Chapter 6

HALOS alas singko y medya na nang hapon nang makabalik si Jasmine sa kumpanya. Ilang beses siyang huminga ng malalim para kalmahin ang sarili niya. Simula kaninang umaga ay hindi pa rin sila nagkita ngayong buong maghapon ng boss niya at ngayon ay kailangan niyang pumunta sa opisina nito kahit na inis na inis na siya rito. 

Walang ekspresyon ang kanyang mukha na naglakad patungo sa pinto ng opisina ng kanyang boss. Kumatok muna siya sa pinto bago itinulak ito. Nanatili siyang nakayuko at ni hindi man lang ito sinulyapan dahil baka kapag nakita na naman niya ang mukha nito ay baka mainis na naman siya. 

Maingat niyang inilapag ang kwintas na nakalagay sa kahon sa harapan nito. “Sir, ito na po ang kwintas na ipinapakuha niyo sa akin.” magalang na sabi niya rito. Siguro naman ay wala na itong iuutos hindi ba? Handa na sana siyang tumalikod nang marinig niyang magsalita ito.

“Mamayang gabi ay kailangan mong sumama sa akin dahil kailangan nating umattend ng dinner party.” natigilan siya ng wala sa oras sa narinig. What? Dinner party? Kailangan niya bang samahan ito doon pero bakit? Ibubuka na sana niya ang kanyang bibig para magsalita ngunit naunahan na naman siya nito. “Palitan mo ang damit mo, yung medyo akma naman sa pupuntahan natin.” dagdag nitong sabi at nilingon siya bago sinuyod siya ng tingin pataas pababa. “Yung sexy ah.” muling sabi nito.

Nagtagis ang mga bagang niya. Sexy? Bakit kailangan niyang magbihis ng ganun? Kailangan niya bang iparada ang katawan niya?

Ilang sandali pa ay tumaas ang sulok ng labi nito. “Kung hindi mo gagamitin ang katawan mo, anong magiging silbi mo?” puno ng panunuya na tanong nito sa kaniya dahilan para mas lalo pa siyang magngitngit sa galit. Hindi niya akalain na ganito ang magiging uri ng mga salita nito. 

Kung pwede niya lang sana itong sakalin hanggang sa mag-violet ay ginawa niya na sa sobrang inis niya. 

Huminga siya ng malalim at sinalubong ang mga mata nito. “Baka nakakalimutan mo na sir, tatlo kaming sekretarya mo kaya bakit ako na lang palagi ang inuutusan ninyo? Pwede namang sila na lang ang sumama sa inyo at—” ngunit bago pa man niya matapos ang kanyang sinasabi ay mabilis siya nitong pinutol.

“Sino ba ang boss sa ating dalawa? Ikaw ba o ako?” supalpal na tanong nito sa kaniya dahilan para maging malamig lang ang kanyang mga mata dahil sa pagkapahiya. Hindi niya akalain na gagamitin nito ang posisyon nito para utusan siya sa mga bagay na labag na labag naman sa kalooban niya.

Muli siyang humugot ng malalim na buntong hininga bago pa siya tuluyang mawalan ng kontrol sa sarili niya dahil sa matinding inis sa lalaki. “Ikaw sir, syempre.” walang emosyon na sagot niya rito. 

Tumaas lang ang sulok ng labi nito at sumulyap sa suot na relo bago siya nilingon. “Bibigyan kita ng 50 minutes para magpalit ng damit at maghanda sa sarili mo.” sabi nito sa kaniya dahilan para mapaikot na lamang ang kanyang mga mata bago nagmamadaling tumalikod at lumabas ng opisina nito. 

Napakawalang hiya talaga ng lalaking iyon! Galit  na galit na usal niya sa kanyang isip habang naglalakad palabas ng kumpanya. Tinatantiya niya ang kaniyan oras kung kakasya ba ang ibinigay nitong oras sa kaniya para umuwi at magbihis ng kanyang damit pero habang naglalakad ay doon na niya naisip na sobrang ikli lang ng oras na ibinigay nito sa kaniya at hindi niya alam kung anong pagmamadali ba ang gagawin niya para lang makabalik sa kumpanya. 

Ilang sandali pa ay mabilis niyang inilabas ang kanyang cellphone sa bag at tinawagan ang kanyang ina. Nang marinig niya ang pagsagot nito ay hindi na siya nagdalawang isip pa na magsalita. “Ma, pwede bang diyan na muna matulog sa inyo si Diane? May pupuntahan ako e, isinama ako ng boss ko sa isang business dinner.” 

“Sige.” mabilis na sagot nito sa kaniya kung saan ay nagmamadali siyang tumawag ng taxi para masakyan niya pauwi bago pa maubos ang oras niya. 

~~~~

Nagmamadaling tinapos ni Jasmine ang kanyang pag-aayos nang makita niya ang oras. Halos matapilok siya sa sobrang bilis ng lakad niya para lumabas nang makita niya ang mamahaling kotse na nakaparada sa harapan mismo ng bahay niya. 

Umikot siya at lumapit dito, pinag-iisipan kung saan ba siya uupo nang bigla na lang bumukas ang pinto sa likod. Hindi na siya nagdalawang isip pa na lumapit dito at sumakay ng walang imik sa tabi ng lalaki. Nang lingunin niya ito ay nakita niyang nakatitig ito sa kaniya, malamig ang mga mata at walang imik. 

Nag-iwas siya ng tingin dahil bigla siyang nakaramdam ng pagkailang ng mga oras na iyon dahil sa uri ng titig nito sa kaniya. Pilit siyang tumingin sa kanyang harapan at hindi pinansin ang titig ng katabi niya na hindi man lang nito itinago at harap-harapan pa talaga siya nitong tinitingnan. Hindi niya tuloy alam kung anong mararamdaman niya ng mga oras na iyon dahil sa ginagawa nito.

…