All Chapters of ทะลุมิติมาป่วนวังหลวง: Chapter 1 - Chapter 10

43 Chapters

บทที่1 ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

บทที่1 ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้หลิงหลิง เกียรติไพบูรณ์ หมอสาววัยยี่สิบเจ็ดปี ผู้มีใบหน้างดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดโบราณ แม้จะเป็นคนไทยแท้ ๆ แต่ความละมุนในแววตาและผิวขาวนวลเนียนกลับทำให้ใครหลายคนเข้าใจผิดว่าเธอเป็นลูกครึ่ง ด้วยความสามารถและความขยัน เธอสามารถสอบติดแพทย์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นความภูมิใจของครอบครัวชีวิตดูเหมือนจะเพียบพร้อม...จนกระทั่งเธอจับได้ว่า "อิฐ" แฟนหนุ่มที่คบกันมาหลายปี แอบพาผู้หญิงอื่นเข้าคอนโด หลิงไปถึงที่เกิดเหตุด้วยหัวใจสั่นสะเทือน เธอไม่คิดว่าคนที่เธอไว้ใจที่สุดจะทรยศได้ถึงเพียงนี้ความโกรธ ความเสียใจ และความเจ็บปวดหลอมรวมกันจนไม่อาจควบคุมได้ หลิงหลิงขับรถออกจากที่นั่นในค่ำคืนฝนตกหนัก ถนนลื่นจนยากจะควบคุม พวงมาลัยในมือเธอสั่นคลอนพร้อมกับหัวใจที่แตกร้าวแล้ว...ทุกอย่างก็ดับวูบ รถพุ่งชนราวสะพาน ก่อนจะพลิกคว่ำตกลงสู่แม่น้ำด้านล่าง เสียงกระจกแตก กระแสน้ำเย็นเฉียบ และความมืดที่กลืนกินทุกสิ่งเสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนน เสียงเบรกดังลั่น และเสียงกระจกแตกกระจายลั่นสนั่นกลางสะพาน ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว รถสีขาวคันหนึ่งพุ่งทะยานชนราวสะพานอย่างแรง ก่อ
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more

บทที่2 องค์หญิงหลิงหลิงแห่งรัฐเว่ย

บทที่2 องค์หญิงหลิงหลิงแห่งรัฐเว่ย“ขะ...ขอน้ำ...” เสียงของเธอแหบพร่า แทบไม่มีแรงจะพูด แต่นางกำนัลรีบประคองน้ำชาอุ่น ๆ ส่งให้ทันทีเธอดื่มอึกเล็ก ๆ แล้วสูดหายใจแรง สายตากวาดไปรอบห้อง ราวกับกำลังฝันเสื้อผ้าที่เธอสวมไม่ใช่ชุดของโรงพยาบาล ไม่ใช่ชุดนักศึกษา แต่เป็นชุดจีนโบราณเนื้อแพรบางเบา และมือของเธอเรียวบางแต่ผิวซีดขาวไม่ใช่มือของคนที่เคย จับเข็ม ผ่าตัด ทำแผล หรือถือกาแฟทุกเช้าหลิงหลิงสะดุ้งเฮือก หันซ้ายขวาอย่างร้อนรน“ขอ~ขอกระจก! กระจก! เอากระจกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”เสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยแรงสับสน นางกำนัลต่างหน้าซีด รีบพยักหน้าก่อนจะวิ่งไปหยิบกระจกสำริดมาส่งให้อย่างลนลานหลิงหลิงคว้ากระจกมาถือไว้ในมือสองข้างเธอมองลงไป—มือของหลิงหลิงสั่นน้อย ๆ เมื่อรับกระจกมาถือไว้ตรงหน้า ในใจเต็มไปด้วยคำถามและความกลัวเธอไม่รู้ว่านี่คือโลกไหน ไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ในร่างของใครแต่เมื่อสายตาของเธอทอดมองลงไปในกระจก...หัวใจของหลิงหลิงแทบหยุดเต้นใบหน้าที่เธอเห็น คือใบหน้าของเธอเอง!ดวงตากลมโต จมูกโด่งคม ริมฝีปากอิ่มนุ่ม ผิวขาวเนียน ไร้สิ่งใดเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย“นี่มัน ฉัน” เสียงเธอสั่นพร่า แววตาสั่นระริ
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more

