All Chapters of เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง: Chapter 251 - Chapter 260

เมื่อเซียวอวี้ตงลุกขึ้นจากเก้าอี้ หวังหมิงทงก็นั่งลงไปต่อทันที ในมือของเขาถือเอกสารและเงินเตรียมรอเอาไว้แล้ว ขั้นตอนทุกอย่างยังคงเหมือนกับเซียวอวี้ตงไม่มีผิด ซึ่งกว่าที่ขั้นตอนของหวังหมิงทงจะเสร็จ เวลาก็เลยเที่ยงไปได้เกินครึ่งชั่วโมงแล้ว“เพ่ยหยู พวกเราจะไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยมาทำต่อไหม” เซียวอวี้ตงหันไปถามเพื่อน“นั่นสิ ฉันเกรงใจพนักงานที่เขาเลยเวลาพักมานานแล้วน่ะ” หวังหมิงทงเอ่ยขึ้นบ้าง“ตกลง รบกวนคุณค่อยทำเรื่องให้ฉันช่วงบ่ายนะคะ พวกเราจะไปทานข้าวแล้วจะรีบกลับมาเปิดบัญชีของฉันต่อค่ะ” เพ่ยหยูหันไปคุยกับพนักงานพร้อมรอยยิ้มบาง“ได้ค่ะคุณผู้หญิง ฉันจะรอคุณที่นี่นะคะ” พนักงานยิ้มกว้างออกมาทันที เธอมีเวลาพักไม่นานแล้วหลังจากต้องจัดการเปิด

“สวัสดีค่ะ ฉันฉินเพ่ยหยู ไม่ทราบคุณชื่ออะไรคะ” เพ่ยหยูแนะนำตัวหลังจากรับสายโทมัสที่โทรมาแจ้งเธอเรื่องการอนุมัติและเปิดบัญชีซื้อขายให้เธอเรียบร้อยแล้ว“ผมโทมัสครับ ต่อไปคุณสามารถโทรหาผมได้ตลอดเวลาที่ต้องการซื้อหรือขายหุ้นครับ เบอร์โทรผมน่าจะปรากฏที่หน้าจอโทรศัพท์ของคุณแล้วใช่ไหมครับ” โทมัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงดีกว่าก่อนหน้านี้ ตอนแรกเขาคิดว่าเพ่ยหยูเป็นแค่เด็กสาวที่อยากลองนำเงินมาลงทุนโดยไม่มีความรู้เท่านั้น แต่พอได้ยินน้ำเสียงที่ดูจริงจังของเธอ โทมัสจึงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่“ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าฉันสามารถซื้อหุ้นที่ต้องการตอนนี้ได้เลยหรือเปล่าคะ” เพ่ยหยูสอบถามทันที เธอไม่อยากเสียเวลามากนักกับเรื่องการลงทุนพวกนี้ ยังไงเธอกับเพื่อนก็เลือกกันเอาไว้แล้วว่าจะซื้อหุ้นตัวไหนเอาไว้บ้างก่อนหน้านี้“รอสักครู่นะครับ

“ได้ค่ะ วันนี้ขอรบกวนอีกครั้งนะคะ” เพ่ยหยูพยักหน้ารับคำแล้วชวนเพื่อน ๆ ไปนั่งที่ด้านหนึ่งของห้องซึ่งมีเก้าอี้วางเอาไว้สิบห้านาทีต่อมา หัวหน้าฝ่ายเทคนิคที่วันนี้ไม่มีปัญหาอะไรให้แก้ไขจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาสอบถามเพ่ยหยูว่าเพื่อนคนไหนทำงานวิจัยอะไรกันบ้าง พอรู้ว่าเซียวอวี้ตงกำลังทำเกี่ยวกับเครือข่ายความเร็วสูงเข้า เขาก็รู้สึกสนใจมากเป็นพิเศษ แต่พอหวังหมิงทงบอกถึงงานวิจัยของตัวเองบ้าง หัวหน้าฝ่ายเทคนิคก็ยิ่งให้ความสนใจมากขึ้นไปอีก เพราะปัจจุบันนี้การบีบอัดไฟล์ข้อมูลขนาดใหญ่ยังมีปัญหาอยู่มากสำหรับการทำธุรกรรมซื้อขายในตลาดหุ้น“ผมพาพวกคุณไปดูด้วยตาตัวเองดีกว่านะครับว่าระบบของเราทำงานอย่างไร พวกคุณจะได้มีแนวทางในการพัฒนางานวิจัยต่อไป” หัวหน้าฝ่ายเทคนิคบอกพร้อมรอยยิ้ม เขาเองก็คาดหวังกับงานวิจัยของเด็กสามคนนี้ไม่น้อยเช่นกัน หากสามารถสำเร็จได้จริง ๆ จะทำให้การทำงานของเขาที่ตลาดหุ้นสบายขึ้น

