Share

บทที่ 1 หลงใหล (2)

last update publish date: 2026-07-01 15:50:31

น้องครีมของเฮีย~

“อ๊าส์ น้องครีม...” ริมฝีปากหยักได้รูปเปล่งเสียงครางกระเส่าออกมาเป็นระยะ ๆ มือข้างที่ถนัดเรียงนิ้วชิดติดกันกำรอบท่อนเอ็นใหญ่ซึ่งกำลังแข็งขืนได้ที่รูดขึ้นรูดลงช้า ๆ เบา ๆ แล้วเร่งการกระตุ้นให้เร็วและแรงขึ้น

ในหัวของชายหนุ่มมีเพียงใบหน้าสวย ๆ และรอยยิ้มหวาน ๆ ของเด็กสาว จนต้องเอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“น้องครีม อ๊าสสสสส์!” น้ำรักระรอกแรกไหลทะลักทะลายออกมาพร้อมกับเสียงคำรามดังลั่น

ยังหรอก เขายังไม่พอ

เตโชใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้จับบริเวณคอหยัก นิ้วกลางหนีบหนังตรงเส้นสองสลึงไว้กับนิ้วชี้ กระตุกมือขึ้นลงเป็นจังหวะ รู้สึกเสียวจนพอใจจึงเปลี่ยนมาใช้มือกำตรงโคนให้ลึก สาวขึ้นจนมือหลุดออกจากท่อนเอ็นลำใหญ่ จากนั้นใช้มืออีกข้างรูดขึ้นใหม่ ทำสลับมือกันไปมา

ระหว่างที่ทำก็นึกถึงแต่ใบหน้าของเด็กสาว หากตอนนี้เธอนอนอยู่ใต้ร่างพร้อมเปล่งเสียงครางหวาน ๆ ขอร้องอ้อนวอนให้เขาช่วยทำให้เธอมีความสุข มันจะรู้สึกดีแค่ไหน

“น้องครีมของเฮีย อ๊าส์~” น้ำสีขาวขุ่นจำนวนมากมายพวยพุ่งออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปลดปล่อยออกมาเท่าไรก็ไม่สาแก่ใจ ราวกับความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด

เธอทำอะไรกับเขากันแน่

เพียงแค่คิดลมหายใจก็ขาดช่วง ตรงนั้นมันปวดหนึบ ต้องการปลดปล่อยอีกเหลือเกิน

แกร๊ก! แอ๊ดดดด!

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกด้วยฝีมือของ ‘ต้นกล้า’ ลูกน้องคนสนิท เนื่องจากเตโชโทรเรียกให้มาหาตั้งแต่เช้า

“ครับนาย”

“คืนนี้หาผู้หญิงมาให้กูสักคน” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้น ใจเขาอยากจะสั่งให้ลูกน้องไปฉุดดารินทร์มาให้ด้วยซ้ำ แต่เมื่อนึกถึงรอยยิ้มนั้นก็อดทะนุถนอมเธอไว้ไม่ได้

“ครับ?” ต้นกล้าเอียงคอถามให้แน่ใจอีกครั้ง เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

เจ้านายของเขาหรืออยากจะซื้อกิน? ถ้าสั่งให้เขาไปกระโดดน้ำตายยังจะเป็นไปได้มากกว่า

“กูต้องการผู้หญิงที่สะอาด”

คำว่า ‘สะอาด’ ที่เตโชหมายถึงคือผู้หญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน

“ครับนาย ผมจะรีบจัดการให้ครับ” ต้นกล้าก้มหัวให้เตโชเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางคิดไม่ตก

แล้วเขาจะหามาจากไหนล่ะ ผู้หญิงแบบที่เจ้านายต้องการ

หาผู้หญิงที่บริสุทธิ์ยากพอ ๆ กับงมเข็มใต้มหาสมุทรนั่นแหละ

“เป็นอะไรวะลูกพี่ หน้ามึงเครียดแต่เช้าเลย”

“ถ้าจะเรียกกูว่ามึง ก็ไม่ต้องเรียกกูว่าลูกพี่ตั้งแต่แรกไหม” ต้นกล้าตอกกลับเพื่อนบอดี้การ์ดอย่างไม่ใส่ใจนัก เนื่องจากเขากำลังเครียดเรื่องจัดหาผู้หญิงมาให้เจ้านายคืนนี้

“ช่างเรื่องเครียดก่อนเถอะลูกพี่ มาดูน้องครีมไลฟ์สดดีกว่า”

