Share

ตอนที่ 3 แอบเข้าจวน

Penulis: Naiyana
last update Tanggal publikasi: 2026-03-13 21:35:27

3 วันผ่านไป

ตอนนี้ซิงอีเริ่มคุ้นชินกับโลกที่นี่บ้างแล้ว และเงินที่เธอขโมยมาจากชายหนุ่ม ตอนเธอช่วยที่ลำธารครั้งที่แล้วก็เริ่มหมดแล้วเช่นกัน ตลอดสามวันที่ผ่านมาเธอคอยศึกษาและสังเกตการใช้ชีวิตของคนที่นี่ พบว่าโลกแห่งนี้ไม่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ที่เธอเคยเรียนมาเลย แต่การปกครองรวมถึงการใช้ชีวิตต่างๆ เหมือนกันทุกอย่าง แผ่นดินที่เธอกำลังยืนอยู่นี้ คนที่นี่เรียกว่าเทียนหลั่ว ปกครองโดยกษัตริย์แผ่นดิน หมู่บ้านที่เธออยู่ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แต่อยู่รอบนอกเดินทางแค่2ลี่ก็ถึงแล้ว และเธอยังรู้มาอีกว่าคนที่นี่ส่วนใหญ่ไม่ทำอาชีพการเกษตร ค้าขายก็จะขายตัวไปเป็นบ่าวรับใช้ในจวนขุนนาง หรือเหล่าเศรษฐีในเมืองหลวง และนั้นก็คือเป้าหมายของเธอเช่นกัน เธอที่ไม่เคยทำการเกษตรหรือค้าขายมาก่อน ทำให้ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แถมอาชีพพวกนี้ก็ต้องใช้เงินทุนด้วย ซิงอีก้มมองเงิน 3 เหรียญในมือ คนที่นี่เรียกเงินที่ใช้ แบ่งออกเป็น 3 เหรียญคือ เหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง โดย 1 เหรียญทองคือ 10 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญเงินคือ100 เหรีญทองแดง ส่วนเหรียญที่เธอเหลือตอนนี้คือ 3 เหรียญทองแดง

วันนี้คือวันสุดท้ายที่เธอจะอยู่โรงเตี๊ยมเหม่ยชินแห่งนี้ เธอยอมจ่ายไป 10 เหรียญทองแดง ซึ่งเป็นราคาถูกที่สุดในตลาดนี่แล้ว และสามารถพักได้แค่ 3 วัน พรุ่งนี้เธอคิดว่าจะเข้าเมืองหลวงไปสมัครเป็นบ่าวรับใช้ในจวนใดสักจวน ถึงตอนนั้นค่อยหาวิธีกลับโลกของเธอให้ได้ เธอหวังเพียงเล็กๆ ว่าในโลกที่เคยอยู่จะมีชีวิตอยู่ถึงแม้ว่าจะริบหรี่เพราะเธอตกมาสูงขนาดนั้น

“เฮ้ออออ” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่าท้อใจก่อนที่จะหลับไป

.

เช้าวันถัดมา

ซิงอีรีบตื่นแต่เช้าเพื่อจะเดินทางเข้าเมืองหลวง ระยะทางแค่ 2 ลี่เธอเลือกเดินไปแทน ไม่ใช่เพราะเธอขยันหรือว่าอะไรแต่ตอนนี้เหรียญที่เธอมีลดลงไปแล้ว 1 เหรียญเพราะซื้ออาหาร ซินอีมองเงินในมือที่เหลือ จากนั้นมองไปทางประตูเมืองหลวงที่มีคนเข้าแถวด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่น และเดินไปต่อแถว

“เเย่แล้ว”

