All Chapters of รัก (อีกครั้ง) ก็รักแค่เธอ : Chapter 1 - Chapter 10

41 Chapters

แนะนำนิยาย + ลิขสิทธิ์

แนะนำนิยายสวัสดีคุณนักอ่าน พี่จะมาแนะนำนิยายของพี่ค่ะ นิยายของพี่เป็นนิยายแนว ญ รัก ญ และเป็นนิยายที่ผู้หญิงสามารถมีลูกด้วยกันได้ผู้หญิงในนิยายของพี่จะมีอยู่ 3 ประเภทค่ะ 1. ผู้หญิงทั่วไป มีมดลูก สามารถตั้งครรภ์ได้ 2. ผู้หญิง มีสเปิร์ม มีจิมิเหมือนผู้หญิงทั่วไปทุกอย่าง แต่ไม่มีมดลูก ไม่มีประจำเดือน ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ แต่ทำให้ผู้หญิงทั่วไปท้องได้เพราะมีสเปิร์ม บางคนจะมีรูปร่างเหมือนผู้ชายและไม่มีหน้าอก บางคนมีรูปร่างเหมือนผู้หญิงทั่วไปทุกอย่าง 3. อินเตอร์เซ็กส์ มีสองเพศในยามที่เกิดความรู้สึกนึกคิดหรือมีการ กระตุ้นทางอารมณ์ (มีอารมณ์ทางเพศ) ระบบภายในร่างกายจะตอบสนองอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ส่วนของ ติ่งกระสัน (แตด) หรือ Clitoris ที่เดิมทีดูเหมือนอวัยวะเพศหญิงทั่วไปทุกประการ จะมีการขยายตัว ใหญ่ขึ้นยาวขึ้นและแข็งตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด (Erection) และด้วยอิทธิพลของฮอร์โมนที่มีความพิเศษในตัว ติ่งเนื้อส่วนนี้จะมีความยาวเพิ่มมากขึ้นจนมีลักษณะ ก้ำกึ่งและคล้ายคลึงกับอวัยวะเพศชายขนาดพอเหมาะสมวัย และหากมีการเสร็จสมอารมณ์ทางเพศ ก็จะมีสารคัดหลั่งหรือสเปิร์มหลั่งออกมา หลังจากนั้นติ่งกระสันก็จะห
Read more

1 คำสั่งแม่

ณ คฤหาสน์กิตติภัทร“หมอเจน! เมื่อไหร่จะกลับไปทำงานสักที”เสียงทรงอำนาจของ คุณหญิงลำดวน ดังขึ้นขัดจังหวะความเงียบในห้องนั่งเล่นหรู เธอจ้องมองลูกสาวเพียงคนเดียวที่ยังคงอยู่ในชุดลำลองสบาย ๆ ทั้งที่เลยช่วงหยุดยาวปีใหม่มานานแล้ว แต่รองประธานบริหารอย่าง เจนฤทธิ์ กิตติภัทร ก็ยังไม่มีทีท่าจะเข้าออฟฟิศกิตติภัทรกรุ๊ปอย่างเต็มตัวเสียที“เร็ว ๆ นี้ค่ะ ตอนนี้เจนขอเที่ยวก่อน WFH ไปก่อน” เจนฤทธิ์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ใบหน้าหล่อสวยไม่ได้เงยขึ้นจากหน้าจอมือถือที่กำลังรัวนิ้วตอบแชทสาว ๆ ในสต็อกอย่างเมามันคุณหญิงลำดวนมองบนอย่างระอาใจ “เที่ยวหรือติดผู้หญิง!”เจนฤทธิ์ปรายตามองมารดาเพียงครู่หนึ่ง มุมปากหยักยิ้มเท่ ๆ แบบที่ทำเอาสาวน้อยสาวใหญ่แทบละลายมานักต่อนัก ก่อนจะก้มลงกดมือถือต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ไม่ใช่เปื่อยหมดแล้วเหรอหมอเจน ใช้งาน บ่อยน่ะ” คุณหญิงเอ่ยแซวแรง ๆ ตามสไตล์“โธ่แม่ เจนเป็นหมอมาก่อนนะคะ แม่อย่าลืมสิ เจนรู้สมรรถภาพตัวเองดี” เขาหัวเราะเบา ๆ“แม่อย่าลืมสิคะว่าลูกแม่เก่งแค่ไหน”“แม่ไม่ลืมหรอก แต่นี่เจนก็จะ 40 แล้วนะ” คุณหญิงเริ่มเข้าโหมดจริงจัง“เอาแต่ควงคนนั้นทีคนนี้ที หาเมียเป็นตั
Read more

