All Chapters of รูมเมทคนดีของพี่วิศวะ: Chapter 1 - Chapter 7

“เฮ้อ.. นี่มัน.. เวรกรรมอะไรของฉันกัน?”คำพูดนี้เป็นสิ่งที่ฉันคิดอยู่ทุกวี่วันตั้งแต่ย้ายบ้านมาอยู่กรุงเทพฯ เราสามคนอาศัยอยู่ในคฤหาสน์สุดหรูนามว่า.. ‘คฤหาสน์ โหมราชฤทธิ์’ ภายใต้การดูแลของคุณกองทัพ เศรษฐีที่ร่ำรวยมหาศาลจากธุรกิจสีเทา เขาเป็นพ่อม่าย มีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่คนหนึ่งผู้ชายคนนั้นเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูล และเป็นคนที่ถูกพ่อตัวเองคาดหวังมากที่สุด เขาคือ ‘โยธา’หนุ่มหล่อรวย สายเปย์ นิสัยนิ่งสุขุม เขาเรียนอยู่ปีสี่คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกไฟฟ้า เพื่อนเลยชอบล้อเขาว่า ชื่อโยธาแต่เสือกเลือกเรียนไฟฟ้า และที่สำคัญคือเขา…ณ คอนโด ONE ALL ONE“วู้วววววววว!!!! มันส์จังเลยโว้ยยยย!!!”“กูขอเบียร์อีกได้ไหมไอ้ธา”“เออๆ แค่นี้มันไม่พอหรอก ฮ่าๆๆ”“พวกมึงก็ไปซื้อกันเองดิ กูอุตส่าห์ให้มานั่งแดกในห้องกูแล้วเนี่ย สัด.. มีมือมีตีนกันทุกคนไม่ใช่หรือไง?”“โหวววววว!! มึงดุพวกกูอีกแล้ว…”ใช่.. พี่โยธาเขาดุมาก เขาหัวเราะจนนับครั้งได้เลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่ที่ฉันไปเป็นคนใช้ในคฤหาสน์เขา ช่วงแรกฉันก็เห็นแต่เขาทำหน้านิ่งๆตอนคุยกับพ่อ หรือตอนสบตากันไม่กี่ครั้งเวลาที่เขาเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบนแต่ใครจะไปคิ

“ไม่ใช่หรอกค่ะพี่โยธา แต่ว่า…”ขนาดวิญญาณอาฆาตยังจะกลัวพี่เขาเลยนับประสาอะไรกับพี่โยธาต้องมากลัวผีเฮ้อ.. นี่เขายังสติสมประกอบอยู่ไหมเนี่ย ทำไมถึงอยากให้ฉันไปนอนด้วยนะ? คนดีเอ่ยอยู่ภายในใจพลางฉีกยิ้มแห้งให้เขาไปด้วย คงเพราะเกรงใจกับการที่จะปฏิเสธเขาโต้งๆ อีกอย่างพี่โยธาก็เป็นถึงเจ้านายของเธอ“หึ.. อย่าลืมสิว่าฉันกุมความลับของเธอไว้ยัยเด็กดื้อ”“พ..พี่โยธา..”คนดีเริ่มใจสั่นทันทีที่เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของเขา เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่จะพูดบางอย่างออกไป ไม่ว่ายังไงเธอก็แพ้เขาในทุกทาง ไม่รู้ว่าจะขอบคุณยังไงดีที่เขาเข้ามาช่วยเธอไว้ หากไม่มีเขา.. เธอก็คงจะถูกแก๊งผู้ชายหื่นกามพวกนั้นลากไปปล้ำแล้ว“เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆมาทำงานในที่แบบนี้ได้ยังไง รู้ไหมว่ามันเสี่ยงแค่ไหน แค่อยากจะหาเงินเพิ่มทำไมไม่บอกฉัน ฉันมีงานให้เธอทำอีกตั้งเยอะแยะ”“แต่ว่า..”“ถ้าเธอมาอยู่คอนโดกับฉัน ฉันจะไม่บอกเรื่องนี้กับพ่อเธอ ตกลงไหมคนดี?”“ต..แต่หนู..”“แต่ถ้าเธอปฏิเสธ.. รู้ใช่ไหมว่าจะต้องเจอกับอะไร”“…….”“คิดดูสิว่าถ้าพ่อเธอรู้ว่าเธอมาใส่ชุดแบบนี้ทำงาน แถมยังโป๊จนเห็นไปถึงไหนต่อไหน นี่ถ้าคนไม่รู้ว่าเธอทำง

