All Chapters of ตำแหน่งฮองเฮานี้ข้าครอง: Chapter 51 - Chapter 60

ตำหนักเฉียนชิงหลังจากที่เฟิ่งจางหยงพาหลู่ม่านม่านเดินเที่ยวชมร้านค้าชื่อดังในเมืองหลวงจนทั่วแล้ว จึงได้พาหลู่ม่านม่านกลับมายังวังหลวง เพียงแต่ก่อนที่จะถึงวังหลวงได้ไม่ไกลนักเขาได้ให้สตรีตัวน้อยเดินกลับเข้าวังไปเพียงลำพังคนเดียว เพราะเขาไม่อยากให้คนในวังเห็นและเอาไปเล่าลือกันปากต่อปากจนทำให้ชื่อเสียงของนางต้องมาเสียหายหลังจากที่เห็นหลู่ม่านม่านเดินพ้นประตูวังไปแล้ว เขาจึงเดินเข้าวังตามไปและตรงไปยังตำหนักเฉียนชิงโดยทันที เพื่อรายงานเรื่องจดหมายให้หนิงเฉิงฮ่องเต้ได้รับรู้ เพราะเขาได้หลอกถามหลู่ม่านม่านมาแล้วว่า ความจริงนั้นสวี่ฮองเฮาคิดจะมาทูลขออนุญาตเรื่องส่งจดหมายด้วยตนเอง แต่เพราะวันนั้นอาการของนางไม่สู้ดีนัก สนมถงกุ้ยเฟยที่มาถวายพระพรเช้ารู้ว่าสวี่ฮองเฮาจะไปเข้าฝ่าบาทเพื่อขออนุญาตเรื่องส่งจดหมายจึงขออาสามากราบทูลแทนสวี่ฮองเฮาเมื่อหนิงเฉิงฮ่องเต้ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็ถึงกลับตบโต๊ะเสียงดังด้วยความโมโห ที่ตนนั้นได้หลงเชื่อแผนร้ายของสนมถงกุ้ยเฟย เพราะก่อนที่จะรู้ว่าสวี่ฮองเฮานั้นแอบลักลอบส่งจดหมายไปยังแคว้นเหลียน เขามิเคยส่งคนไปสอดแนบสวี่ฮองเฮาเลย จึงไม่รู้ว่าสนมถงกุ้ยเฟยใส่ความสวี่

เฉิงหนิงเฉิงโน้มตัวลงไปใกล้ตัวนาง ทำให้เขาได้กลิ่นกายอ่อน ๆของหลี่เยว่เล่อ ยิ่งหลี่เยว่เล่อพยายามเบือนหน้าหนีก็ยิ่งทำให้เขาเห็นลำคอขาวเนียนของนางได้ชัดเจนมากขึ้น ภาพที่เขาซุกไซร้นางในค่ำคืนนั้นฉายขึ้นในหัวทันทีทำเอาหัวใจของเขาเต้นแรงเขาอยากจะขย้ำคอนางสักครั้งแต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้ เพราะอย่างไรเสียนางก็ไม่ใช่สวี่เยว่ซิน แต่เป็นหลี่เยว่เล่อ หากวันใดสวี่เยว่ซินกลับมาคงเป็นเขาเองที่จะทำตัวไม่ถูก และหลี่เยว่เล่อก็คงไม่กล้าสู้หน้าสวี่เยว่ซินอย่างแน่นอน เขาไม่อยากให้นางต้องลำบากใจเพราะตัณหาของเขา เขาจึงฝืนใจตนเองหยุดทุกอย่างเอาไว้เท่านี้“ไยเจ้าตัวสั่นเทาถึงเพียงนี้ เรายังมิได้ทำอันใดเจ้าเลย” เขายืนตัวตรงพร้อมยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์หลี่เยว่เล่อลืมตาดูบุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำท่าเยาะเย้ยใส่นาง ทำให้นางรู้สึกเจ็บใจที่ถูกเขาแกล้งให้เข้าใจผิด นางเบือนหน้าหนีเพราะรู้ตัวว่าเสียท่าให้เขาแล้วเฉิงหนิงเฉิงที่ยืนดูสีหน้าท่าทางของนางก็รู้สึกเอ็นดูในใบหน้าโกรธงอนของนางยิ่งนัก เขาเผลอยิ้มขึ้นมาอย่างลืมตัว เขาก้มหน้าลงไปใกล้ใบหูของนางก่อนจะเอ่ยแหย่นางอย่างชอบใจ“ที่เจ้าโกรธเรา เพราะเราหยุดไม่ทำต่ออย่างนั้นห

