...........ความหม่นเศร้ายังกัดกร่อนหัวใจของสองอาหลาน แม้ในตอนที่วางกุหลาบขาวหน้าหลุมศพของมาร์กาเร็ต แสงแดดแรงจ้าไม่ได้ทำให้มาร์คินท้อถอย ยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น เช่นกันกับคนอื่นๆ เพื่อรำลึกถึงมารดาผู้ล่วงลับมณีนุชยังเศร้าเสมอกับการจากไปของอดีตพี่สะใภ้ ในขณะที่ศรุตอาการหนักกว่าม่ายสาวมากนัก เพราะนอกจากความเศร้าที่มาร์กาเร็ตจากไป ยังมีความรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำกับมณีนุชเมื่อคืนนี้อีก ความรู้สึกที่เขามีให้หล่อนนั้น มันห้ามไม่ได้จริงๆ หากมาร์กาเร็ตจะโกรธเคืองก็สมควรแล้ว ให้หล่อนลงโทษเขาเถิด ทางใดเขาก็จะยอมรับด้วยความเต็มใจเลขาสาวถอยออกมาเมื่อวางดอกไม้แล้ว ตอนนี้สองตากำลังมองไปที่แผ่นหลังกว้างของมาร์คิน เขายืนอยู่กับครอบครัวของเขา ส่วนเธอนั้นได้แต่ยืนอยู่ห่างๆ ไม่ต่างจากคนนอก ก็อยากดำดิ่งกับความน้อยเนื้อต่ำใจในข้อนี้ แต่ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างๆ นี่สิ“นี่เธอ มียาดมไหม” ดาราสาวถามเอากับคุณเลขาพริ้มเพราควานหามันในกระเป๋าถือใบโต “มีค่ะ แต่ฉันใช้แล้วนะคะ”“ไม่เป็นไร เอามาเถอะ เร็วๆ” ไม่ว่าเปล่าแต่วางมือข้างหนึ่งไว้กับบ่าของพริ้มเพรา แดดเบื้องบนนี่ยังไง จะฆ่าเธอหรือพริ้มเพราช่วยพยุงดาราสาวเอา
閱讀更多