ซิงอีอุทานขึ้นเมื่อเธอเห็นว่าคนที่จะเข้าไปได้ต้องมีป้ายชื่อ เเต่เธอที่เคยเป็นแค่ขอทานจะมีได้อย่างไร ซิงอีมองซ้ายทีขวาทีอย่างหาตัวช่วย แต่แล้วก็หันไปเจอรถม้าน่าจะเป็นพวกเศรษฐีแน่ๆ จึงได้แอบย่องไปด้านหลัง เป็นบ่าวรับใช้ที่ท้ายแถว ดีหน่อยที่สีชุดที่นางใส่เป็นสีฟ้าอ่อนเหมือนกัน ถึงแม้ลักษณะจะไม่เหมือนแต่ก็ดูเข้าพวก ขณะเดินผ่านยามที่เฝ้าหน้าประตูเธอทำได้เพียงก้มหน้าและหันไปทางอื่น จนผ่านเข้ามาได้จึงทำให้หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นรีบแยกออกจากขบวนทันที ซิงอีเดินหาจวนที่เธอรับสมัครบ่าวรับใช้จนครึ่งค่อนวัน แต่ก็ไม่มีสักทีจนต้องหาที่นั่งพักเอาแรงก่อนที่จะเป็นลมไปซะก่อน

“ขอถามหน่อย ปกติคนที่นี่จะไปสมัครเป็นบ่าวรับใช้กันที่ไหนเจ้าคะ” ซิงอีถามแม่ค้าที่ขายผักในตลอด

“แม่หนูไม่รู้หรือ หากจะขายตัวเป็นบ่าวรับใช้ต้องไปที่สำนักเหมียนเตี้ยน”

“แล้วอยู่ที่ไหนหรือเจ้าคะ”

“ท้ายตลาดนู้นเลย เจ้าลองไปดูนะ”

“ขอบคุณมากเจ้าค่ะ”

ซิงอีกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ จากนั้นเดินไปตามทางที่แม่ค้าขายผักชี้ เธอใช้เวลาถึง 1 เค่อก็มาถึง แต่กลับพบว่าป้ายด้านหน้าเขียนปิดว่าหยุดทำการ

ซิงอีเดินออกมาอย่างคอตก พลางเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้าที่เมฆตั้งเค้าเหมือนฝนจะตกอีกไม่นานนี้แน่ๆ ซิงอีรู้สึกสิ้นหวัง และเดินไปพิงกับกำแพงอย่างเหนื่อยล้า

“ทำไมพระเจ้าทำกับฉันเช่นนี้”

หญิงสาวบ่นออกมา พลางเอามือทุบไปที่กำแพงอย่างระบายอารมณ์

“โอ๊ยยยย” หญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อมือกระทบกับกำแพง

“แล้วมันกำแพงอะไรเนี้ย ยาวชะมัดเลย” ซิงอีพูดออกมาอย่างสงสัย แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นบันไดไม้อยู่แถวนั้นพอดี จึงรีบไปหยิบและวางพาดไปกับกำแพง จากนั้นปีนขึ้นไปแต่ด้วยความที่กำแพงสูงกว่าบันไดนั้น จึงทำให้เธอต้องเอื้อมมือให้ถึง และปีนขึ้นไปบนกำแพงได้สำเร็จ

ภายในกำแพงที่เธอเห็นตอนนี้ทำให้เธอต้องเบิกตากว้างเพราะด้านในน่าจะเป็นจวนของขุนนางไม่ก็เศรษฐี เพราะตรงที่เธอปีนมานี้ เป็นแค่ศาลาน้ำ ที่มีสะพานทอดไม้ยาวลงไปกลางแม่น้ำ มีการปลูกต้นไม้ดอกไม้ประดับอย่างสวยงาม แถมมีหินขนาดใหญ่ที่นำมาตกแต่งอย่างสมจริง

“หานางพบหรือไม่”

จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มดังขึ้นมา พร้อมด้วยชายหนุ่ม 2 คน ที่1ในนั้นน่าจะเป็นเจ้าของจวนเพราะแต่งตัวดูดีด้วยผ้าเนื้อดี ส่วนอีกคนออกแนวไปทางเรียบร้อยดูสุภาพมากกว่า

“ยังไม่พบเลยขอรับ” ชายที่เดินมาด้วยเอ่ยตอบ

“แล้วชาวบ้านแถวนั้นล่ะว่าอย่างไร”