“ไม่ล่ะ!” ต้นกล้าตอบกลับไปสั้น ๆ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งนั้น นอกจากคิดหาทางทำตามคำสั่งของเจ้านาย ทว่าเสียงดีดกีต้าร์เป็นจังหวะที่ไพเราะกับเสียงร้องเพลงใส ๆ กลับดึงความสนใจของเขาไปเสียอย่างนั้น “ดูอะไรอยู่วะ”

“น้องครีมไลฟ์สด ปกติน้องจะชอบไลฟ์ตอนกลางคืนนะ สงสัยวันนี้วันหยุดก็เลยไลฟ์ร้องเพลงตั้งแต่เช้า”

“กูขอดูหน่อย”

“ปกติกูหวงนะ เห็นว่าเป็นลูกพี่หรอกถึงยอมให้ดู” เพื่อนบอดี้การ์ดยื่นแท็บเล็ตไปให้พลางเอ่ยพูดต่อ “น้องกำลังหาเงินจ่ายค่าเทอมอยู่ เด็กมันน่ารักเลยอยากช่วยโดเนทเงินให้”

“กำลังหาเงินค่าเทอมอยู่เหรอ” ต้นกล้าพึมพำพลางยกยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ครีมขอบคุณทุกคนที่โดเนทกันเข้ามานะคะ ทุกคนน่ารักและใจดีกับครีมมาก ๆ ขอบคุณที่เอ็นดูครีมขนาดนี้ วันนี้ครีมขอตัวลาไปก่อนนะคะ แล้วเจอกันใหม่น๊า” สองมือเล็กโบกลาทุกคนในไลฟ์พร้อมรอยยิ้มสดใสกระชากใจคนมอง ขณะที่กำลังปิดไลฟ์ก็เห็นข้อความเด้งขึ้นมา

ต้นกล้า : ตามมาจากไลฟ์สดครับ คืนนี้น้องครีมสนใจไปร้องเพลงในงานเลี้ยงวันเกิดไหมเอ่ย สามารถเรียกค่าเสียเวลาได้ไม่อั้นเลยนะ

อยู่ ๆ ก็ได้งานร้องเพลงแบบงง ๆ อยากจะตอบตกลง แต่ขอลองเชิงดูหน่อยดีกว่า เผื่อเป็นมิจฉาชีพหลอกให้เธอไปทำงานฟรี จะได้เลี่ยง ๆ ไว้ทัน

ครีม’ ม : ครีมคิดค่าร้องเพลงสำหรับคืนนี้ 10,000 บาท จ่ายค่ามัดจำ 6,000 บาท พร้อมรับงานค่ะ

ต้นกล้า : ขอเลขบัญชีด้วยครับ

ครีม’ ม : เลขบัญชี xxxxxxxxxx ธ. ควีนแบงค์

น.ส. ดารินทร์ โอนแล้วแจ้งสลิปด้วยนะคะ

ต้นกล้า : ส่งรูปภาพ

พี่โอนให้เลย 10,000 บาท พี่รู้ว่าน้องครีมไม่เบี้ยวพี่หรอก

เย็นนี้เจอกันตามที่อยู่นี้เลยนะครับ

ที่อยู่ xxx/xx หมู่ x ถนน xxxxx ซอย x

ครีม’ ม : ขอบคุณนะคะ

ดวงตาคู่สวยลุกวาวเป็นประกาย ไม่คิดว่าจะได้งานที่ทำเงินขนาดนี้ แถมยังได้เงินก่อนเริ่มงานเสียอีก

เด็กสาววิ่งไปกระโดดโลดเต้นอยู่บนเตียง ก่อนจะเตรียมเสื้อผ้าสำหรับไปงานวันเกิดคืนนี้

หลายชั่วโมงต่อมา...

ดารินทร์นั่งแท็กซี่ไปตามที่อยู่ที่ได้รับ ทันทีที่ไปถึงที่นั่น เด็กสาวแบกกระเป๋ากีต้าร์มองบ้านหลังใหญ่พร้อมเปล่งเสียงร้องว้าวออกมาเลยทีเดียว บ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้ทำไมถึงจ้างเธอมาร้องเพลงกัน

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย

กดกริ่งได้ไม่นาน เหล่าคนใช้ที่ต้นกล้าสั่งงานไว้ก็ออกมาต้อนรับ เชิญดารินทร์เข้ามานั่งรอที่สวนนอกบ้าน ก่อนจะเอาน้ำส้มและขนมมาให้เธอทาน

ดารินทร์ทานขนมเข้าปากคำแล้วคำเล่าด้วยความหิว เนื่องจากยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง เพราะมัวแต่ตื่นเต้นและซ้อมร้องเพลงตามที่ลูกค้ากำหนด

