All Chapters of กรุ่นกลิ่นสิเน่หา NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 7: Chapter 161 - Chapter 170

เมื่อได้เวลาห้าโมงครึ่งดิรัสยาก็ได้รับโทรศัพท์จากกราเซียโน่ว่าเขามาถึงข้างล่างแล้ว หญิงสาวจึงรีบ​เปิดประตูห้องออกไป อดไม่ได้ที่จะชำเลืองดูประตูห้องตรงกันข้าม มันปิดสนิท ดิรัสยาจึงกดลิฟต์ลงไปยังห้องอาหารของโรงแรม ซึ่งหล่อนได้จองโต๊ะไว้เรียบร้อยแล้วทั้งสองนั่งทานอาหารไปคุยกันไปอย่างถูกคอและออกรส ดิรัสยาไม่ลืมที่จะถ่ายรูปคู่กับกราเซียโน่แล้วอัปขึ้นเฟซบุ๊กกลุ่ม หวังให้คุณพ่อได้เห็น ส่วนพี่ลีย์นั้นส่วนใหญ่จะไม่สนใจเข้าไปดูอยู่แล้วนึกเป็นห่วงเหมือนกันว่าเขาทานข้าวหรือยัง ไม่ได้ถามเลยว่าเขามาถึงกี่โมง คือยังไม่ได้คุยกับเขาเลย แต่เดี๋ยวคืนนี้ค่อยคุยกันก็ได้ ให้เขาอารมณ์สงบลงกว่านี้อีกสักหน่อยก่อน ดิรัสยารู้ว่าคุณพ่อส่งพี่ลีย์มาตาม และคิดว่าพี่ลีย์เองก็อยากจะตามมาอยู่แล้ว เขาบอกว่าเขารักดิรัสยานี่นา จดหมายนั่นก็ตั้งใจจะทำให้เขามีความรู้สึกว่า เขาจะต้องรีบตีตั๋วเครื่องบินมาตามเมียลับของเขาโดยด่วน"ทำไมจู่ๆ คุณถึงมาละครับดิว ตั้งแต่คุณกลับไปผมก็ไม่ได้ข่าวคราวเลย"นักเต้นรำหนุ่มรูปหล่อคาสโนว่าที่มีแฟนคลับอยู่ทั่วยุโรปเอ่ยถามอย่างอยากรู้"นี่คุณคงไม่รู้ว่าดิวประสบอุบัติเหตุ ต้องเข้าโรงพยาบาลหนึ่

"พี่ไม่หิว กราเซียโน่ คุณอย่าถือสาดิรัสยาเลยนะ ผมเองก็ตกเป็นเครื่องมือของเขาบ่อยๆ เขาทำอะไรเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังให้ถี่ถ้วนเสียก่อน"เสียงทุ้มเอ่ยกับกราเซียโน่อย่างเป็นงานเป็นการ ดีที่เจ้าหล่อนรีบประกาศตัวทัน ไม่อย่างนั้นกราเซียโน่คงจะปากแตกกินเหล้าไม่ได้ไปหลายวันเพราะโดนกำปั้นของลีย์กระแทกหน้าให้"ไม่เป็นไร เขาทำให้ผมเซอร์ไพรส์มาก แค่มาถึงวันเดียว ยังทำให้ชีวิตผมมีรสชาติขนาดนี้ ว่าแต่คุณหายงอนแล้วหรือยัง"กราเซียโน่หันไปถามดิรัสยา ลีย์เลิกคิ้วแล้วมองหน้าหล่อนรอคำตอบเหมือนกัน ยายตัวยุ่งงอนเขาเรื่องอะไร"ตอนนี้หายแล้ว" ดิรัสยาตอบ"งอนพี่เรื่องอะไร"ลีย์เอ่ยถาม เพราะไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองไปทำอะไรให้ดิรัสยางอน ตั้งแต่หล่อนป่วยเขาก็ดูแลอย่างดีที่สุด ชนิดยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลย คนตัวเล็กทำย่นจมูกใส่"เค้างอนที่พี่ลีย์เต้นรำกับผู้หญิงตั้งหลายคน แค่นี้ก็ไม่เข้าใจเหรอ ก็หึงนั่นแหละ เค้าไม่ชอบ ไม่ชอบให้ใครกอดพี่ลีย์ เค้ายังไม่เคยเต้นรำกับกราเซียโน่เลย เพราะเค้าไม่อยากโดนกอด ไม่อยากให้พี่ลีย์ต้องหึงให้รู้สึกปวดหัว"คนตัวเล็กเอ่ย ลีย์จึงร้องอ๋ออยู่ในใจ ใช้มือจับใบหน้าเล็กแล