“ชาวบ้านพวกนั้นบอกว่า พอมาถึงก็เห็นท่านนอนอยู่ที่บนบกแล้ว แล้วยังบอกอีกว่าเออ..ว่า”

ชายที่ดูเหมือนลูกน้องลังเลว่าจะควรพูดดีไหม

“ว่าอย่างไร”

ชายหนุ่มถามเสียงเข้มขึ้นมานิดหน่อย

“ว่า...ว่าตอนที่พวกเขากำลังซักผ้าอยู่ เห็นผีตนหนึ่งหน้าเกลียดน่ากลัวมาที่ลำธาร จนพวกเขาต้องวิ่งหนีไป แล้วกลับมาอีกทีก็เจอท่านนอนสลบอยู่ พวกเขาจึงคิดว่าอาจเป็นผีตนนั้นที่ช่วยท่านไว้”

“ผีเผลออะไรของเจ้า เหลวไหล” ชายหนุ่มพูดพลางส่ายหน้า ให้กับเรื่องที่ผู้ช่วยเขาไปสืบมา

ด้านซิงอีที่แอบอยู่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกคุ้นเป็นอย่างมาก จึงขยับท่าทางเพื่อจะฟังให้ชัด แต่หญิงสาวลืมว่าตัวเองอยู่บนกำแพง ทำให้ตกเข้ามาในจวนทันที

ตุบ!!

“โอ๊ยยยย” ซิงอีร้องออกมาด้วยความเจ็บ ไม่ใช่เตี้ยๆเลยกำแพงนี้ ทำให้นางต้องก้มม้วนตัวลงไปด้วยความเจ็บ แต่ขณะที่เธอกำลังเงยหน้าขึ้นมานั้น กลับมีดาบเงาวับมาจ่อที่คอเธอทันที

“เจ้าเป็นใคร แอบลักลอบเข้ามาทำไม” ผู้ช่วยของชายหนุ่มเอ่ยถามในขณะที่มือถือดาบจ่อคอซิงอีอยู่

“ข้าเพียงหลงทางมาพี่ชาย ท่านช่วยลดดาบลงหน่อย” ซิงอีพูดพลางยกมือดันดาบออกจากคอเล็กน้อย

“หลงทางอะไรของเจ้า รีบบอกมา”

ชายที่ถือดาบยังเอ่ยถามต่อและดันดาบเข้ามาที่คอหญิงสาวใกล้ขึ้น และก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา ซึ่งก็คือชายที่ยืนคุยด้วยกันแต่แรก ซิงอีสังเกตสีหน้าของชายที่เดินมาตรงหน้า คาดว่าน่าจะคือเจ้าของจวนที่นี่ เธอรู้สึกคุ้นหน้าเขาเป็นอย่างมาก แต่แล้วภาพของชายที่โดนยิงธนูใส่ และหมดสติลอยมากับน้ำก็เด้งขึ้นมา ตอนนั้นชายหนุ่มหน้าซีดเซี่ยวแต่ตอนนี้กลับดูดีขึ้นเล็กน้อย บวกกับเรื่องที่เธอแอบฟังเมื่อสักครู่ทำให้เธอมั่นใจมากขึ้นว่าเขาคือคนที่เธอช่วยขึ้นจากแม่น้ำเมื่อ 3 วันก่อน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 59 จบบริบูรณ์