บทที่3 ปกป้องลูกสาว

บทที่3 ปกป้องลูกสาวหลังจากที่หลิงหลิงหลับไปอีกครั้ง ฮ่องเต้เฉียนหรงยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงเงียบ ๆ เนิ่นนาน เมื่อเห็นว่าบุตรสาวของพระองค์หายใจเป็นปกติ ไม่มีอาการเจ็บปวดใด ๆพระองค์จึงลุกขึ้นช้า ๆ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ขันทีประจำพระองค์ที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก“เรียก หลินเซิน มาเงียบ ๆ อย่าให้ผู้ใดล่วงรู้”ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ชายวัยกลางคนในชุดสีเข้ม หน้าตาเคร่งขรึม ได้ปรากฏตัวในห้องบรรทม เขาคือ หลินเซิน หัวหน้าหน่วยเงา สายลับลับที่ฮ่องเต้ทรงไว้ใจที่สุดเฉียนหรงมองเขาด้วยแววตาเย็นชาและเด็ดขาด“ข้าต้องการให้เจ้าสืบเรื่องทั้งหมดที่เกี่ยวกับองค์หญิงก่อนตกน้ำใครเข้ามาในตำหนักใครมีความแค้นใครคิดทำลายข้า... ทำลายลูกข้าไม่ต้องรีบร้อนข้าต้องการ หลักฐาน และ ต้นตอ ของมันให้หมดข้าจะถอนรากมันทั้งโคตร!”หลินเซินคุกเข่าลงทันที“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทหม่อมฉันจะสืบจนกว่าจะรู้ว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลังแม้จะซ่อนตัวอยู่ในเงา หม่อมฉันก็จะลากมันออกมาให้พระองค์เหยียบด้วยพระบาทเอง”เฉียนหรงมองออกไปนอกหน้าต่าง ลมหอบโชยเข้ามาเบา ๆแต่ในดวงตาเขาไม่มีความอ่อนโยนเหลืออยู่แม้แต่น้อยมีเพียงเพลิงแค้นเย็นเยียบที่พร้อมจะเผาผล
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more

บทที่4 นางยังเจ็บหรือเปล่า

บทที่4 นางยังเจ็บหรือเปล่าม่านผ้าจากไหมชั้นดีปลิวไสวเบา ๆ ตามลมเย็นของฤดูใบไม้ร่วง ฮ่องเต้เฉียนหรงทรงประทับนิ่งบนบัลลังก์ประจำตำหนัก วรกายภายใต้ชุดหลวงสีทองเข้มแลดูทรงอำนาจ แต่สีพระพักตร์กลับหม่นเศร้าจนเหล่าขุนนางเบื้องข้างยังมิกล้าเอ่ยคำพระหัตถ์ที่เคยถือดาบบัญชาศึก ตอนนี้กลับกำแน่นเพียงเพื่อข่มใจให้สงบ"หลิงเอ๋อร์ ลูกของเรา ยังเจ็บหรือเปล่า" พระองค์ทรงบ่นกับพระองค์เอง ดวงเนตรทอดมองออกไปยังเงาของจันทร์บนผืนน้ำเมื่อข่าวองค์รัชทายาทแห่งรัฐฉินทูลขออภิเษกกับหลิงหลิงอย่างเป็นทางการถูกส่งมาอีกครา พร้อมของหมั้นล้ำค่า พระองค์กลับมิได้มีความยินดีเท่าที่ควร พระทัยหนึ่งปลาบปลื้ม เพราะบุรุษผู้นั้นมิใช่เพียงรัชทายาทสูงศักดิ์ แต่ยังเป็นแม่ทัพผู้กล้าหาญเด็ดขาดเมื่อรบและเปี่ยมเมตตา อีกพระทัยหนึ่ง กลับหวาดกลัวว่าบุตรีจะไม่พร้อม“ฮองเฮาหลี่ เจ้ายังจำได้หรือไม่ ตอนหลิงเอ๋อร์ยังเล็ก นางเคยวิ่งเล่นบนลานหยกหน้าตำหนัก จนล้มเลือดกำเดาไหล เราตกใจแทบขาดใจ ตอนนี้นางเจ็บถึงเพียงนี้ ยังจะต้องแต่งไปอยู่แคว้นอื่นอีกหรือ” พระองค์พึมพำพลางทอดถอนใจเงียบ ๆแม้จะมิได้ทรงตรัสให้ใครล่วงรู้ แต่ในยามค่ำ พระองค์ได้ส่งขันท
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more

