All Chapters of บังเอิญรู้สึกรัก: Chapter 61 - Chapter 69

ตอนที่ 59 : รวบรัดจัดเต็มเช้าตรู่ของวันใหม่ครอบครัวของชาวินท์เดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ของจัสตินในช่วงเช้าตรู่ ชาร์ลมีสีหน้าเรียบนิ่งเดินนำหน้าลูกกับเมียมาก่อน อลินดาเดินเคียงข้างชาวินท์ ทุกคนแต่งกายค่อนข้างทางการโดยเฉพาะชาวินท์ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาเรียบร้อยกว่าปกติ เซตผมมาอย่างดี ริมฝีปากหนาเผยรอยยิ้มบางๆจัสตินเดินลงมาจากชั้นบนด้วยความแปลกใจคิ้วหนาขมวดเล็กน้อยที่เห็นครอบครัวของชาร์ลมาแต่เช้า มองใบหน้าของเพื่อนสนิทและมองเลยไปยังสองคนแม่ลูกที่อยู่ด้านหลัง การแต่งตัวของชาวินท์ทำให้จัสตินรู้สึกตงิดใจชอบกล"มึงคงไม่ทำแบบที่กูคิดใช่ไหม" จัสตินพูดขึ้นทันทีที่ครอบครัวของชาร์ลมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า"แบบที่มึงคิดเลยล่ะ กูในฐานะพ่อของชาวินท์อยากจะมาสู่ขออันดาให้ลูกชาย""มึงเล่นแบบนี้เลยเหรอ""กูกำลังรับผิดชอบไม่ให้หลานรักกูเสียหาย""เลยรีบมาสู่ขออันดาวันนี้ทั้งที่กูพึ่งยกโทษให้ชาวินท์เมื่อวาน""กูรู้มึงรักหลานมากแค่ไหน" ชาร์ลไหวไหล่ไม่ได้สะทกสะท้านกับคำพูดของจัสตินเลยสักนิด"พี่ชาร์ลกับลินมารับผิดชอบในสิ่งที่ชาวินท์ทำลงไปให้ถูกต้องค่ะ เด็กสองคนรู้สึกดีต่อกัน และพี่จัสตินยอมรับชาวินท์เป

ตอนที่ 61 : ความสุขในสถานะใหม่อันดาและชาวินท์เดินเข้ามาในคอนโดหลังจากพากันเดินช็อปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้ากันหลายชั่วโมงและพากันมาที่นี่แทนการกลับบ้าน ในเมื่อเป็นคู่หมั้นกันแล้วพ่อจัสตินเลยอนุญาตให้กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้แต่ต้องคอยให้ชาวินท์ดูแลไม่ให้เกิดเรื่องอีกใบหน้าของทั้งคู่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเพราะคอนโดนี้เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย กว่าจะลงเอยรักกันแบบนี้ได้ฟาดฟันกันมาสุดฤทธิ์ การกลับมาในครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปเพราะทั้งสองคนอยู่ในฐานะคู่หมั้น"คิดถึงที่นี่จัง ถึงจะเล็กกว่าบ้านหลายเท่าแต่ฉันรักที่นี่มาก มีความทรงจำหลายอย่างกับนาย""ไม่ปฏิเสธ ขนาดห้องฉันใหญ่กว่าของเธอ ฉันยังชอบนอนที่นี่มากกว่าเพราะมีความทรงจำในการเอาเธอ""เชื่อเขาเลยจริงๆ เข้าโหมดชาวินท์จอมทะลึ่งอีกแล้ว""โซฟานี้ก่อนที่จะโดนพ่อจับได้เราทำอะไรกันอยู่นะ อยากสานต่อไหม"สายตาคมเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ทั้งที่พึ่งกลับมาถึงห้องยังไม่ถึงห้านาที แต่พอเห็นโซฟาตัวนี้แล้วรู้สึกขัดใจต้องสานต่อให้จบ อีกอย่างห่างหายจากการเอาเมียไปเป็นเดือน โหยหาขั้นสุด"ฉันยังไม่อยากสานต่อ" อันดาไหวไหล่และทำทีท่าไม่สนใจ อยากรู้ว่าชาวินท์จะ

ตอนที่ 63 : คู่ชีวิต หนึ่งเดือนต่อมา...ตึก ตึก ตึกเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นแว่วเข้ามาในหูทำให้ชาวินท์ที่นั่งรับลมเย็นๆอยู่ในรีสอร์ทหรูหันไปมอง สายตาคมจดจ้องเมียสุดที่รักที่กำลังเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าไม่ได้เหยียดเธอแต่ไม่ค่อยถูกใจเรื่องชุดที่เธอสวมใส่เท่าไหร่นัก เดรสตัวสั้นแค่โดนลมพัดก็แทบจะเปิดให้เห็นของที่อยู่ด้านใน สายเดี่ยวที่แค่เกี่ยวก็หลุด ทรงด้านบนยังเว้าข้างให้เห็นเนินอกนี่สินะที่เธอให้เขาออกมารอข้างนอกก่อน เพราะจะได้ใส่ชุดที่แอบซื้อมาได้และใช้ข้ออ้างว่าขี้เกียจเปลี่ยน ไม่ใช่ครั้งแรกแต่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง นับวันอันดายิ่งสวยขึ้นจนผิดหูผิดตา ทั้งที่นอนอยู่ด้วยกันทุกคืนเอากันทุกคืนไม่มีเว้น แต่ในสายตาเขาเธอสวยวันสวยคืน สวยจนไม่อยากให้ใครมองเธอตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนหลังจากแต่งงาน ชาวินท์กับอันดายังคงหวานหยดเหมือนวันแรกไม่จืดจาง ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง อันดาบริหารงานในบริษัทของพ่อจัสตินแต่ไม่ได้ออกไปเป็นผู้ช่วยแพทย์แล้วเพราะชาวินท์ไม่อยากเห็นเมียเหนื่อยไปกว่านี้ ส่วนชาวินท์ยังทำหน้าที่หัวหน้ามาเฟียได้เป็นอย่างดี แต่เปลี่ยนจากทำงานในช่วงกลางดึกกลาย