    10 ปีผ่านไปแสงอาทิตย์ในยามเช้าส่องกระทบเข้ากับใบหน้าเนียนที่นอนอยู่ที่เตียงกว้าง"อื้ออ... เจ้าอย่าขยับยังเช้าอยู่เลย"จางเหว่ยส่งเสียงห้ามคนตัวเล็กที่ซุกอยู่ในอ้อมกอด ตอนนี้นางกำลังจะลุกหนีเขาเหมือนทุกวันอีกแล้ว ชายหนุ่มจึงต้องกระชับอ้อมกอดไม่ให้นางลุกไปไหนได้ ซิงอีผลักร่างชายหนุ่มออกเล็กน้อยอย่างไม่ให้เขาเอาแต่ใจ"นี่มันสายแล้วนะเพคะ พระองค์ควรลุกได้แล้ว""แต่ข้าพึ่งได้นอนกอดเจ้าไม่กี่ชั่วยามเองนะ" จางเหว่ยส่งเสียงออดอ้อนเหมือนอย่างเด็กน้อย และใช้ใบหน้าถูไปที่ซอกคอขาวอย่างเอาแต่ใจ"ท่านหยุดนะเพคะ"หญิงสาวดิ้นพลางผลักชายหนุ่มออกห่างตัว แต่นั้นยิ่งทำให้เขาได้ใจนอกจากจะถูใบหน้าแล้วยังพรมจูบและไซ้คอหญิงสาวไม่หยุด"หอมจัง...""ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ อีกไม่นานจะได้เวลาประชุมหน้าท้องพระโรงแล้วพ่ะย่ะค่ะ"เสียงหม่ากงกงตะโกนเข้ามาในห้องบรรทม ซิงอีที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาในทันที จางเหว่ยถอนหายใจออกมาอย่างยอมแพ้ พลางทำหน้าไม่พอใจ"พระองค์ควรลุกจริงๆแล้วเพคะ"เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับก้นกลมของหญิงสาวไม่แรงนัก ซิงอีทำสีหน้าตกใจและเปลี่ยนเป็นโมโหในทันที"ท่านตีข้าทำไมเจ้าคะ""ก็พูดได้หนิ ข้าบอกเจ้

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 58 สมรสพระราชทาน(Nc)

    1 เดือนผ่านไปเสียงบรรเลงเพลงมงคลล่องลอยไปตามสายลมในช่วงสาย ดวงอาทิตย์สีทองอร่ามที่ทำหน้าที่เพียงส่องสว่างแต่ไม่ร้อนแผดเผา ทุกพื้นที่ในวังหลวงถูกตกแต่งด้วยผ้ามงคลสีแดง การตกแต่งดูงดงามอย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่นอกวังหลวง ชาวบ้านที่ถึงแม้จะหวาดกลัวความโหดเหี้ยมของเจ้าบ่าวมานาน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะร่วมตกแต่งบ้านเรือนเพื่อร่วมแสดงความยินดี เพราะรู้ดีว่าคนที่คอยช่วยเหลือและปกป้องมาตลอดนั้นไม่ใช่ใครแต่เป็นเจ้าบ่าวในวันนี้พรมแดงถูกปูตั้งแต่ด้านนอกจนถึงท้องพระโรง เหล่าทหารกล้ายืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบหลายหมื่นนายเพื่อร่วมเป็นพยานรักให้แก่ทั้งคู่ จางเหว่ยในชุดสีแดงมงคลที่ถูกตัดทำขึ้นพิเศษ ทั้งประณีตและสง่างามมือหนากระชับมือบางที่กุมอยู่ ซิงอีก้มมองมือหนาและเงยขึ้นมายิ้มให้ชายหนุ่ม วันนี้นางสวมชุดสีแดงเข้าคู่กับจางเหว่ยและถูกคลุมหน้าด้วยผ้าบางมงคลสีแดง แต่ก็ยังสามารถมองเห็นภาพได้อย่างเลือนรางว่ามีใครอยู่ที่นี่กับนางบ้าง เมื่อพิธีเริ่มคู่บ่าวสาวก็กุมมือกันเดินเข้าท้องพระโรงด้วยท่าทางสง่างามและเหมาะสมกันอย่างเป็นที่สุด กลีบดอกกุหลาบสีแดงถูกโปรยขณะที่ทั้งคู่ค่อยๆก้าวเดิน เหล่าทหารที่