2 รูปใบเก่า

เช้าตรู่ของวันธรรมดา แสงอาทิตย์สีอ่อนลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาแตะบนใบหน้าของ ปานรัมภา เธอขยับตัวอย่างงัวเงีย ก่อนจะลุกจากเตียงอย่างช้า ๆ แล้วลากเท้าออกจากห้องนอนไปยังห้องครัวเธอหยิบขนมปังสองแผ่นหย่อนลงในเครื่องปิ้ง จากนั้นก็เปิดตู้เย็น หยิบเนยสดรสเค็มกับแยมส้มวางบนเคาน์เตอร์ ก่อนจะชงโอวัลตินร้อนหนึ่งแก้ว กลิ่นหวานหอมลอยอบอวลไปทั่วห้องติ๊ง!เสียงเครื่องปิ้งขนมปังดังขึ้นพอดี กลิ่นขนมปังลอยอบอวลไปทั่วห้องครัว ปานรัมภาเดินไปหยิบขนมปังปิ้งสีทองวางลงบนจาน ทาเนยให้ละลายซึมก่อนจะปาดแยมส้มลงไป เธอนั่งลงที่โต๊ะแล้วกัดคำโตอย่างเอร็ดอร่อย“อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ ยัยปาน”เสียงหัวเราะแผ่วดังขึ้นจากด้านหลัง เมื่อ พล.ต.อ.วรเชญษ์ เดินเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟในมือ“พ่ออย่าแซวปานสิคะ” เธอพูดทั้งที่ยังเคี้ยวตุ้ย ๆ “ก็คนมันหิวนี่นา” วรเชญษ์ส่ายหน้าอย่างเอ็นดู มองลูกสาวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนหลังจากวรเชญษ์ชงกาแฟแก้วที่สองเสร็จ เขาก็เดินกลับมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกับลูกสาว“วันนี้ไม่ไปไหนเหรอลูก”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” ปานรัมภาเงยหน้าขึ้น“พ่อถามทำไมเหรอคะ”“เปล่าหรอก พ่อก็ถามไปงั้น” เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเ
Read more

3 พบกันอีกครั้ง

ห้องอาหารของคฤหาสน์กิตติภัทรเต็มไปด้วยความหรูหรา ทว่ากลับมีความกดดันบางอย่างอบอวลอยู่รอบโต๊ะอาหารไม้สักตัวยาว คุณหญิงลำดวนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะด้วยรอยยิ้มละไม ขณะที่ พล.ต.อ. วรเชญษ์ นั่งถัดมาและพูดคุยเรื่องสัพเพเหระตามประสาคนคุ้นเคยทว่าสายตาของคนสองคนที่นั่งเผชิญหน้ากัน กลับไม่ได้จดจ้องอยู่ที่อาหารเลิศรสตรงหน้าเจนฤทธิ์ ในชุดเชิ้ตดูสุขุมนิ่งขรึม นั่งมองร่างบางของ ปานรัมภา ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ลดละ ทุกครั้งที่แววตาคมกริบของเขาปะทะเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ยังคงมีร่องรอยของความโศกเศร้า หัวใจของเขากลับกระตุกวูบและสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ทานเยอะๆ นะลูกหนูปาน แม่ครัวที่บ้านนี้ทำแกงรัญจวนกับแกงคั่วส้มอร่อยขึ้นชื่อเชียวล่ะ” คุณหญิงลำดวนเอ่ยทำลายความเงียบ พลางบุ้ยปากให้ลูกสาวตัวดีอย่างเจนฤทธิ์ตักอาหารให้แขกเจนฤทธิ์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปตักอาหารวางลงบนจานของปานรัมภาอย่างแผ่วเบา มือของเขาและเธอเฉียดกันเพียงนิด แต่มันกลับเหมือนมีกระแสความร้อนแรงแล่นผ่านเข้าสู่โสตประสาทของทั้งคู่“ขอบคุณค่ะ คุณเจนฤทธิ์” ปานรัมภาเอ่ยเสียงเบาหวิว เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองเขาตรงๆ เพราะค
Read more