"พูดได้เข้าท่ามากเจ้าดิว""พี่มีแหวนมาแล้ว" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบาๆ หันไปมองคนข้างๆ ดิรัสยาทำตาโตทันที"ว้าว จริงเหรอ ทำไงเร็วงี้ล่ะ หมั้นเค้าเลยสิงั้น ให้คุณปู่เป็นพยาน"คนตัวเล็กทำใจร้อน ลืมเรื่องที่ว่าต้องการไปหมั้นบนลอนดอนอายไปทันที"แต่ผมจะเรียนคุณพ่อคุณแม่กับคุณลุงคุณป้าก่อนดีไหมครับคุณปู่"ลีย์ถามเป็นการปรึกษาผู้ใหญ่ที่สุดในตระกูล จะทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาทั้งคุณพ่อคุณแม่ของเขาและของหล่อนไปได้อย่างไร เขาไม่ใช่เด็กที่ได้จะทำอะไรโดยไม่ไตร่ตรองให้รอบคอบเสียก่อน"เค้าว่าหมั้นก่อนแล้วค่อยเรียนให้ทราบดีกว่านะ"คนตัวเล็กเอ่ยแทรกอีกครั้ง เขย่าแขนเขาเหมือนเด็กน้อย คุณปู่หัวเราะกับคำพูดของเจ้าหล่อน"เอาเป็นว่าตอนนี้หมั้นกันอย่างไม่เป็นทางการไปก่อน เดี๋ยวกับมาค่อยคุยกับผู้ใหญ่แล้วก็ค่อยหมั้นกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว" ท่านเอ่ยอนุญาต ลีย์ยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกสำนึกในบุญคุณอย่างสุดซึ้ง เขายกมือขึ้นไหว้ท่าน ดิรัสยาก็รีบยกมือไหว้ตาม"ขอบคุณครับคุณปู่""ขอบคุณค่ะคุณปู่ อย่างนี้พี่ลีย์ก็ไม่ต้องกลัวอีกแล้วนะ ถ้าหากคุณพ่อน้องดิวพูดอะไรก็ให้ไปคุยกับคุณปู่เอา" ยายตัวยุ่งเอ่ยสรุปตามเคย ลีย์เอื้อมมือไปจับ

"ไม่ดีหรอกค่ะ เป็นพ่อคนปูนนี้แล้ว จะมาเล่นละครโกหกเป็นเด็กๆ ฟานไม่อายเขาเหรอคะ เป็นถึงนายใหญ่ของลูกน้องแบบนี้ด้วยน่ะ"วีรตาพูดให้คนไม่อยากได้ลูกเขยเป็นแดนเซอร์ได้คิด เขาทำหน้ามุ่ย เหมือนลูกสาวไม่มีผิด"แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะ"เขาทำเสียงกลุ้ม หันมาพิงศีรษะกับไหล่ของวีรตา หญิงสาวดึงมือใหญ่มาแนบแก้ม"ก็ถ้าจะต้องเลือกระหว่างแดนเซอร์กับลีย์ ฟานจะเลือกใครคะ"วีรตาเอ่ยถาม สเตฟานนิ่งอึ้งไป"เปรียบกับลีย์ทำไม เขาเป็นพี่น้องกันก็ดีอยู่แล้ว"ยังมีความดื้อดึงอยู่"ก็เห็นยายหนูของเราคลั่งไคล้ผู้ชายแค่สองคนนี้นี่คะ แต่ลีย์เขาอาจจะไม่ยอมอยู่แล้วล่ะ""อะไรของไวน์ฮึ" เขาเอ่ยถามทำเสียงไม่เข้าใจ"ไวน์หมายถึง ถ้าลีย์ไม่ได้ชอบน้องดิวแบบหนุ่มสาว ฟานก็คงจะหมดความหวัง คือนี่ไวน์กำลังคิดล่วงหน้าว่า ฟานไปขอร้องให้ลีย์หมั้นกับน้องดิวเหมือนที่ลูกอยากหมั้นก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ความจำของลูกก็กลับคืนมาแล้ว ไม่รู้ว่าลูกจะยังอยากหมั้นกับลีย์อยู่อีกหรือเปล่า ฟานไม่ค่อยจะมีทางเลือกเท่าไหร่เลยในกรณีนี้"วีรตาแกล้งกล่าววกวนให้เขาสับสนและแอบป้อนข้อมูลเชิงแนะนำให้ สเตฟานยกศีรษะขึ้น แล้วหันไปมองวีรตาทำท่าคิดได้"มันก็จริงเหม

"ก็ให้พวกท่านเข้าใจว่าหมั้นจริงไปเลยก็ได้ครับ เพื่อความสบายใจของคุณลุง ความจริงหมั้นอีกรอบตอนคริสต์มาสก็ได้นะครับ ผมยินดีจะทำทุกอย่างที่คุณลุงต้องการ"ลีย์เอ่ย มองคนตัวเล็กด้วยสายตาปรามเมื่อเจ้าหล่อนทำท่าจะขำพรวดออกมากับความลดเลี้ยวหาทางไปของเขา"เอาอย่างนั้นก็ได้ ลุงไว้ใจลีย์คนเดียวสำหรับเรื่องที่เกี่ยวกับยายดิว"เสียงคุณลุงยืนยันมา ทำให้ลีย์ยิ้มอย่างมีความสุข อย่างนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเอาชนะใจคุณลุงต่อไปในภายภาคหน้า ชายหนุ่มฟังท่านฝากฝังยายตัวยุ่งเสร็จก็รับคำมั่นเหมาะแล้วกดวางสายดิรัสยากลิ้งตัวไปกลางเตียงแล้วหัวเราะลั่นออกมา เพราะถูกใจกับการที่เห็นลีย์กล้าที่จะต่อรองและพูดจาวกไปวนมาจนบิดาหลงกลยอมให้เขาโดยไม่รู้ตัว คุณพ่อก็คิดว่ากำลังจูงจมูกพี่ลีย์อยู่ และพี่ลีย์ก็ทำเป็นยอมให้ เห็นใบหน้าหล่อเหลายิ้มพราย เขาล้มตัวมานอนเคียงข้าง ดึงดิรัสยาเข้าไปกอดแล้วกดจมูกไปบนหน้าผาก"หัวเราะอะไรนักหนาหือ"เสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อหล่อนยังคงหัวเราะหน้าแดงอยู่ ดวงตาคู่โตสดใสและมีความสุข ลีย์จ้องมองพิมพ์ภาพนั้นเอาไว้ในหัวใจ เขาสัญญากับตัวเองว่า ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ จะทำให้คนตัวเล็กยิ้มและหัวเราะ