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 57 ก่อกบฏ

    วันก่อนงานอภิเษกซิงอียืนอยู่ที่หน้าต่าง เหม่อมองด้านนอกที่อากาศเริ่มเย็นในช่วงเปลี่ยนฤดูกาล"พรุ่งนี้ท่านจะมาใช่หรือไม่"ซิงอีเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ นี่ก็เกือบ 2อาทิตย์แล้วที่นางไม่ได้ข่าวคราวจากจางเหว่ยเลย และพรุ่งนี้ก็เป็นวันสมรสแล้วด้วย ถึงนางจะเป็นกังวลแต่ก็เชื่อมั่นในตัวเขาอย่างที่เคยเชื่อมั่นมาโดยตลอด อีกด้านในตอนนี้ จื่อหยางกำลังเดินหมากกับฮ่องเต้ในห้องส่วนตัว แต่ระหว่างสองคนกลับไม่ได้เอ่ยคำสนทนาอันใดกันเลย มีเพียงเสียงของหมากกระทบที่กระดานเท่านั้น แต่ขณะนั้นเองก็มีเสียงของคนจำนวนมากรูเข้ามาที่ห้อง "นี่มันอะไรกัน ทหาร~~~~"ฮ่องเต้เอ่ยตะโกนเสียงดังลั่นห้อง แต่กลับไม่มีทหารเลยแม้แต่สักคนเข้ามาจื่อหยางที่กำลังเดินหมากอยู่กับฮ่องเต้ก็ต้องตกใจเช่นกัน นี่มันเรื่องอันใดกัน หัวหน้าที่นำคนพวกนี้เข้ามานั่นก็คือลูกน้องคนสนิทอีกคนของเขาเอง อย่าบอกนะว่า....."ทหารไปที่ใดหมด"ฮ่องเต้ตะโกนเสียงดังอีกครั้ง จากนั้นหันไปทางจื่อหยางที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆด้วยแววตาที่มีคำถามมากมาย จื่อหยางที่รู้แล้วว่าตอนนี้คนที่บุกเข้ามาทั้งหมดคือคนของตน นั่นก็อาจจะเป็นเพราะว่าลูกน้องของเขาเข้าใจว่าเขาจะก่อกบฏ

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 56 เพียงเจอหน้าเจ้าก็ไม่เจ็บแล้ว

    "องค์ชาย แม่นางซิงอีมาขอรับ"หนิงเกาที่อยู่หน้ากระโจมเอ่ยขึ้น ที่หนิงเกาเอ่ยเช่นนี้เป็นเพราะคนทั่วไปรู้จักหญิงสาวนาม ห่าวเข่อซิงเท่านั้น ส่วนซิงอีเป็นนามที่ไม่รู้จักมากนัก จึงใช้ชื่อนี้แทน "เข้ามา" จางเหว่ยเอ่ยอนุญาตอย่างรวดเร็ว ซิงอีตอนนี้ไม่ได้แต่งกายด้วยชุดที่นางสวมใส่ แต่เป็นชุดของนางกำนัลแทน"หมอตัวจริงมาแล้วสินะ เช่นนั้นก็คงหมดหน้าที่ข้า"กู้จวินเอ่ยแซวสหายของตน ก่อนที่จะหันมายิ้มให้หญิงสาวและเดินออกไปจากกระโจม ปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ตามลำพัง"ท่านเจ็บมากหรือไม่" ซิงอีเอ่ยถามชายหนุ่มและเข้าไปนั่งลงข้างๆ จางเหว่ยเอื้อมมือไปจับที่มือบางขึ้นมาหอมด้วยความคิดถึง"ขอเพียงกลับมาแล้วเจอหน้าเจ้า ไม่ว่าจะเจออะไร หนักหนามากแค่ไหนข้าก็ไม่มีทางเป็นอะไรไปแน่" ซิงอีที่ได้ยินเช่นนั้นจึงขึงตาใส่ชายหนุ่มเล็กน้อย"กู้จวินบอกว่า เจ้าบรรเลงเพลงกู่เจิงเช่นนั้นหรือ""เจ้าค่ะ ท่านคงไม่ว่าอะไรที่ข้าเอ่อ....""ไม่เป็นอันใด เจ้ามิต้องกังวลไม่ว่าเจ้าจะทำอันใด ทำเพื่อข้าหรือตัวเจ้าเองขอให้เจ้ารู้ไว้ว่าข้าไม่มีวันโทษเจ้า" จางเหว่ยเอ่ยพลางดึงหญิงสาวเข้ามากอด "คืนนี้นอนกับข้าเถิด""ได้อย่างไรเจ้าคะ ข้าต้องร