บทที่5 นางทำได้อย่างไร

บทที่5 นางทำได้อย่างไรเมื่อเสียงฝีเท้าของขันทีดังลั่นเข้ามายังท้องพระโรง ขันทีซุ่นไห่ซึ่งเป็นคนสนิทของฮ่องเต้รีบคุกเข่ารายงานอย่างร้อนรน“ถวายพระพรฝ่าบาท! องค์หญิงหลิงหลิง... องค์หญิงเสด็จไปยังตำหนักจิ่งฮวา และ...และได้ทรงช่วยชีวิตท่านสนมเยว่ซินไว้พะยะคะ!”เฉียนหรงฮ่องเต้ที่กำลังพิจารณารายงานราชการถึงกับชะงัก ดวงตาคมเข้มเงยขึ้นด้วยความตื่นตกใจ“ว่าอย่างไรนะ?! นางไปที่ตำหนักสนม? แล้วทำไมถึงช่วยชีวิตได้?” น้ำเสียงของพระองค์ทั้งตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยความห่วงใยซุ่นไห่รีบอธิบายต่อ “องค์หญิงทรงตรัสว่า หากรอหมอหลวง พระสนมอาจสิ้นพระชนม์เสียก่อน จึงเสด็จไปเองและ และทรงใช้วิธีอันประหลาด มิใช่ยาสมุนไพรทั่วไป แต่เป็นการกดจุดตามลำคอ ใช้น้ำอุ่น เคล็ดลับบางอย่างที่ข้าเองก็ไม่อาจเข้าใจได้พะยะคะ”เฉียนหรงฮ่องเต้นิ่งอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปทางฮองเฮาหลี่ผู้กำลังนั่งอยู่ด้วยกันในตำหนักทรงพระอักษร ดวงตาของพระนางเต็มไปด้วยความตกใจปนความประหลาดใจ“หลิงหลิงนางทำได้เช่นนั้นจริงหรือ?” ฮองเฮาหลี่เอ่ยเบา ๆ“เรา เราไม่เคยสอนนางเรื่องพวกนี้เลย” ฮ่องเต้ตรัสเสียงต่ำ แววตาฉายแววสับสนปนวิตก“หรือว่านางจะเรียนร
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more

บทที่6 มันเป็นชะตา

บทที่6 มันเป็นชะตาสามวันต่อมาท้องฟ้าเหนือวังหลวงเว่ยสดใสไร้เมฆ เหนือยอดไม้สน เสียงนกร้องแว่วแผ่วในอากาศยามสายคล้ายวันสงบสุขเช่นเคยทว่า ณ หน้าประตูชั้นในของตำหนักเจิ้งซิน กลับมีข่าวที่ทำให้ขันทีซุ่นไห่ถึงกับหน้าตาตื่นรีบเร่งเข้าไปในท้องพระโรง“ฝะ ฝ่าบาทพะยะค่ะ! ฮองเฮาพะยะค่ะ! เกิดเหตุไม่คาดฝันพะยะค่ะ!”ฮ่องเต้เฉียนหรงที่ทรงนั่งพิจารณาราชฎีกาเงยพระพักตร์ขึ้นทันที “เกิดอะไรขึ้น?”ซุ่นไห่พนมมือแนบอกอย่างลนลาน “มีผู้เฒ่าชราผู้หนึ่งแต่งกายคล้ายเซียน ปรากฏตัวขึ้นหน้าวังโดยไม่แจ้งล่วงหน้า ทว่าหลังตรวจสอบจึงรู้ว่าเป็นท่านอาจารย์หานเจินพะยะค่ะ!”“หานเจิน!?” ฮองเฮาอุทานขึ้นทันที พระพักตร์เปี่ยมด้วยความประหลาดใจ “มิใช่ว่าเราจะไปหาเขาที่วัดเฟิ่งหลิงหรือ”“เขามาเองหรือ?” ฮ่องเต้ลุกขึ้นยืน พระขนงขมวดแน่น “เขารู้ได้อย่างไรว่าเราจะไปหาเขา?”ก่อนจะมีผู้ใดตอบทัน ทหารองครักษ์ก็เบี่ยงผ้าม่านประตูเปิดทางให้ชายชราในชุดผ้าแพรเรียบๆ สีอ่อน ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยจากกาลเวลา ดวงตาทอแสงสงบลึก ลมหายใจของทุกผู้คนในตำหนักราวกับหยุดลงชั่วขณะหานเจินค้อมกายให้ตามธรรมเนียม แม้นจะไม่ได้อยู่ในวังหลวง แต่ทุกการเคลื่อ
last updateLast Updated : 2026-04-24
Read more