4 ลากลับบ้าน

หลังจากที่เดินชมบ้านหลังเก่าจนอิ่มเอมไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เจนฤทธิ์ก็พาปานรัมภาเดินกลับมายังคฤหาสน์หลังใหญ่ ทันเวลาที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายสนทนาธุระกันเสร็จสิ้นพอดีที่บริเวณมุขหน้าบ้าน แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟระย้าขับให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูขรึมขลัง คุณหญิงลำดวนและเจนฤทธิ์มายืนส่งปานรัมภากับพ่อของเธอที่ข้างรถยนต์คันหรูซึ่งติดเครื่องรออยู่ก่อนแล้ว“ขอบพระคุณคุณพี่มากนะครับสำหรับอาหารมื้อนี้ และที่เมตตายัยปาน” พล.ต.อ. วรเชญษ์ เอ่ยพร้อมกับยกมือไหว้ลาคุณหญิงลำดวนด้วยความเคารพ“ไม่เป็นไรเลยตาเชญษ์ ไว้พาหนูปานมาเที่ยวเล่นที่นี่บ่อยๆ นะ คนกันเองทั้งนั้น” คุณหญิงลำดวนตอบรับด้วยรอยยิ้มละไม ก่อนจะหันไปทางลูกสาว“หมอเจน...ลาคุณอากับน้องหรือยังลูก”เจนฤทธิ์ก้าวออกมาด้านหน้าเล็กน้อย สายตาของเขาสบประสานกับปานรัมภาอีกครั้ง ความประหม่าที่เคยมีในสวนเริ่มเบาบางลง แต่ความรู้สึกดึงดูดกลับยิ่งเด่นชัดขึ้นในความเงียบ“เดินทางกลับดีๆ นะคะคุณอา น้องปาน ไว้มีโอกาส พี่จะขออนุญาตคุณอาพาน้องปานไปทานข้าวบ้างนะคะ”“ค่ะพี่เจน...ขอบคุณมากนะคะที่พาทัวร์ชมบ้านในวันนี้” ปานรัมภายกมือไหว้ลาคุณหญิงและเจนฤทธิ์ เธอส่งยิ้มใ
Read more

5 พบปะเพื่อนฝูง

ปัจจุบันเสียงโทรศัพท์สั่นครืดคราดอยู่บนเบาะรถหรู ก่อนที่ปานรัมภาจะกดรับสายด้วยความเพลียใจ"ครืดดดด ครืดดด...""ยัยปานเพื่อนรัก! กลับมาแล้วเหรอแก""อืม กลับมาแล้ว โทษนะเชอรี่ช่วงนี้ฉันยุ่ง ๆ เลยไม่ได้ไปหาแกเลย""ก็เจอกันวันนี้สิ เจอกันที่ผับไหมแก?""เอางั้นเลยเหรอเชอ ฉันเหนื่อยว่ะ""เป็นไรเหนื่อย?""ช่วงนี้ฉันฝันแปลก ๆ แล้วก็เรื่องแต่งงาน...""แต่งงาน!!! ว๊ายยยย!! ยัยปาน แกจะแต่งงานแล้วเหรอ!""ยังไม่รู้เหมือนกันอ่ะ ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี...""เอางี้ยัยปาน ถ้าแกยังไม่รู้จะทำอะไร มากินเหล้ากับฉันก่อน หนุ่ม ๆ สาวหล่อ สาวเท่ เพียบจ้า!"ยังไม่ทันที่ปานรัมภาจะได้ปฏิเสธ เพื่อนสนิทตัวดีก็ชิงตัดสายไปเสียก่อน ทิ้งให้เธอต้องนั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่ดับมืดลง ปานรัมภาได้แต่ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ความสับสนจากเรื่องราวในอดีตยังคงตกค้างอยู่ในหัว แต่เธอก็คิดในแง่ดีว่า ถือเสียว่าไประบายความอัดอั้นก็แล้วกันผับหรูย่านใจกลางเมืองเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเดินเข้าเดินออก แสงไฟนีออนสาดส่องไปทั่วบริเวณดูวุ่นวายขัดกับความเงียบสงบของเรือนกิตติภัทรที่เธอเห็นในฝัน ปานรัมภาก้าวลงจากรถด้วยท่าทางสง่างาม แม้ในใจจะหนักอึ้ง
Read more