หลี่เยว่เล่อโตมากับขบวนคุ้มกันสินค้า มีหรือจะไม่เคยเห็นตำราภาพที่มีรูปวาดเรือนร่างชายหญิงที่แสดงลีลาท่าทางการเสพสม รวมถึงนิยายรัก ๆ ใคร่ ๆ ที่เหล่าสตรีในห้องหอชอบแอบอ่าน ถึงนางจะไม่ได้ชื่นชอบมัน แต่บางครั้งนางต้องตรวจสอบสินค้า จึงต้องเปิดดูเพื่อให้แน่ใจว่าตำราเหล่านั้นมิใช่ตำราที่ใช้ปลุกระดมความคิดที่ไม่บังควรต่อแผ่นดิน เพื่อจะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับกิจการของตระกูลนางหลี่เยว่เล่อพยายามนึกคิดถึงภาพวาดเหล่านั้นที่เคยผ่านตา และนึกถึงเนื้อหาในนิยายที่บอกวิธีการยั่วยวนอีกฝ่ายให้หลงใหล เพื่อจะเอามาใช้กับหนิงเฉิงฮ่องเต้เฉิงหนิงเฉิงจับตัวหลี่เยว่เล่อเพื่อจะพลิกตัวนางลงมาให้อยู่ใต้ร่างของเขา เพราะตอนนี้อาวุธคู่กายของเขาปวดหนึบจนยากที่เขาจะทนไหวแล้ว แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพลิกตัวนางลง หลี่เยว่เล่อที่ใช้ปากวนเวียนอยู่ที่ท้องน้อยของเขากลับเงยหน้าขึ้น แล้วพูดด้วยท่าทางและน้ำเสียงอ่อย ๆราวกับกำลังยั่วยวนเขา“ในเมื่อฝ่าบาทยอมรับปากหม่อมฉันอย่างว่าง่ายเช่นนี้ เช่นนั้นก็ทรงนอนเฉย ๆ ให้หม่อมฉันได้ปรนนิบัติพระองค์”นางหยุดเอ่ยไปครู่หนึ่งแล้วใช้มือลูบไปตามตัวมังกรเบา ๆโดยที่มีกางเกงบางกันอยู่ ก่อนท

หลี่เยว่เล่อลืมตาอย่างเหนื่อยล้าเมื่อรู้สึกว่าหนิงเฉิงฮ่องเต้กำลังเอานิ้วออกจากโพรงเนื้อนิ่มของนาง นางรีบรั้งมือของเขาไว้เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเลียนิ้วที่เปรอะเปื้อนน้ำใส ๆ นั้น นางรีบลุกขึ้นนั่งแล้วรีบนำผ้ามาเช็ดน้ำที่เคลือบนิ้วนั้นออกทันที“ฝ่าบาทจะทำอันใดเพคะ” นางถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว เพียงแต่นางไม่อยากเชื่อว่าบุรุษตรงหน้าจะหลงนางถึงขั้นนี้“เจ้าชิมน้ำของเราได้ผู้เดียวอย่างนั้นหรือ” ใบหน้าของเขาฉาบไปด้วยรอยยิ้มหื่นกระหาย“มิใช่เช่นนั้นเพคะ เพียงแต่ฝ่าบาทเป็นถึงโอรสสวรรค์ทำเช่นนี้คงไม่ดีนัก” นางกล่าวตะกุกตะกักอย่างอาย ๆ เมื่อได้ยินคำตอบจากเขาท่วงท่ากึ่งยิ้มกึ่งเขินอายของนาง เสริมเสน่ห์ให้สตรีที่เคยวางท่ายิ่งผยองใส่เขาดูน่าสนใจ จนเขามิอาจละสายตาจากนางได้“โอรสสวรรค์แล้วอย่างไร เราจะทำตามใจเรามิได้เลยหรือ” เขาใช้นิ้วเขี่ยที่ปลายจมูกนางอย่างเอ็นดู“ได้เพคะ เช่นนั้นที่ผ่านมาฝ่าบาททรงทำเช่นนี้กับสตรีทุกคนหรือไม่เพคะ” นางเอ่ยถามเพื่อยั้งเชิงความรู้สึกที่เขามีต่อนางหากเทียบกับสตรีผู้อื่น“นอกจากเจ้าแล้วก็มี.....”เขาหยุดดูท่าทางของนางก่อนจะเอ่ยต่อ“มือของเราเท่านั้นที่เคยได้จับอาวุธคู่กายข

หลี่เยว่เล่อใช้สองมือจับใบหน้าของเขาแล้วโน้มตัวลงมาประกบจูบ แต่เรื่องจูบมีหรือบุรุษที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างเขาจะไม่ตอบสนองเขาตอบกลับนางอย่างร้อนแรง มือของเขาประคองท้ายทอยของนางไว้แน่น ลิ้นของเขาไล่ต้อนลิ้นเล็กจนไม่มีทางหนี อีกข้างก็บีบคลำซาลาเปาขาวอวบอิ่มหนักเบาสลับกันไปมาเขาปล่อยริมฝีปากเล็กเป็นช่วงๆเพื่อให้นางได้พักสูดลมหายใจ เฉิงหนิงเฉิงรู้ได้ทันทีว่าสตรีตรงหน้าเริ่มมีอารมณ์ราคะปะทุขึ้น เพราะมังกรของเขากำลังถูกช่องทางรักของนางตอดรัดเป็นจังหวะไม่รู้ว่าฤทธิ์สุราหรือเพราะราคะที่ถูกเขาปลุกให้ตื่นขึ้น ทำให้นางรู้สึกอยากสนองความต้องการของเขา นางยกสะโพกขึ้นลงอย่างช้า ๆ จนรู้สึกว่าช่องแคบของนางนั้นเคยชินกับขนาดแก่นกายของเขา นางจึงเพิ่มความเร็วและแรงขึ้น นางใช้รูสวาทรูดขึ้นลงจนสุดแท่งหยก ด้วยความแรงของการกระแทกของเนื้อทั้งสองทำให้น้ำแผ่กระจายเป็นวงกว้าง เฉิงหนิงเฉิงถึงขั้นทนไม่ไหวต้องปล่อยปากของนางออก แล้วร้องครางออกมาอย่างไม่เก็บอาการ“อ๊า...ซี๊ด...ของเจ้าตอดรัดดียิ่งนัก” น้ำเสียงกระเส่าด้วยความเสียวเขาอยากจับนางนอนคว่ำหน้าลงและเป็นฝ่ายกระแทกนางเองเสียมากกว่า เขาอยากให้นางกระแท