ตอนพิเศษ 2 : เด็กแฝดเริ่มพยศหลายวันต่อมา...บ้านหลังใหญ่ตั้งเด่นเป็นสง่าเพื่อต้อนรับเจ้าของตัวน้อยเข้าบ้าน บ้านหลังนี้เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของชาวินท์ที่หมั่นทำงานและเก็บเงินเพื่อสร้างบ้าน มีพื้นที่ให้ลูกไว้วิ่งเล่น ไม่อยากให้ลูกต้องอยู่ในคอนโดพื้นที่สี่เหลี่ยม อยากให้ลูกได้สัมผัสอากาศบริสุทธิ์และต้นไม้ใบหญ้า ทำให้ชาวินท์ตัดสินใจสร้างบ้านนี้ไว้เพื่อลูกน้อย พื้นที่ผืนนี้ได้มาจากสินสอดทองหมั้นจากพ่อชาร์ล ไม่มีใครขัดและเห็นดีเห็นงามด้วยที่จะปลูกบ้านหลังนี้ขึ้นมาบ้านอาจไม่ได้ใหญ่เท่าคฤหาสน์ของพ่อกับแม่ แต่พอที่จะมีพื้นที่ให้ลูกได้วิ่งเล่นแบบสบาย มีห้องเตรียมไว้สำหรับสองแฝดในช่วงอายุที่โตขึ้น เด็กหนุ่มที่ไม่เอาไหน ใช้เงินไปวันๆแบบไม่คิดหน้าคิดหลังได้หายไปหมดแล้ว ตอนนี้มีเพียงชายหนุ่มที่มุ่งมั่นทำงานเก็บเงินเอาไว้เลี้ยงดูครอบครัว ไม่ให้เมียทำงานเหนื่อย ดูแลเลี้ยงดูทุกคนให้อยู่สบายขบวนรถอารักขาขับเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ตามมาด้วยรถตู้คันหรูของชาวินท์ที่มีลูกน้อยสองคนอยู่ด้านใน ปิดท้ายด้วยรถของลูกน้องอีกคันเพื่อคุ้มกันอันตรายทันทีที่รถตู้คันหรูเข้ามาในบ้าน สายตาคมมองบ้านหลังใหญ่ด้วยความภูมิใจ ม

ตอนพิเศษ 4 : ครอบครัวหนึ่งเดือนต่อมา...อุแว้ อุแว้...เสียงของทารกวัยหนึ่งเดือนแผดเสียงดังลั่นในช่วงกลางดึก ปลุกให้ผู้เป็นพ่อรู้สึกตัวตื่นชาวินท์ดีดตัวเองลุกจากเตียงนอนด้วยสภาพสะลึมสะลือและอุ้มลูกชายตัวน้อยที่ส่งเสียงร้องขึ้นมาแนบอก พร้อมกับเดินกึ่งหลับกึ่งตื่นออกจากห้องอย่างเช่นทุกคืน กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่ชาวินท์ต้องอุ้มลูกลงมานอนที่ห้องนั่งเล่นอันดาลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงลูกน้อยแว่วเข้ามาในหูแต่ต้องอมยิ้มเมื่อเห็นชาวินท์กำลังอุ้มลูกชายและเดินดุ่มๆออกจากห้องไป แค่เพียงก้าวขาพ้นประตูอคิราห์หยุดร้องราวกับถูกมนต์สะกด เป็นแบบนี้มาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม ถ้าชาวินท์ไม่ทำแบบนี้อคิราห์จะแผดเสียงให้ดังกว่าเดิมและปลุกให้อัยย์รดาตื่น"แกล้งพ่อมาหนึ่งเดือนแล้วนะลูก" อันดาพูดเบาๆ และเอื้อมไปตบก้นลูกสาวที่หลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องก่อนจะหลับต่อ ทุกวันนี้เธอกับชาวินท์แทบไม่ได้นอนด้วยกัน นอนแค่แป๊บเดียวไม่กี่ชั่วโมงก็โดนตัวแสบก่อกวนชาวินท์มองลูกน้อยในอ้อมอกพลางถอนหายใจกับความแสบ เพราะตอนนี้ตัวแสบหลับปุ๋ยไม่รู้สึกผิดใดๆทั้งสิ้น จากที่ในห้องนั่งเล่นเป็นพื้นที่โล่งตอนนี้ได้มีเตียงเด็กน้อยเสริมไว้อ