6 ห้างสรรพสินค้า

14:14 น.เจนฤทธิ์ พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นอย่างลวก ๆ จนถึงข้อศอก เผยให้เห็นลำแขนแกร่งที่ดูสะอาดสะอ้าน เขาหยิบน้ำหอมกลิ่นประจำตัวมาฉีดพรมเพิ่มเสน่ห์อีกนิดเป็นอันเสร็จพิธี ก่อนจะกดล็อกรถยนต์คันเก่งแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาเพื่อนสนิทเมื่อมาถึงห้าง"ฮัลโหลไอ้โมทย์ ฉันอยู่ห้างแล้ว น้องปานออกไปหรือยัง""แหมๆ รีบเชียวนะไอ้เจน แกเสร็จกิจแล้วหรือ ฮ่า ๆ" ปราโมทย์ล้อเลียนเสียงดัง"ไอ้โมทย์!!" เจนฤทธิ์ปรามเสียงเข้ม"เออ ๆ ฉันเห็นน้องปานของแก อยู่ในโซนของสด""เออ ๆ ขอบใจ ฉันวางสายละ"หลังจากวางสาย เจนฤทธิ์ก็ก้าวฉับ ๆ เข้าประตูห้างด้วยความรวดเร็ว และกว่าจะเดินหาโซนของสดเจอก็ปาไปเกือบสิบนาที เขาเดินวนหาสาวสวยจนครบทุกซอกทุกมุมก็ยังไม่เจอ ในใจเริ่มหวั่นว่าสงสัยจะคลาดกันแล้วละมั้งแต่เหมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ยังเป็นใจ ในขณะที่เขากำลังเดินผ่านเชลฟ์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สายตาคมก็สะดุดเข้ากับร่างบางที่คุ้นตา ปานรัมภา กำลังก้ม ๆ เงย ๆ เลือกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่อย่างตั้งใจยิ่งมองก็ยิ่งสวยน่ารัก วันนี้เธออยู่ในชุดสบาย ๆ เสื้อยืดสีเข้มตัวบางที่ขับผิวให้ดูผ่อง กางเกงยีนส์ขากระบอกเล็กพอดีตัวที่ดูทะมัดทะแมงแต่ยัง
Read more

7 ไปหาถึงบ้าน

ปัจจุบัน"คุณพี่เจ้าขา...เหตุใดคุณพี่ถึงไม่ยอมเชื่อน้องเลย…เสียงหวานละมุนที่กังวานอยู่ในโสตประสาทนั้นช่างแจ่มชัดเสียจน เจนฤทธิ์ เผลอเอื้อมมือไขว่คว้าไปในความว่างเปล่า ทว่าสิ่งที่เขาสัมผัสได้กลับมีเพียงความเย็นชืดของอากาศจากเครื่องปรับอากาศและหมอนข้างที่วางอยู่โดดเดี่ยวเขาลุกขึ้นนั่ง พลางยกมือขึ้นลูบหน้าเรียกสติ ลมหายใจที่พ่นออกมานั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นอย่างที่เขาเองก็นึกรำคาญตัวเอง ความเหงาจับขั้วหัวใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนคืบคลานเข้ามายึดพื้นที่ในอก บุคคลผู้เป็นที่หมายปองของสาวๆทั้งเมืองอย่างเขา กลับรู้สึกเหมือนเป็นเพียงคนหลงทางที่หาทางกลับบ้านไม่เจอมานับร้อยปี"ปานรัมภีร์..." เขาพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า ก่อนจะชะงักเมื่อนึกได้ว่าในโลกปัจจุบัน เธอคือ ปานรัมภาเจนฤทธิ์ก้มลงมองฝ่ามือของตนเอง ฝ่ามือคู่นี้ที่เมื่อวานเพิ่งจะได้สัมผัสปลายนิ้วของเธอเพียงชั่วครู่ ความรู้สึกโหยหาที่อัดแน่นจนแทบจะระเบิดออกมาทำให้เขาอยู่เฉยไม่ได้เขาตัดสินใจลุกขึ้นจัดการตัวเอง เปลี่ยนมาสวมชุดออกกำลังกายที่ดูเท่ตามสไตล์สาวเท่ แต่แววตานั้นกลับนิ่งลึกกว่าวันไหนๆ เขาเดินลงมาข้างล่าง พบคุณหญิงลำดว
Read more

