บททั้งหมดของ The CEO's Midnight Addiction to His Ex-Wife: บทที่ 251 - บทที่ 260

Hindi maintindihan ni Celestine kung bakit biglang tumawag at nagtatanong si Sebastian, kaya sinadya niyang lumayo nang kaunti kay Gabriel bago bumulong, "Anong gusto mo?"Lahat ng kilos ng ex-husband niya ay laging may motibo. Naisip ni Celestine na baka gusto nitong makipagkita sa gitna ng araw para tuparin ang napagkasunduan nilang tatlong kondisyon sa divorce agreement."Bakit ka kinakabahan? Malapit na mag-lunch, gusto lang sana kitang yayain kumain." Ngumiti si Sebastian. Mula sa monitor ng spy camera na palihim niyang inilagay, wala siyang makitang gumagalaw sa kabilang bahay, kaya inakala niyang natutulog pa ito.Nanatiling mapagbantay si Celestine. "Kakain lang?"Nakuha ni Sebastian ang ibig nitong sabihin at mas lalong lumapad ang ngisi niya. "Bakit, gusto mo ba ng iba? Kung gusto mo, sige, handa naman akong—""Ayoko!" mabilis na putol ni Celestine sa malalaswang tumatakbo sa isip ng lalaki. "Papunta ako sa kaibigan ko para bumati ng New Year. Hindi ako pwede ngayon. Saka na

Kahit hindi tuwirang sinabi, naintindihan ng lahat ang ibig sabihin ng huling binitiwang salita ni Gabriel.Ang paggamit ng laro para harapin ang isang love rival ay isang direktang deklarasyon ng giyera. Kapag nanalo siya sa match na ito, kailangang tuluyang umatras ni Sebastian at huwag nang magpakita pa kay Celestine para malaya niya itong maligawan.Nag-aapoy sa galit ang puso ni Sebastian, pero nanatiling nakapaskil ang kalmadong ngiti sa kanyang labi.Tumalim ang titig niya kay Celestine bago binalingan si Gabriel. "May kasabihan nga, 'One day as husband and wife, a hundred days of grace.' Bilang isang outsider, gaano ba kalawak ang alam mo sa relasyon naming dalawa? Oo, we're divorced, pero may dalawa kaming anak. Napakabata pa nila at hindi nila kayang mabuhay nang wala ang nanay nila. As long as the kids need her, she has to go back to me immediately..."Habang nakikinig, lalong hindi mapakali si Celestine. Tumalon ang kaba sa dibdib niya kaya mabilis siyang sumingit, "Sebast

"Ngayon... matapos ang maraming taon at muli tayong nagkita, na-realize ko kung gaano kahalaga sa akin ang kababatang nakilala ko." Puno ng sinseridad ang mga mata ni Gabriel Domingo habang nakatingin sa kanya."Dati, may asawa't pamilya ka na kaya hindi ko pwedeng ipagtapat ang nararamdaman ko. Pero ngayong malaya ka na, ayoko nang maghintay pa. Ayoko nang mag-aksaya ng oras—Celestine, pwede mo ba akong bigyan ng pagkakataon? Hayaan mong samahan kita, alagaan ka, at sabay nating ikutin ang mundo."Nang masabi niya ang lahat ng ito, tila nakahinga nang maluwag si Gabriel. Inabangan niya ang sagot ng babae, pilit hinahanap ang reaksyon nito.Ngunit sa loob-loob ni Celestine, gusto na niyang takasan ang sitwasyon. Uminit ang kanyang pisngi dahil sa lakas ng heater sa loob ng sasakyan. Ibaba niya ang kanyang mga pilikmata, pilit na nag-iisip kung paano ito tatanggihan."Gabriel... a-ako..." Matapos mag-isip nang malalim, pilit siyang ngumiti. "Matagal ko nang nararamdaman ang intensyon m

Hindi mapakali si Sebastian sa opisina pagkababa ng tawag ni Celestine. Habang mas lalo niya itong iniisip, mas sumasama ang pakiramdam niya. Kaya naman agad niyang tinawagan si Kristine Sanchez.Halos unang ring pa lang, mabilis nang sinagot ni Kristine ang tawag. Rinig na rinig ang saya at excitement sa boses nito, "Sebastian! Sa wakas, tinawagan mo rin ako."Malamig at puno ng babala ang boses ni Sebastian. "Kristine, huwag mo nang subukang guluhin pa si Celestine, kundi mawawala na pati ang natitira nating pagkakaibigan. Kakalimutan ko nang magkakilala pa tayo."Kasalukuyang pauwi si Kristine. Ang ngiti sa kanyang mga labi ay agad na nanigas. "S-Sebastian... tinawagan mo ba ako dahil lang sa kanya?" garalgal na tanong nito.Bahagyang lumambot ang tono ni Sebastian, ngunit matatag pa rin ang kanyang desisyon. "Kristine, tapos na tayo matagal na. Wala nang babalikan pa kaya huwag ka nang magmatigas. Narealize na ni Adrian ang mga pagkakamali niya at handa siyang mag-umpisa ulit kasa

"..." Natigilan si Celestine. "Bakit lahat ng papuri mo, may halong panglalait?"Ngumiti si Tricia. "Totoo naman kasi! Isipin mo, kapag tuluyang naghiwalay ang mag-asawang 'yon, kayang-kayang paikutin at nakawan ng abugado niyang asawa si Floriece hanggang sa wala na itong matira. Kung hindi siya magiging matapang, hinding-hindi siya makakawala.""H-hindi naman siguro ganun kasama..."Ngumiti lang ulit si Tricia nang makahulugan, na parang sinasabing, Tingnan na lang natin.Makalipas ang kalahating oras, dumating si Floriece kasama ang kanyang anak na babae, hila-hila pa ang isang maleta.Nagulat si Celestine. "Dala mo talaga lahat ng gamit mo? Seryoso ka ba rito?"Maga pa ang mga mata ni Floriece at inis siyang sumagot, "Oo! Seryoso ako!"Tumayo si Tricia para salubungin sila. "Kumain muna tayo. Alas-siyete na, sigurado akong gutom na ang bata." Kumuha siya ng dagdag na upuan.Dahil mas matanda nang ilang taon si Hannah kaysa kay Chloe, anak ni Floriece, matalino at maasikaso itong h