คืนนั้นกว่าทั้งสามคนจะได้นอนเวลาก็ผ่านไปกว่าค่อนคืนแล้ว พรุ่งนี้พวกเขามีเรียนกันช่วงสายเลยไม่คิดมากกับการที่จะตื่นสายสักหน่อย ซึ่งม่อชิวที่คอยดูแลอยู่ก็รู้ดีว่าพรุ่งนี้ไม่ควรรีบปลุกคุณหนูกับคุณชายทั้งสอง เขาเข้านอนทีหลังเมื่อเห็นแสงไฟในห้องของทั้งสามคนดับลงไปในช่วงกลางดึกเหมือนกับทุกคืนสายวันต่อมา พวกเพ่ยหยูที่ได้นอนเต็มอิ่มก็พากันลงมาจากบนห้องแทบจะพร้อมกันเลยทีเดียว พวกเขาอดยิ้มขำให้กันไม่ได้ที่วันนี้ทั้งสามกลับตื่นสายเหมือนกันไม่มีผิด กระทั่งมาถึงห้องอาหารที่ม่อชิวกับคนอื่น ๆ เตรียมอาหารเอาไว้ให้ พวกเขาก็นั่งกินไปคุยไปเหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา ซึ่งเรื่องที่คุยก็ไม่พ้นเรื่องงานวิจัยของแต่ละคน“เมื่อคืนฉันลองใช้โปรแกรมของนายดูแล้วนะเซียวอวี้ตง นับว่าใช้ได้เลยล่ะ แต่ฉันคิดจะปรับโค้ดโปรแกรมเพิ่มเติมสักหน่อยน่ะ ฉันรู้สึกว่าวัสดุพวกนั้นล้าหลังเกินไป” เพ่ยหยูบอกไปตามที่เธอได้ทดลองใช้โปรแกรมที่ได้มาเ

“พวกเราไปไชน่าทาวน์กันเลยดีไหมคะ” เพ่ยหยูยิ้มชวนเพราะกลัวเซี่ยเยี่ยนจะหิว“พี่ว่าพาพี่ไปจองที่พักของโรงแรมในบอสตันก่อนดีกว่าครับ พี่มีเวลาอยู่ที่นี่แค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้นเองครับ” เซี่ยเยี่ยนบอกไปตามตรง เขาต้องมาติดตั้งโปรแกรมที่สร้างเสร็จแล้วให้บริษัทตามที่ตกลงกับโทนี่และอลันเอาไว้ก่อนหน้านี้“อ้าว พี่ไม่ไปพักที่บ้านด้วยกันเหรอคะ” เพ่ยหยูแอบทำหน้าเสียดายที่จะไม่ได้เห็นเขาเดินไปมาภายในบ้านของเขาเอง“พี่ไม่อยากเสียเวลาเดินทางไปมาเข้าบริษัทน่ะครับ เลยเลือกจะพักโรงแรมใกล้ ๆ” เซี่ยเยี่ยนบอกเหตุผลให้เพ่ยหยูทราบ เขาเองก็อยากอยู่กับเธอนานกว่านี้ เพียงแต่งานของเขารัดตัวมากจนไม่สามารถทำอะไรตามใจได้“เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นก็ให้ม่อชิวขับรถให้พว