บทที่7 สงครามรวมแผ่นดิน

บทที่7 สงครามรวมแผ่นดินณ โลกปัจจุบัน กาลเวลาล่วงเลยไปนานนักนับจากวันที่ แพทย์หญิงหลิงหลิง เกียรติไพบูรณ์ ขับรถตกสะพานหายไปในแม่น้ำใหญ่ ท่ามกลางความตื่นตระหนกของสังคม ข่าวการหายตัวของเธอเป็นข่าวใหญ่ในเวลานั้น—และค่อย ๆ เงียบหายไป พร้อมคำว่า "ยังไม่พบศพ"โลกเปลี่ยนไป วิทยาการก้าวหน้า แต่ไม่มีใครพบเธออีกเลยแม้แต่ครอบครัวเธอพ่อแม่ของหลิงหลิง เฝ้ารอการกลับมาของลูกสาวอยู่หลายปีด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวังและความปวดร้าว ทว่าสุดท้าย...ก็จากโลกนี้ไปอย่างเงียบงัน โดยไม่มีวันได้คำตอบว่าลูกสาวยังอยู่หรือไม่ส่วนเขา—อิฐชายหนุ่มผู้เคยทรยศต่อความรักผู้ทำให้หญิงสาวที่รักเขาหมดใจ ตัดสินใจละทางโลกนี้ไปโดยไร้คำลาหลังจากวันนั้นชีวิตของเขาไม่เหมือนเดิมอีกเลยแม้จะไม่มีศพแต่หัวใจของเขารู้—ว่าเธอจากไปแล้ว และเพราะเขาจากเด็กหนุ่มเลือดร้อนคนนั้น เขากลายเป็นชายหนุ่มเงียบขรึมอิฐทิ้งทุกอย่าง เบื่อหน่ายโลก วางมือจากการงาน มิตรภาพ ความรักและสุดท้าย...เขาเข้าวัด บวชเงียบ ๆ ในนามพระภิกษุรูปหนึ่งใช้ชีวิตในวัดเล็ก ๆ บนเขาทางเหนือของประเทศไทย ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครจำได้และไม่มีวันใดเลย ที่เขาไม่คิดถึงเธอ
last updateLast Updated : 2026-04-25
Read more

บทที่8 เดินทางไปรัฐเว่ย

บทที่8 เดินทางไปรัฐเว่ยกองคาราวานของคณะทูตรัฐฉินออกเดินทางจากนครหลวงใต้แสงอรุณของฤดูปลายใบไม้ผลิ รถม้าทรงสี่เหลี่ยมสีดำล้อมด้วยขุนนาง ผู้ติดตาม และทหารองครักษ์ในชุดเครื่องแบบประจำราชสำนักฉิน เส้นทางทอดยาวจากเทือกเขาสู่ทุ่งหญ้า ผ่านลำธารและป่าร่มครึ้มที่เต็มไปด้วยหมอกจาง ท่ามกลางหมู่คนผู้เงียบขรึมและอ่อนน้อม ปรากฏบุรุษร่างสูงสง่าในชุดขุนนางสีน้ำหมึกเข้ม ต่างจากชุดนักรบที่เขาเคยสวม ฉินอี้หลงขมวดมวยผมไว้หลวม ๆ ดวงตาคมกริบใต้คิ้วเรียวยาวกวาดมองทางเบื้องหน้าเงียบงัน สีหน้าของเขานิ่งราวผู้รู้ลึกซ่อนแผน แต่ในใจกลับเต้นระรัวเขาปลอมตัวในนาม “ท่านจิ้น” นักปราชญ์ติดตามขบวนเจรจา ด้วยเป้าหมายเดียว—สืบความในรัฐเว่ย และตรวจสอบองค์หญิงผู้ซึ่งรัฐฉินส่งสาสน์ขอแต่งงานหลายครา หากแต่ยังไร้วี่แววตอบกลับ“ข้าอยากเห็นด้วยตาว่า รัฐเว่ยยังกล้ายืนหยัดได้เพราะอันใด”ท้องฟ้ายามดึกมืดครึ้มคลุมด้วยเมฆบาง เสียงเกือกม้ากระทบดินดังก้องในความเงียบ คณะทูตหยุดพักที่ริมธารในป่าไผ่ ท่ามกลางเสียงนกและลมเย็น อี้หลงก้าวลงจากรถม้า เดินทอดยาวอย่างครุ่นคิด สายตาเขาเหม่อมองไปไกล นั่งนิ่งอยู่ใต้ต้นสนใหญ่คนเดียวเขาคือ "ท่านจิ้น"
last updateLast Updated : 2026-04-25
Read more