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 55 เช่นนั้นเจ้ามอบคนผู้หนึ่งให้ข้าเป็นอย่างไร

    จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาที่ด้านหลังลานพิธี ทุกคนหันไปตามเสียงก็พบเข้ากับจางเหว่ยที่เดินเข้ามา ชายหนุ่มยิ้มกว้างแต่ค่อยๆเดินอย่างช้าๆ หนิงเกาที่ได้เห็นก็รู้สึกโล่งใจและดีใจจนจางเหว่ยรู้สึกได้ ชายหนุ่มจึงพยักหน้าให้เล็กน้อยเพราะเขารู้ดีว่าลูกน้องคนนี้นั้นเป็นห่วงเขามากเช่นไร"น้องสามเหตุใดมองข้าอย่างกับเห็นผีเช่นนั้น" จางเหว่ยเอ่ยกับจื่อหยางด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม และจ้องไปที่ตาอย่างผู้ชนะ"ลูกขอประทานอภัยเสร็จพ่อที่มาช้า เป็นเพราะตอนเข้าป่าชุดลูกได้รับความเสียหาย ทำให้ฉีกขาดเกรงว่ามันอาจดูไม่ดีนักจึงรีบไปเปลี่ยนก่อนมาพ่ะย่ะค่ะ"จื่อหยางมองชุดที่ชายหนุ่มสวมใส่พบว่ามันสะอาดจริงอย่างที่บอก มันเหมือนกับว่าไม่ได้ผ่านการต่อสู้อันใดมาเลยแม้แต่น้อย"ไม่เป็นอะไร เจ้ามาก็ดีแล้ว"ฮ่องเต้เอ่ยพลางยิ้มออกมา และส่งสัญญาณให้เริ่มทำการนับแต้มได้ ซิงอีมองมาทางจางเหว่ยและชายหนุ่มเองก็มองไปทางหญิงสาวพอดีทำให้ทั้งคู่สบตากัน จางเหว่ยพยักหน้าและยิ้มให้หญิงสาวเพื่อต้องการบอกว่าเขาไม่เป็นอันใด ซิงอีรู้ดีว่าเขาต้องได้รับบาดเจ็บเป็นแน่เพราะจากท่าทางการเดินของเขามันดูไม่ปกติ หญิงสาวจำได้ครั้งแรกที่พบกับชายหนุ่ม เ

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 54 องค์ชายรองอยู่ที่ใด เหตุใดไม่กลับมาพร้อมพวกเจ้า