“ถ้าตัดเรื่องเจ้านายกับลูกน้องออกไป ผมคิดว่าคุณโยธาอาจจะมีใจให้พี่ดีก็ได้..”กึกราวกับว่าวินาทีนี้เองที่ทำให้โลกทั้งใบของคนดีหยุดหมุนไปชั่วขณะ หูทั้งสองข้างของเธอดับวูบ ดวงตากลมแป๋วของเธอเบิกโพลงอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน ก่อนจะเริ่มหายใจติดขัดเพราะคำพูดของน้องชายตัวแสบนี่หมายความว่าเขา.. รู้เรื่องนี้มาโดยตลอดเลยเหรอ“ผมรู้เรื่องของพี่กับคุณโยธาแล้ว งั้นพี่ก็ต้องเก็บเรื่องของผมเป็นความลับนะครับ พี่ดีอย่าบอกให้พ่อรู้เด็ดขาดว่าผมเจออะไรมา เดี๋ยวไอ้พวกนั้นมันก็เลิกแกล้งผมไปเองแหละ แค่ต้องรอเวลาหน่อย..”ดินอธิบายพลางก้าวขาเดินต่อไปอย่างกลั้นใจ แม้รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองกำลังฝืนยิ้มอยู่ก็ตาม ซึ่งมันก็ทำให้ทางคนดีที่ยังปรับโหมดอารมณ์ไม่ได้ต้องขมวดคิ้วยุ่ง“ดิน.. เฮ้อ.. นี่แกกำลังเข้าใจเรื่องของพี่กับคุณโยธาผิดอยู่นะ แกอย่าเอาเรื่องของพี่มาอ้างเลย เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียนของแกมันคนละเรื่องกับพี่”“เหรอ? แต่พี่ก็อยู่คอนโดเดียวกับคุณโยธาเลยนะ ฮิฮิ”“ด..ดิน!!”“ทะเลาะอะไรกันเสียงดังเนี่ยสองพี่น้อง แล้วทำไมกลับกันดึกจัง อ้าว.. แล้วคืนนี้ลูกไม่ได้ไปนอนที่หอกับวีวี่เหรอคนดี?”แต่ยังไม่ทันที่พี่สา

(ข้อความในไลน์)คนดี : หนูเอาเบียร์วางไว้ใต้คอนโดพี่แล้วนะคะ ตอนนี้เกิดเรื่องกับดินนิดหน่อย เดี๋ยวหนูจะพาน้องกลับบ้านเองโยธา : เกิดเรื่องอะไร แล้วเธออยู่ไหน? เป็นอะไรไหม?คนดี : หนูไม่ได้เป็นอะไรเลยค่ะ แต่แค่ดินมีเรื่องกับเพื่อนที่โรงเรียน พอดีหนูเจอน้องที่ซูเปอร์มาเก็ตข้างล่าง ยังไงคืนนี้ขอโทษนะคะที่เสียมารยาทไปนอนที่อื่น : พรุ่งนี้หนูจะกลับไปนอนกับพี่นะคะ พี่โยธา..พอหวนคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในแชตไลน์เมื่อคืน มันก็ทำให้รุ่นพี่หนุ่มถึงกับคิดว้าวุ่นไปต่างๆนานา เพราะคิดว่าเธออาจเจอเรื่องร้ายมาหรือเปล่า โยธาจึงสั่งให้คนรับใช้ที่บ้านตัวเองรายงานเรื่องของคนดีกับดิน ซึ่งปรากฏว่าทุกอย่างมันก็เป็นแบบที่คนดีอธิบายจริงๆแต่ไม่มีใครรู้ความจริงเลยว่าดินไปเจออะไรมา ทุกคนรู้เพียงแค่ว่าเมื่อคืนคนดีกลับมานอนที่คฤหาสน์ก็เท่านั้น“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะพี่โยธา แต่เป็นเพื่อนหนูค่ะ”“ใช่ค่ะพี่โยธา พ..พอดี.. รุ่นพี่ปีสองให้หนูมาขอลายเซ็นของพี่ค่ะ ไม่ทราบว่าพี่อยากให้หนูทำอะไรเหรอคะ?”วีวี่จึงใช้โอกาสนี้อธิบายให้กับรุ่นพี่ด้วยรอยยิ้มกว้าง เขาทำใจดีสู้เสืออย่างสุดขีด แม้ว่าจะหวาดกลัวสีหน้าของโยธาในตอนนี้มากก็ต