ไม่รู้ว่าทานขนมและน้ำไปนานเท่าไร ร่างกายของเธอเริ่มร้อนรุ่มจนต้องปลดกระดุมเสื้อออก สติของเธอค่อย ๆ เลือนรางเข้าไปทุกที

ในที่สุด ดารินทร์ก็ฟุบตัวลงบนโต๊ะหมดสติไปด้วยฤทธิ์ยาที่ถูกวางไว้ในน้ำส้ม

“จัดการ” ต้นกล้าออกคำสั่ง เนื่องจากเตโชต้องการเพียงร่างกายไม่อยากเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่กำลังจะนอนด้วย

เหล่าลูกน้องจึงช่วยกันเอาผ้าดำมาคลุมหน้าของเด็กสาวไว้ตามคำสั่งของลูกพี่ ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไปให้เจ้านายบนห้อง

 


มาแล้วค๊าบบ 

เฮียเขาหลงน้องไม่ไหว เรียกน้องแล้วร้องอ๊าส์ใหญ่เลย

คอมเมนต์พูดคุยกันนะงับ 💖✨ 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ   บทพิเศษ 2

    “พูดตอนไหน?”“เมื่อกี้ไง ที่ลินบอกเฮียว่ารอบนี้รอบสุดท้าย อึก! เฮียลืมเหรอ”“เฮียไปรับปากตั้งแต่เมื่อไหร่ ฮะ!” เขาจำได้ว่ายังไม่ได้รับปากเลย เธอพูดเองเออเองคนเดียว“ก็ที่เฮียจูบลินไง แปลว่าเฮียรับปากแล้ว”“อย่ามาเหลี่ยมกับเฮียนะน้องลิน!” เธอดึงเขาไปจูบเองแท้ ๆ นอกจากแรดแล้วยังเจ้าเล่ห์อีก “มานี่!”“ไม่เอา ๆ ฮือ ลินไม่อยากเอากับเฮียแล้ว” เอาดุขนาดนี้ใครมันจะไปทนไหว เป็นผัวประสาอะไรไม่เคยทะนุถนอมเมียตัวน้อย ๆ อย่างเธอเลย“อย่าคิดนะว่าเฮียจะปลอบ ไม่ปลอบหรอกอยากร้องก็ร้องไป” เขาคว้าแขนเธอหวังจะอุ้มไปกระแทกต่อที่เตียง แต่กลับถูกสะบัดมือทิ้งอย่างไม่ไยดี“อึก! เฮียทำลินร้องไห้ระวังมีผู้ชายคนอื่นทำให้ลินยิ้มได้นะ”“น้องลิน!” อังค์กูณฑ์ถลึงตาตะโกนเรียกชื่อแฟนสาวดังลั่น ทั้งที่เพิ่งโดนเขาลงโทษไปเอง ยังกล้าพูดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขาอีก มันน่านัก!ทว่าไพลินไม่อยู่ให้เขาได้ดุทัน เธอรีบหนีเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการทำความสะอาดหว่างขาที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำรักอังค์กูณฑ์ที่วิ่งตามไปไม่ทันได้แต่จิ๊ปากอย่างเหลืออด เมียนิสัยแรดชอบทำให้หึงหวง ถ้าเขากำราบเมียแรด ๆ แบบเธอไม่ได้ ก็อย่ามาเรียกเขาว่าลูก

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ    บทพิเศษ 1

    ‘อังค์กูณฑ์ วงศ์วิหกอัคคี’ ลูกชายคนที่สองของบ้าน หล่อและฮอตที่สุดในบรรดาพี่น้อง นิสัยไม่ต้องพูดถึงนอกจากเบ้าหน้าก็ไม่มีความดีปรากฏให้เห็น โดยเฉพาะเรื่องชู้สาวมีมาให้พ่อแม่ปวดหัวเป็นประจำทำไงได้ก็คนมันหล่อแถมพ่อก็รวย ดีกรีนักดนตรีของโรงเรียนด้วย สกิลการเล่นเบสของเขาเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาว ๆ ได้อย่างท่วมท้นตั้งแต่มัธยมจนจบมหาลัย สายตาของอังค์กูณฑ์ไม่เคยได้ขาดแคลนคนสวยเลย อยากควงสาวคนไหนก็ควง อยากทิ้งใครตอนไหนก็ทิ้ง สาว ๆ ตบตีกันแย่งเขาเป็นเรื่องธรรมดาไปชื่อของอังค์กูณฑ์และพวกพ้องถูกพูดถึงจากรุ่นสู่รุ่น เพราะสร้างวีรกรรมและตำนานเอาไว้เยอะแต่ทว่าคนที่หล่อและฮอตขนาดนี้ ดันต้องมาชดใช้กรรมตั้งแต่ได้เธอมาเป็นแฟนปึก! ปึก! ปึก!“โอ๊ย! ฮือ ๆ ทำไมต้องทำแรงขนาดนี้ด้วย ลินเจ็บ!” คนถูกจับลงโทษตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้วร้องโวยวาย สองมือเล็กค้ำพนักโซฟาตัวยาว แค่เผลอขยับหนีนิดเดียวก็โดนเขาเอ็ดยับ“แอ่นก้นมาดี ๆ อย่าให้เฮียต้องพูดหลายรอบ!” ไม่เพียงแต่เอ่ยเสียงดุ เอวสอบตามไปเสยร่องน้อย ๆ ของเธอไม่ยั้งในเมื่อกล้าสร้างเรื่องให้เขาขนาดนี้ก็ต้องทนรับแรงกระแทกจากเขาให้ได้“ฮือ ๆ ลินจุก...”“ก็ทำให้จุกจะได