    ในป่าลึกจางเหว่ยกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับคนร้ายฝีมือดีกว่า 20 คน พวกมันสามารถตั้งรับและเข้าจู่โจมเหมือนอย่างที่ฝึกฝนร่วมกันมาเป็นอย่างดี จางเหว่ยตวัดปลายดาบขึ้นจนปาดเข้าที่คอของคนร้าย โลหิตสีแดงพุ่งเป็นสายน้ำออกมา "1"จางเหว่ยเอ่ยขึ้นเมื่อสังหารได้ 1คน ยังเหลืออีก19 คน เขาใช้วรยุทธ์พุ่งทะยานขึ้นเหนือพื้นแล้ววาดดาบมาตรงหน้า ใช้สองนิ้วกรีดเข้ากับดาบคมของตนจนมีโลหิตไหลออกมารวมกับดาบ ทุกครั้งที่เขาต้องต่อสู้มักจะทำเช่นนั้นเป็นประจำ จากนั้นรวบรวมสมาธิและหมุนตัวคล้ายพายุเกลียวพุ่งใส่ชายชุดดำตรงหน้า โลหิตสีแดงกระจายออกมาตรงที่เขาพุ่งใส่ จบกระบวนท่านี้เขาถึงกับทรุดลงไปกับพื้น โลหิตสีแดงกระเด็นจนเปื้อนที่แก้มเขาหนึ่งข้างจนดูน่ากลัว " 2 3 4 5 6"จางเหว่ยนับคนที่ตนพึ่งสังหารไป จากนั้นก็ลุกขึ้นต่อสู้ใหม่ ถึงท่าเมื่อสักครู่จะใช้กำลังไปมากแต่เขาก็ไม่มีเวลาที่จะหยุด เขาคาดการณ์ว่าการต่อสู้นี้ยังคงอีกหลายชั่วยามเป็นแน่ถึงรู้ผลแพ้ชนะ เขาใช้กระบวนท่าง่ายๆเพื่อไม่ให้ตนเองต้องใช้กำลังมากเกินไป แต่ก็ยังสังหารเพิ่มได้"บัดซบ หลงกลจนได้"จางเหว่ยอุทานออกมาเมื่อหลงกล จนตอนนี้ตนเองถูกแยกมาอีกทางที่ไกลจาก

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 6 เจ้ามัวยืนทำอันใด ให้ข้าอาบเองหรือ

    ซิงอีเดินเข้ามายืนข้างๆ ชายหนุ่มด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย จากนั้นเอื้อมมือไปผสมหมึกด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางต้องมาฝนหมึก ในโลกใบเก่าก็มีทั้งดินสอและปากกาหมดแล้ว“ยืนให้มันดีๆ หน่อย”จางเหว่ยกล่าวเสียงเข้มเมื่อหญิงสาวยังยืนห่างตนในขณะที่ฝนหมึก มันทำให้ท่าทางของนางดูตลกเป็นอย่า

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 5 ข้าเป็นเพียงขอท่านเจ้าค่ะ

    หลังจากพูดคุยกับจางเหว่ยเรียบร้อยแล้ว ซิงอีก็ถูกพาให้ไปยังที่พักของตนเอง ที่นี่แบ่งที่พักหนึ่งห้องต่อหนึ่งคนแต่ภายในห้องไม่ได้กว้างมากมาย มีแค่เตียงนอน ชั้นเสื้อผ้า และโต๊ะ1ตัว เพราะไม่ค่อยมีบ่าวรับใช้มากนัก ทำให้มีห้องว่างค่อนข้างเยอะ ไม่ใช่เพราะจวนแห่งนี้ไม่มีเงินมากพอจะจ้างบ่าวรับใช้ แต่ชื่อเสีย

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 4 ฆ่านางซะ!

    “จะพูดหรือไม่” ชายที่ถือดาบจ่อคอซิงอีพูดขึ้นอีกครั้ง“พูดเจ้าค่ะๆ ข้าพูดแล้ว”ซิงอีพูดออกมาด้วยตัวสั่นเทาเพราะดาบที่จ่อคอนางตอนนี้หากขยับเข้ามาหาเธออีกแค่เพียงน้อยนิด นั้นต้องทำให้นางจบชีวิตลงได้ทันที ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่ยกมือขึ้นเป็นเชิงให้ผู้ช่วยของเขาเก็บดาบลง เมื่อดาบถูกเก็บไปแล้วซิงอีจึงถ

  • สาวใช้ของนายตัวร้าย   ตอนที่ 2 ตายไปก็มิได้ใช้เงิน

    หลังจากเด็กหญิงคนนั้นถูกบ่าวรับใช้พาไปแล้ว หญิงสาวก็ก้มหน้ากินขนมแป้งทอดต่อด้วยความหิว เมื่อเธอกินจนอิ่มแล้วจึงเลือกที่จะกลับไปนั่งพักที่เดิม ตรงที่เธอสลบไป ซิงอีมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เธอมาอยู่ในที่แบบนี้ได้อย่างไรกัน เธอย้อนอดีตมาอย่างนั้นหรือถึงได้มีผู้คนแต่งตั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status