Semua Bab ใต้เงาบำเรอรัก: Bab 51 - Bab 60

42คนแปลกหน้าที่อยากรู้จัก“ทำไมไปเข้าห้องน้ำนานจังเลยว่ะ”ติณนภัทรเอ่ยถามคนเป็นน้อง หลังจากที่มันบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำตั้งแต่ 20 นาทีที่แล้ว“อ่อ บังเอิญเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย แล้วทำให้เจอกับคนรู้จักครับ เลยแวะคุยกันเพลินไปหน่อย”“อุบัติเหตุอะไรว่ะ”“กับเด็กสามขวบครับ ฮ่า ฮ่า”“นั้นไงหล่ะครับ โต๊ะนั้นเลย”“เด็กน้อยสุดหล่อคนนั้นแหละครับ คู่กรณีของผม น้องวิ่งมาชนกับผมตอนที่กำลังจะเดินกลับมาที่โต๊ะ ถามไถ่ไปมา ที่ไหนได้แม่เขาเคยมาฝากครรภ์กับผม แถมผมยังเป็นคนทำคลอดเจ้าเด็กน้อยคนนั้นด้วยนะครับ ฮ่า ฮ่า โลกกลมจริงๆ”“รู้จักกันตั้งแต่เป็นลูกอ๊อด จนตอนนี้เป็นหนุ่มน้อยวิ่งปร๋อแล้วหล่ะครับ”ทุกคนภายในโต๊ะต่างก็หันไปมองยังคู่กรณีของหมอตุลย์อย่างพร้อมเพรียงกันใช่ เด็กน้อยคนนั้นน่ารักมาก ใบหน้าจิ้มลิ้ม ยิ่งเวลายิ้มยิ่งน่าเอ็นดู เพราะเด็กน้อยมีลักยิ้มทั้งสองข้าง ใครพบใครเห็นก็ต้องหลงรักอย่างแน่นอนแต่เมื่อสายตาของทุกคนจับจ้องไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ เด็กน้อยผู้แสนน่ารักคนนั้นเนเน่!!ทำไมเนเน่ถึงได้มาอยู่ตรงนั้น แล้วท่าทีที่กำลังถือเค้กพร้อมกับร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้เจ้าเด็กน้อยคนนั้น คืออะไร อ

43เรื่องราวของอดีตเพื่อนสนิทเช้าวันจันทร์.....“รสา ท่านประธานกับท่านรองเรียกพบด่วนนะ”“เฮ่อ”เมื่อได้ยินคำสั่ง รสาถึงกับถอนหายใจออกมาทันที มันเป็นอย่างที่เธอคิดไว้จริงๆ เพราะหลังจากที่รู้เรื่องราวทั้งหมด ยังไงซะ เธอผู้ยังอาศัยเงินเดือนจากพงษ์นารา ก็ต้องถูกเรียกไปสอบสวนอย่างแน่นอนย้อนไปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ หลังจากที่เธอวิ่งตามสองแม่ลูกนั้นออกมาจากร้านอาหาร รสาจึงตัดสินใจถามเพื่อนรุ่นน้องออกไปตรงๆ ว่าน้องนนท์เกี่ยวข้องกับครอบครัวพงษ์นาราใช่ไหม เพราะดูเหมือนว่าเนเน่จะไม่ค่อยอยากให้น้องนนท์ไปใกล้ชิดกับฝั่งนั้นซักเท่าไหร่นักและสิ่งที่มันติดค้างอยู่ในใจของรสามาตลอด นั้นก็คือน้องนนท์ที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกับท่านรองและคุณหญิงลินดาราวกับแฝดคนละฝานั้นเอง เพราะตั้งแต่น้องนนท์คลอดจนอายุครบสามขวบ ทุกครั้งที่เธอมองหน้าหลานน้อยเธอก็พยายามนึกคิดอยู่เสมอ แต่ก็นึกไม่ออกซักทีว่าหน้าตาน้องนนท์คลับคล้ายคลับคลากับใครซักคน แต่ที่ไหนได้ เมื่อมาเจอท่านรองพร้อมๆ กับน้องนนท์จึงกับต้องอุทานออกมา มันใช่เลย ใช่แน่ๆเมื่อทุกอย่างมันกระจ่างชัดจนไม่สามารถหลีกหนีความจริงได้ เนเน่จึงต้องยอมเล่าความจริงให้

ยายพรเอ่ยถามบุคคลแปลกหน้าที่มายืนเกาะขอบรั้วบ้านของเนเน่เป็นเวลานานสองนานซึ่งดูจากลักษณะท่าทางแล้ว ก็น่าจะมาดีไม่น่าจะใช่โจรหรือผู้ร้ายหรอกมั้ง“ผมมาหาเนเน่กับลูกนะครับ แต่เจอกันแล้ว”“หือ แล้วทำไมมายืนอยู่ตรงนี้หล่ะ”“เอ่อ คือผม...”“อ่อ ยายเข้าใจแล้ว เป็นพ่อของน้องนนท์เหรอ”พีระตกใจเป็นอย่างมากที่คุณยายดูออกว่าเขามีความเกี่ยวข้องอะไรกับคนบ้านนี้“ทำไมคุณยายรู้หล่ะครับ”“ดูไม่ยากหรอก หน้าตาถอดแบบกันมาอย่างกับแฝดคนละฝาเลยแล้วอีกอย่างที่มายืนด้อมๆ มองๆ อยู่แบบนี้ หนูเนเน่ไม่ให้เข้าบ้านหล่ะสิใช่ไหม”“ครับ”“หึ งั้นยายไปก่อนนะพ่อหนุ่ม ยายเป็นกำลังใจให้นะอยากเห็นน้องนนท์มีครอบครัวครบสมบูรณ์เหมือนเด็กคนอื่นเหมือนกัน”“เอ่อ….”“คุณยายอยู่ที่นี้นานหรือยังครับ”“ก็อยู่ตั้งแต่สร้างหมู่บ้านนั้นแหละ พ่อหนุ่มมีอะไรหล่ะ”“งั้นก็อยู่ก่อนที่น้องนนท์จะเกิดใช่ไหมครับ”“ใช่ ยายเห็นตั้งแต่น้องนนท์ยังอยู่ในท้องหนูเนเน่นั้นแหละ”“งั้นถ้าผมขอให้คุณยายเล่าเรื่องของเนเน่กับน้องนนท์ให้ผมฟังจะพอได้ไหมครับ ผมอยากรู้ความเป็นอยู่ของพวกเขาสองคน”พีระเอ่ยขอร้องคุณยายพรเพราะถึงแม้จะรู้เรื่องราวจากปากของรสามาบ้างแล้ว