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ   บทที่ 40 (2)

    กรี๊ดดดดด!อังค์กูณฑ์ยังคงเป็นหนุ่มฮอตที่สาว ๆ เห็นแล้วกรี๊ดกราดอยู่เหมือนเคยเวลาปรากฏตัว ยังดีที่มาแต่เสียงกรี๊ดไม่มีใครมารุ่มร่าม ไม่งั้นแฟนคนสวยของเขาต้องไม่สบายใจเป็นแน่“กูไปก่อนนะ เย็นนี้มีเดทกับผัว”“จ้า อวดผัวขิงพวกกูตลอด เดี๋ยวเถอะมึงอย่าให้กูมีบ้างนะ”ไพลินหัวเราะชอบใจใหญ่ เธอมักอวดแฟนกับเพื่อนที่ยังโสดเป็นกิจวัตร ก่อนจะสะบัดก้นเดินผ่ายสะโพกไปหาแฟนหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าคณะทันทีที่ไพลินเดินไปควงแขนอังค์กูณฑ์แล้วสะบัดหน้ามามองเชิ่ด เสียงกรี๊ดกร๊าดก็พลันเงียบหายไปอัตโนมัติหึ...รู้ก็ดีว่านี่คนของใครเดี๋ยวเหอะ เดี๋ยวแม่จะจูบผัวโชว์ให้ดูเลยไพลินจัดการกับชะนีเหล่านั้นเสร็จ ก็หันมายิ้มหวานให้แฟนหนุ่ม ก่อนที่เขาจะเปิดประตูพาเธอขึ้นรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งตำแหน่งคนขับ“ฮอตไม่แผ่วเลยนะเฮีย ลินหวงนะ” ไพลินแซวแฟนหนุ่มยามอยู่ด้วยกันตามลำพังในรถ“น้องลินต้องภูมิใจสิที่มีแฟนฮอตแบบเฮีย คนหล่อยังไงก็หล่ออยู่วันยันค่ำ” อังค์กูณฑ์ยักไหล่ราวกับจะบอกว่าของมันแน่อยู่แล้ว จนไพลินอดหมั่นไส้ในความมั่นหน้าของแฟ

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ   บทที่ 40 (1)

    หนึ่งปีต่อมา...ไพลินลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืด มือเรียวคว้าโทรศัพท์มาเปิดดูเวลา ยี่สิบสองนาฬิกาสี่สิบห้านาที เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว เจ้าของร่างน้อยค่อย ๆ ขยับตัวลุกออกจากเตียงระหว่างที่เปลี่ยนชุด แต่งหน้า ทำผม ตาคู่สวยก็มองคนที่นอนหลับสนิทด้วยความระแวดระวัง เธอพยายามขยับร่ายกายให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้มือเรียวคว้ากระเป๋าใบสวยและถือรองเท้าส้นสูงคู่โปรดย่องไปทางประตูห้องนอน ทว่ายังไปไม่ถึงที่หมาย ไฟก็สว่างจ้าขึ้นมาพร้อมกับแฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างสวิตซ์ไฟ“จะไปไหน!” เสียงห้าวร้องถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขากอดอกยืนอยู่อย่างนั้น รอฟังคำตอบจากแฟนสาวตัวดี“ปะ...เปล่าซะหน่อย ลินก็แค่ทดสอบดูว่าเฮียหลับสนิทจริงหรือเปล่าต่างหาก” ไพลินรู้ดีว่าเหตุผลของเธอมันคือการแก้ตัวแบบข้าง ๆ คู ๆ ในเมื่อคิดอะไรไม่ทันเธอก็พูดออกไปก่อน รอดไม่รอดค่อยว่ากันอีกที“มานี่!” อังค์กูณฑ์หรี่ตามองแฟนสาวอย่างจับผิด ก่อนจะเรียกให้เธอเดินเข้ามาหาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“เฮียมีอะไรคะ” ไพลินทำใจดีสู้เสือ เธอไม่มีพิรุธซะอย่าง เขาจะทำอะไรเธอได้ดวงตาคม

