ่ยอย่างรำคาญเล็กน้อย หญิงสาวที่ได้ยินเช่นนั้นก็ได้แต่แอบมองบนเล็กน้อย"เรียกข้ามามีอันใดให้รับใช้เจ้าคะ"หญิงสาวเอ่ยถามถึงจุดประสงค์ทันที เพราะตอนนี้นางอยากกลับไปนอนเร็วๆแล้ว"ทำแผลให้ข้า"ชายหนุ่มพูดพลางเดินไปนั่งที่เตียงของตนเอง ซิงอีที่ได้ยินเช่นนั้นก็โล่งอกนึกว่าจะเรียกมาถามเรื่องที่นางรู้หนังสือเสียอีก จากนั้นเดินไปหยิบกล่องยาและเดินไปหาชายหนุ่มที่เตียง หญิงสาวเอื้อมมืออย่างกล้าๆกลัวๆไปถอดเสื้อของชายหนุ่มออก เผยให้เห็นแผ่นหน้าอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขาวผ่อง "ว๊าว ขาวจัง"หญิงสาวคิดในใจอย่างห้ามใจตัวเองไม่อยู่ บรรยากาศในห้องมืดสลัวๆ ชายหญิงอยู่ในห้องนอนสองต่อสอง และยังอยู่ในสภาพเช่นน
last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Read More

ตอนที่ 10 เขาคือต้นแบบพวกทวงหนี้จริงๆด้วย

เช้าวันรุ่งขึ้นซิงอีไม่ต้องตื่นแต่เช้ามาเตรียมห้องอาบน้ำหรืออาบน้ำให้จางเหว่ยเหมือนอย่างก่อน เพราะตอนนี้นางได้รับหน้าที่ใหม่คือคอยเป็นผู้ช่วยชายหนุ่ม โบราณว่าไว้ไม่ผิด คือเกลียดอันใดมักได้อย่างนั้น นางไม่อยากอยู่ใกล้ชายหนุ่มแต่สวรรค์กลับให้นางมาคอยช่วยงานข้างๆเขาเสียอย่างนั้น ซิงอีบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้านเล็กน้อยอยู่บนเตียง อากาศตอนนี้เริ่มหนาวแล้วทำให้หญิงสาวรู้สึกอยากนอนเรื่อยเฉื่อยอยู่ใต้ผ้าห่มหนานี้เกินกว่าที่จะลุกไปอาบน้ำเย็นๆ หากเป็นโลกปัจจุบันที่มีเครื่องทำน้ำอุ่นคงไม่ต้องหนาวถึงกระดูกเช่นนี้ แต่ก็ทำได้แค่คิดวันนี้นางตื่นเช้ากว่าทุกวัน จึงคิดว่าจะไปต้มน้ำอาบเพื่อให้ช่วยบรรเทาอากาศหนาว เมื่อคิดได้ดังนี้ก็รีบลุกขึ้นไปทันทีทางด้านตำหนักจวี๋ฮวา"พวกเจ้าเตรียมน้ำเสร็จก็ออกไปเถอะ"จางเหวยเอ่ยเสียงเข้ม ถึงบ่าวรับใช้ทั้งหมดที่มาเตรียมจะงุนงงแต่ก็ทำได้เพียงปฏิบัติตาม หลังบ่าวรับใช้ไปแล้ว ชายหนุ่มจึงถอดชุดด้วยความยากลำบากเล็กน้อยก่อนที่จะลงไปในอ่างน้ำ แต่ไม่ได้ลงไปทั้งตัว เลือกหาเก้าอี้ไม้ไปนั่งอาบด้านใน เพื่อให้ช่วงตัวสูงกว่าระดับน้ำป้องกันไม่ให้น้ำเปียกถึงบริเวณบาดแผล อาบแค่ช่วงล่า
last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Read More
Dernier
123
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status