ดวงตาที่ยังมองหัวใจแตกสลายบนทรายขาว เหม่อลอยเล็กน้อยก็ได้สติ ครั้นมีกลิ่นสารนิโคตินอบอวลอยู่รอบกาย เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากัน งุนงงว่ากลิ่นมาจากไหน ก่อนจะเหยียดตัวยืนแล้วหันไปมองด้านหลัง พลันนั้นดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเพราะความแปลกใจเจ้านายคนใหม่ มายืนตรงนี้ได้ยังไงมาทำอะไรแต่เช้าที่สำคัญยืนดูดบุหรี่ตั้งแต่ 6 โมงเช้า“คุณวิน”“มาทำอะไร”ชายหนุ่มเอ่ยถาม พลางพ่นควันขาวลอยคลุ้งออกจากปากและจมูก ธาวินสวมแว่นตาดำ ทรงผมปลิวไปตามแรงลมเพราะไม่ได้จัดแต่งทรง เขาไม่ได้แต่งกายเป็นทางการ สวมเสื้อเชิ้ตสีครีมมีลายริ้วเล็กๆ พับแขนเสื้อลวกๆ ไม่ติดกระดุมเสื้อสองเม็ดเผยให้เห็นอกแกร่งที่มีขนหน้าอกเล็กน้อย กางเกงสีขาวทรงหลวมและสวมเพียงรองเท้าแตะราคาแพง แต่กระนั้นคนตรงหน้าก็ดูดีไม่น้อย“เดินเล่น”“ไม่กลับไปจัดการธุระที่กรุงเทพหรือไง”“ไปค่ะ แต่ไปตอนเย็น”พูดจบคนตัวเล็กหมายจะเดินกลับห้องพัก อีกฝ่ายพลันขยับตามราวกับว่าต้องการขวาง แต่ท่าทางเหมือนไม่ได้ตั้งใจ นอกจากจะเบี่ยงตัวหาทางเดินเช่นกัน“เธอไปซ้าย ฉันไปขวา”“ค่ะ”คนที่หันหน้ายืนคุยกัน ทว่าซ้ายของเมญ่าคือขวาของธาวิน จังหวะที่ต่างคนต่างก้าวเท้าก็ชนกั
Dernière mise à jour : 2026-04-16
Se connecter