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ   บทที่ 39 (2)

    เปรี๊ยง!อยู่ ๆ เสียงฟ้าผ่าก็โหมกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ไพลินที่กำลังเคลิ้มหลับสะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจและหวาดกลัวจนตัวสั่น อังค์กูณฑ์เห็นอย่างนั้นก็รีบวิ่งไปหาเธออีกห้องทันทีก็อก! ก็อก! ก็อก!“น้องลินเปิดประตูให้เฮียหน่อย”“เฮีย...” ไพลินที่กำลังหวาดกลัว ได้ยินเสียงเรียกจากข้างนอกจึงรีบวิ่งไปเปิดประตู จังหวะนั้นฟ้าก็ผ่าลงมาอีกรอบจนเธอตกใจพุ่งตัวเข้าไปกอดอังค์กูณฑ์ไว้ด้วยอาการสั่นเทาอย่างหนัก“ไม่ต้องกลัวนะ เฮียอยู่นี่แล้ว” เขาปลอบโยนเธอก่อนจะช้อนร่างเล็กอุ้มไปนอนที่เตียง “วันนี้ให้เฮียนอนเฝ้าน้องลินได้ไหมหืม”ไพลินรีบพยักหน้า เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเล่นตัว เธอกลัวจนไม่กล้าอยู่คนเดียวมากกว่า“เฮียอย่าไปไหนนะ อยู่กับลินก่อน อึก!” เธอกอดแขนเขาเอาไว้แน่น กลัวว่าเขาจะหายไปอังค์กูณฑ์ก้มจูบหน้าผากมนอย่างปลอบโยน ก่อนจะนั่งเฝ้าจนเธอหลับไปอีกครั้ง น่าเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากการนั่งดูเธอหลับเมื่อเขาเริ่มง่วงจึงทิ้งตัวลงนอนพร้อมกอดเธอไว้อย่างหวงแหน ทว่ายังไม่ทันจะได้หลับสนิทความคิดบางอย่างก็ปะทุขึ้นมาใ

  • หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ   บทที่ 39 (1)

    ทันทีที่รถจอดสนิทและประตูรถตู้ถูกเปิดออก ไพลินก็กระโดดลงมาพร้อมสับขาวิ่งหนีอังค์กูณฑ์ไปอย่างไม่คิดชีวิต“จะไปไหนน้องลิน!” อังค์กูณฑ์ตะโกนตามคนที่วิ่งหนีเขาไปจนแทบไม่มองทาง ถ้าวิ่งชนต้นไม้นะเขาจะเขกหัวซ้ำ“ให้พวกผมไปตามเธอไหมครับนาย” กันต์เอ่ยถาม ดูท่าวันนี้เขาและบรรดาลูกน้องด้วยกันคงได้วิ่งไล่จับเด็กทั้งวันแน่“ไม่ต้องตาม ขาสั้น ๆ แบบนั้นวิ่งไปไหนไม่ได้ไกลหรอก”อังค์กูณฑ์เดินเข้าบ้าน ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งจิบไวน์สบายใจเฉิบ พื้นที่ตรงนี้เป็นของตระกูลเขา นอกตัวบ้านโอบล้อมด้วยป่าเต็มไปหมด เธอหนีไปไหนไม่รอดหรอก ปล่อยให้เธอวิ่งจนเหนื่อยก่อน แล้วค่อยอุ้มเธอกลับมาทีเดียวเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา...“ฮือ ๆ” ไพลินร้องห่มร้องไห้พลางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย เนื่องจากวิ่งหนีได้ไม่ทันไรก็สะดุดล้มจนขาเป็นตะคริว อังค์กูณฑ์จึงต้องตามไปอุ้มเธอกลับมาดูแล“เฮียบอกแล้วว่าน้องลินหนีไปไหนไม่รอดหรอก”“ไม่ต้องมาพูด!” เธอไม่อยากฟังอะไรจากเขาทั้งนั้น เพราะเขาไม่ใช่หรือไงที่ทำให้เธอต้องวิ่งหนีจนขาเป็นตะคริวแบบนี้ เห็นหน้าเขาแล้วก็หมั่นไส้ มือ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status