บททั้งหมดของ Yakap sa Magdamag : บทที่ 411 - บทที่ 420

Isang buong linggo ang lumipas na parang isang napakahabang bangungot para sa akin. Sa bawat pagbukas ng telebisyon, sa bawat pag-scroll sa social media, at sa bawat pahayag ng mga balita, walang ibang nakikitang mukha ang publiko kundi ang umiiyak, at puro pasang mukha ni Aila at ang matapang ngunit nakaiiritang mga pahayag ni Benny. Sa loob ng pitong araw na iyon, tiniis ko ang matinding kaba, ang walang katapusang takot na baka madamay ako, at ang nakalulunod na ingay ng mundong pinalalabas si Crisostomo na isang halimaw.Subalit ang umagang ito... ang umagang ito ay kakaiba.Nagising ako sa paulit-ulit at halos sumasabog na pag-ring ng aking cellphone. Mabilis kong inabot iyon mula sa side table, umaasang si Ate Karen o si Jane ang tumatawag. Ngunit bago ko pa man masagot ang telepono, nagmamadaling pumasok si Crisostomo sa aming silid. Hawak niya ang dalawang tasa ng mainit na kape, may maayos na suot na polo, at may isang napakalamig ngunit nagniningning na ngiti sa kaniyang mga

Isinalansan ko ang aking bakanteng tasa ng kape sa ibabaw ng side table at lalong isiniksik ang aking sarili sa mainit at ligtas na yakap ni Crisostomo. Habang nananatiling bukas ang telebisyon at patuloy ang pagbuhos ng balita tungkol sa pagbagsak nina Aila at Benny, isang matagal na tanong ang biglang pumutok sa aking isip—isang katanungang matagal ko nang gustong itanong mula pa noong unang gabing pinatuloy niya ako sa kaniyang buhay.Tumingin ako sa kaniyang pormal ngunit malambing na mukha. "Crisostomo... maaari ba akong magtanong sa 'yo?"Bahagya siyang yumuko at hinaplos ang aking buhok. "Ano 'yon, mahal ko?""Bakit mo ako tinulungan noon?" pabulong at seryoso kong tanong habang nakatitig sa kaniyang mga mata. "Noong gabing 'yon... hindi mo naman ako kilala nang personal. Isang takot na takot at basang-basang babae lang ako na biglang nakiusap at nagtago sa loob ng kotse mo habang ipinapahanap ako ng mga tao ni Anthony. Isang malaking peligro ako para sa 'yo at sa posisyon mo,

Nakatitig ako sa kaniyang mga mata habang dahan-dahang lumalalim ang aming paghinga. Ang mga nakakagulat niyang pahayag—ang kaniyang pag-amin na matagal na niya akong pinagmamasdan at ang kaniyang kasiguraduhan na pagmamahal na pala ang nararamdaman ko para sa kaniya—ay parang isang mahikang nagpawi sa lahat ng lamig at alinlangan na natitira sa aking katawan."Ang nararamdaman mo, Gia... ay pagmamahal," muling bulong na wika ni Crisostomo habang ang kaniyang hinlalaki ay patuloy na gumagapang sa aking ibabang labi. "At hindi ko kailanman hahayaan na mawala ka sa akin."Hindi na ako nakapagsalita pa. Ang bawat tibok ng aking puso ay tila nakikiayon sa kaniyang boses. Yumuko siya nang kaunti at marahang idinikit ang kaniyang mga labi sa akin. Sa simula, ang halik ay isang mabagal at taos-pusong pangako ng proteksyon—isang tender touch na nagpapapanatag ng aking loob. Subalit habang tumatagal, ang init ng kaniyang paghinga at ang diin ng kaniyang paghalik ay unti-unting nag-iba ng timpl

Napakasarap sa pakiramdam na lakaran ang madilim at lihim na pasilyo ng casino habang kasunod ko ang tangang si Benny. Ang bawat hakbang ko ay puno ng kumpiyansa—isang magandang panimula para sa isang perpektong plano ng paghihiganti. Nakasuot ako ng mamahaling bestida, amoy na amoy ang mamahaling pabango, at hawak ang kaniyang kapalaran sa aking mga daliri. Ang lahat ng ito ay bunga ng pansamantalang kalayaang ibinigay sa akin ni Anthony bilang gantimpala sa pagiging masunurin ko sa kaniyang mga kagustuhan.Pagdating namin sa may basement, diretso ko siyang isinama sa nakatagong slaughterhouse ni Anthony. Nakapag-tour na ako rito noon nang ipasyal ako ni Anthony upang ipagmalaki ang kaniyang mga lihim na pasilidad. Noong unang beses kong makita ang lugar na ito, nasuklam ako, ngunit ngayon, nakita kong isa itong napakagandang pagkakataon upang dito ko na tuluyang wakasan ang buhay ng hayop na si Benny.Pagpasok na pagpasok namin sa silid, agad na bumungad ang isang sex chair sa gitna

Dahan-dahang pumasok ang tatlong malalaking tauhan ni Anthony sa loob ng silid. Ang kani-kanilang mga mukha ay nakakatakot, walang bakas ng anumang habag habang hawak ang matitigas na kadena at maiikling latigo. Mula sa kinaroroonan ni Benny sa ibabaw ng upuan, nanlaki ang kaniyang mga mata at tuluyang nawalan ng kulay ang kaniyang mukha."Aila, pakiusap! Huwag mong gawin 'to!" umiiyak na sigaw ni Benny, habang pilit na inaalis ang kaniyang mga kamay sa mahigpit na pagkakaposas sa mga bakal ng upuan. "Mag-uusap tayo! Gagawin ko ang lahat ng gusto mo!"Tumingin ako sa tatlong lalaki at nagpakawala ng isang malamig na ngiti. "Iyan ang lalaking nagbenta sa akin. Gawin niyo sa kaniya ang lahat ng gusto niyang ipagawa sa akin noon. Iparanas niyo sa kaniya kung paano mawalan ng karangalan at kung paano lapastanganin ang pagkatao ng isang tao."Bahagyang tumango ang pinakapuno ng tatlong tauhan. Lumapit ang dalawa sa kaniya habang ang isa ay nanatiling nakatayo sa may pintuan upang siguraduh