8 เรื่องไม่คาดฝัน

“แต่งงานกับพี่นะคะ”"พี่รู้ว่ามันฟังดูบ้า พี่รู้ว่าปานอาจจะมองว่าพี่เสียสติไปแล้ว แต่ความรู้สึกของพี่ตอนนี้มันเหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ พี่กลัวว่าถ้าพี่ไม่ผูกมัดปานเอาไว้ตอนนี้ พี่อาจจะต้องเสียปานไป!”“พี่อยากขอโอกาสให้พี่ได้ดูแลปานในฐานะคู่ชีวิตได้ไหมคะ?”ทว่าฝ่ายที่อาการหนักที่สุดคือ ปานรัมภา เธอจ้องหน้าเจนฤทธิ์ตาเขม็ง ความซาบซึ้งใจในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนอยากจะหยุมหัวคนตัวสูงตรงหน้าให้รู้แล้วรู้รอด!“พี่เจนคะ...” ปานรัมภาเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามคุมอารมณ์ไม่ให้ระเบิดออกมา“พี่ช่วยตั้งสติหน่อยได้ไหมคะ? พี่เป็นหมอ เป็นนักธุรกิจระดับประเทศเลยนะคะ การที่พี่เดินเข้ามาในบ้านคนอื่นตอนหกโมงเช้า แล้วมาขอลูกสาวคนอื่นแต่งงาน”“จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ ปานไม่ได้เป็นสมบัติที่พี่ต้องรีบซื้อเก็บไว้นะคะ ทำไมต้องมาบอกว่า ถ้าไม่รีบผูกมัดเอาไว้ตอนนี้ แล้วจะเสียปานไปด้วยละคะ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย!”เจนฤทธิ์หน้าถอดสีเมื่อเห็นอาการของคนตัวเล็กที่ดูจะ "องค์ลง" มากกว่าจะซาบซึ้ง เขาพยายามจะอ้าปากอธิบาย แต่ความกลัวที่ฝังรากลึกมาจากอดีตชาติทำให้เขาลนลานจนเก็บทรงไม่อยู่"พี่ พี่ไม่ได้ห
Read more

9 แต่งงาน

ท่ามกลางแสงเงินแสงทองที่อาบไล้ไปทั่วบริเวณบ้านกิตติภัทร งานมงคลสมรสระหว่าง เจนฤทธิ์และปานรัมภาถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายทว่าทรงคุณค่า แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนมีเพียงญาติสนิทและผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองตระกูลที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีเช้า พื้นที่สวนหน้าบ้านยาวไปถึงสวนหลังบ้านถูกเนรมิตให้เป็นสถานที่จัดงาน ซึ่งบริเวณนี้อยู่ติดกับเขตเรือนกิตติภัทรหลังเก่าที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเรือนหอของคุณหลวงฤทธิ์และคุณหญิงปานรัมภีร์ กลิ่นอายของอดีตยังคงอบอวลอยู่ในทุกอณูของอากาศ ราวกับไม้ทุกต้นและอิฐทุกก้อนกำลังร่วมเป็นพยานในขณะที่พิธีการดำเนินไปตามลำดับ บ่าวสาวทั้งสองกลับถูกจู่โจมด้วยมวลอารมณ์ที่ยากจะอธิบาย แม้ใบหน้าจะประดับด้วยรอยยิ้มตามความชื่นมื่นของงานมงคล แต่ลึกเข้าไปในทรวงอกกลับมีความรู้สึกเจ็บปวดหน่วงๆ แฝงเร้นอยู่ เป็นความเจ็บที่ซึมลึกดุจบาดแผลเก่าที่ยังไม่หายสนิทดี มันคือความเศร้าสร้อยที่ตกค้างมาจากกาลก่อนยามที่ต้องพลัดพรากหรือรอคอยอย่างไร้ความหวัง แต่ในความเจ็บนั้นกลับมีความภาคภูมิใจเจืออยู่เนืองๆ ภาคภูมิใจในรักที่มั่นคงจนสามารถก้าวข้ามกาลเวลามาพบกันได้อีกครั้งในวันนี้เจนฤทธิ์ ในชุดไทยประยุกต์ด
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status