บทที่9 เจอกันครั้งแรก

บทที่9 เจอกันครั้งแรกณ ท้องพระโรงใหญ่แห่งวังหลวงรัฐเว่ยเสียงฆ้องระฆังประกาศก้องกังวาน สะท้อนผนังของท้องพระโรงโอ่อ่าที่เต็มไปด้วยขุนนางฝ่ายหน้าหลายสิบคนเรียงรายอยู่เบื้องล่างบัลลังก์สูง วังเว่ยวันนี้ถูกประดับประดาอย่างหรูหราตามราชประเพณีด้วยผ้าสีทองฉลุลายมังกร ดอกเหมยสีแดงประดับอยู่ตามเสาใหญ่สลักหยก เสียงขับร้องคลอแผ่วเบาไปทั่วห้องโถงที่กว้างใหญ่ประตูใหญ่เปิดออกด้วยเสียงกึกก้อง ขันทีประจำราชสำนักร้องประกาศด้วยเสียงแหลมสูง “คณะทูตรัฐฉิน นำโดยท่านจิ้น ขุนนางชั้นสูง ผู้แทนพระราชสาส์นจากจักรพรรดิแห่งรัฐฉิน ขอเข้าเฝ้า!”เหล่าขุนนางเว่ยหันมองขบวนผู้มาเยือนอย่างจับตา ชายหนุ่มผู้สวมอาภรณ์สีเข้ม ก้าวเดินเข้ามาอย่างสง่างาม แววตาคมประดุจพญาอินทรี ร่างสูงสง่าราวกับรูปสลัก เขาคือ “ท่านจิ้น” ที่แท้จริงแล้วคือองค์รัชทายาทฉินอี้หลงในคราบขุนนางบนบัลลังก์ ฮ่องเต้เฉียนหรงประทับอย่างองอาจในชุดจักรพรรดิสีทอง ผินพระพักตร์มองผู้มาเยือนด้วยสายตาหนักแน่น ข้างพระองค์คือฮองเฮาหลี่ ผู้งามสง่าสายตาแฝงความชาญฉลาดและเยือกเย็น“ขอต้อนรับคณะทูตจากรัฐฉิน” ฮ่องเต้ตรัสเสียงหนักแน่น “เหตุใดครั้งนี้จึงมีราชสาส์นและคำข
last updateLast Updated : 2026-04-25
Read more

บทที่10 ลอบสังหาร

บทที่10 ลอบสังหารหลิงหลิงประคองแผ่นหยกหมั้นไว้แนบอก ดวงหน้าแดงระเรื่อไม่อาจซ่อนความปิติได้อี้หลงยืนเคียงข้างนาง สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขที่เก็บงำไว้เนิ่นนาน ในใจคิดเพียงนี่หรือไม่ ที่เขาถูกส่งมาข้ามภพ เพื่อกลับมาหาเธออีกครั้งแต่ในขณะนั้นเองเสียงฝีเท้าของทหารม้าเร่งร้อน พร้อมเสียงร้องของทหารเวรหน้าวังดังลั่น “มีม้าเร็วจากรัฐฉิน! ม้าเร็วจากรัฐฉิน! ขอเข้าเฝ้าด่วน!”ทหารเว่ยวิ่งฝ่าเข้ามาพร้อมชายชุดเกราะนักรบของรัฐฉินผู้หนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยฝุ่นทรายและหยาดเหงื่อ ทว่าแววตาแน่วแน่และร้อนรนเกินใคร“ขอประทานอภัย! ขอเข้าเฝ้ารัชทายาทฉินและฝ่าบาทแห่งเว่ยโดยด่วน!”เสียงในท้องพระโรงเงียบกริบในทันที เหล่าขุนนางต่างหันมองด้วยความประหลาดใจและหวั่นใจอี้หลงก้าวลงมาข้างหลิงหลิง “ว่าไปเถอะ มีเรื่องใด”ทหารม้าคุกเข่าลงพลางยื่นตราประทับของราชสำนักฉินออกมา “กระหม่อมนำข่าวด่วนจากเมืองหลวงฉิน เมื่อแปดวันที่แล้ว ณ วันที่รัชทายาทเสด็จออกเดินทางฮ่องเต้ฉินถูกลอบปลงพระชนม์ภายในตำหนักเฉิงเต๋อ!”เสียงร้องอุทานดังขึ้นทั่วห้อง ขุนนางเว่ยบางคนถึงกับลุกพรวดจากที่นั่ง หลิงหลิงถึงกับอ้าปากค้าง หันขวับไปทางอี้หลงโดยไม่
last updateLast Updated : 2026-04-25
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status