“หมดแล้วใช่ไหมสิ่งที่จะพูด ถ้าหมดแล้วก็ต่างคนต่างอยู่”“ไม่ !!”“เน่จะโกรธเรา เราเข้าใจ เรายอมทำทุกอย่างให้เน่หายโกรธ แต่เราขอมาเจอลูกได้ไหม”“หึ เด็กน้อยที่คุณเคยบอกให้ฉันไปจัดการนะเหรอ”“เน่...พี พีขอโทษ”“ลูกของฉัน ฉันเลี้ยงของฉันได้ ไม่จำเป็นจะต้องมีพ่อหรือคนอื่นๆ เพิ่มเข้ามาให้วุ่นวาย”เมื่อได้ยินสิ่งที่เนเน่พูด พีระรวมไปถึงครอบครัวพงษ์นาราต่างก็รู้สึกผิดกับเรื่องราวในอดีตไปตามๆ กัน“พีรู้ว่าพีทำผิด ผิดจนไม่น่าให้อภัย แต่พีขอมาเจอลูกได้ไหม นะ พีขอเถอะ พีจะอยู่ในที่ของพี จะไม่วุ่นวายให้เน่ลำบากใจเลย พีขอแค่มาเจอลูก จะได้ไหม”“หนูเนเน่ ฉันขอหล่ะนะ ขอให้พวกเราได้มาเจอน้องนนท์จะได้ไหม ฉันรู้ว่าลูกชายของฉันทำผิดต่อหนูมาก และนั้นมันเป็นสิ่งที่เจ้าพีมันต้องหาทางแก้ไขเอง แต่สำหรับน้องนนท์ แกไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ขอให้หลานได้รู้ว่ามีพวกเราเป็นครอบครัวด้วยจะได้ไหม”เมื่อเห็นว่าพีระเริ่มจะเจรจากับแม่ของหลานไม่เป็นผล คนเป็นปู่ถึงกับต้องรีบออกโรงมาช่วยเจรจาทันที“ก็อยู่ในที่ ที่ควรจะอยู่ก็แล้วกัน อย่ามาล้ำเส้นกันให้มาก”เมื่อเห็นว่าผู้ใหญ่ที่เคยให้ความช่วยเหลือ เอ่ยปากขอร้อง เนเน่จึงจำใจยอ

47พ่อของน้องนนท์“ไม่เอาครับ น้องนนท์จะไปกับแม่”“แม่ไปแปปเดียวเองค่ะ รอแม่บนรถนะคนเก่ง”“ม่ายยย จะไปด้วย”เจ้าเด็กแสบเห็นว่าแม่จะไม่ยอมให้ตัวเองไปเดินตลาดด้วยก็พยายามดิ้นออกจากตักของคนเป็นพ่อทันที เพื่อที่จะเกาะแขนคนเป็นแม่ ยังไงก็จะไปกับแม่ ไม่ยอมรออยู่ในรถอย่างแน่นอน“เฮ่อ บทจะดื้อ ก็ดื้อไม่ฟังเลยนะ โอเค โอเค ไปก็ไป งั้นคุณรอในรถก็แล้วกัน ฉันจะรีบพาน้องนนท์ไปซื้อแล้วก็รีบกลับ”“พีไปด้วย เดียวพีอุ้มลูกเอง จะได้เร็วๆ ไง”“เฮ่อ”เนเน่ถึงกับถอนหายใจออกมาทันที เพราะตอนนี้เธอเหนื่อยใจกับสองพ่อลูกคู่นี้จริงๆ เลย“ถึงแล้วคร๊าบบบ ไก่ทอดของยายนัน”เมื่อถึงร้านไก่ทอดร้านโปรด น้องนนท์ที่ตอนนี้โดนอุ้มรวบขาโดยคุณลุงใจดี ก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว จนยายนันเจ้าของร้านถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูกับลูกค้าตัวน้อยเจ้าประจำ“วันนี้พาใครมาด้วยหล่ะหนุ่มน้อยของยาย”ยายนันเจ้าของร้านไก่ทอดเอ่ยถามน้องนนท์ด้วยความสงสัย เพราะโดยปกติแล้วลูกค้าตัวน้อยจะมาซื้อไก่ทอดกับแม่เพียงสองคนหรืออาจจะมีป้ารสาคนสวยที่ติดส่อยห้อยตามมาเป็นบ้างครั้ง แต่รอบนี้คือแปลกไป เพราะมีชายหนุ่มรูปงาม สูง ยาว เข่าดี การแต่งกายก็ดูภูมิฐาน